Наргиза Ҳайдарова – КЕКСАЙМОҚДАСАН

КЕКСАЙМОҚДАСАН

Қирқ ёшдан ошганда мадорсиз бе шак,
Қариган тўнкадек ўтин бўласан.
Ироданг мустаҳкам, юрагинг тешик,
Синовлар зарбидан метин бўласан.

Оёғинг оғрийди, оғрийди белинг,
Инқиллаб турасан ўрнингингдан аранг.
Доғ тушиб қарийди танангда теринг,
Боланг сал дўқ урса тирналар яранг.

Ёшинг ҳам илдамлар элликка қараб,
Кунларинг куз каби қолар мунғайиб,
Мурғаклик чоғидан сен ювиб, тараб…
Болаларинг бугун қолган улғайиб.

Сочингга қор ёққан, йўқдир қораси,
Умрингни гуллаган даври ҳам ўтди.
Дўстларнинг ажралди пучак сараси,
Кимлардир энг сўнги манзилга етди.

Инжиқсан асабинг бўлмоқда таранг,
Сал гапга йиғлагинг келар, бир паста,
Қулоғинг эшитмай бўласан гаранг,
Ҳар куни қайрингдир дарддан ҳаста.

Кексалик кемирар танангни секин,
Умрингнинг поёни борар кўриниб.
Ҳизматкор бўласан ҳаммага текин,
Юрасан гоҳ текис гоҳи туртиниб.

Кексалик эшигин турибди қоқиб,
Йиллар қуролидан отилган ўқсан.
Ёшликни қисматнинг ўтида ёқиб,
Кулига кўмилган, қўрдаги чўғсан…

Автор: Наргиза Ҳайдарова

Bir cavab yazın

Sizin e-poçt ünvanınız dərc edilməyəcəkdir. Gərəkli sahələr * ilə işarələnmişdir