АДАМ КЕЎЛИ СОНДАЙ
Адам кеўли сондай ала – сапыран,
Жиниккен қыялды меңгерип болмас.
Қайтпасқара деген менде бар уран,
Ишимде буққышлап дәртлерим қалмас.
Адам кеўли сондай, гейде шыдамай,
Кимсесиз таўларда қалып кетемен.
Тек ентигип арымды деп жыламай,
Ишки дәртлеримди алып кетемен.
Адам кеўли сондай, сырнықса қыйын,
Маған зулымлығын қылып турғандай.
Қара булт самалы ҳәр ескен сайын,
Бөрилер айланып улып турғандай.
Адам кеўли сондай, гейде жағымсыз,
Зеригип кетеди адамларданда.
Қорықпайды есерсоқ мына ,,жаман – қыз “
Булт басқан таўларда думанларда да.
Адам кеўли сондай, зарығар излеп,
Сыртқа төгип қайтар иште барымды.
Саған жан – тәнимди қойғандай гизнеп,
Жолдан урагөрмең сүйген ярымды !…
YAZAR: BİBİMƏRYƏM
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında