1956-ci ildə Bakıda Mircəfər Bağırovun məhkəməsini aparan 1953-1981-ci ilərdə SSRİ baş prokuroru olmuş Roman Andreyeviç Rudenkonun “Vətəndaş Bağırov, niyə Səməd Vurğunu, həbs etmək, güllələmək istəmisz?” sualına Mircəfər Bağırovun cavabı…
“Möhtərəm hakim, mənə Səməd Vurğunun günahkar olması barədə çoxlu arayışlar gətirirdilər. 1937-ci ildə “xalq düşmənləri”nin kütləvi ifşası zamanı Səməd Vurğunun da əleyhinə əlimdə çoxsaylı yazılı ifadələr vardı. Əsərlərində böyük səhvlərin və nöqsanların olmasına baxmayaraq, gənc və istedadlı şair olduğuna görə yoldaş Stalinin qoyduğu veto Səməd Vurğunu cəza orqanlarından xilas etdi… Repressiya ilərindən bir neçə il ötdükdən sonra Səməd Vurğun mənə belə bir xahişlə müraciət elədi. “Yoldaş Bağırov, Hüseyn Cavidi və Abbas Mirzə Şərifzadəni həbsdən azad edib, onların geri dönməsinin bir yolunu tapmaq olmazmı?” Millətçilik ruhunda yazdığı şeirlərinə görə mən Səməd Vurğunu dəfələrlə tənqid etmişəm. Görünür o, qatı milətçi kimi elə də qalıb…” Mircəfər Bağırovun məhkəmə istintaq materiallarından.
p.s. 1937-ci ildə Səməd Vurğun kimi digər qələm sahibləri haqqında gecə gündüz donos yazanların nəvələri elə günü bu gün də babalarının “şanlı yolunu” davam etdirirlər. Amma unudurlar ki, Vəkilovlar ailəsi Azərbaycan ədəbiyyatı tarixinə üç nəhəng Xalq şairi bəxş edib…
©Qabil Əkbərov