Bu gün (25 fevral) Ukraynanın böyük şairi T.Q.Şevçenkonun doğumunun 208-ci, ölümünün isə 161-ci ildönümüdür. Yəqin ki Vətənindəki bugünkü gərgin durum ona agah olmamış deyil. Qardaş Ukrayna xalqına və böyük şairə ehtiramımı bildirmək üçün bu gecə şairin məşhur “Vəsiyyət” şeirini dilimizə tərcümə etdim.
VƏSİYYƏT Məni Dnepr sahilində, çox sevimli Ukraynamın bir düzünün ortasında, dikdir yerdə dəfn edin ki, ixtiyar Dneprin necə səs-səmir qopardığını, düşmən qanını yurdumdan yuyaraq mavi dənizə nə cürə apardığını gözlərimlə görə bilim. Bax onda oyanacağam, varıb Allah dərgahına səcdədə dayanacağam. Bütün bunları görməsəm, Kinimi yeməyəcəyəm, “Allah var”, – deməyəcəyəm… Məni dəfn edib dik durun, qolunuzdan zəncirləri son halqaya qədər qırın. Tökün düşmən qanını siz, möhkəmlənsin iradəniz. Yeni, azad ailənizdən məni də çölə atmayın. Daim səmimi bir səslə xatırlayın, unutmayın. 25 dekabr 1845.
SAATIN ƏQRƏBLƏRİ… Saatın əqrəbləri firlandıqca səs edir, Günlər elə bir şeydi ömürdən ildən gedir, Boş sözlər nadan kimi, küləyə bənzər əsir, Yaşa doldum, hiss edib ümidlə geri baxdım- Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım! * * * Yollar qırov bağlamış ümüdlərə qor düşmüş, Xəyallar pərən pərən arzular talan çökmüş, Doğurdanda adam tək yaşamaq böyük yükmüş, Gah gerəyə gahda ki, irəlliyə yön aldım- Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım! * * * Enişidə dolandım, yoxuşuda keçmişəm, Zaman zaman dünyanın hər üzünü görmüşəm, Qəlbi nadan birinə verərkən səhv etmişəm, Çox təəssüf ki, bunu, sonunda gec anladım- Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım- * * * Nə biləydim sonu yox dərk etmədim vaxtında, Dildə aciz qalibdı, danışarkən haqqında, Yuxuya dalmış idim, gördüm deyir son anda, Gözləyəcəm gələrsən, yubanmazsan həyatım- Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım!
ÖZ CƏZANDIR ÇƏK, QADIN… Bu gun şəklinə baxıb Gördüm siyah tellərin Ağarıbdı qar kimi. Sən ki, belə deyildin, Bir vaxt göz oxşayırdın Hər addımda dil açan Çiçəkli bahar kimi. Bəs, niyə saçlarına Erkən dən düşdü sənin? Bəlkə bulanıq sular Bircə anda üstündən Adlayıb keçdi sənin? Bir nişanə qalmadı Əzəlki yerişindən. Bir vaxtlar məst olurdu Çoxları gülüşündən… Sən heç belə deyildin Əhdini tapdalayıb Baş götürüb gedəndə. Yəqin günahın kimi Qəlbini çəkib dara Saçlarındakı dən də… Söylə, niyə axı sən Eşqimi ağlar qoyub, Əsiri oldun yadın? Heç özüm də bilmirəm Necə əff edim səni, Öz cəzandır, çək, qadın!
SEVƏNLƏRİ VAR OLSUN… (“Sevgililər günü”nə) Gör necə də gözəlmiş Ömrün vüsal çağları. Sevgidir insanlığın Nur timsallı baharı. Tükənməyən arzular Məhəbbətdən güc alsın – Sevənləri var olsun! * * * İsinsin saf duyğular Körpə nəfəsi ilə. Vəcdə gəlsin ürəklər Gənclik həvəsi ilə. Saf eşqin təravəti Nə saralsın, nə solsun – Sevənləri var olsun! * * * Şən nəğmələr dolaşsın Hər yanı qarış-qarış. Qorxutmasın heç kimi Çovğun, şaxta, qarlı qış. Təkcə eşqin havası Həmişə qəlbə dolsun – Sevənləri var olsun! * * * Seymur mübarək deyir, Sevgililər gününə. Qoy, yamanlıq çıxmasın Qəlbən sevib-sevilən İnsanların önünə! Bu şeirim cavanlara Məndən nişanə qalsın – Sevənləri var olsun!
BU GÜN MƏNƏ TOXUNMAYIN İçimdə vulkan püskürür, Titrəyir sütünum-tağım. Üstümdən qarayel keçib, Üşüyür əlim-ayağım. Baxışlarım sanki donub – Quzeydəki qar kimiyəm! Bu gün mənə toxunmayın Simi qırıq tar kimiyəm! * * * İşığa həsrət qalmışam, Zülmət çökübdür üstümə. Bir namərdin gizli əli Yaman durubdu qəsdimə… Əlçatmayan, ünyetməyən – Bir uçuq divar kimiyəm. Bu gün mənə toxunmayın Simi qırıq tar kimiyəm! * * * Yollar üzümə bağlıdı, Yoxuşum yox, enişim yox. Məhbusam tənha adada, Doğma yurda dönüşüm yox! Əhədimi kəsib külək – Alışmayan qor kimiyəm. Bu gün mənə toxunmayın Simi qırıq tar kimiyəm! * * * Nə gücüm var, nə taqətim, Bozqurd kimi ac gəzirəm. Elə bil havalanmışam, Dərdimə əlac gəzirəm. Bu gün mənə toxunmayın – Simi qırıq tar kimiyəm. Bu gün mənə toxunmayın Simi qırıq tar kimiyəm!
ATA HƏSRƏTİ Ata, yoxluğuna necə tablaşım, Sənsiz qurumayıb hələ göz yaşım. Keçir dərd içində baharım-qışım, Heç vaxt qınamasın qoy, nadan mən – Ata həsrətidir, sızladan məni! * * * Elə bil fırlanır başıma dünya, Dönüb qar-sazaqlı qışıma dünya. Ta gəlmir nədənsə xoşuma dünya, Sıxır için-için ürək-can məni – Ata həsrətidir, sızladan məni! * * * Kaş, atam dirilib geriyə dönə, Sığınam Tanrının böyüklüyünə… Dikmişəm gözümü hər gələn günə, Nə eşq ovundurur, nə ad-san məni – Ata həsrətidir, sızladan məni! * * * Sanki suya həsrət bomboş səhrayam, İşığı qeyb olan ulduzam, ayam. Heyim qalmayıb ki, günləri sayam, Qoparıb kökümdən bir tufan məni – Ata həsrətidir, sızladan məni! * * * Dikəldə bilməyir Seymur qəddimi, Tapdamaq çətinmiş dərdin rəddini… Dinmədim, qəm-kədər aşdı həddini, Tutub elə bil ki, nahaqq qan məni – Ata həsrətidir sızladan məni!
MƏNİM ÖMÜR YOLUM (Öz doğum günümə yazdığım şeir) Boylanıb geriyə baxdım bir anlıq, Elə bil üstümü duman-çən aldı. Gözümün önündən keçdi cavanlıq, Ömrün bir ili də arxada qaldı. * * * Nə yaman tez ötdü aylar-fəsillər, Anlar tufan kimi, yel kimi keçdi. Durub arxasınca baxdığım illər, Qarşımdan bulanıq sel kimi keçdi. * * * Söykədim üzümü xatirələrə, Sevdalı çağlarım geriyə döndü. Zülmətdə qərq olan neçə bənd-bərə, Mənimlə birlikdə dil açdı, dindi. * * * Közərdim təzədən sönmüş ocaqtək, Nurlu sabahların seyrinə çıxdım. Yaratmaq eşqiylə çırpındı ürək, Keçilməz sədləri bir anda yıxdım… * * * Duruldum su kimi avazda-səsdə, Sanmayın ağlımı nəsə çaşdıdı. Bir il gəldisə də yaşımın üstə, Məni şeirlərim cavanlaşdıdı. 04.02.2022.
MƏNİ QƏRİBSƏSƏN ÜRƏYİNDƏ GƏZ Nə əlIərm çatır, nə səsim sənə, Tanışdır istəyim-həvəsim sənə. Bilirəm doğmadır nəfəsim sənə. Demirəm bir acı külək kimi əs – Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz! * * * Keşkə xoş sorağın çataydı mənə, Çıxaydıq xəyalən çölə-çəmənə. Adını çəkirəm mən dönə-dönə, Hicranın yolunu saf eşqinlə kəs – Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz! * * * Dönsəydin əzəlki görüş yerinə, Gül-çiçək səpərdim qədəmlərinə. Bəlkə getməyək bir də dərinə… Nisgili, kədəri gəl tapdala-əz – Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz! * * * Seymur heç vaxt səni unudan deyil, Yalançı məhəbbət şərəf-şan deyil. Eşqimin möhləti bircə an deyil, Məni qəribsəsən ürəyində gəz – Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz!
SƏNİ NECƏ TAPIM… (Dialoq) Oğlan Yatmışdım, telefonun zəngi oyatdı, Məst etdi, ay gözəl, xoş səsin məni. Avazın könlümə şirinlik qatdı, Yerimdən oynatdı həvəsin məni. Qız Səni soraqlayıb, aramasam da, Bənd oldum bir anda kəlmələrinə. Düşdüm elə bil ki qaynar bir oda, Danmıram, ürəkdən vuruldum sənə. Oğlan Dedim, bəs bəxtimdir üzümə gülən, Ürəyim köksümə sığmadı mənim. Sandım ki, səsindən nurdu süzülən, Dil açdı al-əlvan şehli çəmənim… Qız Sanki məhəbbətin düşdüm sehrinə, Adını soruşmaq çıxdı yadımdan. Şükr etdim Allahın böyüklüyünə, Qəlbimdə dağ kimi böyüdün hər an… Oğlan Dalğamı dəyişdi, telefonmu söndü, Elə bir andaca itirdim səni. Nömrən gizli imiş, neyləyim indi, Xəyalən könlümdə bitirdim səni…
XOCALIMIZ QƏM SELİNDƏ İSLANIR (Xocalı şəhidlərinin xatirəsinə) Göy üzünü qara bulud alıbdır, Dört tərəfi mənfur düşmən sarıbdır, Necə insan canlarından olubdur, Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır- Xocalımız qəm selində islanır. * * * Qoca cavan baxmayaraq vurubdu, Körbə üzü, saralıbdı solubdu, Bu matəmə dünya şahid olubdu, Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır- Xocalımız qəm selində islanır. * * * Yağı talan etdi Ana Vətənin Dağılmaz başından dumanı,çəni, Çağırır,Xocalı çağırır səni, Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır, Xocalımız qəm selində islanır.
HƏR GÜN NƏFDİR Altmış üçdən nəf hesablar kişilər, On səkkizdən başlamışam saymağa… Kaldan, şitdən daim uzaq durmuşam, Meylim olub özün tutmuş qaymağa… * * * Zənbur kimi çiçək-çiçək gəzmişəm, Gül üzəndə, tər qönçəsin üzmüşəm, Qürbət elin cəfasına dözmüşəm, Bir arzum var, kaş dönəydim oymağa… * * * Ustac xoşlar, kəsə etsin söhbəti, Çalış boşa yeməyəsən möhnəti, Dadımlıqdı bu dünyanın neməti, Macal verməz heç kimsəyə doymağa… 15.05.2020. Bakı.
ŞƏHİD HAQQI (Mübarizlərin ruhu qarşısında borcluyuq…) Hər bir gedən şəhidin haqqı var boynumuzda, Onlara borclu olan bir can var qoynumuzda, Gərəkdir, sırğa ola; qulaqda, eynmizdə, Əgər biz unutsaq da, dövran bunu unutmaz… Bu yara hey su verər, zaman onu qurutmaz… * * * Bu bizim şakərimiz, həp şikarı unutmaq, Boş-boş təsəllilərlə ruhumuzu ovutmaq, Cismimiz oyansa da, layla deyib uyutmaq, Bir gün biz istəsək də, dövran bizi oyatmaz… Biz yatmaq istədikdə, zaman bizi uyutmaz… * * * Bir əsgər kəmərinin toqqasıcan yoxuq biz, İllərdi ki, gözləyir; neçə qışdı, neçə yaz, Deyir: – “Gəl bu şəhidə bir quruca məzar qaz”, Bu qədər bivec ata, yada ki, qardaş olmaz… Vallah, atam-qardaşım bundan vacib iş olmaz… * * * Hər şeyi yükləmişik, Lazım bəyin belinə, Zalım oğlu zalım da qüvvət verib dilinə, Heç kimsə razı olmaz, bir quş səkə gülünə, Bəs bu dağlarda yatan gül balalar kimindi?! Ay – ulduzlu toqqalar, qumqumalar kimindi?! * * * Dəstəklərə yazılı, neçə-neçə adımız, Qundaqlara qazılı, sezilməyən ay-ulduz, Nişan durub, gözləyir; birdən düşər yolumuz, Gəlin, o nişanların gözün yolda qoymayaq… Bu işi, bu gün görək, sabaha saxlamayaq… * * * Bu işin bir yolu var, göstəribdi Mübariz! Torpaq bizim Vətənsə, düşməlidi izimiz. Bəsdir bəhanə etdik, bağlanıbdı yol-iriz. Örnəkdən, ibrət alıb, cümləmiz coşmalıyıq!!! Tikanlı məftilləri bu gün biz aşmalıyıq!!! * * * Dəli bilirlər bizi, doğruldaq adımızı, Dost özün göstərəcək, tanıyaq yadımızı, İllərdir su vermişik, püskürək odumuzu, Belə yaşamaq olmaz, bilməliyik hamımız!!! Mübariz gedən yolu, getməliyik hamımız!!! 03.08.2019 – 19.06.2020. Bakı.
GƏL, BU DƏRDƏ DÖZ DƏ YAŞA… (Poladla, İlqarın məzarı başında) Hanı qoşun, hanı ləşkər? Tək qalbdı iki Paşa… Baiskarı kimdi, bilməm, Kaş dönəydi özü daşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… * * * Əlim üzümdə qalıbdı, Sözüm ağzımda qalıbdı, Arzum gözümdə qalıbdı, Qanım gözdə dönüb yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… * * * Ustacam, artıb ələmim, Ta yazmır, sınıb qələmim, Hər gün də artır sələmim, Eşqim düzdə dönüb quşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… Gəl, bu dərdə döz də yaşa… 17.07.2020. II FX. Bakı.
TORPAQ BİZİ GÖZLƏYİR… (Milli Qəhrəman İlqar Mirzəyevin xatirəsinə) Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Yadıma xırdaca günahım düşdü… Yanında boş yerə tamahım düşdü… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… “Hazırdır məzarlar”, – eyindən keçir… Yanına gələn yol çiyindən keçir… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Bu süslü “otaqlar” xiffət eyləyir… “Daş yastıq yataqlar” minnət eyləyir… * * * Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş! Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş… Qollarım qoynumda qurudu bardaş… Səngər, məzar ortaq bizi gözləyir… Qardaş, Ana torpaq bizi gözləyir… 23.08.2020. – Bakı. (II F.X.)
YER CƏZA YERİDİR! Ey insan, unutma; Almanı xatırla, Adəmi xatırla, Həvvanı xatırla! * * * Ey insan, unutma; Əzanı xatırla, Qəzanı xatırla, Cəzanı xatırla! * * * Ey insan, unutma; Yer cəza yeridir! Yer cəza yeridir! Yer cəza yeridir! 14.09.2020. Bakı.
Öz yanına apar məni! Ey xəstə könlüm dərmanı, Dərdim var, bəs dərman hanı?! Tərk edəndə bu dünyanı, Əymə yolum sağa-sola düz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Yağış yağar, çətirim sən, Çiçək qoxan ətirim sən, Hər bir misram, sətirim sən, Deyəcəyəm şirin-şirin söz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Gözüm yolda, könlüm səsdə, Ruhum sıxılır qəfəsdə. Alovlanıb sinəm üstə, Dayanmadan yanar-sönər köz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Gör, nə yazdı Fələk qarı?! Məlul qoydun dostu-yarı… Bu cavabsız sualları Bircə-bircə cavablandır çöz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Saçlarıma saldın dəni, Yaşatdın dumanı-çəni. Boynubükük bənövşəni Qoyma qala kol dibində üz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Həyat fani, ömür yalan, Ey canını candan alan! İlişib üzümdə qalan Öz əlimlə qapatdığım göz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Sən qəbirdə yata-yata, Mənim üçün ömür xəta! Hey deyirdim: “Yaşa, Ata, Oğulların toy günündə süz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni! * * * Heç kim gəlmədi dalınca, Tanrı canını alınca… Əcəlimə az qalınca Əzrayılla gəl canıma döz, yanına apar məni! Ata, burda tənha qoyma, öz yanına apar məni!
Atam vay! Qandı gözü, əl vurmayın, toxunmayın ağrıyır, Nalə çəkib neçə-neçə könülləri dağlıyır, Taleyimdə xoş nə varsa, qapısını bağlıyır. Qaysaqlanmır, təpələnmir içimdəki yaram vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Gözümüzdən axan qan-yaş ümmanların selidi, Əllərinə həsrət qalan, qızlarının telidi. Qorxmuram ki, ad qoyarlar deyərlər ki, dəlidi! Yoxsa gəlib bir ömürlük başdaşını saram, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Düz otuz beş il yaşadım, hər ötən gün rəngarəng, Həm arxamdın, dayağımdın, həm ömrümə bərbəzək! Evin uçsun mərdimazar, gələn gündən bizə dəng, Həyatıma bir rəng qatdı, başımdakı qaram, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Sən yoxsansa, mən də yoxam, bır quruca nəfəsəm, Arzuları ürəyində həbs olunan qəfəsəm, Susdurmayın, innən belə “Ata!” hayqıran səsəm! Çıxıb getdin, mənsə hələ bu dünyada varam, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Həyat hələ davam edir, gecə düşür, gün batır, Hamı girir, isitdiyin isti yataqda yatır. Bir ucuzca ölüm nədir, Tanrım, mənə tez çatdır! Yaşadığım hər bir anım mənə olsun haram, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Nə yerdəyəm, nə göydəyəm, nə evdəyəm, nə çöldə, Nə dağdayam, dərədəyəm, nə çaydayam, nə göldə! “Səbr elə! Dözümlü ol!”-demək asandı dildə, Tabutumda inildəyir şaqqalanmış param, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay! * * * Sakit durma, Ulu Tanrım, dərgahından danış-din! Can alanda, can verəndə Atama nə çəkdirdin?! Bir kənarda susmuş idim, necə məni dindirdin, Dünya mənə dar gəlməyir, mən dünyaya daram, vay! Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
Torpaq. Doğulandan gözəyirmiş, Soyuq, üzüqara torpaq. Biz pay verdik uddu səni Qara torpaq, qara torpaq! * * * Boş qalan yatağın-yerin Gah isinir, gah da sərin Sinəmizdə açdı dərin Yara torpaq, yara torpaq! * * * Gedən gedir, qalır qalan. Dünya fani, ömür yalan! Səni əlimizdən alan Qalsın, zəhirmara torpaq! * * * Daha keçmir günümüz xoş! Arxamız boş, önümüz boş. Bir şeir də gəl, ona qoş! Sığmır misralara torpaq… * * * Əcəl çatar, verməz aman Uşaq, körpə, qoca, cavan. Baxmaz yetişəndə zaman Payıza, bahara torpaq! * * * Nə dahisi, nə aqili, Nə alimi, nə cahili. Udur elə diri-diri Baxmır dövlət-vara torpaq! * * * Harayıma, nəfəsimə Bir yol səs verə səsimə. Sıxa məni də köksünə Tezlikilə sara torpaq!
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! Bağımızdan gül-çiçək dərəcəkdin, Öz əlinlə toplayıb, hörəcəkdin, Qohumlara qonaqlıq verəcəkdin… A bəxtəvər, əcəb çatdın murada! Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Min həvəslə gözləmişdin bu günü, Ay ömrümün bəzəyi, toy-düyünü! Görəmmədin məzmununu, bəyini, Bəs nə deyim indi, qohuma yada? Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Dağılıbdı dünyam xaraba, uçuq, Göz yaşlarım düzülüb muncuq-muncuq. Arzuların ürəyimdə tumurcuq, Diləklərin keçmədi ki, həyata. Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Ata, səndin hər zaman gərəyimiz, Süfrəmizdə duzumuz, çörəyimiz. Axı necə açılsın ürəyimiz? Başımızda var bu boyda qan-qada. Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Xoş nağıldın, heyif pis bitdi sonu. Anlamadıq taleyin bu oynunu. Qəbrin üstə gəlib büküb boynunu, Axı, niyə göz yumdun bu fəryada? Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Böyütmüşdün onu əziyyət ilə, Neçə həvəs, xoş arzu, niyyət ilə. Şərəf ilə, şan ilə, şöhrət ilə, İndi bir bax, bu qırılan qanada! Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata! * * * Qolu qırıq aşıqların sazıyam, Tanrı, göndər Əzarayılı razıyam! Nuranəyəm Rafailin qızıyam! Qurban olum, üstümdəki bu ada! Qalx oğlunun son zəngidi,ay Ata!
Ölə bilmirəm! Gəldim öpəm başdaşını, Göydən düşən baş daşını. Gözümdəki göz yaşını, Silirəm…silə bilmirəm! * * * Sən nə çəkdin, necə çəkdin, Gündüz çəkdin, gecə çəkdin, Boşmu çəkdin, heçə çəkdin, Bilirəm…bilə bilmirəm! * * * Bu günümdə, dünümdəsən, Harayımda, ünümdəsən. Gözlərimin önündəsən Gülürəm…gülə bilmirəm! * * * Gör, nə yazdı Fələk qarı?! Gəl, məni də apar barı! Bir yol gəlir sənə sarı Gəlirəm…gələ bilmirəm! * * * Bu nədi, bu nə düyündü? Deyin mənə, kim öyündü?! Can verirəm, düz on gündü Ölürəm… ölə bilmirəm!
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar… Atamdan sonra… Sübh açılar… işinə tək gedərsən, Yağış yağar, əsər külək gedərsən, Yavaş-yavaş bu dərdi çək, gedərsən. Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?! * * * Sübh açılar… günəş doğar mənə nə? Körpə olum bas, bağrına-sinənə, Atam alıb, öpüb-oxşasın yenə… Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?! * * * Günortalar… hazır olar yeməyin, Heç kim yeməz, boşa gedər əməyin. Dur, yığışdır! Daha yoxdu köməyin… Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?! * * * Günortalar… heç nəyə həvəsim yox, Can üstəyəm, verməyə nəfəsim yox, Dünya dolu sanki, heç bir kəsim yox! Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?! * * * Axşam olar… gün üfüqdə can verər, Səhər yenə onu bizə dan verər. Kim deyir ki, dərmanı zaman verər? Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?! * * * Axşam olar… ürəyim çox darıxar, Dərdə, sərə doymuşam tox, darıxar. Dünya uçsun Atam ki yox, darıxar! Ana, belə olurmuş ayrılıqlar! Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
Bu gün Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynovun doğum günüdür. Yaşasaydı 55 yaşı olacaqdı. Allah rəhmət eləsin. Ruhu şad olsun. Amin. Yubiley yaşın mübarək olsun, Şəhidim!!!
QISA ARAYIŞ:
Rövşən Hüseynov 22 fevral 1967-ci ildə Ağdam rayonunun Quzanlı kəndində anadan olmuşdur. 1984-cü ildə burada orta məktəbi bitirdikdən sonra Mədəniyyət evində işləmişdir. 1985-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin fizika fakültəsinə daxil olmuşdur. 1985-1987-ci illərdə hərbi xidmətdə olmuşdur. Rövşənin başçılığı ilə 1992-ci ildə iyirmi tələbə Bakı Dövlət Universitetində təhsillərini yarımçıq qoyaraq iki ay hərbi hazırlıq keçirlər. Sonra onlar ən qaynar döyüş nöqtəsi olan Goranboya yola düşürlər.
Rövşən Hüseynov tələbə tağımının komandiri kimi tələbələrdən ibarət tağımı ilə birlikdə “N” saylı hərbi-hissə – taborun tərkibində vuruşurdu. 1992-ci il 28 aprel erməni işğalçıları 300 nəfərlik qoşun və böyük silah sursatla Ağcakənd istiqamətində hücuma keçmişdi. Rövşənin taqımı nəinki ermənilərin iki zirehli texnikasını hətta onlarla canlı qüvvəsini məhv edə bildi. 1992-ci il 11 may Şıxarx uğrunda qanlı döyüşlər gedirdi. Mingəçevir alayının 27 əsgəri mühasirəyə düşmüşdü. Tələbə taqımı onları xilas etmək əmrini alır. Rövşənin başçılıq etdiyi taqım döyüşə atıldı. Onlar mühasirəyə düşən 27 döyüşçünü azad edə bildilər, lakin özləri mühasirəyə düşdülər. Rövşən atəş nöqtəsini öz üzərinə cəlb edərək tələbələrə təhlükəsiz yerə çəkilmək əmrini verir. Burada tələbələrdən ikisi həlak olur, digərləri isə mühasirədən çıxa bildilər. Pulemyotu ilə erməni faşistlərinin xeyli hissəsini məhv edən cəsur vətən övladı döyüş meydanında qəhrəmancasına həlak oldu.
YAZARLAR olaraq, Rövşən Hüseynovun xatirəsini əbədiləşdirmək məqsədi ilə artıq bir neçə ildir ki, “25 YARPAQ” layihəsinin icrası uğurla davam edir. Bu il də bu layihə çərçivəsində gənc yazar Leyla Yaşarın “Daş adam” adlı ilk kitabı işıq üzü görüb.
LAYİHƏ HAQQINDA MƏLUMAT
Layihənin adı:
“25 YARPAQ”
Layihənin məqsədi:
Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynovun xatirəsini əbədiləşdirmək. Gəncləri vətənpərvərlik ruhunda tərbiyə etmək.
Birinci Qarabağ Müharibəsi zamanı Bakı Dövlət Universitetində təhsilini yarımçıq qoyaraq torpaqlarımızın müdafiəsinə yollanmış və qəhrəmancasına şəhid olmuş, Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynov timsalında şəhid tələbələrimizi (doxsanıncı illərin sonuna kimi bütün şəhid olmuş tələbələrin portretləri BDU-nun əsas binasının girişində, göz önündə asılmışdı…) xatırlamaq, onların yarımçıq qalan arzularına, Vətən naminə öz istəkləri ilə aldıqları qərarlarla yarım qalmış qısa ömürlərinə diqqət çəkməkdən ibarətdir…. #25yarpaq haştağından istifadə olunur.
Fevralın 22 də Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Liseydə filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, Milli Mədəniyyətin Təbliği ictimai birliyinin rəhbəri Cəfərova Jalənin “Kiçik dünyanın böyük insanları” kitabının təqdimatı keçirilib. “Yazarlar” jurnalının İƏ üzrə meneceri, AJB üzvü Nəzakət Kərimova-Əhmədova müəllifə “Ziyadar” Mükafatını təqdim edib.
Yeni poeziya antologiyası şair Vidadi Turan Ağdamlının əməyinin bəhrəsəidir. Vidadi Turan Ağdamlı ideya müəllifi olduğu bu layihəyə artıq uzun illərdir ki, uğurla rəhbərlik edir. “Maarif” nəşriyyatında işıq üzü görmüş antologiyada Dəmir Gədəbəyli, Zaur Ustac, Eyvaz Məmmədoğlu, Ədalət Əroğlu, Əsgər Ordubadlı, Nuranə Rafailqızı, Sona Amal, Təranə Tunar, Ülkər Dərya, Vaqif Coşkun kimi tanınmış qələm adamları ilə yanaşı əsasən bölgələrdən olan bir sıra yeni imzalar da yer almışdır. Antologiyada yer alan bütün müəllifləri təbrik edir, yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!
KEÇDİ ÖMRÜN İLLƏRİ Keçdi ömrün illəri Ən xoş bir xatirətək. Xatirəyə aldanıb Ömrü verməzdik gərək. * * * Yel qanadlı illəri Buraxmazdıq boş keçə. Dünyamı seyrələcək İnsanlar köçə-köçə? * * * Yox onların yerinə Yeni nəsil gələcək. Qış gedəndə nə olar Başqa fəsil gələcək. * * * … Mən bir bahar fəsliyəm Doğulmuşam baharda Baharda çiçək açıb Boğulmuşam baharda. * * * Əsgər çəkmə bu qəmi Vaxtsız gələn dərd keçər. baxma mənə ey gözəl yoxsa ala gözlərdən Mənə məhəbbət keçər. * * * Bu ən ağır xəstəlik. Dərmanı yox üstəlik. Dərmansız dərd mən bilən Tez keçsə də sərt keçər…
ÜRƏYİMİN LÖVHƏSİNDƏ Ürəyimin lövhəsində Adın böyük hərflərlə. Yazılmışdır sənə sevgim Formullarla təriflərlə. Mən təbiət şairiyəm Nə işim var zəriflərlə? İstəmirəm mələk, pəri. Yox o gözlərin bənzəri… * * * Sən gözəlsən, dəyərlisən Mənə ən xoş xatirətək. Yaşadığım xatirələr Eşqin ilə olub gerçək. * * * De sevgilər ilahəsi Afroditin qızı sənsən? Yaradanın taleyimə bəxş etdiyi yazı sənsən? * * * Sən idinmi illər boyu xəyalımda gəzən qadın? Neçə zərif ürəkləri tapdalayıb, əzən qadın? Görüşünə gələmmədim bəlkə məni yollar yorub. Xəyalına gələcəyəm bir gün durub….
GEDİR Yox, mən bu dünyaya bel bağlamaram. Görürsən həyası, arı da gedir. Payızın yağışı əbədi deyil Yaz gəlir dağların qarı da gedir. * * * Zərrəcə qalmayıb düzlük, etibar. Bəzən sənin olmur səni sevən yar. Bu gün əllərindən bərk-bərk tutanlar Sabah səni qoyur yarıda gedir. * * * Əsgər var – dövlətə aldanma, qəti. Gördüm sahibi yox neçə şirkəti. Sonunda ağ kəfən olur qisməti Dövləti də gedir, varı da gedir.
MƏNİM BƏXTİM GƏTİRMƏDİ SEVGİDƏ Əzab imiş bu həyatın hər yanı. Məcnun olub hey axtardım Leylanı. Min yol oldum o gözlərin qurbanı Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə. * * * Sevgi verdim, əvəzində nə gördüm? Öz dərdimi misralara keçirdim. Şeir oldu, vərəqlərə köçürdüm Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə. * * * Hey əl açdım əllərinə çatmadı. Əl açdığım əllərimdən tutmadı. Sevən könlüm xoşbəxtliyi dadmadı Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə. * * * Doğma idi, özgələşdi yad oldu. Yad ürəkdən ona sevgi doğuldu. Arzularım gözlərimdə boğuldu. Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə. * * * Əsgər bəlkə sevdi deyə suç etdi. “Ömrüm” deyən həyatımı puç etdi. Özgəsinin əlin tutdu, quc etdi. Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.
AYDAN DƏRS OXUYUR Aydan qayıdıb evə Dərslərin sevə-sevə Açıb kitab-dəftəri Hazırlayır dərsləri. Mətni oxuyub bir-bir Çalışmanı həll edir. * * * Şeirə var həvəsi Gör nə gözəldir səsi. Bilir bir xeyli şeir Necə həvəslə deyir. * * * Gah oxuyur, gah yazır Dərsinə olsun hazır. * * * Bəzən də rəsm çəkir, Ağacları, daşları. Ona kömək eləyir Rəngli karandaşları. * * * Bax çəkdiyi şəkilə Gör nə qədər rəng qatıb. Sanki rəssam əliylə Bir təbiət yaradıb. * * * Səhər durub yuxudan Dərsi yadına salır. Odur ki dərslərindən Əla qiymətlər alır.
ANALAR, ŞƏHİDLƏR… Dərdin paylanıbdır obaya, elə, Tarix bu yaranı unudan deyil. Bu günün qələbə sevinci belə Gözünün yaşını qurudan deyil. * * * Batdı gözlədiyin nişanı, toyu Bir daha sən onu görməyəcəksən. “Anan ölsün” deyib bir ömür boyu Məzarı üstündə göynəyəcəksən. * * * Nələr çəkdiklərin Tanrıya bəlli, Qaysağı yaranın dərini verməz. Nə mahnı, nə şeir, heç bir təsəlli Sənə öz oğlunun yerini verməz. * * * Qəlbiniz həsrətdən oda düşəndə Gedin Qarabağa siz axın-axın. O şəhid oğlunuz yada düşəndə Murova boylanın, Şuşaya baxın. * * * Silinməz bu ağrı, bitməz bu səfər, Yolun çox uzundur şəhidim, sənin. İki min səkkiz yüz səksən bir nəfər Şəhid anası var indi Vətənin. * * * Qəlbindən silinməz, getməz bu kədər Sizi zaman-zaman anacaq onlar. Şəhid balasına yandığı qədər Doğma Vətəninə yanacaq onlar. * * * İgidlər önünü kəsdilər şərin Açıldı Vətənin qolu, qanadı. İki min səkkiz yüz səksən bir nərin İndi bir kəlmədə boy verir adı! * * * Şəhidlər – nur verən Günəşə, Aya, Şəhidlər, tarixə dönən şəhidlər. Şimşək yanğısıyla gəlib dünyaya, Şimşək alovutək sönən şəhidlər! * * * Yarımçıq ömürlə bütöv getdiniz, Bu yurdda Günəşlə, Ayla tənsiniz. Siz canı Vətənə fəda etdiniz, İndi hər biriniz bir Vətənsiniz. * * * Sizə ağı deyib öyən analar Qəlbimi yer-yerdən qanadır indi. “Oğul, anan ölsün” deyən analar Anamız Vətənə anadır indi!
ŞAİRLİK ƏN ALİ MƏQAMDI, VALLAH… Özü pay-piyada, sözləri atda, Xəyalı dövr edir ən qəlbi qatda. Zəhəri saxlamır dilinin altda, Gülləyə atılan ilandı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * Sirri qələmindən pünhan olmasa, Vicdanı özünə zindan olmasa. İçində mənəvi böhran olmasa, Şair qeyri-adi adamdı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * İgid, ər təpəri duysa canında, Kükrəyib çağlasa əgər anında, Olsa həqiqətin, haqqın yanında, İlhamı bir ayrı ilhamdı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * Anla ki, tanrıdan gəlib bu elçin, Fəda etməlidir canını elçün. Haqqı söyləməkdə nə mizan, ölçü?! Bu, göylərdən gələn inamdı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * Zamana od vurur, dərdə qalanır, Ağrısı, göynəyi ərşə calanır. Füzuli dediyi “şair yalanı”, Sevgidə bir dindi, imandı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * Zülmə, zülümkara boyun əyməsin, Kökünü əskildib, soyun əyməsin. O məğrur başını qoyun əyməsin Böyük amalıyla o tamdı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah! * * * Tanrı peyğəmbərə verdiyi haqqı Onunla bölürsə haqlıdı, haqdı. Gəzək o şairi əli çıraqlı, Burda mənim sözüm tamamdı, vallah, Şairlik ən ali məqamdı, vallah!
NİYƏ QORXUM MƏN ÖLÜMDƏN?! Budağından duyğu dərdim, Bir çələngə döndü dərdim. Ömür, səni karsız gördüm, Niyə qorxum mən ölümdən?! * * * Xırmanımda sovrulubdur, Öz qanımda yoğrulubdur, Mənimlə bir doğulubdur, Niyə qorxum mən ölümdən?! * * * Qəbir ulu pir şəklidir, Açılmayan sirr şəklidir, Həyatımın bir şəklidir, Niyə qorxum mən ölümdən?! * * * Neçə dərd-azar sovuşur, Od tutan bazar sovuşur. Ruhum Tanrıya qovuşur, Niyə qorxum mən ölümdən?! * * * Könül duyğu içindəsə, Ömür yuxu içindəsə, Həyat qorxu içindəsə, Niyə qorxum mən ölümdən?! * * * O ki, Tanrı tələbidir, Hansı insan əbədidir?! Ömrün-günün mabədidir, Niyə qorxum mən ölümdən?!
MƏN… Mən bir sevda yolçusuyam, Bu yolu tək getməkdəyəm. Anadiltək qərib-qərib, Qəmli-qəmli ötməkdəyəm. * * * Şövqü sönür qoca nərin Dərdim ağır, yaram dərin… Göz qoyduğum gözəllərin Gözlərindən itməkdəyəm. * * * Cana doyan görən canmı? Yoxsa yersiz həyəcanmı? Aman, Tanrım, doğrudanmı Tükənməkdə, bitməkdəyəm?!
PAYIZA QƏDƏR Qışı bir aləmdi, yazı bir aləm, Vəsfini verməyə acizdi qələm. Tanrı imkan verə baharda gələm, Duram səcdəsinə payıza qədər. * * * Nəyindən söz açım, onun nəyindən, Doyunca barınam gül-çiçəyindən. Bir təpər götürəm dağ ürəyindən Qaçam gəncliyimə o qıza qədər. * * * Tapam istəyimi açan puçurda, Bir daha verməyəm quzunu qurda. İlahidən gələn şövq ilə burda Uçam Aya qədər, ulduza qədər!..
ETİRAF Elə ucalıqdan yıxılmışam ki, Bir daha özümə gələ bilmərəm. Elə məngənədə sıxılmışam ki, Yaşaya bilmərəm, ölə bilmərəm. * * * Mən elə zirvəni tərk etmişəm ki, Gözümdə alçalıb bütün zirvələr. Bir də o ucalıq mənim ömrümə Qardaş, çətin gələr, çox çətin gələr. * * * Gözümdə qaralıb elə bir səma Çıxası deyildir Ayı buluddan. Elə bir yanğıya tuş olmuşam ki, Bir çarə ummuram kamandan, uddan… * * * Mən elə bir dərdə mübtəlayam ki, Tamam imkansızdı bu dərdi bölmək. Kişiyə ölümdən daha ağırdır Sevən bir qadının gözündə ölmək!..
ÜZÜMƏ BAĞLANAN QAPI Tanı məntək naçarını, Dərdə-qəmə düçarını. Harda gəzim açarını, Üzümə bağlanan qapı?! * * * Gah söyülən, gah öyülən Vaxtsız-vədəsiz döyülən. Sən idinmi bəxt deyilən, Üzümə bağlanan qapı?! * * * Hər günümə qada verdin, Kömürümü oda verdin. Bir şairi bada verdin, Üzümə bağlanan qapı! * * * Açılsan itər acılar, Nurlu sabahlar açılar. Yoluma işıq saçılar, Üzümə bağlanan qapı. * * * Şahidsən buna özün də, Qalmışam çölün düzündə. Nələr var arxa üzündə Üzümə bağlanan qapı?! * * * Bəlkə sənsən sirr qapısı Güman yeri, pir qapısı. Tanrının səbir qapısı – Üzümə bağlanan qapı?!
SEVGİ TÜKƏNMƏSƏ… Mənim dəniz gözlüm, dəniz ürəklim, Büllur xatirəli təmiz ürəklim. Dünyada dünyadan əzizsən mənə, Sahilsiz ümmansan, dənizsən mənə. * * * Tanrı kölgələmir mələk üzünü, Hansı yaşda olsa gözəl gözəldir. Sevginin kül altda qalan közünü Aylar yelpikləyir, illər közərdir. * * * Dənizlə üz-üzə ötür illəri, A mənim könlümün həsrət adası! Ləpə pıçıltılı tuti dillərin Hər gün qulağıma çatır sədası… * * * Bir qayıq hələ də üzür səmtinə, Avarçı avarı düz tuta bilmir. Sevgi çevrilirsə imana, dinə Sevən ömür boyu unuda bilmir! * * * O suya bir daş at, batmasın yasa, Ağ dalğam, şövqə gəl, daşdır dənizi. Bu gün ürəyimə sıfqarılmasa, Deməli, ürəyi daşdır dənizin! * * * Pərvanə xislətdi bu ürək, bu dil, Sən ey uzaqlarda alışan şamım. Sevgi tükənməsə tükənən deyil Sənin gözəlliyin, mənim ilhamım!
TƏMİZLİK YIXDI MƏNİ Ürəyimə gələn söz dilimdədir həmişə, İçim içdə deyil ki, çölümdədir həmişə. Ona görə bu başım zülümdədir həmişə, Bu saflıq əydi məni, təmizlik yıxdı məni. * * * Məhəbbət yollarında səriştəsiz, naşıyam, Köntöy addımlarımla öz-özümə qarşıyam. Neçə qəlbin ağrısı, neçə gözün yaşıyam, Mənə “əzizim” deyən əzizlik yıxdı məni. * * * Bunu kim bilməyir ki, bu gün varıq, sabah yox, Mənim ömürlüyümdə yaxşılıq var, savab yox. Bu ümman istəyimə damcılasa cavab yox, Elə çoşdum, kükrədim, dənizlik yıxdı məni. * * * İndi quruyan çayam, oxşarım yox dənizə, Həsrət qaldım ağ gülə, ilahi ağbənizə. Dedin sənə qadın yox, bir qulam, bir kənizəm, Qaragünlüm bu miskin kənizlik yıxdı məni. * * * Təşnəliyim səngimir… bulaq verin, çay verin, Təbəssüm sarğısını yaralıya pay verin. Hayqırmaq istəyirəm, səsimə bir “hay” verin, Sükut çatlatdı məni, səssizlik yıxdı məni.
ŞAİR QOCALIR Uğurla çıxsa da söz sınağından, Sınır öz gözündə, öz sınağında. Keçmir gözəllərin göz sınağından Dərdi aşıb-daşır, şair qocalır. * * * Dözmür haqsızlığa, ötürə bilmir, Səsini baisə yetirə bilmir. Daha neynəsə də götürə bilmir Yolundakı daşı, şair qocalır. * * * Şeiri əvvəlkitək duyula bilmir, Gün kimi aləmə yayıla bilmir. Fikirdən, xəyaldan ayıla bilmir Düyünlənir qaşı, şair qocalır. * * * Ömür tükənsə də, tükənmir istək, Başına min oyun açır bu ürək. Gözəllər açılır gül butasıtək, Dünya cavanlaşır, şair qocalır.
SEVMƏK İSTƏYİRƏM… Gecikən baharın yoluna çıxdım, Dəlisov fikirlər gəldi ağlıma. Yenə salam verib qürurla baxdım, Ruhumun qaynayan cavanlığına. * * * Sevmək istəyirəm təzədən Allah, Könlümdə baharın suları axdı. Sevmək istəyirəm təzədən Allah, Bir ay işığının mürgülü vaxtı. * * * Qartal xəyallarım göylərdən enməz, Sevdasız duyğular mələr bir quzu. Dalğalar kimidir bitib, tükənməz Dilimdə məhəbbət, gözümdə arzu… * * * Sevmək istəyirəm özümü danıb, Sözümüz köhnədir, eşqimiz yeni. Bir qız baxışının odunda yanıb, Təzədən öyrənim sevgi dərsini. * * * Günlər ötüşdükcə yaşa doluram, Şairim,güləndə bir az da ağla. Demə sevə-sevə xoşbəxt oluram, Ölümsüz sevgini yaşamagımla…
NƏĞMƏ DƏ DUADIR… İstədim sevgiyə bir şeir yazam, Saxlayıb zamanı, sevib bir anı. Sərsəri xəyalın göyündə azam, İçib qətrə-qətrə buludlarını… * * * Duyuram səsini bir həzin, titrək Üzü çopur-çopur bir qoca çinar. Həyatla, ölümün arasında tək Məni də saxlayıb suala tutar. * * * Qələmin göz yaşı varağın üstə, Külək də dəyişir görüş yerini. Qarğalar dənlədi torpağın üstə, Bir zaman səpdiyim gülüşlərimi. * * * Söykənib, sığınıb sözlər üşüyür, Uzanan yolların daş hasarına. Balaca evimiz yadıma düşür, Hörümçək tor qurub divarlarına… * * * Odsuz, alovsuzdu şair tərəfi, Hanı qanadları Tanrım bu eşqin. Tilsimli qaladır o bir tərəfi, Görünməz üzüdür Aysberqin… * * * Ömür verilibsə mənə bu sayaq, İstədim Vətənə bir şeir yazam. Kinli baxışların gözündən uzaq, Yatanda başımın üstündən asam. * * * Dolaşır başımda bir səssiz fikir, Ruhumu, sözümü çəkib tarıma. Nəğmə də duadır, bükəm arabir, Anamın nəmlənmis dualarına…
ROBOT ADAMLAR… Çiçək də ağlayır batıbsa şehə, Ömür uzaqlarda itən qaraltı. Bir acı göz yaşı, dəli qəh-qəhə Müəmma, məzəmmət hər sətiraltı… * * * Uzanan zəminin sünbülü dənsiz, Əliboş, cibiboş adamlar kimi. Harda gecələyir durna vətənsiz, Qaralır fikirlər axşamlar kimi. * * * Qaydadır dünyada doğulan, ölür Sözlərim bir əsim kîləyə bənzər. Sadəlövh bahara yazığım gəlir, Dərilib, atılmış çiçəyə bənzər. * * * Yaradanı bilir onun dilini, Qısa heykəl yonum bir dağ başında. Uzatsın Tanrıya qoy əllərini, Qoca görkəmində, ağ libasında. * * * Dünən ki, fikirlər yox olub,itir Yenə sətiraltı, ey söz, ey qələm. Qapında, bacanda kölgəmi bitir, Yenə də səninlə görüsməliyəm. * * * Ürəkdə nə sevgi, nə də duyğu var, Robot doğulmağın mənası bumu. Qoy məni dananlar, unutmasınlar Əbədi bir şair doğulduğumu…
RAHATLIĞIM, AZADLIĞIM… O dağlara tələsirəm şeir yazıb kövrələndə, Bir quş olub zirvələrə xəyallarım qanad çalsın. Bir xəbərsiz qonaq kimi evimizə ay gələndə, İstəyirəm qartal məni göy üzünə haraylasın. * * * Uşaqlığım keçən yerlər, daşlı yollar eniş,yoxuş Qoy dayanım hüzurunda əldə qələm, ağ varağım. Dünyasına çəkilərək kövrək-kövrək oxusun quş, Qoy bürünüm dumanına, bulud olsun çalpapağım. * * * Ağ göyərçin uçur göyə, boyum çatmır dağlar uca, Xəyalımdan kölgə düşür baş çəkdiyim oylağına. Üzü tutqun axşamlardan tez küsürəm yaş artdıqca, Tələsirəm uşaq kimi səhərlərin qucağına. * * * Rahatlığım, azadlığım dağlar kimi müqəddəsdir, Qış gedəcək, yaz doğacaq çiçək belə, çəmən belə. Gözəlliyi seyr eləyib,söz qosmaq da bir həvəsdir, Həsrətimi sellər yuyub,sel aparsın innən belə…
ÖZÜMLƏ TƏK OYNAYIRAM… İtirdiyim sevinc, gətirdiyim qəm Həyatı özümlə tək oynayıram. Uduzan da mənəm, udan da mənəm, Şahmatı özümlə tək oynayıram. * * * Başım ucaldıqca, göylərə dəyib, Təbin qılığında sözə baş əyib. Bu da bir savaşdir, qalxan eyləyib İnadı özümlə tək oynayıram. * * * Bir yarpaq kimidir bitən təsəlli, Təkcə öz səsimdir özümə bəlli. Hələ tapılmayıb düňyanın həlli, İsbatı özümlə tək oynayıram. * * * Bir quşa bənzəyir eşqim qanadlı, Ömür yaşamışam alovlu, odlu. Verdiyinə şükür ey Tanrı adlı Ustadım, özümlə tək oynayıram.
YOLÇU GÖRDÜM… Yenə bu dünyayla durum üzbəüz, Bir taxta qılıncın qəhrəmanıyam. Sünbülü göyərməz,fələyin dənsiz Yel döyən bir köhnə dəyirmanıyam. * * * Alıb gəncliyimi qollarım üstə, Dərədən,təpədən keçib gəlirəm. Kölgələr dolaşır yollarım üstə, Salam verə-verə köçüb gəlirəm. * * * Yeri tanıyıram göylərə baş çək, Fikirdə gizlənib,fikir adamı. Həyatın verdiyi bir ehtiyac tək, Hər gün ayağına çəkir adamı. * * * Boz tüstünün boz üzüdür boz duman, Bir buludsuz göy darıxır,yel əsir. Yolçu gördüm,o zavallı,pərişan, Mənim kimi daş olmağa tələsir.
RƏNGLƏR HAQQINDA DÜŞÜŇCƏLƏR… Göylə, yerin səsi, ritmi notlar üstə bir ahəngdir, Düşünürəm rənglər nədir qara, yaşıl, mavi, sarı. Bir həyatın doğuluşu gördüyümüz yaşıl rəngdir, Qara rəngə toxunmuşdur bu dünyanın ağrıları. * * * Rəssam kimi sarı rəngi payız çəkir tablosuna, Mavi dəniz, mavi göylər bir-birinin bənzəridir. O möhtəşəm sapsarı ay bizi salır ovsununa, Göy qələmin mürəkkəbi, yer günəşin dəftəridir. * * * Səssiz duyğu bir quzudur damla-damla işıq içən, Hər varlığın öz rəngi var, ahəngi var duya bilsən. Zaman içrə ruzigardır at belində yollar keçən, Çiçək açır, çiçək solur rənglər doğan bir fəsildən. * * * Rənglər canlı, rənglər qaynar məna tapır arzularda, Şəkil çəkir həyat yeni, ömür yeni, səhər yeni… Ağaclarda, qayalarda, dənizlərdə, göy sularda, Buludlarda görürəm mən ruhumuzun şəkilini…
