Yazarlar cameəsi adından dəyərli dostumuz, “Yazarlar jurnalı”nın və Yazarlar.Az saytının Özbəkistan üzrə təmsilçisi, Beynəlxalq əlaqələr üzrə meneceri Cahangir Namazovun qəfil ölümündən kədərləndiyimizi bildirir, mərhumun yaxınlarına, doğmalarına və bütün Cahangirsevərlərə – Türk ədəbi cameəsinə başınız sağ olsun deyirik.
Allah rəhmət eləsin. Amin.
Kaman yolu: Özümü kəşf etdiyim əsər”
Paulo Coelho özünün “Kaman yolu” əsərində ölkənin ən yaxşı oxatanı Tetsuyanın kəndində bir oğlana verdiyi nəsihətləri nəql edir. Əsərdə gündəlik zəhmətimiz və səylərimiz, çətinlikləri necə aşmaq, məqsədimiz yolunda möhkəm dayanmaq, risk etmək və təhlükəli vəziyyətlərdə həll yolu tapmağa cəsarət etmək kimi mövzular qaldırılır.
Paulo Coelho bu səhifələrdə yeni yanaşma, uyğunlaşma bacarığı, həvəs, dəyişikliklərə açıqlıq və komanda şəklində işləmək kimi gündəlik fəaliyyətimizi yaxşılaşdıran dəyərləri ifadə etmişdir.
“Belə bir əsər yazdım ki, orada kaman, ox, hədəf və oxatan birlikdə çətinlik və inkişafdan ibarət sistemin ayrılmaz bir hissəsini təşkil edir”, — deyə Paulo Coelho bildirir.
“Kaman yolu” əsərini oxuduğum zaman çox təsirləndim və motivasiya aldım. Bu kitabı bir dəfə oxusam da, yenidən oxumaq istəyirəm. Həyata olan ümidim sönmüşdü, hər şeydən birdən yorulmuşdum. Lakin kitabdakı bu cümləni oxuyanda — həyata artıq sevgi bəsləmədiyin gün məqsədin də qarışır və çətinləşir — həmin gündən etibarən dəyişməyə başladım. Həyatı sevməyi öyrəndim və bütün çətinliklərin keçib gedəcəyini anladım.
Müəllif: Juraeva Aziza Rakhmatovna
Author: Juraeva Aziza Rakhmatovna
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
AZİZA – Xasanova Aziza Kumushbek qizi. Born on October 1, 2004 in Chirchik, Tashkent Region (Uzbekistan). Currently a student at Tashkent University of Economics and Pedagogy. On March 1, 2025, she received the title of “Faculty Zulfiya” in a competition held by the university. She has published several scientific articles. Her poems and stories have been published in many newspapers, magazines, and websites around the world. Her poems, stories and works are constantly published in countries such as Albania, Pakistan, Italy, America, Great Britain, Germany, India, Argentina, Turkey, Arabia and Uzbekistan, Kenya, Africa, Korea, Bangladesh.
Life
You’ve changed me,
My eyes like dark coffee.
Youth has risen in me,
And pains have poured heavily.
Why are you so bitter,
Even pepper feels shy?
At times, a sweet prick you are,
Even angels hang their heads high.
Life, tell me, why are you
Never gentle, never plain?
Why push so hard
A girl so pure, so vain?
Life — you’ve changed me,
Taught me how to endure.
Facing betrayal without a smile,
Taught me strength that’s sure.
Giving left to enemies,
Losing friends along the way.
And in the end, you’ve taught me
How to grow and stand someday.
Thank you, life
I no longer look behind,
Nor do I cry remembering the past.
With a light and gentle smile,
I say to you: thank you, life!
I’ve walked through rough and bumpy roads,
At times I laughed, at times felt worn.
But I never gave up on brighter days,
I say to you: thank you, life!
In every fate my Creator has written,
There lies a wisdom, always clear.
Before such destiny, calmly I bow,
I say to you: thank you, life!
My truth
Whenever I write my poems on paper,
The pen is my companion, the paper—my friend.
Alas, they do not know what I feel inside,
Perhaps that’s why the pen tips break.
I tear the paper, hurting its heart,
I squeeze the pen as if it’s to blame.
My mood today is just like the rain,
As if the paper knows I love the rain.
Irretrievable hearts
I’ve left a thousand times, yet still forgave,
But now – no way back, no road to save.
Forgiveness turns bitter, too heavy to give,
When hearts fall for those with no will to live.
There’s still a chance
There comes a time you lose your way,
You dread the night, ignore the day.
Each breath feels heavy, joy seems gone,
You wonder if you still belong.
But hear me now — the time will come,
When darkness fades and light will hum.
A day will rise, so pure, so bright,
And lift you gently toward the light.
I know you feel your dreams are lost,
Forgotten hopes, a painful cost.
Regret may grip you like a chain,
But even storms will pass with rain.
Don’t say “Not now,” don’t ask “But when?”
For life can bloom with joy again.
The day you thought would break you down,
Will one day wear a golden crown.
You, kind in heart and strong in soul,
Your words like balm, your spirit whole.
Though things today may seem unjust,
Your turn will come — believe, and trust.
Yes, patience hurts, I know it well,
Like seeking springs where deserts dwell.
Your tears may speak, your silence scream,
But never lose your precious dream.
Tomorrow waits with open skies,
With grace that lifts and wings that rise.
There’s still a chance, there’s still a way —
Please don’t give up — not now, not today.
Success is near, just past the bend,
And joy is yours, around the end.
The world still needs your voice, your spark —
You are the light within the dark.
Autor: AZİZA
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
Боши аввалги: Меҳрибон Абдураҳмонова – ДАШТ ҚИССАСИ
ДАШТ ҚИССАСИ
4-қисм
Боши аввалги сонларда. Давоми
Кеч тушганда яна қиёмат бошланди.
Бироз тинчланиб, ёстиққа юзини босганча бағрини ерга бериб ётган Қирмизойни ухлаб қолди, деб ўйлаган онаизор сигир соғиб келиш учун молхона тарафга ўтди. Кечадан бери қаровининг тайини бўлмай, оч ётган моллар эгасини кўриб мўрай бошлади. Қўй-эчкилар ҳам бири қўйиб, бири маърай кетди.
Мисхол момо ичига чироқ ёқса ёришмайдиган алпозда бўлса ҳам, тирик жон тирикчилигини қилишга тутинди. Усти сомон лой билан сувалган ғарамдан ўроқ ёрдамида пичан суғура бошлади. Прессланиб кетган пичанни суғуриш муштдай кампир учун машаққат эди. У бир амаллаб суғурган бир боғ пичанни сигирнинг олдига ташлаб, емиш билан овора сигирни соғишга тутинди. Аммо яқиндагина бузоқчаси нобуд бўлган сигир тепиниб соғдирмади.
Мисхол момо ўлган бузоқнинг терисини шилиб, ичини похол билан тўлдириб тулуп ясаган эди. Боласининг ҳиди келаётган тулупни ялаб-юлқаб турган пайти сигирни соғиб олишар эди. Ҳозир эса…
Кўкси зардобга тўлган момо ноилож тулупни келтириб, сигирнинг олдига қўйди. Сигир жон-жаҳди билан тулупни ялаб-юлқай бошлади. Момонинг кўзларидан ёш тирқираб,. ўзича сигирга гапиринди.
“Сенгина ҳайвон бўлатуриб, болангга шунча куйдинг. Қизим қандай кўнади бу кўргуликка, а, жонивор?”
Момо юм-юм йиғлаганча сигирни соғиб олди. Сут челакни қозиққа илиб, қўй-эчкиларни қўтондан чиқариб юборди. Қўйлар югуриклаб пичанга тармашишди.
Куёв ҳам кела қолмади. Шундай оғир кунда Кўканбой уни нега чақиртирган экан-а?
Момо қозиқдан сут челакни олиб, уйга қараб йўналди.
Уйда Қирмизой йўқ эди.
Момо ташқарига чиққандир, деб ўйлаб, ҳовлининг уёқ-буёғига қаради. Ҳеч ким кўринмади. “Қирмизой, қаердасан, болам”, ташвишланиб чақира бошлади момо. Ҳеч ким овоз бермади. Шошилиб уйнинг пойгагига – калишлар ечиладиган жойга қаради. Қирмизойнинг калиши шундоққина пойгакда турарди.
Момо қўрқиб кетди. У ёшига ярашмаган чаққонлик билан далага қараб югурди. Қабристон томонга очилган ёлғизоёқ йўл бўйлаб кетаётган қорага кўзи тушди.
Бошяланг, эгнидаги пахтали нимчасиниг олдини очиб олган маҳсичан Қирмизой бийдай дала бўйлаб югуриб борарди.
– Қирмизой, қайт орқангга болам… Қайт, Қирмизой! – Момо энтикиб-энтикиб, нафаси оғзига тиқилиб, йиқилиб-суринганча ёлғизининг ортидан интилди.
Ёлғизи эса қор босган бийдай даланинг қоқ ўртасидан илонизи бўлиб чўзилган ёлғизоёқ йўлда ғарча-ғурч қор кечганча, ўзининг ёлғизининг ёнига ошиқарди…
Унинг фикру хаёли боласида эди. Ахир боласи қоронғиликдан қўрқарди. Бир ўзи қандай ётади?..
– Тўхта, болам, тўхта-а-а, – дея пойинтар-сойинтар, алпанг-талпанг югуриб кетаётган момонинг оёқларидан мажол кетди.
У қоқилибми, сирпанибми қор устига чўккалаб ўтириб қолди. Ич-ичидан фарёд отилиб чиқди.
– Э, Худо!.. Бу қандай жазо?.. Нима гуноҳ қилувдикки, бундай жазолаяпсан, Тангрим?..Қанча азобинг бўлса, ёлғиз ўзимга бер… Аллоҳим… Ёлғизгинамга ўзингнинг раҳминг келсин, Худойим!..,
Момо ҳўнграб йиғлаб, Аллоҳга нола қиларди…
…Кечки аёзда қабристон томондан қайтаётган учта қорани босган қора қайғу ер юзида заррача шодлик қолмагандай оғир, зил-замбил эди.
Бу қайғу шунчалар қоп-қора эдики, бутун коинот улкан мусибатдан қора совуқли зулмат оғушида қолгандек эди, гўё…
Турсунмуроддан айрилиб қолгач, бир неча кун уйларидан одам оёғи узилмади. Қишлоқнинг кайвонилари каттами, кичикми – одам боласи бу дунёдан кетгач, улардан қолган буюмлар исқоти саналиши, шу боис боладан қолган барча буюмларни асраб ўтиришнинг хосияти йўқлигини айтиб, бировларга тарқатиб юборишни маслаҳат беришларига қарамай, биронтаям буюмни бергилари келмади.
Жигарпораларидан ажраб қолганлари етмагандай уни эслатиб тургувчи кийимчаларни ҳам тортиб олишмоқчими?.. Ундан кўра Қирмизойнинг юрагини юлиб олиб торта-торт қилишсин. Аммо боласининг баданини қучган яктакчаларига, сочининг ҳидлари ўрнашиб қолган дўппичасига, ипчалари белини боғлаб турган чопончасига тегиниб кўришсинчи, кайвониликларига қарамай уйдан ҳайдаб чиқаради.
Исқоти эмиш… Исқоти-я.
Бу қишлоқнинг аёллари Қирмизойнинг биринчи бор бағри юлиняпти, деб ўйлашяпти чоғи. Эрининг қишлоғида нобуд бўлган болаларининг кийимчаларини битта қолдирмай йўқ қилиб юборишганда қандай гангиб қолганди. Лоақал биттагина яктакчасини қолдиришганда бўйнига солиб ҳидлаб-ҳидлаб юрмасмиди…
Ноинсофлар!.. Уларнинг боласи ўлмаганда, уларнинг бағри куймаганда… Нима ҳақлари бор шундай дейишга?..
Уй бурчагида йиғлаб ўтирган Қирмизойнинг ичидан ғалаён тошиб ўрнидан турди. Аммо бир сўз айта олмай ҳушидан кетиб йиқилди. Юзига сепилган сув томчиларидан ўзига келганда ҳамон қишлоқ аёллари тарқамаган, ҳамон уларнинг ғўнғир-ғўнғир овозлари миясини тинимсиз пармалар эди.
– Ё, худо, нега кетмайди булар?.. Барчасини кўришга кўзим йўқ. Жодугарлар…
Ҳуд-беҳуд бўлиб ётган Қирмизой бу гапларни пичирлаб айтди. Аммо ҳамма эшитди. Мулзам бўлган аёллар ўнғайсиз ҳолга тушиб қолдилар.
– Маҳкам бўл, болам, маҳкам бўл. Битта сенми боласини ерга берган. Мана бу аёлларнинг ҳаммасининг бағри бутун, деб юрибсанми? Ҳар қайсиси йилда биттадан бола туққан. Бири энди атак-чечак қилганда, бири отасига қўшилиб мол ҳайдашиб қолай, деганда қизамиқми, чечакми, бўғмами деган бало келиб бағридан юлиб кетаверган. Ўнталаб бола туғиб, икки-учтасигина ўзимизга тақдир қилган бағри куюклармиз биз ҳам. Бу куюкнинг нималигини бошимиздан ўтказганимиз учун силарни уй ютиб кетмасин, деган андишада ўтирибмиз, болам..
Қирмизой индамай кўзини юмиб олди.
Момо йиғлаб-йиғлаб неварасининг буюмчаларини тугунга тугиб сандиққа солиб қўйди.
Эр-хотин на ўлик ва на тирик алфозда анча вақт арвоҳдай кириб–чиқиб юришди. Яхшиям Мисхол момо бор экан. Шўрлик ҳали овқат пиширади, ҳали уй йиғиштиради, тинмайди. Дастурхонга овқат сузиб қўйиб қизи билан куёвининг қовоғига қараб бетининг сувини беш томизади.
Қанийди, улар овқатни ича қолишса… Қаёқда, куёви ярим косасини ичиб, уҳ тортиб косани нари итариб қўйса, қизи онасининг қистови билан уч-тўрт қошиқ ичган киши бўладида, юм-юм йиғлаб ўтираверади.
Унинг бирдан-бир қиладиган иши эри билан онасининг уйдан чиқиб кетишини пойлаб ўтириш бўлиб қолди. Қулай фурсат туғилди дегунча шоша -пиша сандиқни очиб, боласининг буюмчаларини бағрига босиб-босиб, ҳидлаб-ҳидлаб, бўзлаб-бўзлаб тўймасди. Бундай кезлар онаизор заққум ютаётган жигаргўшасининг ёнига кириб юпатишдан фойда йўқлигини, кириб юпатай деса, уни бундан бадтар оғир аҳволга тушириб қўйишини яхши билар, шу важдан соатлаб ҳовлида бемақсад тентираб қоларди.
Майли, тўйиб-тўйиб йиғлаб олсин, аста-секин тақдирга тан берадида. Тақдири азалга кўнмай иложи ҳам йўқ ахир. Худодан беизн битта тикан кирмайди, дейишади. Пешонамга ёлғиз шу қиз битганди. Ёлғизимга ёлғиз бўлсаям туб қозиғи берк фарзанд берсин илоҳим!.. Ахир ҳали ёш, Оллоҳим бераридан қисмасин…
Момо шундай ўйларди.
Эркак киши кўча одамида. Тошмурод ҳам бировнинг эшигидаги хизматчи. Уч кун қон ютди. Тўртинчи куни ишга чиқиб кетди. Қирмизой бундан бироз енгил тортди. Энди тўйиб-тўйиб йиғлаб олса бўлади.
Аммо бир-икки кундан сўнг Тошмурод бетобланиб қайтиб келди. Кўканбой ҳафта-ўн кун оиланг олдида бўл, деб жавоб бериб юборибди.
Уйда яна учта шарпа кезинадиган бўлди.
Ёғоч қошиқларнинг сопол идишларга тегиб тўқиллаши, узун-қисқа уф тортиш, йўтал – кичкина уйни улкан ғам босиб қолганди.
Қирмизой кўпинча индамай ичкари уйга кириб кетади.
– Кирма у ёққа. Шамоллаб қоласан ахир, – худонинг зорини қилади момо.
– Буғдой тозалайман, – дейди у бўғзини куйдириб келаётган йиғини базўр ичига ютиб.
Шундай пайтда момо билан куёви бир нималарни баҳона қилиб ҳовлига чиқиб кетишади. Биз чиқиб кетсак, у совуқ уйдан чиқиб, иссиқ уйда хуморидан чиққунча йиғлаб олсин, деган ўйда ҳовлида узоқ тентирашади.
Эшик ўрнига қалин кигиз тутиб қўйилган каталакдек ичкари хонада қишлик дон-дундан бошқа ҳеч вақо йўқ. Қиши билан музлаб қақшаб ётадиган бу жойга Қирмизой юрагининг ўтини босиш учун киради…
Аёл бу ерга энг азиз нарсаларини – ўғилчасининг чопончаси билан дўппичасини беркитиб қўйганди. Пайтини пойлаб у ерга кириб шу жонсиз буюмларни тўйиб-тўйиб ҳидлар, ҳидлагани сайин юраги бадтар ўртаниб, боласини бағрига босгандай қучоқлаб, кўксини йиртиб чиқаётган фарёдини ичига қамаб йиғларди.
Қисматига кўнмай, бошини деворга уриб-уриб, ўкириб-ўкириб, айтиб- айтиб йиғлагиси келади. Аммо эрини аяйдими, ё қўрқадими, ўзиям билмаган ҳолда сассиз кўз ёш тўкади. Баъзан эрини маҳкам қучиб, кўксига бош қўйганча ўкириб-ўкириб йиғлагиси келсада, куч билан ўзини қайтаради.
Фожианинг дастлабки кунларида дастурхон устида додлаб йиғлаб юборганда, Тошмурод мушт бўлиб тугилган қўлининг юза қисми билан сандалнинг қиррасига қайта-қайта тушириб қолганди. Муштумининг бўртиб чиққан суякларининг совуқдан ёрилиб кетган териси қонаб кетиб, дастурхонга фотиҳа ҳам ўқимасдан шаҳд билан уйдан чиқиб кетганча эртаси куни қош қорайгандагина кириб келиб бошига ёстиқни бостириб ётиб қолганди.
Ўша лаҳзаларда Қирмизой эрининг алам, армон, изтиробдан қорайиб кетган юзларида, бир нуқтага тикилганча қотиб қолаётган нигоҳларида қаҳрни кўрди. Юраги бир сесканди.
Ёлғизи қабрга қўйилган кечда муштдеккина дўнгчага бағрини бериб қучоқлаб ётган ҳуд-беҳуд ҳолатдаги аёлини, оёғини зўрға судраб босаётган қайнонасини уйга қайтариб келгунча Тошмуроднинг ичидан ўтган ирингни ўзи билади. Ўшанда кечки аёз забтига олиб, ҳар иккала аёлнинг соғлигига таъсир кўрсатганди. Икковиниям қаттиқ йўтал тутиб, анча мазаларини қочирди.
Мисхол момо бетобланиб ётиб қолмаганда бу ҳол яна анчагача давом этган бўлармиди? Ҳар ёмоннинг бир яхшиси бўларкан, онасининг ётиб қолгани Қирмизойни ўзига келтирди. Тошмурод ҳам рўзғор тебратиш пайида юриб, дарди бироз аригандай бўлди.
4-қисм тугади
Давоми бор
Давоми: Меҳрибон Абдураҳмонова – ДАШТ ҚИССАСИ
Автор: Меҳрибон Абдураҳмонова
Меҳрибон Абдураҳмонованин язилари
Меhriban xanımın digər yazıları
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
БИР КУН
Лолақизғалдоқ бўлиб – унаман бир кун,
Ер бағрига тўкилиб – қўнаман бир кун,
Яшил- яшил ўтлар ўсгай, гумбазимдан,
Қошингизга капалак бўб – тунайман бир кун.
Шул гумбазга бошгинам- урмоқда соям,
Анор каби тарсиллаб- кўкрак; ҳамсоям,(юрак)
Кўксингиз оғритади- уқмаганингиз,
Бир қиз бўлиб кетганида – ҳур қизлик зоям.
Оққуш эдим – қанотлари қайрилиб учган,
Момо ерда – манзиллари тайрилиб учган,
Умр бўйи теппангизда – айланар бир ғам,
Чархифалак менга кўкдан – дарчасин очган.
Юз йил ўтар, минг йил ўтар- алвон шотутдек,
Шул шотутлар ўсар боғи, мангу нобутдек,
Кўзингиздан кетмас асло- йўлга термилиб,
Қай қиз ўтса, чирсиллар дил – бизнинг тобутдек.
ЭРКАЛА
Эркала жоним мени, бир бор эркала,
Эркалашинг қўмсаб учар, ҳар бор елкала,
Тарк этишсин ҳижронлию ғамли кўлкала,
Кўзларинга боқиб-боқиб, яшириб юзим.
Сендаги кўз, сендази қош – яна кимда бор,
Мендаги ишқ, мендаги ғаш – таъна кимда бор,
Бир ғарибни бошин силаб – қувнатгин бир бор,
Юзларинга боқиб-боқиб, яшириб кўзим.
Бир ҳис келди жайрондайин– пора – поралаб,
Изинг тусаб, юзинг тусаб – хўп овворалаб,
Омонат жон – ишқ гулобин туйсинлар бир лаб,
Жазларинга боқиб-боқиб, яшириб нозим.
Йил қўмсадим, сил қўмсадим – ёноқларингни,
Менинг каби, уним каби – ёнмоқларингни,
Чархга силтаб этак – буткул суймоқларингни,
Ҳисларинга боқиб- боқиб, яшириб розим.
Умр ўтар битта бахтни, туйсак не бўпди,
Рашк гуноҳин, ишқ гуноҳин- ювсак не бўпди,
Икки дилнинг жуссалари, бир- бирга ботиб,
Мастларинга боқиб- боқиб, яшириб бўзим.
Бевафо чарх, бедаво чарх- сочларим қоплар,
Юраклардан тўкилганча не сўз, хитоблар,
Умр бўйи алқаб- алқаб, этай китоблар,
Розларинга боқиб- боқиб, яшириб арзим.
ВАРРАКДЕК
Варракдек учади сизга хаёлим,
Варракнинг бурчига боғланаман – жим,
Кунда варрак учирмоқ – иштиёқ доим,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.
Варрак учирмоққа – ўргандим ажаб,
Бир гўдак сингари – кунида ниқтаб,
Варрак учирмоқлик – экан зўр мактаб,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.
Самони тўлдирар – учган варраклар,
Муҳаббат, маҳобат – қучган варраклар,
Маҳбубин кунда бир кўклаб дараклар,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.
Оҳ, бу варраклар – ўйчан варраклар,
Изтироб, куйгуда – бўйчан варраклар,
Сўзу суханликда – чечан варраклар,
Кўксимда ишқ билан – урса юрагим.
КЕТГИМ КЕЛМАЙДИ
Ўрганиб қолибман- шому саҳарда,
Бир нафис севгига- шаҳду шакардай,
Хаёллар учганда – ўжар, занғардак,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.
Қуёшмисиз билмам – ердан топганим,
Кўнглимни илитган – ой деб чопганим,
Туну кун қучоқлаб – ишқий чопоним,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.
Шеърбозорда – сўзни ахтариб ёниб,
Не сўз келса – қоғозга юкуниб, эниб,
Юрибман ортингиздан- куйманиб, кўниб,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.
Қизлар ишқи асли – мардларга тушгай,
Қаландар феъллию – дарзларга тушгай,
Билмам; бу палахмон- қатларга тушгай,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.
Ҳайдангиз, қувингиз- энди барибир,
Навога, даъвога – тушган пари; бир,
Ахир бу муҳаббат, ахир бу тақдир,
Сиздан асло тониб кетгим келмайди.
ТУНУ КУН ОҒРИҚ
Гоҳ қараб, қарамай қуясиз — жим-жим,
Менинг эса елкамда – юрагим ғижим,
Етмай ҳам қоляпди- яшашга кучим,
Кўксимда безиллар туну кун оғриқ.
Қаттиқми шунчалик айтинг қаҳрингиз,
Кунда ҳам тунда ҳам елар заҳрингиз,
Бошдан оёққача – ишқингиз денгиз,
Бўғзимда жазиллаб туну кун оғриқ.
Кўзларим оқади – шеърият томон,
Ёнмоқ ҳам ёмондир, қолмоқ ҳам омон,
Тотли- тотли хаёлларга берилиб ҳамон,
Сўзимда бозиллар туну кун оғриқ.
Бораман дейману – йўллар қисадир,
Эмин эркин қучмоққа – қўллар қисқадир,
Рашкчию ҳасадчи- қуллар қизиқадир,
Кўзимда изиллаб туну кун оғриқ.
БОРИБ КЕЛАВЕРАМАН
Бир жаннатга соласиз, бирда дўзахга,
Бирда лолдек турганча, бирда мазахга,
Бирда бу чархда кезсам, бирда барзаҳга,
Сиз деб бориб – бориб келавераман.
Кўзингиздан ўпмоққа, ёғдулар ҳозир,
Пойингизга тиз чўкар, минг имо минг сир,
Дилимдан дилингизга этай деб таъсир,
Сўз деб бориб-бориб келавераман.
Шоира эмасман, қофиябоз холос,
Шеърим мақтов учунмас, шунчаки куй, роз,
Битта марҳамат деб-титиб минг бир сўз,
Роз деб бориб- бориб келавераман.
Юлдузи йўқ осмонни, нетганча ахир,
Райҳону, ялпизсиз, бутадек- тахир,
Тўрт фасл баҳор қўмсаб, кутганча охир,
Бўз деб бориб- бориб келавераман.
Кўнглим оқ эди; кўклам фаслидек,
Бўйимга етганча; ифор аслидек,
Ўйларим шу баҳорга, мангу қасдлидек,
Сиз деб бориб- бориб келавераман.
ШЕЪРУ ҒАВҒОЛАР
Кўксимдан ўргилай-бунча, ўйи кўп,
Гоҳ севги, гоҳ куйгу- бунча бўйи кўп,
Қанча бўлса шунча, дардларим ўпиб,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.
Гоҳи рўёбдадуур- гоҳи тушдадур,
Бири сароб бўлса- бири ҳушдадур,
Бариси бирма – бир, хушнудлаб татир,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.
Суянганим шудир – таянганим шу,
Поралаб кўксимни – бўянганим шу,
Қора соч, оқ соч – аралаш қўшув,
Туғилмоқда кунда- шеъру ғавғолар.
Ёш бола бўларкан, ўсса ҳам шоир,
Ғаму надоматин,тўсса ҳам шоир,
Бошларин хам қилиб, қусса ҳам шоир,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.
Дабдаба нимадир – давра бўлса бас,
Ҳур, эмин, эркин – даври бўлса бас,
Калласида янграбон- турлуклаб ҳавас,
Туғилмоқда кунда, шеъру ғавғолар.
P.S. Олдин шу расмимни бир нашриётга шеърим билан бериб юборгандим, бир ёшроқ муҳаррир болага. Шунда ўша шоирни хотини рашк қилиб расмимни тирнаб ташлабди, йиртаман деб. Зўрға қўлидан олиб қолибди. Шунинг учун расмим тирналган.
Yazar: Tursunoy Vahobova
Вахобова Турсуной (Tursunoy Vahobova)
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında
“БИР ВОДИЙ НАВОЛАРИ”
тўплами нашр этилди.
Ўзбекистоннинг Водийси ҳудудида жойлашган Андижон, Наманган ва Фарғона вилоятлари ҳамда Тожикистоннинг Суғд вилоятида (шунингдек, жанубий тожикистонлик) қалам тебратувчи бир гуруҳ ижодкорлар адабиётларимизга хос бўлган дўстона удумларимизни давом эттириб нашр қилдилар.
Ўйлаймизки, мазкур «Бир водий наволари» тўплами ўзбек-тожик дўстлиги ришталарини янада мустаҳкамлашга хизмат қилади.
ТЎПЛАМДА ИЖОД НАМУНАЛАРИ ЖОЙ ОЛГАН МУАЛЛИФЛАР:
YAZAR: НАВРУЗА БАХРИТДИНОВНА
БОЗОРОВА НАВРУЗА БАҲРИТДИНОВНА
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
KITOB-MA’NAVIYAT KO’ZGUSI
A.S.Pushkin nomidagi viloyat kutubxonasida O’zbekiston Yozuvchilar uyushmasi Samarqand viloyat bo’limi hamkorligida “Kitob – ma’naviyat ko’zgusi” mavzusida ma’naviy-ma’rifiy tadbir bo’lib o’tdi.
Tadbirda O’zbekiston Yozuvchilar uyushmasi viloyat bo’limi bosh mutaxassisi Zuhra Begim yoshlar o’rtasida kitobxonlikni targ’ib qilish hamda kitob ma’naviyat – ko’zgusi ekanligi haqida to’xtaldi.
Shoirlar Zafar Aliboyev va Tursunpo’lat Elchiyev kitobning inson hayotidagi o’rni haqida so’zladi.
Tadbir doirasida Shohsanam Abirqulovaning “Orzular og’ushida” she’riy kitobi taqdimoti o’tkazildi. Ustoz shoirlar tomonidan yangi to’plam haqida fikr-mulohazalar bildirildi.
To’garak a’zolari ijod namunalaridan o’qib berdi. Tadbirda faol ishtirok etgan ijodkorlarga faxriy yorliq va esdalik sovg’alari topshirildi.
O’zbekiston Yozuvchilar uyushmasi Samarqand viloyat bo’limi
ШАЙЫРЛАР
Меҳирге толыдай оның жүреги,
Толып тасып күнде жаза береди.
Оның дәртлерине солғой кереги,
Илҳам таўларынан саза келеди…
Ашықлық дәртлери түссе басына,
Делбедей арқасы қоза береди.
Периштелер келип оның қасына,
Сәўгиниң шарабын соза береди…
Егерде айралық отларын жақса,
Жүрекке қайтпастай ыза береди.
Және бир нәзелим бир қыя бақса,
Қайтадан жанланып жаза береди…
Жанында тәнинде болса жаңалық,
Қосығы йош берип маза береди.
Қәлем қағазына қайта оралып,
Шайырлар пәт алып жаза береди…
Сыясы Ананы, Ўатанды жырлап,
Қәлеми жорғалап сыза береди.
Ҳәм пейли жүреги турыпты қоллап,
Жаңа дөретпелер жаза береди…
Қайғы – ғам тәшиўшлер соның ишинде,
Өмирдиң мазмунын соза береди.
Тынбастан илҳамның берген күшинде,
Шайырлар шаршамай жаза береди…
Бул берген Тәбият сыйлы инәмы,
Ҳәр түрли көзлерде оны көреди.
Егер тири болса Шайыр әўлады,
Кеўлине сыйғанын жаза береди…
Қосық өзи болмас оқыған ўақта,
Жазғаның қан менен қоса келеди.
Алтын сыяларды түсирип хатқа,
Негедур Шайырлар жаза береди…
22.04.2024.
ДЕМДЕ ЕКЕН
Гөдекликтен бәләғатқа жеткенше,
Талпыныўлар балалықтан өткенше.
Қанаңа сыймай сәўериңди күткенше,
Ўақыт деген зымырайды демде екен…
Шамал енип мурыныңа ҳәңкийесең,
Ашық болып дәртлерине ҳәм күйесең.
Жеттим дейсең ,әрманыңа да тийесең,
Хожалықлы болыўың да демде екен…
Арқалайсаң аңсат емес тәшиўишлериң,
Табарман тутарман егер болса ериң,
Қожбаңлайсаң кемис қутық ислеп бәрин,
Перзентке де ықлас пенен демде екен…
Оқытасаң шоқытасаң үйлендирип,
Келинди де үйретесең ийбендирип.
Ақлық бағып өмир өтер сөйтип жүрип,
Шашыңа да аппақ қыраў демде екен…
Ҳалың кетип мәплик кемпир атанасаң,
Бир ҳәз етип қай жерлерде жаталасаң.
Көзиң көрип ишиң жанып от аласаң,
Диңкең кетип ,, мәстан ” болыў демде екен…
Өмир өзи жаратылыс мәзи солай,
Бул ўақыя ушырасты көрдик талай.
Жалғыз кемпир кетти қоңсы жылай жылай,
Адам өзи мийримсизлеў бенде екен…
Ўақыт өтер отырмайды сеннен сорап,
Жасаў деген ҳәзиринше татлы бирақ.
Кешикпедимбекен деген сораў менен,
Отырыппан сүўретиме күнде қарап…
Саат тили айланады тоқтамайды,
Жас мингенди кеўил қурғыр жақламайды.
Ўақыт қатаң ертең сени жоқламайды,
Омир өзи бир бес күнлик демде екен…
19.04.2024.
ЖАСЛЫҚ
Айнаға қарасам бир кимсе бағып,
Жүзине әжимли белгилер тағып.
Қаяқта баяғы лаўлаған жаслық,
Дегендей болады қасларын қағып…
Жалыны өртеген дағлап жүректи,
Инсанға мәўритлер бәлким керекти.
Қазандай қайнаған өткинши жаслық,
Ашықлық дәстаны нелер дөретти…
Көзлери жымыңлап еслейди бәрин,
Бир өмир қол жетпес аҳыўын зарын.
Әрманға айланған өттиңбе жаслық,
Тарыйхта қалғандай болып қумарым…
Сондағы гүл жанған жүзлериң қайда,
Ынтыққан сағынып тигилген айға.
Қанша бояў жақсаң енди жаңармас,
Жаслығың өткен соң енди не пайда…
Ақ көринер қара мойыл шашыңда,
Өзгерипти бираз кеўил тасыңда.
Қалғандай әлўидағ айтып сол жаслық,
Бир сақаллы киси турар қасыңда…
Тәрбияға еле тартар зикирлер,
Тек етемиз бул күнге де шүкирлер.
Буның бәри себепкери сол жаслық,
Қарап турып көзгидеги пикирлер…
18.04.2024.
АЙ БОЛЫП БАҒАЙЫН ТОЛҚЫНЛАРЫҢА
Егер Арал толса түсимдегидей,
Шүкирлик етер ем сениң барыңа.
Балалық гезимде есимдегидей,
Ай болып бағайын толқынларыңа…
Сениң шамал менен шуўылдың қайда,
Тилеклес болғаның аҳыў зарыма.
Гүрпилдеп урылған жағыслы жайға,
Ай болып бағайын толқынларыңа…
Қаншама әрманлар көмилип жатыр,
Үйиншик далада ақ қумларыңа.
Ултаның шөп өскен шексизлик тақыр,
Ай болып бағайын толқынларыңа…
Үмитин үзбеген еле адамзат,
Ашынып күйинип сениң ҳалыңа.
Сеннен гүдер үзиў сирә маған жат,
Ай болып бағайын толқынларыңа…
Түсимде үнсизсең жүрек жаралым,
Ақ көбик суўыңа келдим жаныңа.
Аўыр мүсийбетли оян Аралым,
Ай болып бағайын толқынларыңа…
YAZAR: BİBİMƏRYƏM
ЖАНСАЯ (БИЙБИМӘРЬЯМ) УТАМБЕТОВА
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.r
Özbəkistan şairi Xasiyyət Rüstəmin kitabları təqdim olundu
24.01.2024-cü il tarixində Azərbaycan Respublikasının paytaxtı Bakı şəhərində AYB-nin “Natəvan” zalında Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin birgə təşkilatçılığı ilə Özbəkistanın “Kitab dünyası” qəzetinin baş redaktoru, tanınmış şair-publisist Xasiyyət Rüstəmin Azərbaycanda çap olunmuş kitablarının təqdimat mərasimi baş tutub. AYB-nin katibi Səlim Babullaoğlunun moderatorluğunda Azərbaycan – Özbəkistan arasındakı mövcud və genişlənməkdə olan mədəni əlaqələr üzrə maraqlı diskusiya şəraitində keçən tədbirdə həm özbəkistanlı, həm də azərbaycanlı yazarlar Xasiyyət Rüstəmin yaradıcılığı ilə barabər ümumi faydalı əməkdaşlıq kontekstində də yaddaqalan təkliflərlə çıxış ediblər. Hər iki tərəfdən alimlərin, yazarların, ictimaiyyət nümayəndələrinin, oxucuların iştitak etdiyi tədbirdə yazarlar adından xanım Xasiyyət Rüstəmə “Ziyadar” mükafatı, cənab Səlim Babullaoğluna isə “Kitab dünyası” qəzetinin Diplomu təqdim olunub. Bundan əlavə Azərbaycan – Özbəkistan mədəni əlaqələrin inkişafına göstərdiyi misilsiz xidmətlərinə görə azərbaycanlı tanınmış türkoloq alim Ramiz Əsgərə xüsusi hədiyyə verilib.
İki qardaş ölkənin yazarları bu tədbiri keçirməklə gözəl bir nümunə göstəriblər. Tədbirdən fotolar:
( XASİYYƏT RÜSTƏMOVA – XOSİYAT RUSTAMOVA )
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Özbəkistan şairi Xasiyyət Rüstəmin kitabları təqdim olunacaq
24.01.2024-cü il (saat 12:00) tarixində Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin və Dünya Gənc Türk Yazarlar Birliyinin birgə təşkilatçılığı ilə Özbəkistanın “Kitab dünyası” qəzetinin baş redaktoru, tanınmış şair-publisist Xasiyyət Rüstəmin Azərbaycanda çap olunmuş kitablarının təqdimat törəni təşkil olunacaq. AYB-nin katibi Səlim Babullaoğlunun moderatorluğu ilə baş tutacaq tədbirə yazarlar, ictimaiyyət nümayəndələri, oxucular dəvətlidir.
Ünvan: Azərbaycan Yazıçılar Birliyi, (Bakı, Xaqani 25)
( XASİYYƏT RÜSTƏMOVA – XOSİYAT RUSTAMOVA )
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru