GÜLÜM Bir ümid həsrəti boylanır yenə, Qəlbimin ən dərin qatından, gülüm. Yaradan payıdır, ruhun çeşməsi, Qaynayır dilimin çatından, gülüm. * * * Şükür Yaradanın məsləhətinə, Heç vaxt mindirməyib nəfsin atına, Çox salıb toyuna, ya büsatına, Hər zaman qoruyub matından, gülüm. * * * Bu qədim yapının, gedişi bəlli, Gəlişli qapının, gedişi bəlli, Şahının, topunun gedişi bəlli, Ustacın qorxusu, atından gülüm… 06.04.2020. Bakı. Müəllif: Zaur Ustac
Tanrı tutub, ağ torpaqdan mayanı, Gündoğandan Günbatana sənindi! Nişan verib, yeddi günlük Ayını Əksi düşən tüm torpaqlar sənindi * * * Xəzəri ortaya düz qoyub nişan, Boynuna dolanan Hilal sənindi! Ən uca zirvələr, ən dərin göllər Ormanlar, dəryalar, düzlər sənindi! * * * Tanrının payıdı, lütf edib sənə, Tanrıya sarsılmaz inam sənindi! Ataya, Anaya, qocaya hörmət Sirdaşa sədaqət, güvən sənindi! * * * Zamanla hökm etdin tüm yer üzünə Hakimiyyət sənin, höküm sənindi! Aman istəyəni kəsmədin heç vaxt, Ən böyük ədalət, güzəşt sənindi! * * * Unutma ki, lap binədən belədi, Mərhəmətli, yuxa ürək sənindi! Xilas etdi, bağışladı ənamlar, Yamana yaxşılıq, ancaq sənindi! * * * Döyüşdə, düşməni alnından vuran, Süngüsü əlində ərlər sənindi! Savaşda, uçağı kəməndlə tutan, Qüvvəsi qolunda nərlər sənindi! * * * Dəli-dolu Türk oğullar cahana Bəxş etdiyi şərəfli ad sənindi! Adı gəlsə, yeri-göyü titrədən Qorxu bilməz, şanlı əsgər sənindi! * * * Çöldə simgə etdin Qurdu sancağa, Kəhər Atın ən yaxşısı sənindi! Ay-yıldızı nişan tikdin Bayrağa, Zəkalar, dühalar tümü sənindi! * * * Tutduğun yol tək Tanrının yoludu, Aydın zəka, tər düşüncə sənindi! Çoxu deyir, tay dünyanın sonudu, Fəqət bilməz, yeni dünya sənindi!!!
Nun Sakin elə bir hərfdir ki kəlmənin ortasında və axrında gəlir.
Mən – مَنْ
Min – مِنْ
Tənvin həmin nun sakindir ki kəlmənin axrında oxunur, lakin yazılmayıb. Tənvin vasl halında oxunur, ancaq vaqf halında oxunmur. Vaqf zamanı tənvin kəsra və tənvin damma sukunla əvəz olunur.
