DAĞLAR (Dağlara xitabən üçüncü şeiri) Tarix səhnəsində yetişdi zaman, Başlanmış bu çağın mübarək, dağlar! Hələ nə zəfərlər gözləyir bizi, Qutlanmış novrağın mübarək, dağlar!
* * * Dövranın gərdişi döndü, dəyişdi, Davadan doğulan ərlər yetişdi, Didilmiş yaralar tutdu, bitişdi, Üç rəngli duvağın mübarək, dağlar!
* * * Nə vaxtdır yol-iriz bağlı qalmışdı, Qoynunda yağılar məskən salmışdı, Canımı sağalmaz bir dərd almışdı, Sayalı qonağın mübarək, dağlar!
Zaur Ustac – A Voice of Contemporary Azerbaijani Literature
Zaur Ustac is a contemporary Azerbaijani poet, writer, and publicist whose creative work reflects the richness of Azerbaijani culture and the timeless power of literature. Born and raised in Azerbaijan, he grew up in an environment where poetry and storytelling were deeply valued, shaping his outlook on life and inspiring him to become one of the significant voices of his generation.
From an early age, Ustac demonstrated a profound love for books. This passion later earned him the symbolic title “Kitab Adam” – “Book Man” – a name that reflects not only his devotion to reading but also his identity as a creator whose life is inseparably connected with literature. Through his poems, essays, and stories, he has managed to blend tradition with modernity, carrying the essence of Azerbaijani literary heritage into the present day.
Zaur Ustac’s works are distinguished by their sincerity, philosophical depth, and strong connection to national values. His poetry often explores universal themes such as love, patriotism, morality, and the human spirit, yet it remains firmly rooted in the cultural and historical context of his homeland. By doing so, he has contributed to the enrichment of modern Azerbaijani literature while also making it accessible to a wider, global audience.
Beyond poetry, Ustac is also an active publicist, engaging with social and cultural issues and emphasizing the importance of literature in shaping identity and collective memory. His essays and critical writings highlight his intellectual versatility, while his creative works demonstrate his sensitivity as a poet.
Zaur Ustac’s biography is not only the story of a writer’s journey but also a testament to the enduring role of literature in human life. Through his dedication, he has become a bridge between the past and the present, preserving cultural traditions while addressing contemporary realities. His works continue to inspire readers, reminding them of the transformative power of words and the importance of remaining faithful to one’s roots.
In essence, Zaur Ustac is more than just a poet or a writer; he is a cultural figure who embodies the spirit of Azerbaijani literature and its mission to enlighten, guide, and inspire.
Milli Kitabxanada “Xalq yazıçısı Elçinin xatirəsinə” adlı elektron məlumat bazası onlayn rejimdə istifadəçilərə təqdim olunub
Bu gün ədəbiyyatımızın görkəmli nümayəndəsi, Xalq yazıçısı, dramaturq, nasir, tənqidçi və ədəbiyyatşünas, filologiya elmləri doktoru, professor və ictimai-siyasi xadim Elçin Əfəndiyevin vəfatından 1 həftə ötür.
Azərbaycan Milli Kitabxanasında bununla əlaqədar “Xalq yazıçısı Elçinin xatirəsinə” adlı elektron məlumat bazası onlayn rejimdə istifadəçilərə təqdim olunub.
Elektron məlumat bazası ilə tanış olmaq istəyənlər https://anl.az/el/emb/E.Efendiyev/index.html linkindən istifadə edə bilərlər.
Görkəmli Xalq yazıçısı və alim, tanınmış ictimai-siyasi xadim, səmimi və təvazökar insan Elçin İlyas oğlu Əfəndiyevin əziz xatirəsi onu tanıyanların qəlbində əbədi yaşayacaqdır. Allah rəhmət eləsin!
Mənbə və ətraflı: https://www.millikitabxana.az/news/elchinin-xatiresine
Onun zəngin irsi və böyük xidmətləri xalqımızın yaddaşında əbədi yaşayacaqdır.
USTACAM Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! * * * Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü, Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü, Mövlalar yurdunun nur övladıyam! * * * Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm, Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam! * * * Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı, İlham, nə keçilməz sədləri aşdı, İgidlər yurdunun nər övladıyam! * * * Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar, Düşmən qarşımızda yenə oldu xar, Aslanlar yurdunun şir övladıyam! * * * Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam, Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam, Ozanlar yurdunun sirr övladıyam! * * * Ustacam, vətənim vətən içində, Axıb duruluruq zaman köçündə, Min bir anlamı var, adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam! 13.11.2020. Bakı.
Yadımdadı , Balacaydım , Qardaşım mələk olub uçmuşdu göy üzünə ( elə deyirdi atam) Uşaq ağlımla göy üzüylə haqq -hesab çəkirdim hər gün , Hər gün məktub yazırdım Allah babaya anamın adından, Qardaşımı geri göndərsin deyə dil tökürdüm Tanrıya. Hər gün bir az da inanırdım dualarıma , hər gün bir az da aldanırdım. ..Qardaşımdan bizə bir balaca papaq qalmışdı yadigar , Üstündə süd qoxusu , bir də anamın göz yaşı. Hər gün təkliyə çəkilib , bağrıma basırdım , ciyərimə çəkirdim qoxusunu . Bulaşırdı üstüm , başım anamın göz yaşına. Sonra gizlətdilər məndən süd qoxulu papağı, Axtardım , çox axtardım , tapmadım. Yavaş -yavaş öyrəşdim onsuzluğa , Öyrəşdim ,amma unutmadım, Unutmağa qoymadılar axı — Sağ olsun dırnaq içindəki qohumlar , yadlar , yaxınlar , uzaqlar. Bir də uzun -uzadı gecə darıxmaqları vardı , Çox vaxt məni yuxudan anamın hıçqırıqları oyadardı. Girərdim qucağına , qoxumu içinə çəkərdi , ovunardı. Vaxt keçdi , bütün qızların qardaşları böyüdü , Bircə mənim qardaşım həmişə süd qoxudu. Mən böyüdükcə bir qardaşsız qız da boy atdı içimdə ürlək , nigaran – Başında qovğa , qolunda təklik , gözündə intizar , ürəyində həsrət. Sonra başıma nə çox “qardaş” yığıldı , İlahi — İçlərində qaranlıq , baxışlarında sazaq , salamlarında minnət. Yavaş -yavaş keçdim bütün qaranlıqları , töhməti, tənəni , Küləyi də keçdim , yağışı da , sazağı da . Sonra bütün bütlər sındı , dağıldı, Gözəl -göyçək , bərli -bəzəkli ayrılıqlar gəlib tapdı məni — Qatı açılmayan , təptəzə . Sonra sükutun və tənhalığın bütün rənglərinə vuruldum , Aşdım bütün divarları , hasarları aşdım , Beləcə barışdım – Özümlə , taleyimlə , təkliyimlə .. Qurdlar , köpəklər çıxdı qarşıma hər addımbaşı , yeridim bütün ağrıların , əzabların üstünə əliyalın, ürəklə — Burnumda süd qoxusu , bir də üstümdə anamın göz yaşı…
**** Baş açmırıq sözümüzdən , Əyrimizdən , düzümüzdən , Hər gün bir az özümüzdən Əlimiz üzülüb gedir.
Düz yolumuz qala-qala , Əyilirik sağa , sola, Yada calaq ola -ola Kökümüz kəsilib gedir.
Səs batıb küyün altında, Dil yatıb düyün altında, Bu boyda göyün altında Yer necə əzilib gedir.
****
Nə çətinmiş bu payızın sevgisi, Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən. Saçlarını payız yeli dağıdır, Küsər deyə, “o yana dur” demirsən, Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
Bulud tökür sellərini üstünə, Aradabir günəş baxır uzaqdan. Bir ümidə sığınırsan, onda da Göy gurlayır, şimşək çaxır uzaqdan.
Gündüzləri küçə küçə atırsan Gecələrin həsrətini gözündən. Yavaş yavaş şeirləşir bu sevgi, Varaq varaq tökülürsən özündən.
Nə sevgini gizləməyə bir yuva, Nə dərdini ovutmağa yer olur. Nə getməyə yol tapırsan özünə, Nə təzədən qayıtmağa yer olur.
Nə çətinmiş bu payızın sevgisi, Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən. Saçlarını payız yeli dağıdır, Küsər deyə, “o yana dur” demirsən, Yarpaq yarpaq, xəzəl xəzəl sevirsən.
****
Köhnə kənd , Kərpic evlər , Yollar , ağaclar ,kölgələr. Yalına yalmanan itlər , Qoyunlar , quzular , atlar. Araba cırıltısı , Qurbağa qurultusu. Dəryaz səsi , Ot xışıltısı. Aynabənddən sallanan arı pətəsi , Qarışqalar , çəyirtkələr , İlanlar , pişiklər, siçanlar. Sərçə yuvasına daş atan uşaqlar , Yolun qırağında tum satan qarı ovcunda qabar , qabarın üstündə dəmir pullar , Pulların üstündə dualar.. Havada torpaq qoxusu , İçində rəngli -rəngli arzular. Ulduzlu gecələr , Tər- tərtəmiz xəyallar .. Lampa işığı , kitablar .. Eh , nələr , nələr.. Sonra təyyarə biletləri , Uzaq şəhərlər , Binalar , küçələr, Limanlar , dənizlər, ayrılıqlar , əzablar…
**** Hərə bir daş atıb qaçdı , Qismətimi daş apardı. Ürəyimi şübhə yedi , Ömrümü təlaş apardı.
Durdu duman , çən üzümə, Tapmadım bir çəm özümə , Aşiq oldu qəm gözümə , Yanağımı yaş apardı
Əlimi üzdüm hamıdan , Umduqca küsdüm hamıdan, Yarımadım vaxt sarıdan , Hər günüm bir kaş apardı.
Yazar Etibar Həsənzadənin Vətən Uğrunda adlı kitabı AK Parti İstanbul İl Başkan yardımçısı Mehmet Şahin bəyə hədiyyə edilmişdir
Yazar Etibar Həsənzadənin Vətən Uğrunda adlı kitabı Türkiyədəki Könül Elçisi və İmanlı Vatan Evladi Derneği Genel Başkanı Mustafa Nazilli bəy, Genel Başkan yardımçısı Mahmut Mumcu bəy tərəfindən AK Parti İstanbul İl Başkanlığı İl Başkan yardımçısı- Türk devletleri İlişkiler Başkanı Mehmet Şahin bəyə hədiyyə edilmişdir. Bu barədə öz rəsmi sosial media hesablarinda məlumat verən Yazar Etibar Həsənzadə Mustafa Nazilli bəyə və Başkan yardımçısı Mahmut Mumcu bəyə təşəkkürlərini bildirmişdir. Qeyd edək ki kitab 44 günlük Qarabağ Zəfərimizdə iştirak edən Daşkəsən rayonunun Şəhidləri və döyüşçülərinin döyüş yollarından bəhs edir kitab Etibar Həsənzadənin Qarabağ Azərbaycandir adlı layihəsi çərçivəsində işıq üzü görüb və layihə çərçivəsində işıq üzü görən ikinci kitabıdır.
DAĞLAR (Dağlara xitabən üçüncü şeiri) Tarix səhnəsində yetişdi zaman, Başlanmış bu çağın mübarək, dağlar! Hələ nə zəfərlər gözləyir bizi, Qutlanmış novrağın mübarək, dağlar!
* * * Dövranın gərdişi döndü, dəyişdi, Davadan doğulan ərlər yetişdi, Didilmiş yaralar tutdu, bitişdi, Üç rəngli duvağın mübarək, dağlar!
* * * Nə vaxtdır yol-iriz bağlı qalmışdı, Qoynunda yağılar məskən salmışdı, Canımı sağalmaz bir dərd almışdı, Sayalı qonağın mübarək, dağlar!
