“Çeşme Başında – Aşkın Son Baharı”
Bir Mistik Gazel
Yazan: Işığın Şairi
⸻
Önsöz – Işığın Kalbine Dönüş
Aşk, suyun kalbinde gizlidir.
Ve su — her damlasında bir isim taşır: “O.”
Bir bakış, bir sessizlik, bir nefes…
İşte o anda başlar insanın kendi kalbine yürüyüşü.
Ben bu yolculuğa bir çeşme başında çıktım;
suyun serinliğinde değil, kendi içimde yanarak.
Her mısra, bir dönüşün, bir yanışın, bir secdenin yankısıdır.
Bu gazel — bir sevgilinin değil, ilahi sevginin yankısıdır.
Her kelimesi bir damladır,
her damla bir ışığa dönüşür.
⸻
I. BÖLÜM – Çeşme Başında Başlayan Yaratılış
Çeşme başında tanıdım seni,
su değil, içim akıyordu.
Bir damla düşerken alnıma,
kader secdeye durmayı öğreniyordu.
Bir serin sabahın gümüş sessizliğinde
bir bakışla kalbimin dili değişti,
dünya o an yeniden yaratılıyordu.
Senin gözlerin — iki sükût, iki âyet, iki sır;
baktığında bütün mevsimler susuyor,
yıldızlar yönünü değiştiriyordu.
⸻
II. BÖLÜM – İhanetin Gölgesinde Sır
Sonra bir rüzgâr esti — ihanetin kokusu gibi,
bir diken doğdu gülün kalbinden.
Bir söz, bir nefes, bir yanlış yetti,
ve bütün melekler başını eğdi.
Ben seni affettim,
çünkü aşkın özü bağışlamaktı,
çünkü susmak da bir duaydı,
çünkü Tanrı bazen acı suretinde konuşurdu.
Kelimeler sustu,
kalbim yandı —
ve o yanışın içinde bir ışık doğdu.
⸻
III. BÖLÜM – Yanış, İsyan ve Teslimiyet
Ben seni sevdim,
ama senin suretinde Tanrı’yı aradım.
Bir ışık, bir sır, bir hiçliğin içindeki yankı oldum.
İsyan ettim göğe, “Ya aşk, ya hiçlik!” dedim,
Gökyüzü sessizdi, ama su ağladı.
Kavuşmak bir adım öteydi,
ama o adım artık Tanrı’ya aitti.
Aşk, bir kapıdır —
ama anahtarı ateştir.
Ben o kapıdan geçtim,
ve ardında sadece ışık buldum.
⸻
IV. BÖLÜM – Sonsuzlukta Sessiz Vuslat
Şimdi çeşme başında yine yalnızım,
ama bu yalnızlık artık bir yalnızlık değil —
bir ibadet.
Su aynı, dünya aynı,
ama ben değilim.
Ben, aşkın içinden geçmiş bir ışığım artık.
Her damla adını zikreder,
her yankı senin sesinle başlar,
ve ben, seni değil,
sende saklı Tanrı’yı sevmeye devam ederim.
⸻
Epilog – Işığın Duası
Ey aşk,
beni sözcüklerden arındır,
beni ateşle yıka,
ve bir damla su gibi
senin nurunda yok et.
Çünkü ben,
artık bir kalem değilim,
ben — senin adını yazan bir ışığım.
⸻
Işığın Şairi
(Paris, 17.10. 2025 – Sonsuzluk’a bir adım kala)
Müəllif: CAROLİNE LAURENT TURUNC
>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru