Etiket arxivi: Ziyadxan Budaq

ZİYADXAN BUDAQDAN ON DÖRDÜNCÜ BUDAQ

ZİYADXAN BUDAQDAN ON DÖRDÜNCÜ BUDAQ

“Bax budur yaşamaq” şeirlər kitabı ilə baş-başa…

Ziyadxan Budaq imzası Azərbaycan ədəbi mühitində kifayət qədər tanınmış onlarla parlaq imzadan biridir. Onun yaradıcılığı ilə tanışlıq geniş oxucu kütləsinə doğmadır. Həm bir qabaqcıl təhsil işçisi, həm ötkəm şair olaraq ulu sözün imkanlarından məharətlə istifadə etməyi bacaran şairdir. İlk tanışlığımızdan xeyli müddət keçib. Poeziyasına nəzər salan kimi yaradıcılığı ilə şəxsiyyətinin vəhdət təşkil etdiyi qənaətinə gəlmişəm. Nitqində necə natiqdirsə, poeziyasında da ustadlara bənzəməyə çalışır, daha çox ibarəli kəlamlar işlədir, dərin mənalı ifadələrə üstünlük verir.

Şairin on dördüncü şeirlər kitabı oxucularla son görüşünün müjdəsidir. “Bax budur yaşamaq” adlanan kitaba şairin bir poeması və müxtəlif vaxtlarda yazdığı şeirləri toplanmışdır. Kitab şeirlərin birinin adı ilə belə adlandırılmışdır. Kitabın redaktoru “Sarı Aşıq” məclisinin yaradıcısı və aparıcısı Adil Cəfakeşdir. Son səhifədə kitabın “Bakı mətbəəsi” ASC-də hazır depozitivlərdən ofset üsulu ilə hazırlandığı qeyd olunub. 336 səhifədən ibarətdir.

Kitab “Vətən sevgisi” şeiri ilə açılır. Təbiidir, hər şairin yaradıcılığında baş mövzu Vətəndir.

Yaxşı bilir Vətən özü, canım onun sipəridir,

Qeyrətimin qan üzündə, hünərində görünür o.

Gözüm onun varlığıdır, kirpiklərim çəpəridir,

Bu dünyanı heyran qoyan zəfərimdə görünür o.

Təkcə zamanın hadisələri aşılanmır, burda həm də mövqe sərgilənir. Şair lirik qəhrəmanın dili ilə hay-küysüz, pafossua ürək sözlərini, qürur hissini nəzmə çəkir, gücümüzün, qüdrətimizin tərənnümü kimi zəfərimizin dünyaya bəlliliyinə eyham vurur.

“Bu illərdə doğulanlar” şeirini də məna-məzmun cəhətdən ağırçəkili şeirlərdən hesab etmək mümkündür. Şair deyir:

Azadlığın rənginə bax! Bəxtim kimi ağdır elə,

Ana yurdun bütövlüyü cah-cəlallı bağdır elə.

Sevincə bax! Şadlığa bax! Unudulmaz çağdır elə,

Bu illərdə doğulanlar bunu yurda pay yetirdi.

Sözsüz ki, şeir Vətən müharibəsindən sonra yaranıb. Azərbaycanın hər zaman başının üstünü qara buludlar alanda həmin dövrün əli silah tutanları silaha sarılıb ana yurdun müdafiəsinə qalxıblar. Bu, min illər boyu dəfələrlə təkrarlanıb. Şairin şeiri hər zamana uyğundur, aktualdır.

“Döyüş meydanı” şeir bir az nikbin notlar üzərində köklənsə, bədbin görünsə belə çılpaq həqiqətdir. Cəng meydanının real təsviridir.

Bir ayrı dünyadır döyüş meydanı,

Ölməzlik, Dönməzlik qoşadır burda.

Oğullar Vətənin axır gümanı,

Oğullar şəhidlik yaşadır burda.

Qeyrətə sığınmaq bir ayrı hünər,

Güllədən yayınmaq Allah işidir.

Göydə alışanlar torpaqda sönər,

Bu da cavanların bir vərdişidir.

“Bax budur yaşamaq” şeiri şairin lirik qəhrəmanı ilə dünyanın nizam-tərəzisinə ötərgi baxışıdır. Bu mövzuda çox şair qələmini sınayıb. Müqəddəs söz isə həmişə aktualdır, orijinaldır, işlətmə yerinə uyğun bənzərsizdir, öykəmdir. Görün Ziyadxan Budaq nə deyir?

Özündən ayrılıb, təklənib dünya,

Mənim qeyrətimə köklənib dünya.

