Etiket arxivi: Вахобова Турсуной

Вахобова Турсуной – ЙИҒЛАБ-СИҲТАБ

Охирати обод бўлсин, Оллоҳ чорлаган экан. Кўникишга мажбурмиз

ЙИҒЛАБ-СИҲТАБ

Келиб кетар даҳр экан-ютарин қуймас,
Ёшмиди, қарими-тутарин қуймас,
Азал абад чарх мотам-чилторин қуймас,
Ўтганларга марсия битаверамиз,
Йиғлаб-сихтаб аза тутаверамиз.

Дунё дея шошганча-чала қолиб иш,
Югурсанг, чопсанг ҳам-битмай ҳар юмуш,
Кўз ёшингга боқмасдан-жон олар эмиш,
Кетганларга тазия этаверамиз,
Йиғлаб-сиҳтаб аза тутаверамиз.

Товонингга ботганча-кунда тиконлар,
Гоҳ ука, гоҳ ака-юрагинг қонлар,
Тўлмайин жон ютар-қаро ўпқонлар,
Кунда ғам-ғуссага ботаверамиз,
Йиғлаб- сихтаб аза тутаверамиз.

Ҳаёт қонли йўлдир-заҳмати улкан,
Ҳар сатрингда ногоҳ-кимдир қуларкан,
Ғанимат жон дея- Раҳмон имларкан,
Ҳар қисматга кўниб кетаверамиз,
Йиғлаб-сиҳтаб аза тутаверамиз.

Қовжираб қолади, сен эккан гуллар,
Бўш косанг лабларинг, интиқиб тилар,
Ёмонми, яхшими ўтказиб онлар,
Оға-ининг–тобутга ортаверамиз
Йиғлаб-сиҳтаб аза тутаверамиз.

Ҳар инсон ғанимат- ҳар он лаҳзалик,
Гоҳ қадрин биламиз-гоҳида ўлик,
Дунё меҳмонхонадир- умр тўрт кунлик,
,, Бандалик”лаб-дарсин ютаверамиз,
Йиғлаб-сихтаб аза тутаверамиз.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Сизсиз ҳам кунларим ўтмоқда мана

ЙЎҚ ЛЕКИН

Сизсиз ҳам кунларим ўтмоқда мана,
Қўлларим ғазаллар титмоқда мана,
Назм боғларида малика ман-а,
Куйган юрагимга малҳам йўқ лекин.

Ахир суйганим йўқ, суйганим ёлғон,
Яширинча йиғлаб, куйганим ёлғон,
Гўёки, бахт тўнин кийган бир хандон,
Баҳорман-қиримда лолам йўқ лекин.

Энди бегонамиз, кўришсак ҳам лек,
Ўзилган ришталар, ўзилган илик,
Мен бегона бир қиз, сиз бегона бек,
Бахтлимиз, қуёшли олам йўқ лекин.

Қошингизга келгай, ҳурлар кўз сузиб,
Лаб қошин бурмалаб, гуллар кўз сузиб,
Тушимга кирарлар, хаёлим бўзим,
Кўнглим ўнутгандай, мазам йўқ лекин.

Майлига шод юринг, ажрашсак ҳам лек,
Хаёлим сиз билан, юраман тирик,
Дунёга мағрурдек, боқсам ҳамда тик,
Шўрлик бу жонимга, далдам йўқ лекин.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ЖИМГИНА ҲАР БОР

ЖИМГИНА ҲАР БОР

Баҳор гулларининг оппоқ тили бор,
Алвондек товланиб, олов лолалар.
Ўтдек исёнкор ва қордек беғубор,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Кўзларда ўйнайди ҳарир майсалар,
Ҳовурин чайнабон, ютоқиб минг бор.
Зўр жумбоққа боқиб, тўйиб тусалар,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Чўғдек қирсиллабон- олов ёноқлар,
Кийиккўз боқишда, ичиккан ҳумор.
Лайлидек хайр этиб, Мажнундек йўқлар,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Кўкракда симиллар, безабон оғриқ,
Қўлларда нимтавар-ошуфта сетор.
Ҳадданда соғиниб, ҳадданда ортиқ,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Гушанганинг даври, ўтган суриниб,
Қасамлар ичганча, май-ла беозор.
Гулгун лаҳзаларни, хаёлда кўриб,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Чорланг демоқликка, сўз йўқ атайин,
Сиз мени, мен сизни интиқиб бедор,
Чақириқ юракка ҳақорат-тайин,
Биз шундай севамиз, жимгина ҳар бор.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ҚОР КЕЛДИ

ҚОР КЕЛДИ

Қор келди ҳамма ёқ, оппоқ қор бўлди,
Унгача диллар зор – интизор бўлди,.
Сумалаклар осар, тарновлар чак-чак,
Табиат ҳам бахтдан, бахтиёр бўлди.

Эзгулик хати кеб- бир нисор бўлди,
Муҳаббатномадек- бир изҳор бўлди,
Томлару, боғларга тушаб пар тўшак,
Мисли қордан бунёд, пахтазор бўлди.

Қаҳратон ғиротидек- оқ тулпор бўлди,
Чанғилар, чаналар- от; бедор бўлди,
Қиш зийнатин йўқлаб, кўнгиллар хориб,
Январ ўртасида, қорхон ёр бўлди.

Арчалар барглари, попук нор бўлди,
Олам сутга чайгандек, оқ қанор бўлди,
Осмон билан замин, туташиб бўйи,
Бир – бирига ҳамдард-у, маслакдор бўлди.

Булутлар ер ўзра, момиқ зар бўлди,
Тансиқдек, тотлидек барқут пар бўлди,
Яланғоқ далалар- юпун дарахтлар,
Аёз ўртасида- пўстиндор бўлди.

Оламни яшнатиб- кўк ярар бўлди,
Сўлдирмай, ўлдирмай- бир қарар бўлди,
Омонлик, тутиё- бахш этиб ерга,
Қиш фасли кўрки-ла, барқарор бўлди.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ШЕЪРУ ҒАВҒОЛАР

“TƏRCÜMAN” RUBRİKASI

БИР КУН

Лолақизғалдоқ бўлиб – унаман бир кун,
Ер бағрига тўкилиб – қўнаман бир кун,
Яшил- яшил ўтлар ўсгай, гумбазимдан,
Қошингизга капалак бўб – тунайман бир кун.

Шул гумбазга бошгинам- урмоқда соям,
Анор каби тарсиллаб- кўкрак; ҳамсоям,(юрак)
Кўксингиз оғритади- уқмаганингиз,
Бир қиз бўлиб кетганида – ҳур қизлик зоям.

Оққуш эдим – қанотлари қайрилиб учган,
Момо ерда – манзиллари тайрилиб учган,
Умр бўйи теппангизда – айланар бир ғам,
Чархифалак менга кўкдан – дарчасин очган.

Юз йил ўтар, минг йил ўтар- алвон шотутдек,
Шул шотутлар ўсар боғи, мангу нобутдек,
Кўзингиздан кетмас асло- йўлга термилиб,
Қай қиз ўтса, чирсиллар дил – бизнинг тобутдек.

ЭРКАЛА

Эркала жоним мени, бир бор эркала,
Эркалашинг қўмсаб учар, ҳар бор елкала,
Тарк этишсин ҳижронлию ғамли кўлкала,
Кўзларинга боқиб-боқиб, яшириб юзим.

Сендаги кўз, сендази қош – яна кимда бор,
Мендаги ишқ, мендаги ғаш – таъна кимда бор,
Бир ғарибни бошин силаб – қувнатгин бир бор,
Юзларинга боқиб-боқиб, яшириб кўзим.

Бир ҳис келди жайрондайин– пора – поралаб,
Изинг тусаб, юзинг тусаб – хўп овворалаб,
Омонат жон – ишқ гулобин туйсинлар бир лаб,
Жазларинга боқиб-боқиб, яшириб нозим.

Йил қўмсадим, сил қўмсадим – ёноқларингни,
Менинг каби, уним каби – ёнмоқларингни,
Чархга силтаб этак – буткул суймоқларингни,
Ҳисларинга боқиб- боқиб, яшириб розим.

Умр ўтар битта бахтни, туйсак не бўпди,
Рашк гуноҳин, ишқ гуноҳин- ювсак не бўпди,
Икки дилнинг жуссалари, бир- бирга ботиб,
Мастларинга боқиб- боқиб, яшириб бўзим.

Бевафо чарх, бедаво чарх- сочларим қоплар,
Юраклардан тўкилганча не сўз, хитоблар,
Умр бўйи алқаб- алқаб, этай китоблар,
Розларинга боқиб- боқиб, яшириб арзим.

ВАРРАКДЕК

Варракдек учади сизга хаёлим,
Варракнинг бурчига боғланаман – жим,
Кунда варрак учирмоқ – иштиёқ доим,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.

Варрак учирмоққа – ўргандим ажаб,
Бир гўдак сингари – кунида ниқтаб,
Варрак учирмоқлик – экан зўр мактаб,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.

Самони тўлдирар – учган варраклар,
Муҳаббат, маҳобат – қучган варраклар,
Маҳбубин кунда бир кўклаб дараклар,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.

Оҳ, бу варраклар – ўйчан варраклар,
Изтироб, куйгуда – бўйчан варраклар,
Сўзу суханликда – чечан варраклар,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.

КЕТГИМ КЕЛМАЙДИ

Ўрганиб қолибман- шому саҳарда,
Бир нафис севгига- шаҳду шакардай,
Хаёллар учганда – ўжар, занғардак,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.

Қуёшмисиз билмам – ердан топганим,
Кўнглимни илитган – ой деб чопганим,
Туну кун қучоқлаб – ишқий чопоним,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.

Шеърбозорда – сўзни ахтариб ёниб,
Не сўз келса – қоғозга юкуниб, эниб,
Юрибман ортингиздан- куйманиб, кўниб,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.

Қизлар ишқи асли – мардларга тушгай,
Қаландар феъллию – дарзларга тушгай,
Билмам; бу палахмон- қатларга тушгай,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.

Ҳайдангиз, қувингиз- энди барибир,
Навога, даъвога – тушган пари; бир,
Ахир бу муҳаббат, ахир бу тақдир,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.

ТУНУ КУН ОҒРИҚ

Гоҳ қараб, қарамай қуясиз — жим-жим,
Менинг эса елкамда – юрагим ғижим,
Етмай ҳам қоляпди- яшашга кучим,
Кўксимда безиллар туну кун оғриқ.

Қаттиқми шунчалик айтинг қаҳрингиз,
Кунда ҳам тунда ҳам елар заҳрингиз,
Бошдан оёққача – ишқингиз денгиз,
Бўғзимда жазиллаб туну кун оғриқ.

Кўзларим оқади – шеърият томон,
Ёнмоқ ҳам ёмондир, қолмоқ ҳам омон,
Тотли- тотли хаёлларга берилиб ҳамон,
Сўзимда бозиллар туну кун оғриқ.

Бораман дейману – йўллар қисадир,
Эмин эркин қучмоққа – қўллар қисқадир,
Рашкчию ҳасадчи- қуллар қизиқадир,
Кўзимда изиллаб туну кун оғриқ.

БОРИБ КЕЛАВЕРАМАН

Бир жаннатга соласиз, бирда дўзахга,
Бирда лолдек турганча, бирда мазахга,
Бирда бу чархда кезсам, бирда барзаҳга,
Сиз деб бориб – бориб келавераман.

Кўзингиздан ўпмоққа, ёғдулар ҳозир,
Пойингизга тиз чўкар, минг имо минг сир,
Дилимдан дилингизга этай деб таъсир,
Сўз деб бориб-бориб келавераман.

Шоира эмасман, қофиябоз холос,
Шеърим мақтов учунмас, шунчаки куй, роз,
Битта марҳамат деб-титиб минг бир сўз,
Роз деб бориб- бориб келавераман.

Юлдузи йўқ осмонни, нетганча ахир,
Райҳону, ялпизсиз, бутадек- тахир,
Тўрт фасл баҳор қўмсаб, кутганча охир,
Бўз деб бориб- бориб келавераман.

Кўнглим оқ эди; кўклам фаслидек,
Бўйимга етганча; ифор аслидек,
Ўйларим шу баҳорга, мангу қасдлидек,
Сиз деб бориб- бориб келавераман.

ШЕЪРУ ҒАВҒОЛАР

Кўксимдан ўргилай-бунча, ўйи кўп,
Гоҳ севги, гоҳ куйгу- бунча бўйи кўп,
Қанча бўлса шунча, дардларим ўпиб,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.

Гоҳи рўёбдадуур- гоҳи тушдадур,
Бири сароб бўлса- бири ҳушдадур,
Бариси бирма – бир, хушнудлаб татир,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.

Суянганим шудир – таянганим шу,
Поралаб кўксимни – бўянганим шу,
Қора соч, оқ соч – аралаш қўшув,
Туғилмоқда кунда- шеъру ғавғолар.

Ёш бола бўларкан, ўсса ҳам шоир,
Ғаму надоматин,тўсса ҳам шоир,
Бошларин хам қилиб, қусса ҳам шоир,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.

Дабдаба нимадир – давра бўлса бас,
Ҳур, эмин, эркин – даври бўлса бас,
Калласида янграбон- турлуклаб ҳавас,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.

P.S. Олдин шу расмимни бир нашриётга шеърим билан бериб юборгандим, бир ёшроқ муҳаррир болага. Шунда ўша шоирни хотини рашк қилиб расмимни тирнаб ташлабди, йиртаман деб. Зўрға қўлидан олиб қолибди. Шунинг учун расмим тирналган.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – СОВИТИБ-СОВИТИБ

СОВИТИБ-СОВИТИБ

Эҳтирослар қайдадир, ҳислар қайдадир,
Биз суйган ифорлар, излар қайдадир,
Паришон айлаган- қизлар қайдадир,
Совитиб-совитиб мендан кўнглингиз.

Кўнгилда бор эдим- ҳаммадан олдин,
Суюкли, куюкли –ҳаммадан олтин,
Куйдирди- куйдирди қай қиз, қай отин,
Совитиб-совитиб мендан кўнглингиз.

Муҳаббат чуғ эди- ўчдими энди,
Оташи ўқ эди- учдими энди,
Ишқи йўқ дей–юракка қай ҳурлар инди,
Совитиб–совитиб мендан кўнглингиз.

Сўлғунлик келмоқда–хорлик келмоқла,
Зўрлик ҳам, зорлик ҳам–торлик келмоқда,
Қай сулув, қай пари– ёрлик келмоқда,
Совитиб, совитиб мендан кўнглингиз,

Иқлим ҳам ўзгарди–илибла уммон,
Эрибла бормоқда–музликлар ҳамон,
Боряпсиз совуқ сўз, совуқ роз,-дебон,
Совитиб–совитиб мендан кўнглингиз.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ЎРАНИБ ҚОЛДИМ

ЎРАНИБ ҚОЛДИМ

Шоир бўлай дедим – сиз учун ёниб,
Китоб -дафтарларга — буткул инониб,
Юракда иштиёқ, муҳаббат униб,
Ногаҳон сўзларга, ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга, ўраниб қолдим.

Шоирлик юмуши оғир иш экан,
Гоҳ юрак, гоҳ руҳинг оғрир иш экан,
Тажриба, саботга таяниш экан,
Куну тун изларга ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга ўраниб қолдим.

Олиму фозиллар- мавқеи зўрдек,
Тўрт сатр битганча- ҳаллослаб зирдек,
Матбуот; рўзнома- нашри ҳузурдек,
Турли хил ёзларга ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга ўраниб қолдим.

Кимгадир тақлидлаб – кимгадир йўлаб,
Юз мақом қилганча – иштиёқ қувлаб,
Бириси танқидлаб – бириси қўллаб,
Ижодкор дўстларга ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга ўраниб қолдим.

Ҳаракат этмаса- қаламин чуҳлаб,
Ижод ҳам тухтаркан- шу заҳот суфлаб,
Бир шоир чиқар лаб – ўзни кавловлаб,
Шон – шуҳрат кўзларга ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга ўраниб қолдим.

Истеъдод қайдадур – иқтидор қайда,
Ортингиздан чопганча- қаламни ҳайдаб,
Халлоқим берганча- калому этаб,
Адабий кезларга ўрганиб қолдим,
Мен ҳам шеъриятга ўраниб қолдим.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ОППОҚ ҚОР

ОППОҚ ҚОР

Оппоқ қор ёзмоқда безатиб замин,
Кумуш қиш кемтигин- тўлдириб камин,
Қорбобо, Қормомо- ясаб, учамен,
Учқур чанғиларда- яхмалакларни.

Бу бир янги йилга- ёйилган кашта,
Олис чўққилардан- келган гулдаста,
Болалик чоғларга- қайтиб бир пасда,
Беармон қучарман- сумалакларни.

Бу шодлик, бу қувонч- топилган кимё,
Интизор қалбларга- сочилган зиё,
Ташвишинг азиздир, қаҳратонинг-о,
Бафуржа ёқарман- печкачаларни.

Қоялар, тераклар учлари оппоқ,
Орзу- умидларнинг кучлари уйғоқ,
Бу неъмат, бу дондир, бу ризқдир кўпроқ,
Севинчла тутарман оқ парчаларни.

Қорбўрон ўйнаймиз, келгин эй, ўртоқ,
Китоб воҳасин оқ, қорларига боқ,
Муҳтарам мезбон бу- баҳорий булоқ,
Хотиржам кутарман- камалакларни.

Янги йил муборак эй, ФБ дош дўстлар. Янаги йилларни ҳам соғ- саломат бирга қарши олиш барчамизга насиб этсин. Янги йил, янги кунлар сизларга доимо хуш кайфият, янги кунларни етаклаб келсин. Бор бўлинглар.

Байраминг муборак- бўлсин эй, дўстим,
Ўйу – ғавғоларни унутиб, бутун,
Янги йил бахш этсин – инъомлар кун-тун,
Авф этиб яшайлик – хафаликларни.

Барчаларингизга янги йил муборак бўлсин!

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ИККИМИЗ ТОМОН

ИККИМИЗ ТОМОН

Ҳали баҳор келар, кўрсатиб жамол,
Ҳали қирлар кияр, қизғалдоқлар-ол,
Момиқ қорларини эритиб-ҳиёл,
Қуёш нур сочадир, иккимиз томон.

Ҳали адирларда бойчечак нишлар,
Ҳали кўкда пат қоқиб, қур -қурлаб қушлар,
Ҳудди кечагидек, кўргандек тушлар,
Ҳаёт кўз очадир, иккимиз томон.

Ҳар бир хаёлларда, бордир каромат,
Қумрилар сингари, чуғурчуқлаб- қад,
Осмон саҳналари, тутатиб гулхан,
Замин дил ёрадир, иккимиз томон.

Бу бир ҳавас эмас- бу бир жавраниш,
Шоирлик туси ё- ҳувлаш, ўраниш,
Битикларда айтилгандек- музаффар ўтиш,
Борлиқ юкунадур, иккимиз томон.

Орзую умидлар- бадар кетмас ҳеч,
Худо назар қуллар- йўлар эрта- кеч,
Тараққий этганча- ҳар дилда соғинч,
Баҳор тахт турадур, иккимиз томон.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Вахобова Турсуной – ҲИНД КАБИ

ҲИНД КАБИ

Ҳинд каби айрилдим – ҳамроҳи -дилдан,
Кунлар ўтиб боргай – айроқи йўлдан,
Фарқ йўқдир – на хазон, на тўзон, гилдан,
Кўзларим тўймасдан – девона бўлдим.

Бир чўлоқ кишига, хасса не ҳожат,
Аросат йўлларда, қолмишдир одат,
Карбало даштиндай – ёприлиб офат,
Қош – кўзи қуймасдан- вайрона бўлдим.

Ажал бўнда ётар – жон қушин пойлаб,
Оёқ- қўл бандадур – ҳафталаб, ойлаб,
Гоҳ шайтон, гоҳ валий – феъллари йўлаб,
Бир гадо сингари – сарсона бўлдим.

Бағри қон ошиққа – бағри тош маъшуқ,
Кўзлари кўр дерлар – сўқирдир – ошиқ,
Ёнганча юракда – авғону ғашлиқ,
Паридек бўй басдин – бегона бўлдим,.

Тилга келгай на достон ва нада ғазал,
Умр ўтар ҳастару, ғамзада – ўсал,
Арзу ҳол сўрмоққа – йўқдир бир афзал,
Еру кўкка сиғмасдан – афсона бўлдим.

Yazar: Tursunoy Vahobova

Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)

Yazarlar.Az

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I