Kəlbəcər
Hər yanı gül açıb, laləzar olub,
Atıb ürəyindən dərdi Kəlbəcər.
Babam Ələsgərin sevdiyi diyar,
Qurbanın, Şəmşirin yurdu Kəlbəcər!
Gözəllik eşqiylə yaranıb təkcə,
Zirvədə qartalı məğrurdu necə.
Bir yanı Qarabağ, bir yanı Göyçə,
Ömürə ziyadı, nurdu Kəlbəcər!
Yalçın qayaları keşikçi əsgər,
Hüsnünə baxmamaq olarmı, məgər.
Cənnət dedikləri düzdürsə əgər,
Cənnətdən səfalı yerdi Kəlbəcər!
İstisuyu bir bəzəkdi özütək,
Müqəddəsdir çörəyitək, duzu tək.
Şiruyənin söhbətitək, sözütək
İncidi, gövhərdi, dürdü Kəlbəcər!
1974-cü il İstisu
Müəllif: Sərraf Şiruyə