Hayatın kıyısı!
Kaldırımda yansıyan her gölgeye özlemle baktım
Geçtiğim her nehrin kıyısında bıraktığımız ayak izlerinden seni ve beni sordum.
Attığım her adımda yüreğim sızladı.
Yeşil bahçelerde boş boş oturduğumuz her anı yeniden yaşıyordum
Daha önce hiç tatmadığım birçok tat vardı ağzımda.
Korku ve pişmanlıkla titredim ve bir an için yüzüm, ıssız sokağın alacakaranlığında hiç tanımadığım birinin yüzüne benziyordu.”
İki elimle saçlarımı karıştırdım ve saçlarım tutam tutam döküldü.
Nereye baksam donuk gözler ve yorgun yüzler gördüm.
Güneş şafaktan önce soğudu
Ay geceden kaçıyordu
Sanki hiçbir şey olmamış ve ben hiç kimse değilmişim gibi
Her gökyüzünden yardım istedim, beni ve seni bulmayı umarak, ama yalnızlığın kokusundan başka bir şey bulamadım.
Bunu daha önce bir masalda okumuştum
Bir ağacı kökünden kesersen dalları solar, yaprakları düşer ve kuşlar bir daha asla o dala konamaz.
Büyüleyici ormanlarda yazılan tüm hikayeler rüzgar ve yeşillik olmadan anlatılamaz
Bir nehir su olmadan akamaz
Hayat, dikilmemiş bir ağaçtan meyve bekleyenlere kaderin olumsuz yarasını gösterir.
Boşa harcadığın yıllar seni öfkeli, bitkin bir ihtiyara dönüştürecektir.
Bedenin yaralarla dolu teninden utanır, tamamen kaybolmuşların arasında yaşarsın.
Zihin, tüm kayıtsız kıyılardan uzaklaşmak ve deneyimsizlere tutunmak ister.
Başka bir ben, başka bir sen olmayacağını bilerek
Bir an için, kalp zihne konuşur
Ya her şey bir illüzyonsa?
Ve renkli ışıklar yeni bir tiranlığın başlangıcıysa?
Gerçekten var olduğunu düşündüğümüz her şey yutulmuş.”
Evren diye bir şey yok ve hepimiz sadece bir rüyayız.
Işığın Şairi
21/03/2025-Paris
Mənbə və müəllif: Caroline Laurent Turunc
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru