Camal Cəfər: – … böyük adam.

Uşaq ürəkli böyük adam

Uşaq ürəkli böyük adam var. Üzü nurlu, gözləri həyat eşqi ilə dolu, qəlbi insanları sevib yaxşılıq etmək hissi ilə zəngin böyük adam! İllər keçsə də, zamanın insanlardan, hadisələrdən götürüb gətirdiyi yaxşılıqlarla yanaşı yaxşılıqların əksi olan pislikləri insanlara, onların ürəklərinə bulaşdırdığı anlarda uşaq ürəkli böyük adam insanın uşaq yaşlarında olduğu kimi sevgi və səadət içində qalmağı bacaran, qəlbi Günəş kimi parlayan, əməlləri insanlığa yaxşılıq etmək əlamətləri ilə müşayiət olunan kəsdir. Uşaq ürəkli böyük adam öz həyatı ilə çoxlarına nümunə ola biləcək addımlar ataraq “yaxşıya yaxşı”, “doğruya doğru”, “pisə pis”, “yalana yalan” deyir fərdi və kollektiv münasibətlərdə. Nə bir cümlə o yana, nə də bir cümlə bu yana danışar fikrində və fikirlərin mübadiləsi zamanı. Qəlbi müsbət hisslərlə zəngin olan uşaq ürəkli özündən ətrafa daim müsbət enerji saçar və kiməsə mənfi əhval-ruhiyyə ötürməz bu dünyada. Həyatda insan üçün mühüm dəyərlərdən biri olan canın sağlam olması da uşaq ürəklini bu mövzuda həssas etmiş, daim müsbət hadisələrə, hər zaman xoşluqlara köklənən uşaq ürəkli özündən mənfi enerji axınını dayandırar soruşulan “Necəsən?” sualına cavab verərkən mirvari dişlərini təbəssüm etdirərək gözlərindən sevgi dolu enerji ötürərək “Yaxşıyam!”, “Hər şey qaydasındadır”-deyər dərin sevgi və minnətdarlıq hissi ilə. Uşaq ürəkli böyük adam illərin insanı dəyişmədiyinin bariz nümunəsi olduğunu bildirməklə bərabər, həmçinin, insanın öz həyatında təcrübə etməklə davranışların xarakterə gətirib çıxararaq həyatın mənalanması fikrini daha aydın təqdim edir, insan üçün maraqlı qalan nöqtələri aşılayır. Odur ki, həyatınızda olan hər bir insana, baş verən istənilən hadisəyə diqqətlə yanaşaraq uşaq ürəkli böyük adamın timsalında, eləcə də, digər əhvalatlar misalında nümunələri görüb onları həyatın bu və digər sahələrində canlandıraraq uşaq ürəkli böyük adam tək Günəş kimi parlamaq mümkündür.
15.04.24

Müəllif: CAMAL CƏFƏR

CAMAL CƏFƏRİN YAZILARI

MUSA ƏLƏKBƏRLİNİN YAZILARI

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

Təşəkkür mədəniyyəti – Mədəniyyət Gününə özəl.

2016-cı idə bir ay Amerikada (Los-Anceles) oldum. Mənə görə, bizim qadınlarımız da, kişilərimiz də yaraşıqda, gözəllikdə amerikalılardan üstündülər. Onlar dolu bədənli, həddən artıq kökdülər. Səfərimin axırına yaxın böyük bir marketdən çıxanda, dostumdan əvvəl gəlib maşına əyləşdim. Birdən gözüm marketin qarşısında dayanmış cavan, sarışın qadına sataşdı. Çox gözəldi. Dostum maşının qapısını açıb oturarkən dedim: “Nəhayət, Amerikada gözəl bir qadın gördüm”. Soruşdu: “Hanı?” Əlimi uzadıb göstərdim. Dostum tez aşağı düşdü. Gedib həmin qadına nəsə dedi. O da üzünü mənə tərəf çevirib, təbəssümlə baş əydi. Dostumdan soruşdum: “Qadına nə dedin?” Dedi, ona dedim ki, azərbaycanlı qonağım bir aydı Amerikadadı, bir nəfər də gözəl qadın görmədiyini söyləyir. Nəhayət, sizi görüb çox gözəl olduğunuzu etiraf etdi. Qadın da gözəlliyini qiymətləndirdiyinə görə, sənə öz təşəkkürünü bildirdi…

Eyvaz Zeynalovun xatirələrindən

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

Qəzənfər Məsimoğlu: – “…çıxıb gedəcəm”.

BİR GÜN BU ŞƏHƏRDƏN ÇIXIB GEDƏCƏM

Bezmişəm hay-küydən, qarışıqlıqdan,
Ruhumu oxşamır nə axşam, nə dan.
Əzaba, möhnətə necə dözsün can?
Umudan, küsüdən bıxıb gedəcəm,
Bir gün bu şəhərdən çıxıb gedəcəm.

Yaşıl zəmiləri qalmasın dənsiz,
Zirvələr olmasın dumansız, çənsiz,
O meşələr mənsiz, talalar mənsiz,
Həsrətlə güləşib, yıxıb gedəcəm,
Bir gün bu şəhərdən çıxıb gedəcəm.

Dərdim dil-dil ötən simli tavarsa,
Qəlbimdə çəkdiyim qəmim avarsa,
Burda ürəyimə dəyən nə varsa,
Üzünə ötəri baxıb gedəcəm,
Bir gün bu şəhərdən çıxıb gedəcəm.

Ümiddən qanadlı yelə dönəcəm,
Sevgidən sədalı telə dönəcəm,
Ümman məhəbbətli selə dönəcəm,
Sevən könüllərə axıb gedəcəm,
Bir gün bu şəhərdən çıxıb gedəcəm.

Qəzənfər, o yerlər gözdə-qulaqda,
Yamanca darıxıb Soyuq bulaq da.
Əlimin sığalı qalıb yarpaqda,
Arzumu sinəmə sıxıb gedəcəm,
Bir gün bu şəhərdən çıxıb gedəcəm.

Müəllif: Qəzənfər MƏSİMOĞLU

QƏZƏNFƏR MƏSİMOĞLUNUN YAZILARI

İLHAM QAZAXLININ YAZILARI

ADİL CƏFAKEŞİN YAZILARI


> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
======================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Musa Nağıyevin qızı Ümməlbanu Nağıyeva

Musa Nağıyevin qızı Ümməlbanu Nağıyeva

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.r

Murad Məmmədov: – Öz yerimi bilənəm.

ÖZ YERİMİ BİLİRƏM

Evdə sakit bir adam,

Çöldə deyib gülənəm.

Çətində, darda, qadam,

Öz yerimi bilənəm.

* * *

Çiynimə düşən yükü

Vallah dərd bilməmişəm.

Canım sağ olsun, təki,

Dartacam, ölməmişəm.

* * *

Kim deyir ki, kasıbam,

Yaxud bəyəm, ya xanam.

Nə özümdən razı adam,

Nə özümü dartanam.

* * *

Sakit, Allah bəndəsi,

Var – dövlətdə gözüm yox!

Zəmanənin rəndəsi,

Elə yonub, sözüm yox!

* * *

Bu ömrü ki, yaşadım,

Məni ruhdan salmadı.

Şükür olsun ki, adım,

Kimsəyə yük olmadı.

OLUR

Saf kəlam sat, alanı yox,

Yüz yalan sat, alan olur.

Bu bazarın yalanı çox,

Yalan satan kalan olur.

* * *

Öz dərdini yaxşı tanı,

Sevincini bölən hanı?!

Küncə sıxır dərd insanı,

Bir çıxılmaz dalan olur.

* * *

Sağlığını vermə bada,

Tez alışar, yanar o da.

Bu savaşda, bu qovğada,

Gödək ömrün talan olur.

* * *

Yaş artdıqca yox endirən,

Nə soruşan, nə dindirən.

Onda səni sevindirən,

Öyündüyün balan olur.

* * *

Məni dinlə, düşünmə dar,

Fəhimli ol, çox sey apar!

Qurda – quşa yem olanlar,

Köçdən geri qalan olur.

* * *

Köhnə palan içi eşmə!

Səbirli ol, odda bişmə!

Ay Murad, çox dərdə düşmə,

Qismətdəki olan olur.

RUH VƏ CAN

Ruh ölmürsə, nə sirdi,

Sonda bu canı satar.

O ki cana yesirdi,

Candan əziz kimi var?!

* * *

Candı ruhun beşiyi,

Ruhdu canın anası.

Yurdu, evi – eşiyi,

Ruhun odu sonası.

* * *

Elə bil ki, suçludu,

Nədi ki, canın dərdi?!

Ya ruh cana borcludu,

Ya da canda əsirdi.

* * *

Ruhdu var edən bizi,

Sual, müəmma, sirdi!

Ruhsuz can , sözün düzü,

Bir dəri, bir həsirdi.

TAPANMIRAM

Bir gün şad oluram, bir gün tərsinə,

Deyəsən zamanla dil tapanmıram.

İl ildən pis gəlir, dəyişmir heç nə,

Məni sevindirən il tapanmıram.

* * *

Dövran da, zaman da ömrə yağıdır,

Duyduğum nəğmələr, sanki ağıdır.

Od tutub yanıram, külək dağıdır,

Üstümü örtməyə kül tapanmıram.

* * *

Daha inanmıram şirin sözlərə,

Altı qat, yeddi qat saxta üzlərə.

Dönüb boylanıram baxan gözlərə,

Bir mənə uzanan əl tapanmıram.

* * *

Nə yalan deyim ki, başımdan aşıb,

Dərd mənə doy gəlib, qaynayıb, daşıb.

Ya zövqüm korlanıb, ya ağlım çaşıb,

Bağda iyləməyə gül tapanmıram.

* * *

Murad yaşa dolub, qəlbi yuxalıb,

Zamanın dərdini deyən çox alıb.

Yaxşımı azalıb, pismi çoxalıb,

Sırtımı verməyə bel tapanmıram.

DÜNYA

Yüz dərdi var bu dünyanın,

Kömək etməz çıxsa canın.

Zamanı var hər ünvanın,

Köç vaxtını bilər , dinməz.

* * *

Nə dost bilər, nə də sirdaş,

Son məkanın quru bir daş,

İzin , tozun qalmaz qardaş,

Bu həyatdan silər, dinməz.

* * *

Yetim payı yeyənlərə,

Tərəzini əyənlərə,

Dünya , mənim deyənlərə,

Sakit- sakit gülər, dinməz.

* * *

Batma yasa, düşmə dərdə,

Vaxt gələndə enər pərdə.

Sən sevinib gülən yerdə,

Aparmağa gələr, dinməz.

* * *

Adam kimi cudamların,

Özündən razı xamların,

Yekəxana adamların,

Başına kül ələr, dinməz.

* * *

Nə boşalar, nə də dolar,

Nə verdisə , geri alar,

Gah Muradı oda salar,

Gah bağrını dələr, dinməz.

AY ÜRƏYİM

Niyə mənlə dolanmırsan,

Bilənmirəm, ay ürəyim.

Nə vermisən alanmırsan,

Gülənmirəm, ay ürəyim.

* * *

Fikir hara, de, mən hara,

Sarsıyıram, düşsəm dara.

Fikirləşib bir qərara,

Gələnmirəm, ay ürəyim.

* * *

Məni üzən yalanları,

Məndən qisas alanları,

Yaddaşımdan olanları,

Silənmirəm, ay ürəyim.

* * *

Bir düzən ver gəlişinə,

Öyrəşdiyim əl işinə.

Əvvəlki tək gülüşünə,

Bələnmirəm, ay ürəyim.

* * *

Baş açmıram gileyindən,

Qaçanmıram kələyindən,

Xeyli vaxtdı ələyindən,

Ələnmirəm, ay ürəyim.

YER – GÖY

Nə qədər dərindi göylərin sirri,

Baxırsan ağlına min fikir gəlir.

Bu dünya bərqərar olandan bəri,

Göylər yer üzünün bağrını dəlir.

* * *

Gah yağış çiləyir, gah da qar tökür,

Nə desə Göy üzü Yer qulaq asır.

Deyəsən altında əziyyət çəkir,

Elə bil Göy Yerin başından basır.

* * *

Sanki bir çətirdi Yeri qoruyar,

Qoymaz ki, üzünə kölgələr düşə.

Sanmıram Yer üzü göylərdən doyar,

Əl açar göylərə insan həmişə.

* * *

Yerin də, Göyün də yaradanı var,

Bunu mən demədim, alimlər söylər.

Yerdəki bəndələr bir şeyi anlar,

O uca Tanrının məkanı göylər!

BİR YOL GEDƏR İÇİMDƏN…

Bir yol gedər içimdən,

Tərk olmuş çölə sarı.

Aralandım köçümdən,

Keçilməz gölə sarı.

* * *

Özümə dərd açaram,

Tələsərəm, qaçaram.

Yuxularda uçaram,

Uzanan ələ sarı.

* * *

Yaşadım, bir iz saldım,

Yaxşı, pis yadda qaldım.

Yarəb, deyən yol aldım,

Tufana, yelə sarı.

* * *

Sanki bir ömür yatdım,

Üz-gözümü qanatdım.

Bilmədim, əl uzatdım,

Tikanlı gülə sarı.

* * *

Daha fürsət güdəcəm,

Nə arzum var edəcəm,

Bahar oldu gedəcəm,

Şen olmuş elə sarı.

GÖZ AÇANDA NƏ GÖRDÜK Kİ…

Göz açanda nə gördük ki,

Dümağ işıqdan savayı?!

Bənna olduq, nə hördük ki,

Boş yaraşıqdan savayı?!

* * *

Ölməz sənət, ölməz əməl,

Düz qoyulsa özül, təməl.

Oyun qurduq, nə gördü əl,

Sümük aşıqdan savayı?!

* * *

Bəzən niyə çox fağırıq,

Gah yüngülük, gah ağırıq,

Zövqümüz bu, nə yığırıq,

Zərli qaşıqdan savayı?!

* * *

Kimdi bizi dərdə salan?!

Dərdimizi neydə çalan?!

Candan təmiz ruhdu qalan,

Çirk, bulaşıqdan savayı.

BU , DÜNYANIN SONU DEYİL

Bu dünyadan köçüb getmək,

Yoxa çıxmaq, gözdən itmək,

Daşa dönüb yerdə bitmək,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Qismət varsa doğulacaq,

Üzdə kədər boğulacaq,

Dərd- azar da soğulacaq,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Xeyir apar, şadlıq gətir,

Yaxşıya bax, ibrət götür,

Çalış hər gün sevinc ötür,

Bu dünyanın sonu deyil!

* * *

Bildiyini doğru söylə,

Gedən ömrü yoldan əylə,

Nə fikirləş, nə dərd eylə,

Bu, dünyanın sonu deyil!

* * *

Səndən sonra gələn yoxsa,

Bir üzünə gülən yoxsa,

Dünya varsa, ölən yoxsa,

Bax, dünyanın sonu budur!

ÖLÜM

Ölüm – varlığın sonu,

Gedən yolun başıdı.

Kim sevər ki, de onu,

O, dünyanın yaşıdı!

* * *

Varlı, kasıb seçməz o,

Cavan, qoca da bilməz.

Məsləyindən keçməz o,

Dala durmaz, əyilməz.

* * *

Yaxşını, pisi görməz,

Bir bənd ola, ya sevə.

Fürsəti boşa verməz,

Dam uçurar bu dəvə.

* * *

Qəfil gecə gələr o,

Ya da gündüz soraqlar.

Ünvanını bilər o,

Vaxt itirməz, tez haqlar.

* * *

Yaxşı-yaman soruşmaz,

Vaxtını almaz hədər.

Qorxma, həddini aşmaz,

İş görər, çıxıb gedər.

* * *

Ən sonuncu baxışdı,

Ən sonuncu əlvida.

Bu dünyaya naxışdı,

Ömrə, günə son vida.

İNSAN MƏLƏK DEYİL

Özümün özümlə davam çox olar,

Hesabat verərəm özüm özümə.

Etdiyim səhvlərim isti ox olar,

Sanki yaydan çıxar, girər gözümə.

* * *

Hərdən qınayaram özüm özümü,

Nə olsun, bu işin bir sonu olmaz.

O qədər yemişəm mən öz sözümü,

Heç sayı hesabı yadımda qalmaz.

* * *

İnsan mələk deyil, ona inanıb,

Hər gün ətəyində namaz qılasan.

Mən də inanmışam, ağzım çox yanıb,

Susmuşam. Heyfini kimdən alasan?!

* * *

Bu dünya özünə güvəni sevməz,

Sarsıdar həyatda, ad-sanı sevər.

Qismət də başıboş dəvəni sevməz,

Ağıllı, tədbirli insanı sevər.

* * *

Fikirləş, həyatda çalış aldanma,

Aldanmaq insanı hörmətdən salır.

Qoru ad-sanını, heç zaman danma,

Anla ki, insandan tək ad-san qalır.

SEVGİ NƏDİR

Sevgi nədir? Gözün gözə səcdəsi?

İlk görüşdə təmas quran əl bilər.

Bəs eşq nədir? Üzün üzə səcdəsi?

Söz deyəndə topuq vuran dil bilər.

* * *

İki gözün işartısı yol açar,

İki qəlbə inam verər, dindirər.

Eşq dediyin sevənlərə qol açar,

Qabağında diz çökdürər, endirər.

* * *

Nə görünər, nə bilinər canda eşq,

Nə ruhundan, nə ağlından çıxar o.

Ruhda olar, hey çağlayar qanda eşq,

Gecə-gündüz yandırar o, yaxar o.

* * *

İki canın eşidilməz səsidi,

Sən duysan da, bundan gözün tox olmaz.

Ən çox işlənən söz can kəlməsidi,

Dillərindən əksik olmaz, yox olmaz.

* * *

O, bir hissdi, əsir eylər insanı,

Qul olarsan qabağında o hissin.

Kim ayırsa, iki sevən bir canı,

Görüm Tanrı onun xeyrini kəssin!

QOŞMA

Çoxdan sınamışam, əvvəl bilinməz,

İpəyəm, qumaşam, çitəm, ya bezəm.

Mənimlə təmas qur, bir söhbət eylə,

Gör ki, aydınlığa şığıyan gözəm.

* * *

Alnıma yazılan yazımı, nəsə,

Niyə görünmüşəm bəsit hər kəsə?!

İzah eləməsəm, inan, deməsəm,

Çeynənmiş fikirəm, yeyilmiş sözəm.

* * *

Kənardan görünməz, hər an oyağam,

Bəzən sakit, səssiz, həlim sayağam.

Xislətim belədi , haqqa dayağam,

Üzləri yandıran alovam, közəm.

* * *

Nə gördüm dünyaya güzardan sonra,

Bizləri ələyən bazardan sonra?!

Yüz cür həngamədən, azardan sonra,

Bilinər, ay Murad, əyriyəm, düzəm.

Müəllif: Murad MƏMMƏDOV

MURAD MƏMMƏDOVUN YAZILARI


Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

TUNCAY ŞƏHRİLİNİN KİTABI

ZAUR USTACIN YENİ KİTABI İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB


GÜNNUR AĞAYEVANIN YAZILARI

ÇİNGİZ ABDULLAYEV MÜKAFATI


>>>SATIŞDA OLAN KİTABLAR


Aşıq Qurban: -“Pərdəli gəzməyən nəzərə gələr.”

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

ZAUR  USTACIN  YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“XƏZAN” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru