GƏRAYLI
Nə verdinsə, borca verdin,
Zalım dünya, danmadım ki!
Biləmmədim nədi dərdin?
Ömür getdi, qanmadım ki!
Korluğunu, karlığını,
Xoş günümdə darlığını,
Bircə gün də varlığını
Müvəqqəti sanmadım ki!
Bu gün varam, sabah yoxam,
Bir qoydun ki, gendən baxam.
Uşaqlıqdan gözü toxam,
Səndən nəsə ummadım ki?!
Hey çalışdın qandırasan,
Nə verdinsə andırasan.
Çox aldatdın yandırasan,
Mən odunda yanmadım ki?!
Demə, niyə rəngin solub?
Murad bilir, yaşa dolub.
Töhmətindən cızdağ olub,
Sərt qışında donmadım ki?!
SABAH – MÜƏMMA
Artıq yorulmuşam, lövbər salıram,
Bezirəm həyatın keşməkeşindən.
Gün keçir, ay keçir, geri qalıram,
Dünən üç-dördündən, bu gün beşindən.
Dili yox danışa, soruşam, soram,
Bu canın mənimlə öhdəliyi yox.
Bilmirəm doğrusu nə qədər varam,
Mən də köçməyəcəm gözü könlü tox.
Səbrim dara çəkib, kömək etməyib,
Öhdəmə düşəni eləməmişəm.
İstəyim nəfsimlə yola getməyib,
Mən çox şey ummuşam, diləməmişəm.
Bütün günahların səbəbi özüm,
Boynuma alıram, niyə gizlədim ?
Məni incidəni görmədi gözüm,
Qaranlıq tuneldə işıq gözlədim.
Sonu bilinməyən yoldu gedirik,
Bu günə ümid var, sabah müəmma.
Hər şeydən mənfəət, qazanc güdürük,
Sabah nə olacaq bilmirik amma.
ÖLDÜRÜR
Dözümsüzəm səsə-küyə,
Daş səbrimi səs öldürür.
Ruhum öləziyib deyə,
Məni zil yox, pəs öldürür.
Arzu, istək hələ çoxdu,
Ayrılmağa həvəs yoxdu.
Vallah-billah gözüm toxdu,
Çoxumuzu nəfs öldürür.
Hər an düşün sabahını,
Alma kasıbın ahını.
Malalama günahını,
Demə filankəs öldürür.
İnsan kordu, doymur gözü,
Nə nəfs durur, nə də özü.
Murad, budur sözün düzü,
Canı bəhsə-bəhs öldürür.
Müəllif: Murad MƏMMƏDOV
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında