Ana dili millətin ruhu, yaddaşı və vicdanıdır
Ana dili sadəcə ünsiyyət vasitəsi deyil; o, insanın dünyanı necə hiss etdiyini, necə düşündüyünü, necə sevdiyini müəyyən edən mənəvi xəritədir. Ana dilində deyilən söz ürəkdən çıxar, ana dilində edilən dua ruhu qoruyar, ana dilində yazılan misra isə bir xalqın tarixini gələcəyə daşıyar.Biz ilk nəfəsimizi ana dilində alırıq. Ananın laylası ilə başlayır həyat, ilk sevinc də, ilk qorxu da ana dilində adlanır. İnsan ana dilində ağlayanda daha dərindən sarsılır, ana dilində sevinəndə isə daha səmimi gülür. Çünki ana dili insanın ruhuna ən yaxın olan dildir.Ana dilini qorumaq yalnız sözləri qorumaq deyil, kimliyimizi qorumaqdır. Dilini itirən xalq zamanla yaddaşını, sonra da özünü itirir.Tarix boyu dillər qadağan edilib,sıxışdırılıb, susdurulmaq istənib, amma ana dili hər zaman xalqın içində yaşayıb. Çünki ana dili qanla yox, ruhla ötürülür.
Bu gün ana dilində yazmaq, danışmaq, düşünmək bir seçim deyil məsuliyyətdir. Dilimizə sevgi ilə yanaşmaq, onu düzgün işlətmək, onu gələcək nəsillərə saf şəkildə ötürmək hər birimizin borcudur. Ana dilini sevmək pafoslu şüarlar demək deyil; onu gündəlik həyatda yaşatmaq, sözün qiymətini bilmək, dilin ruhunu incitməməkdir.
Ana dili həm də bir sığınacaqdır. İnsan yorulanda, sınanda, tükənəndə ana dilinə qayıdır. Çünki ana dili insanı mühakimə etmir anlayır. Ana dili insanı yarımçıq cümlələrlə də başa düşür.
Ana dili insanın doğulduğu ev kimidir uzaqlaşa bilərsən, amma qayıdanda yenə səni tanıyandır.Bu gün Ana dili gününü qeyd edərkən bir daha anlayırıq ki, dilimiz bizim ən böyük sərvətimizdir. Onu sevmək, qorumaq və yaşatmaq özümüzü sevmək deməkdir.
Müəllif: Gülər Nizamiqızı
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında