Səlim Babullaoğlu – “Günaydın”

“Günaydın” üçün bədii dürüstlük haqqında yazı
(10 il əvvəl yazılıb…)

“Əgər ərimə paltar göndərsəm, o evə dönməyə bilər. Göndərməsəm, çox güman soyuqdan donub ölər. Bəlkə ərimə don göndərim? Hər gün elə bu cürə çək-çevir eləyirəm və taqətdən düşürəm…” Bu oxuduğunuz sətri tərcümələr XIII əsrdə yaşamış Çin şairəsi Yao Suyun şeiridir.

Diqqət yetirin, əvvəl “paltar”dan söhbət gedirsə, sonradan “don” dan danışılır. Yəni, belə anlaşılır ki, qadın ondan uzaqda olan ərinə əvvəl paltar göndərmək arzusunu bildirir: göndərərsə gəlməyəcəyini, göndərməzsə soyuqdan öləcəyini düşünür; amma hər necəsə narahat olur, bütün hallarda ərinə sevgisini bildirir. Sonra isə xanımı kişisinə qadın paltarı göndərmək arzusunu biruzə verir, yəni, oxucuya (əri də oxucudur, daha doğrusu həmin bir oxucu vahidinin içərisindədir) fikrən işarə vurur ki, bəlkə sənin başqa qadının var; yəni, mən bunu da ehtimal edirəm; kişiyə qadın paltarı göndərməyin bir ənənəvi yozumu da “kişi ol” deməkdir ki, adətən bunu kişi kişiyə edir deyə, bu indiki kontekstdə istisna deyilsə də zəif ehtimaldır. Hər halda qadın bütün bunları düşünə bilər, düşünür və yəqin şübhələrdən başını itirir… Amma şeirin başqa yozumu da var…Bəlkə o ərinə öz “donu”nu göndərməklə ona öz qoxusunu yollayır, özünü xatırlatmaq istəyir. Səxsən mən daha çox bu ehtimala üstünlük verirəm. Zərif eyhamlar və çoxyozumluluq üstündə qurulan vəfadar Şərq qadınının sevgi dolu gözəl şeiri gözləri yaşarda bilər. Burda bədii dürüstlük şəxsi sədaqət və etik ağırlıqlıdır…

Bəzən süjetə, kompozisiyaya sədaqətin diqtə elədiyi bədii dürüstlük lə rastlaşırsan.
Müşfiqin dillər əzbəri olan “Yenə o bağ olaydı” şeirindən bu yeri xatırlayırsız:

“Əllərində əllərim, gözlərində gözlərim…
Asılaydı sözlərim.
Könlünün qulağından bir qızıl tana kimi,
Günəş doğana kimi.”

Görəsən Müşfiq niyə “günəş batana” kimi yazmamışdı? Əgər yazsaydı “tana- batana” kimi dəqiq qafiyə yaranacaqdı. Amma yaza bilməzdi. Çünki bəndin az əvvəlində bu sətirlər vardı:

“Yarpaqlar arasından uzadaraq əlini,
Oxşayaraq telini.
Gecələr darayaydı saçlarını ay gözəl!”

Çünki şeirin həmin bəndində hələ “gecə idi”, “günəş doğamışdı ki, batsın”.
Və Müşfiq bütün böyük, usta şairlər kimi dürüst davranmalı idi, əksəriyyətin gözlədiyi, etdiyi kimi məzmunu nə qədər gözəl olsa belə qafiyəyə qurban verə bilməzdi.
“Ədəbiyyat qəzeti” qəzetinin baş redaktoru, dostum Elçin Hüseynbəyli məndən “Günaydın” rubrikası üçün yazı istədi. Məmnuniyyətlə yazacağımı dedim.
Düzdür, ümumi sözlərdən, ümumi və yayğın mətləblərdən ibarət bir “Günaydın” yazmaq olardı: məsələn, sabahınız xoş olsun və sair və başqa cürə…
Bəs onda “Ədəbiyyat (+qəzeti)” nolacaqdı?

Deyirlər ki, ədəbiyyat detallar və təfərrüatdı.
Bu fikri bölüşən bir adam kimi, köşə üçün son cümləmi yazım, bitsin:
Gününüz dürüst olsun və günaydın dostlar!

Müəllif: Səlim BABULLAOĞLU

SƏLİM BABULLAOĞLUNUN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Sessizlik kuşu en yüksek sesiyle çığlık attı…

Geç kaldığım bir yolculuğa çıkmak üzereydim

Sessizlik kuşu en yüksek sesiyle çığlık attı

Korku gözlerimden akıp yağmura karıştı

Aklıma daha önce hiç düşünmediğim farklı düşünceler geldi.

Gece yarısı aceleyle kapıyı çalan kimdi?

Atalarımın günahkar cehaleti
Neden yakınımda uluyor ve azap diyarının ovalarında rüzgar gibi esiyor?

Alacakaranlığın kanlı çukuruna
Yeşil topraklar diyarından gelen bilinmeyen adam kimdi?

Peki neden gelir gelmez güneşin sararmış altın rengi gölgelerine bakıyor?

Mevsimlerin kavşaklarından geçerken
Rüzgarlar onu buraya mı sürükledi?

binlerce sessiz kanarya
Boğazıma takılmış gibi hissediyorum

Keşke aşk her şeyi konuşabilseydi

Güneye ve doğuya bakan pencereden dışarı baktım ve özlemle dolu bir çift iri ela göz gördüm.

Yıllardır bu gözleri bekliyordum, uzun süre gözlerimi onlardan alamadım.

Siyah saçlı, ela gözlü adam bana doğru yürüyor, Mezopotamya’nın safir sokaklarının tozu hâlâ ayaklarında.

Sahra’nın çılgın akşamlarına doğru uzanan bin bir gece gibi

Rüzgarın devirmeye cesaret edemediği bir dağ gibi

Gökyüzü ve denizin birleşimi

Buluttan akan bir nehir
Ovada yetişen her otun çobanı

bilgeliğin ve yargının varlığı

Gökyüzündeki yıldızların altında kızıl deniz

Hayata dair iyi haberler getiren bir elçi
Sessizliğimin tüm renkleri

Sanki benim ruhum onun ruhuna yüzyıllar önce sahip olmuş gibi.

Sanki onun ruhu benimkine yüzyıllar önce sahip olmuş gibi.

O beni çok iyi tanıyor, ben onu çok iyi tanıyorum, bütün rüzgarlar tanıyor bizi.

Ey beni çiçeklendiren aşkın görkemi,

Adımı ve kalbimin anahtarını verdiğim adam

Ey kaybolan umutlarımın mutluluk kaynağı
Umut dolu gülüşünle erguvan ağaçlarına tomurcuk veren baharım

Elmacık kemiklerine hayran olduğum adam

Güneş batmadan, asker karıncalar yuvalarına dönmeden, göçmen kuşlar nervürlü dallarımda gecelemeden gel gel , seni çok özledim.

Sen kesinlikle tanrı değilsin/Kesinlikle şeytan değilsin
Aşkımızın bir hikayeyle bitmeyeceğini çok iyi biliyorum.

Parlak yalnızlıktaki bir kuşun sessizliği gibi sessizce yaklaş bana.
Bana ellerini ver
Sana yabancı olmayan ellerime dokun

Uzayan gölgen arzunun ve tutkunun salgılarını burnuma getirsin
Hüzün duvarının üzerinden geçen nefesin nefesimden geçsin

Tanrım, ne ağır bir gece, hiçlikle dolu
Sen ve ben ormanda saklanan korkunç uzun bir gölge gibiyiz

Gözyaşlarımızı kuru incir yapraklarının ardına saklamayalım, gözlerimizden akan her gümüş ve altın damlası susuz bakir toprakları sulasın.
Yüzyıllardır tenimin her kıvrımı senin tenine duyulan özlemle yanıyor.

Aşkının gelip beni çocukluğumun çemberinden çıkardığı günü unutalım. Dudaklarımdan gülümsemenin kaybolduğu, kalbimin göçlerinin kaldığı yeri unutalım.

Her bahar yeterince ayrı kalmadık mı?

Bak, çığlık atamıyorum
Günahla cehennem arasında sıkışıp kaldım

Sevgi dokunsun tenimize, saçlarımız birbirine yapışsın.
Göğüslerimiz mutluluktan çığlık atsın
Bilinmeyene doğru akalım,

Ruh’tan sonra beden birleşmeli ve saf kalan her şey
İhtiyaç sahiplerine dağıtılmalı

Dünyadaki acıların oğlu ve kızı olmalıyız
Vadilerin üzerinde uçan bir kartal sürüsü
Asla sonsuz uykuya dalmayan bir prens ve prenses
Bütün yanan mumların ışığını toplayan sonsuz bir ışık sürüsü

Mevsimlere giden her yolu aşkın en saf haliyle aşmalı, yokuşları defalarca tırmanmalı, ufuklara inmeli, tüm varoluş meşum ve vahşi gecemizin hazzıyla inlemeli.

Sen ve ben, biri bilgelik, diğeri sonsuzluk


25/05/2024-Paris

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

БИЙБИМӘРЬЯМ – СОНҒЫ ҚОҢЫРАЎДА ТАБЫСҚАН ЖҮРЕК.

СОНҒЫ ҚОҢЫРАЎДА ТАБЫСҚАН ЖҮРЕК.

Гүлдей жайнап ашылдымба сол күни,
Бәләғат жасынан болдыма дәрек,
Жымыйып күлгеним,сен гүл бергениң,
Соңғы қоңыраўда табысқан жүрек.

Жүрегим қанама сыймай талпынды,
Негедур ынтығып текте сени деп,
Көргендей көзлерим гәўҳар алтындай,
Сениң жүрегиңди ышқы кәни деп.

Жаслықтың дәслепки ашықлық шоғы,
Күйдиремен дейди шыдап туралмас,
Әрман қайға кетти бәлентлеп аспан,
Ҳеш бул өмирде сендей болалмас.

Соңғы қоңыраўда табысқан жүрек,
Неге шыдамайды дүкилдеп азып,
Күте күте келгениңди билдирип,
Кетипсең атымды талларға жазып.

Жүрдик сонда бир көргенше асығып,
Көрип аймаласаң маўқың басылып,
Соңғы қоңыраўда табысқан жүрек,
Қояр еди төрлерине жасырып.

Бәрине де мениң ышқым себепши,
Қос гүбелек яңлы ойнаған шағым,
Соңғы қоңраўдан бир сес келгендей,
Қулпырар еди дә гүллеген бағым.

Екеўмизге мудам мәңгилик тилеп,
Маған дастық еди сендеги билек,
Қушағың мениң ушын бейиш сарайы,
Соңғы қоңыраўда табысқан жүрек.
19 Май 2023 – Жыл.

YAZAR: BİBİMƏRYƏM

BİBİMƏRYƏMİN DİGƏR YAZILARI

ЖАНСАЯ (БИЙБИМӘРЬЯМ) УТАМБЕТОВА

TÜRK DÜNYASI YAZARLARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Caroline Laurent Turunc – Süngüdeki çiçek!

Süngüdeki çiçek!

Avucumun içi bir el feneri gibi parlıyor:
Sanki karanlığa karşı bir savaşa girmişim;

İçimde çözemediğim bir endişe

Ölülerin öldüğü yerde sallanan boş beşikler bana doğru yürüyor.

Derinlerden gelen bir güneş gibi
Hala gri evreni aydınlatmaya çalışıyorum

Yere düşen her yağmur için
Gözyaşlarım tükenene kadar ağlarım

Alacakaranlığın kanlı çukurunda tanıdığım ve tanımadığım birçok çıplak kadın için ağlıyorum

Kalbime layık olmayacak olanlara
Aşkın yedi kılıcını kana boyayanlara
Ve boğazından kan kusana kadar
En güzel isimleri kirletenlere ağlıyorum.

Çelik gövde:
ölümünün sırrı
varoluşa
yankıya
Acıyı çok seviyormuşum gibi her şeyi ve her acıyı kucakladım.
Ve yalnızlığın her acısına ağlıyorum

Yarını düşündüm ve ağladım.
Yarın limon ağaçlarının çiçek açması, güzel kokularının etrafa yayılması, kokudan rahatsız olup dallarını kıranlar olması korkusuyla ağlıyorum.

İpekböceklerinin sevgisiz koza doğurduğunu düşündükçe ağlıyorum.

Zamanından önce derisini değiştirmek zorunda kalan kara yılanın acısına ağlıyorum

Kendim dışında herkes için ağlıyorum

Ey tanrıların Tanrısı, Tanrım, sanki bu evrende bir tek ben varım, nedir bu yük?
Çığlık atmıyorum!
gömülmek istiyorum
Hareket edemiyorum
Neden sadece bir sesim
-Ben şekiller arasında bir şeklim-
Ve bunun hayatıma herhangi bir anlam kattığını düşünmüyorum

Peki neden o ben olamıyorum?
Neden o narin gül goncası gibi değilim ?
Neden herhangi bir ağacın kökü ya da ormandaki herhangi bir otun tohumu değilim?

Ben sadece başı öne eğik zavallı küçük bir kız mıyım?
Cennet miydim yoksa cehennem mi?
Ben bir varoluş biçimi değil miydim, yalnızca bir itaat ve tevazu biçimi değil miydim?

Ah karmaşık umutlar
Ben sadece Aşk’ın ellerini tutmak isterken, ömrümü her çatıyı tutarak geçirdim.

tanıdık ellerimle ellerine dokunmak
Gecikmelerimizi aşkla yaşamak istedim
Konuşmak istedim
sel ve bulut gibi
ovalar ve çayırlar gibi
yağmur ve denizin konuşması gibi
baharla dans eden bir kuş gibi
ağacın ormanla konuşması gibi

Sonra köklerine inmek, seni tanımak, seni anlamak istiyorum çünkü, çünkü
Sesin bana tanıdık sesimi hatırlatıyor

Bak, duyuyor musun?
Ağaç ormanla konuşuyor
Dikenlerle oynayan küçük otlar ne kadar güzel
Büyük evrenlere sahip yıldızlar her yere dağılmış durumda

Ah, ah sevgili
Yaralarını çok iyi anlıyor ve biliyorum.
Bütün dudaklar için dudaklarınla ​​çok kez konuştum
Ellerim ellerini çok iyi tanıyor

Pırıl pırıl yalnızlığında seninle çok ağladım.
Yaşayanlar ve yaşayamayanlar uğruna.

Karanlık mezarlıkta seninle birlikte kaç asır solmuş çiçekler için dua ettiğimi unutmadım!

En güzel şarkıları seninle söyledim
Çünkü her baharın ölüsü,
Hayatta en çok aşık olanlar onlardı.

Ve çok iyi biliyorum

Atlılar durmamalı
Alarm zilleri çalarken
Yanmış çitin yanında
İnsan sessiz kalmamalı

Çünkü yaralar aynı
Ve yaranı anlıyorum
Çünkü benim iç sesim senin iç sesini biliyor
Sesim sesine benziyor

Hadi seninle yalnızlık hakkında konuşalım
Dudakların bana güzelliği fısıldasın
Tenin tenimi kucaklasın, bedenlerimizden aksın, aşk şehveti zeytin ağaçlarını, çorak tarlaları sulasın.

Bedenimizin her kıvrımı sonsuzluğu yaratacak bir söz olsun, her asır arasında doğan bir gün doğumu gibi, her ışık yolundan geçen bir ışık olsun.

Gel gel hayata dair müjde veren elçi
Sessizliğin sesi olalım:

Mor tomurcuklar açmadan, soğuk kara rağmen baharlar gülümsesin

Hatırlıyor musun? Eski evimizin arka bahçesine diktiğimiz yaseminler o kadar güzel büyüdü ki çiçek açmaya başladı.

Gel, gerçekleşmemiş tüm hayalleri bir kenara atalım
Batan güneşin ateşinde
küle dönüşene kadar
Bizi zayıflatan her şeyi unutalım

Şimşeklerin isyankar çığlığı
Sabırsız bulutun rahminde
Döllenme anıdır.
Var olmak da var olmamak kadar acıdır. Özellikle ilkbaharda…”
24/05/2024-Paris

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Turan Uğur – Öncə söz vardı…

Öncə söz vardı… (9)

Mirzə Zeynalabdin Əbülrəzzaq Nəşə – şair

Adı Zeynalabdin, təxəllüsü Nəşə olan Azərbaycan şairi Nəşə Nadir şahın dövründə yaşayıb, ancaq heyif ki, “Nadiri taxtda görüb, Şah Abbası qundaqda” deyimini ürəklə işlədə bilmirəm.Çünki şairimizin doğum-ölüm tarixinə aşina deyiləm.
-Bəs künyəsi nə olub Zeynalabdinin?
-Əbülrəzzaq

Qeyd: Künyə- ərəb dilində “əbü”, “ibn”, “ümm” sözləri başlanan ləqəbə deyilir.Məsələn, İbni-Xəldun, Əbülqasim, Ümmi-Hüssam və.s

Qaraqoyunlular sülaləsinə mənsub olan Nəşə məşhur hökmdar Cahanşah Türkmanın övladlarındandır. Bir çox dünyəvi elmləri mənimsəyən şair təhsilini İsfahanda başa vurub.Müxtəlif şəhərlərdə məskən salıb, ancaq ömrünün son illərini Təbrizdə keçirib.

Budur, gözəlim Təbriz!
Budur, əzəlim Təbriz!
Şeir, sənət təşnəsi,
Pir dədələr guşəsi.
Təbriz baba yurdudu,
Bir döyüşən ordudu.
Çox öymürəm, səni mən.
Qorxuram ki, yenidən.
Nəhs baxışlar izləyər,
Sən gözələ göz dəyər.
Gözlər görmək üçündür,
Yollar varmaq üçündür.
Hər varılan yol olmur,
Hər bəndədən qul olmur.
Əminəm ki, haçansa,
Bircə fürsət bulunsa,
Ömür sandığım çiçək
Təbrizimdə bitəcək.

(T.Uğur-Gözəlim Təbriz!)

Təkcə Azərbaycan ədəbi cameəsində yox, İranda, Hindistanda da xeyli nüfuz qazanan Nəşənin iki min beytlik külliyatı dəfələrlə nəşr olunub.Nəşənin farsca şeirləri ilə yanaşı, doğma türk dilimizdə də rəvan qəzəlləri bulunur.

Deyil qəm, gər tənəzzül etmişəm, zahirdə rüfətdən,
Yerə düşsə hüma gər övcdən, düşməz səadətdən.

Əgər ülfət görə səyyaddən, seyd eyləməz vəhşət,
Könül etməz cüdalıq, gər məhəbbət görsə möhnətdən.

Əqiqin Nəşə olmaz təşnələb, sirab suyundan,
Yetişməz feyzi-əskik, kimsəyə ərbabi-dövlətdən.

Nəşə haqqında müfəssəl bioqrafiyanın olmaması, onun irsinin azlığını göstərmir.
Fikrimcə, bunun başqa bir səbəbi var.Orta əsrlərdə Azərbaycanın təzkirəçiləri demək olar ki çox az olub.
Haşiyə: Dostlar, hər dəfə təzkirə sözünü vurğulayıram, amma mənasını yazmıram.
Təzkirə-yəni şairlərin qısa tərcümeyi-halı və əsərlərindən nümunələr verilən ədəbi əsərlərə deyilir.Ərəbcədir, ilk dediyim mənasından əlavə 8 mənada işlənir.

1) kiçik vərəqə
2) rəsmi yazı
3) bilet
4) icazənamə
5) pasport
6) xatirat
7) tərcümeyi-hal
8) tarix

Yazmışıq, yaratmışıq, amma onları səliqəli şəkildə birikdirmək, yarınlara çatdırmaq niyyətimiz olmayıb.Bu, əslində, özünə arxayınlıq hissinin verdiyi psixoloji bir haldır. “Necə olsa, dürlü-dürlü qəzəlxanlar, şairlər ərməğan edərəm” sayaq düşüncə tərzinin nümunəsidir. Amma yazı-pozu adamlarımız bir vacib nüansı gözardına vurublar. Yazılan tarixdir, danışılanlar rəvayət.
Böyük Oljas Süleymenovun bir şüarını xatırlayaq:
“Nəyin bahasına olursa-olsun, durmadan, dayanmadan yazmaq!”
Məncə, yazmağın başqa bir missiyası da var.Tarixi yazmaq həm də tarixə tanıq olmağın və bizə əta edilən ömrə cavabdehlik daşımağın möhürlü-ştamplı təsdiqidir.
Əgər keçmiş bir zamanda hansısa şəxs haqqında nəsə deyilsə, “rəvayətdir”-deyib keçmək olar.
Gəl, isbatını elə!
Lakin yazılı mənbəni, məxəzi göstərsən, bu, olur fakt.Məşhur əsərdə deyildiyi kimi:
“Faktlar yaman tərs şeydir”, hətta o qədər tərsdir ki, tərs-avand, qondarma, uydurma nağılların da əyri qəddini düzəldə bilir.

Haşiyə: Xatırladım ki, bir vaxt bədnam qonşularımız Ağadədə məzarlığında Həsən, Hüseyn, Əli adlarını tərsinə oxumaqla köhnə yazılarını tapdıqlarını aləmə car çəkmişdilər, hətta köklərini qədim Urartuya calamışdılar da, hərçənd həmişə calaq vurmaq effektli alınmır.
O vaxt nüfuzlu sovet akademiki B.Piotrovski cavablarını vermişdi:
“Özünüzü rüsvay eləməyin!” -deyə Akademiyalarına açıq məktub da yazmışdı.
O ki qaldı qəddin əyilməsinə – qozbelə, onu da qəbir düzəldir.Axı hər qozbel də Kvazimodo ola bilmir!
Bəlkə Kvazimodo olmaq heç kimə sərf eləmir?!

(Məqaləmdə Salman Mümtazın faktlarına, habelə şəxsi mülahizələrimə istinad etmişəm)
22 may 2024

MÜƏLLİF: TURAN UĞUR

“FƏDAİLƏRİMİZİ TANIYAQ!” RUBRİKASI

“ÖNCƏ SÖZ VARDI…” RUBRİKASI

FÜZULİ 530 – MƏHƏMMƏD FÜZULİ

TURAN UĞURUN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

SÜLEYMAN ABDULLA – CIĞAL ŞEİR

CIĞAL ŞEİR

Nə bəllidir kim qazana, kim yeyə,
Haqq dediyin nə cığaldı, gördünmü?
Demədimmi çox güvənmə taleyə,
Baxt dediyin nə cığaldı, gördünmü!

Yaxşı gündə yad da olar yanında,
Dar günü var ağanın da, xanın da.
Qalxmağı var, enməyi var anında,
Taxt dediyin nə cığalmış gördünmü!

Qara gələr bir gün ömrün ağ şamı,
Öz üstündə yandır şamı, yax şamı.
Bir üfrümə nə söndürür, bax, şamı,
Vaxt dediyin nə cığalmış gördünmü!

Müəllif: SÜLEYMAN ABDULLA

SÜLEYMAN ABDULLANIN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Elçin Mirzəbəyli – “Dəyişirik” deyirik, amma…

“Dəyişirik” deyirik, amma ətrafa münasibətimizin təməl yapısı, iç fəlsəfəsi olduğu kimi qalır. Bir boşluğu digəri əvəzləyir və bir rəngi diğəri örtür. “Kök” dəyişir, səkilçilərsə yox… “…çuluq”, “…çilik”… Çilik-çilik, paramparça olduq. İlin bütün fəsillərində havamız eynidi.
Və biz… bir zamanlar BOZların küncə sıxışdırdığı “Özgə adam”lar məmləkətin aşırı hikkə və məkr havasında perik düşən sahibsiz, ünvansız, kimsəsiz boz sərçələr olaraq qalmaqdayıq.

Özgə Adam

Bilirsən necə ağırdı
Öz Vətənində yad olmaq?
Bir cüt yaşlı gözdən düşən
Bir cüt qırıq qanad olmaq?…

Bilirsən necə ağırdı
Kölgə olmaq?
Kölgə-adam…
Öz yurdunda qərib olmaq,
Özgə olmaq…
Özgə – adam…

Bilirsən necə ağırdı?…

Yandırır-yaxır adamı…
Bəs mən kimin adamıyam?
Torpağın, daşın adamı,
Dərənin, dağın adamı…
Böyük torpağın adamı…
Kiçik torpağın adamı…

Bilirsən necə ağırdı?…

Elə bil ki, öz evində
Götürüblər əsir səni…
Öz dişlərin parçalayır,
Öz əllərin kəsir səni…

Bilirsən necə ağırdı?…

Cırtdanların arasında…
Böyüyəsən, Div olasan.
Ev-ev bölünə ətrafın,
Sən yenə bütöv olasan…


…Bu mənəm ey, mənəm, Vətən,
Haqqına tamarzı adam.
Ürəyini parçalayan
Güllədən də razı adam.


Sığmır bu saxsı torpağa
Külüm, yerimi dəyişim…
Doğum yerimi dəyişim?
Ölüm, yerimi dəyişim?


Ana, mənə layla demə…
Daşımır bu bədən məni…
Məni Allah öldürmədi,
Öldürdü ey…
Vətən məni…


06 may 2017-ci il

Müəllif:Elçin MİRZƏBƏYLİ

ELÇİN MİRZƏBƏYLİNİN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Turan Novruzlu: ŞEHRİ – AŞK

ŞEHRİ – AŞK
(Bu şiirin ilham perisi , çok değerli meslek arkadaşım Zeynep hanım’a saygılar, teşekkürler.)

Sen benim Eskişehrimsin…
Eskilerden eski, yenilerden yepyeni olanım…
Sen benim Eskişehrimsin
Huzurun yemyeşil ağaclar kadar
Sessizliğini Porsuk çayı kıskanar…
Sen benim Eskişehrimsin
Her köşesi laleli, pembe güllü,
Sokakları kedili -köpekli…
Rüzgarı hafiftir, siniri seninki gibi çabuk geçer…
Yağmuru narindir,
Senin gibi yufkayüreklidir…
Öğrencilerin ayakkabılarını ıslatmaktan çekinir…

Sen benim
Hıdır Ellez gecesinde
Yediğim kırmızı elma gibisin
Kabuklarını soymağa kıyamadığım…
Sen masmavi gökyüzümsün
Bakmaya doyamadığım…

Sen benim Eskişehrimsin
Ne kadar “gurbetse ” o
kadar vatan olanım…
Sen benim Eskişehrimsin
Ne kadar mutlu olsam da
Bakışları tren garında kaybolanım…

Şiir adam

Kalbimize girenlerin
Kimi anı olur, kimi ah olur
Kimileri ya dua,
Ya da ki,
günah olur…
Bir kaç kişi arkadaşdır
Vefakardır…
Belki
İçlerinden bir kaç tanesi
Düğün fotoğrafı olur…
Bir de herkesin ömründe
Birisi vardır…
Ne ahdır, ne duadır
Ne resimdir, ne yara
Ne dündür, ne gelecek
Ruhundaki hafif kelebek
İşte O kişi sadece şiir olur…

Sen var ya Sen

Sen şehrin her tarafına giden otobüs gibisin…
Her durakta yolunu bekleyen birileri var…
Ben Senin ömrünün son durağıyım
Ben senin aşklarının otogarıyım…
Kaç tane camları kırılmış otobüs bıraktın
Otogara hiç haberin var mı?
Bir otobüs gelmişti geçenlerde otogara
İçinde bir kız vardı
Kırmızı saçlı, hırçın
Ama bir o kadar da mutsuz…
Hani ilk ayrıldığınızda
Bir başkası ile öpüşdüğünü
Sana itiraf etmişmiş…
Şimdi kavuşacağınıza
Bir haylı umutsuz…
Bir de üstünde resimler olan
Bir otöbüs vardı…
Arka sırada bir bayan oturmuşdu
Elinde fırçası,
Dizinin üstünde palitrası
Sana olan aşkından
Dağılmış yuvasının
Resmini çekiyordu-
Karanlık odada
Beş yaşlı oğlu uyuyordu…
Yanında bira da vardı
Zavallı hem de içiyordu…
Bir de bir mavi otobüs vardı
Yabancı pilakalı
Ya çekyalıydı içindeki yolcu
Ya da polonyalı…
Yanında sarışın erken çocuğu vardı
Henüz üç yaşındaydı…
Annesinin söylediği masalı dinliyordu
Sonunda gökden 3 elma düşecekdi
Biri annesinin biri çocuğun
Biri de senin…
Seni babası zannediyordu ya
3cü elmayı sana vermek için bekliyordu…
Sen şehrin her tarafına giden otobüs gibisin
Her durakta yolunu bekleyen birileri var…
Ben senin ömrünün otogarıyım…
Haa bir de az kalsın unutacaktım
Bir kız çocuğu vardı
Kiraz ağacının altında
Minicik elleriyle
Daldan kopardığı kirazları yiyordu…

MÜƏLLİF: TURAN NOVRUZLU

TURAN NOVRUZLUNUN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Taтарстан Язучылар Берлеге – Fotolar

Tanınmış şair, tərcüməçi, esseist, müstəqillik illəri Azərbaycan şeirinin öncüllərindən biri, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin beynəlxalq əlaqələr və tərcümə məsələləri üzrə katibi  Səlim Babullaoğlunun Tatarıstan Yazıçılar Birliyinin yubiley tədbiri zamanı çəkdirdiyi maraqlı fotolar:

Qeydlər:

Səlim Babullaoğlu: “Tatarıstan Respublikasının Baş nazirinin müavini hörmətli Leyla Fazleyeva Muhammədyar adına Beynəlxalq Türk Ədəbiyyatı Festivalının iştirakçılarını qəbul etdi. Hörmətli xanım vitse-premyerə Azərbaycanda nəşr olunmuş Quran hədiyyə etdim. Kitabın hər səhifəsində 2 qr code vardı ki, onların vasitəsi ilə ərəb və Azərbaycan dillərində Quranın dörd müxtəlif qiraətini dinləmək olar.
Əziz dostum Rəşid Çolaka bu nəfis və orijinal nəşrə görə təşəkkür edirəm…”

Səlim Babullaoğlunun yazıları

Məlumatı hazırladı: GÜNNUR AĞAYEVA

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Çingiz Abdullayev haqqında yeni kitab Almaniyada nəşr olunub.

Almaniyada yazıçı Ramiz Dənizin Azərbaycan Xalq yazıçısı Çingiz Abdullayev haqqında yazdığı “Oxucuların fatehi Çingiz Abdullayev” adlı kitabı ışıq üzü görüb.

В Германии вышла книга Рамиза Дениза посвящённая Чингизу Абдуллаеву.

Məlumatı hazırladı: GÜNNUR AĞAYEVA

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"