Ümid
(esse)
Bəlkə də həyatın mənası hər şeyi anlamaqda deyil, axtarmaqda gizlənir. Hər cavab yeni bir sual doğurur, hər son isə yeni bir başlanğıca çevrilir. Zaman keçdikcə insan anlayır ki, dəyişən təkcə illər deyil, baxışları, hissləri və susqunluğu da dəyişir.
Qarşımda bəyaz bir vərəq var. Üzərində nə xəritə var, nə də istiqamət. Sadəcə yazılmağı gözləyən cümlələr… O cümlələri başqası deyil, mən yazacağam. Səhvləri də mənim olacaq, doğruları da. Çünki başqasının qələmi ilə öz həyatını yazmaq mümkün deyil.
Bəzən yolumu itirəcəyəm, bəzən dayanıb geriyə baxacağam. Amma geriyə baxmaq geri qayıtmaq demək deyil. Keçmiş yalnız xatırlamaq üçündür, yaşamaq üçün yox.
İndi bilirəm ki, xoşbəxtlik həmişə gülmək deyil, kədər də həmişə məğlub olmaq deyil. Hər ikisi insanı böyüdür, dəyişdirir və həyata başqa gözlə baxmağı öyrədir.
Bir gün yenə xoşbəxt olacağam, bir gün yenə üzüləcəyəm. Amma artıq bilirəm ki, nə xoşbəxtlik əbədidir, nə də kədər. Əbədi olan yalnız yolun özüdür. O yolu isə addım-addım, yıxıla-yıxıla, öyrənə-öyrənə insan özü keçir.
Müəllif: Dəniz Aslanlı
Dəniz Aslanlının digər yazıları
Oxuyun >> Gözündə tük var