Şövkətim-şanımla köklənib dünya,

Bax budur yaşamaq! Bax budur ömür!

Hansı şeirini seçəsən? Hansından misal gətirəsən? Bunları sözgəlişi demək mümkün deyil. Sanki, Ziyadxan Budaqın on dördüncü şeirlər kitabına çoxşaxəli yaradıcılığının ən yaxşı şeirlərini seçib toplayıblar. Bəs onda niyə “Seçilmiş əsərləri” deyil, şeirlərdən birinin adı ilə “Bax budur yaşamaq” adlanır?

Sualların cavabı cox sadədir. Ziyadxan Budaq bizim ustadlardan biridir, ustadların mənəvi törəmələrindəndir. O, şeiri, poeziyası ilə bunu isbatlayır. Yaradıcılığı önümüzdədir. İstər sağdan sola vərəqlə, dəyərləndir, istər soldan sağa… İstər ağırçəkili qəzəlini, poemasını, on dörd hecalı şeirlərinə nəzər sal, istər heca vəznində yazılanlara… hətta dildə ritmik oynayan, az sözlə çox məna, mətləb bildirən dərin məzmunlu bayatılara bax. Ziyadxan Budaq məsuliyyəti hər şeirdən, hər misradan, hər söz birləşməsindən boylanır, deyir mən burdayam.

Amma hərdən şair də özündən çıxır. Söz qanmayanları görəndə coşur. Bu da təbiidir. Yurdun oğlu silahlanıb Vətənin müdafiəsinə qalxdığı kimi Əlahəzrət SÖZü də müdafiə etmək hər bir qələm əhlnin müqəddəs borcudur.

Sənin nə vecinə ziyalıyam mən,

Sənin nə vecinə söz adamıyam.

Düşünə bilənin xəyalıyam mən,

Duyan kimsələrin öz adamıyam.

Mənim kimliyimdən sənə nə ziyan?

Onsuz da görmürsən, heç baxma yenə.

Bir deyil, beş deyil şairi duyan,

Sən varsan, ya yoxsan, nə fayda mənə? (“İrad” şeiri)

Məncə, şərhə ehtiyac yoxdur. Dünya yaxşılardan xali deyil. Nadanlardan çox millətin aydınlarıdır.

Kitaba şairin qəzəlləri, bayatıları və “Lə İləha İlləllah” poeması da daxil edilmişdir.

Bütün bunlar, əlbəttə ki, ədəbi tənqidin, mütəxəssislərin süzgəcindən keçməli və dəyərləndirilməlidir. Atüstü söhbətin müzakirəsi deyildir. Mən, sadəcə olaraq göz gəzdirdim, ruhumu oxşayan, ovqatı kökləyən şeirlərdən tək-tək nümunələr göstərməyi özümə borc bildim.

Kitab qalın üz qabığı ilə nəfis tərtibatla nəşr olunub. Sözsüz ki, kitabda müəyyən texniki qüsurlar da var, bunlar sırf nəşriyyat xətalarıdır. Həmin xətalar şeirlərin dolğunluğuna heç bir təsir göstərmir.

Əli bəy Azəri

“Xəzan” ədəbi-bədii jurnalın baş redaktoru.

Əli bəy Azərinin yazıları

Ziyadxan Budağın yazıları

I>>> Zəngilan kitabxanasında tədbir keçirilib – fotolar

ZAUR USTACIN YAZILARI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

Məlumatı hazırladı: Günnur Ağayeva

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Ziyadxan Budaq – Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri…

Bir ömür də belə keçdi

İllər ötdü göz açınca,
Cığır salıb iz açınca.
Yaşamaqdan söz açınca
Bir ömür də belə keçdi.

Ötən günlər qınaq oldu,
Gələn günlər sınaq oldu.
Əzabına qonaq oldu,
Bir ömür də belə keçdi.

Çox ələndi ələk kimi,
Seçilmədi mələk kimi.
Qəfil əsən külək kimi
Bir ömür də belə keçdi.

Özül oldu, divar oldu,
Ölçü oldu,civar oldu.
Məramına süvar oldu,
Bir ömür də belə keçdi.

Qaynar oldu qucaq kimi,
Alovlandı ocaq kimi.
Öləziyən çıraq kimi
Bir ömür də belə keçdi.

Sevgi dolu ürək oldu,
Bir gözələ gərək oldu.
Boyu bircə çərək oldu,
Bir ömür də belə keçdi.

Yoxu varda ibrət bildi,
Varı yoxda qüdrət bildi.
İnsanlığı fitrət bildi,
Bir ömür də belə keçdi.

Gileyini ələmədi,
Umu – küsü eləmədi.
Bir kömək də diləmədi,
Bir ömür də belə keçdi.

Dünya ilə barışmadı,
Tale ilə yarışmadı.
Haqq deyənə qarışmadı,
Bir ömür də belə keçdi.

Məni məndə döyən olar,
Tərifləyib öyən olar.
Məndən sonra deyən olar:
Bir ömür də belə keçdi.

***

Uşaqlıq geriyə çağırır məni

Nəfəs daraldıqca təngiyirəm mən,
İstəyin yolunda ləngiyirəm mən.
Yox! Yox! Yağış kimi səngiyirəm mən,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Şübhələr içimdə kalandı daha,
Hay düşüb, ömrümdə talandı daha.
Yollar da tükənib dalandı daha,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Deyəsən yorulub ömrün atı da,
Salıb itirmişəm son inadı da.
Tapmışam özümü bir bayatıda,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Hisslər yumağını çözəmmir daha,
Duyğular halıma dözəmmir daha.
Qələm də sözlərlə bəzəmmir daha,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Gümansız gəlirsə açılan sabah,
Bu da son taledir, burda nə günah?
Yaşamaq necə də şirindir, Allah!
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Dözdümmü illərin sınağına mən?
Gəldimmi zamanın qınağına mən?
Dönmüşəm ən əziz qonağına mən,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Orda yaz qoxulu bir nəsim qalıb,
Boyuma çatmayan bir səsim qalıb.
Orda bir yaşamaq həvəsim qalıb,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Şirin balaların acı göz yaşı,
Yığır dörd yanıma dostu, yoldaşı.
Dibindən oyulur yarğanın qaşı,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

Bir yatmış tufanam,dinməyim çətin,
Xəyalam, göylərdən enməyim çətin.
Baxma ki, geriyə dönməyim çətin,
Uşaqlıq geriyə çağırır məni.

***

Tanrının yazdığı şeir

Yaylaqlarda görünmürdüm nə vaxtdı,
Gəlişimə yer boylandı,göy baxdı.
Təb qaynadı, ilham coşdu, söz axdı,
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Sığal çəkdim,tumarlandı duyğular,
Xoşhal oldu,xumarlandı duyğular.
Qəlibləndi,hamarlandı duyğular,
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Hisslərimə bəzək oldu çiçəklər,
Gözəlliyi başa çəkdi göyçəklər.
Xəyalımdan boylananda gerçəklər
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Necə deyim tale mənlə öc gəldi,
Hər nə gəldi yad hisslərə kəc gəldi.
İlahidən qələmimə güc gəldi,
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Nələr gördüm düşüncənin yönündə,
Çaşbaş qaldım fikirlərin önündə.
Bir şairin hay – haraylı günündə
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Şairliyin öz ülgüsü budurmu?
Ruh çözümü, söz bölgüsü budurmu?
Üstümdəki Haqq vergisi budurmu?
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Qaynar eşqin yaxasımı söküldü?
Çayım axdı saflığına töküldü.
Gördüklərim heyrətimə büküldü,
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

Gəl,oxucum, bu ümmana,nəhrə bax,
Şerimdəki gül nəfəsli mehrə bax.
Hikmətə bax,ovsuna bax,sehrə bax,
Mən yazmadım, Tanrı yazdı bu şeri.

***

Dünya haqqında şeir

Məchul dünya görən harda itibdir,
Bilən varmı uçub hara gedibdir?
Yox, deyəsən özü bəyan edibdir,
Tordan gəlib tora gedir bu dünya.

Ha yeridim,ha yüyürdüm,çatmadım,
Bir istəyin nur selinə batmadım.
Şirinini,şərbətini dadmadım,
Hardan gəlib,hara gedir bu dünya?

Baxdım, elə gözlərimdə dar oldu,
Ha səslədim, eşitmədi kar oldu.
Axır gördüm saçlarımda qar oldu,
Qardan gəlib qara gedir bu dünya.

Üzə çıxdı son fitnəsi,fəsadı,
Bir gün gördüm əlimdəki əsadı .
Yolları da ömür kimi qısadı,
Burdan gəlib bura gedir bu dünya.

Bu da belə bir səfərdi,güzardı,
Məndən olsa ömür yolu azardı.
Son addımda son mənzili məzardı,
Gordan gəlib gora gedir bu dünya.

Bir nağıldır,rəvayətdir ömürdə,
Özü boyda hekayətdir ömürdə.
Bu da belə qiyamətdir omürdə,
Surdan gəlib sura gedir bu dünya.

Müəllif: Ziyadxan Budaq

Ziyadxan Budağın yazıları

Günnur Ağayevanın yazıları

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru