PAYIZ QAYIDAN KİMİ
Payız qayıdan kimi,
yarpağa sarı düşər;
göy üzü yırğalansa,
ulduzlar hara düşər;
ocaqdan od istəsəm,
Tanrıdan ad istəsəm;
bir köhlən at istəsəm,
bəxtimə Qır at düşər;
bu yol çıxır axıra,
naxır dönür axura;
qışda ova çıxmıram,
gözlərim qara düşər;
ömür çatır yarıya,
kim gedə, kim qarıya;
payız çəkər sarıya,
yaşıl bahara düşər;
gözlərin bir cüt xurma,
ürəyimi qovurma;
məndən uzaqda durma,
könlümə yara düşər.
BALLADA
Gecənin yaxasını,
bir bəyaz ulduz sökür;
bir səhər də açılır,
elə buna da şükür;
buludlar lələk-lələk,
göy üzündə bir mələk;
dodağında çiyələk,
məni çarmıxa çəkir;
mən nə bilim suçumu,
üzüm-gözüm acımı;
payız qara saçımı,
ağca yarpağa bükür;
bilmirəm, nədi bu səs,
içim boşca bir qəfəs;
min ildi nəfəs-nəfəs,
canımı bir dərd sökür;
göyün düz qırağında,
tanrının çırağında;
bir kağız varağında,
fələyin evi çökür;
payızın yağışları,
yuyur yor-yoxuşları;
göy üzünün quşları,
buludda bostan əkir;
yazım qışımın üstə,
üzüm daşımın üstə;
süzür başımın üstən,
ruhum hayana səkir;
hərə bir dərd hayında,
mələklər bal ayında;
tanrı öz sarayında,
ağlayır hönkür-hönkür.
Müəllif: NAZİM ƏHMƏDLİ
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru