“Amma” və “isə”… birlikdə ola bilməz
Bəlkə də dilçi olmayanları başa düşmək olar. Amma sırf dil mütəxəssislərinin yazılarında qarşılaşdığımız bəzi səhvlər təccüb və təəssüf doğurur. Uzun-uzadı danışıb vaxt almaq istəmirəm. Konkret olaraq mətləbə keçmək istəyirəm: “amma” bağlayıcısı və “isə” sözü eyni bir cümlədə işlənə bilməz. Məsələn, yazılarda bu tipli cümlələrə tez-tez rast gəlirik:
“Mən onu eşitməmişəm, amma o isə məni çağırırmış”.
Cümlə ya belə olmalıdır: “Mən onu eşitməmişəm, o isə məni çağırırmış”. Və yaxud cümlə bu cür olmalıdır: “Mən onu eşitməmişəm, amma o, məni çağırırmış”.
Sözün qısası, “amma” ilə “isə” bir cümlədə eyni vaxtda işlənə bilməz. Ya “isə” olmalıdır, ya da “amma” (ancaq, lakin, fəqət).
Vəssalam.
P.S.
Yeri gəlmişkən, bu “başıbəlalı” söz, yəni “isə” sözü dilçilik ədəbiyyarında müxtəlif vaxtlarda müxtəlif cür, məsələn, “bağlama” , “köməkçi söz”, “köməkçi fel”, “hissəcik”, “ədat”, “qarşılaşdırma bağlayıcı” və s. adlarla ifadə olunmuşdur.
Müəllif və mənbə: FİRUZ MUSTAFA
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında