Caroline Laurent Turunc: Hiçlik bulutu !

Hiçlik bulutu !

Gidiyorduk; Ne yüksek bir gökyüzü ne de güneşli bir yolculuk vardı.

Seninle benim aramda bir yol vardı
Yol kenarında bir ölüm

yukarıda kara bir bulut;
Hayatın kıyısında kuşlar vardı,

Rüzgar hüzünlü bir şarkı söylüyordu

Gecenin ötesinde geceye baktım

Gökyüzü aniden bir kükremeyle sıçradı

Dışarıya doğru akan bir nehir oldum

Yamaçlarımdan çiçekler topladın

Gizemli bir uğultu sesiyle irkildik.

Sonsuzluğa bakan bakışlarımıza zaman yağmur gibi akıyordu.

Toprak derin bir uykudan çığlık atarak uyandı

En yüksek sessizliğimle sana seslendim
Gözlerinden zeytin taneleri aktı, hepsini ellerimle topladım,

Ayrılık vaktiydi, sel gibi akmaya başladık asırlara doğru, sonra sen bir ülke oldun, ben başka bir ülke.

04/04/2024-Paris

#carolinelaurentturunc

MÜƏLLİF: CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

CAROLİNE LAURENT TURUNC

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

ZAUR USTACIN YAZILARI

> > > > MÜTLƏQ OXUYUN !!!

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“XƏZAN” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Mayıl Dostu: QARABAĞIN DAĞLARI

QARABAĞIN DAĞLARI

Bu dağların bal vədəsi yox olub,
Qara bulud, çən hədəsi, yox olub,
Ağbirçəyi, el dədəsi yox olub,
Çal-çağırdan, dağlar yellənmir daha.


Göy yamaclar çiçək-çiçək xallanmır,
Qız-gəlinlər buz bulağa sallanmır,
Quru daş da, çiçək açıb ballanmır,
Gözəllik dil açıb, dillənmir daha.


“Çilik-ağac” üçün darıxır mətə,
Ətotu səpilmir, doğranmış ətə,
Körpə qırxbuğumdan bişməyir kətə,
Qara sac silinib, küllənmir daha.


Baldırğan,çeşmələr üstə kollanmır,
Dağ kəkliyi daşdan, daşa tullanmır,
Kəklikotu çal qayadan sallanmır,
Çılpaq qayalar da, güllənmir daha.


Bulud yerə enib, şehə qarışmır,
Dağ çeşməsi, axan çayla yarışmır,
Gül çiçəklə, çiçək güllə barışmır,
Ulu saz daranıb, tellənmir daha.


Bu dağların deyib-gülən vaxtıdı,
Onu üzən, qara gələn baxtıdı,
Həsrət çarpayısı, kədər taxtıdı,
Elatı, naxırı şəllənmir daha.

Aprel – 2016.

Müəllif: Mayıl DOSTU

MAYIL DOSTUNUN YAZILARI


RAFİQ YUSİFOĞLUNUN YAZILARI

İSMAYIL MƏRCANLI İMANZADƏ

CAROLİNE LAURENT TURUNC


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Rafiq Yusifoğlu: MƏNİM ZƏNGƏZURUM

MƏNİM ZƏNGƏZURUM

Zaman çevrilibdir bir qara yelə,
Elin arzuları yaralanıbdır.
Namərdin xəyanət qayçısı ilə
Mənim Zəngəzurum paralanıbdır…

Tikanlar boy atıb, çiçəklər solub,
Qartallar yurdunu qarğa, sar alıb.
Kolların dibində gül şehlə dolub,
Yolların gözünün kökü saralıb…

Bir vaxt Zəngəzurun kefi çağ idi,
Gör kimə inandıq, kimə güvəndik?
Xəyanət qurbanı oldu Ağudi,
Dəstəyird, Sofulu, Urut, Nüvədi…

Nə qədər dogma kənd döndü yad elə. –
Çayların, göllərin gözləri doldu…
Düşüdü Qafan, Gorus, Sisyan yad ələ,
Mehri kaftarkoslar diyarı oldu…

Oldu başımıza dünya niyə dar?-
Haqsızlıq səbrimi yaman daşdırır.
Bir yanda Ağbulaq, Şamsız, Niyədar
Bir yanda Qaragöl, Qızıldaş durur…

Üzü də qaradır əhdi qaranın,
Üstümə ağrılarlar alayı gəlir.
Qafandan yüzbaşı Mehdiqaranın,
Gorusdan Nəbinin harayı gəlir…

Dönüb sahibinə Topağac, Səngər, –
Zəngilan, Kəlbəcər qeyrət hasrı…
Özgə kölgəsində yatan köpəklər
Hürür Qubadlıya, Laçına sarı…

Namərd xəyallara saplanıb xəncər,
Düşmənlər bükülüb, yumağa dönüb.
Qubadlı, Zəngilan, Laçın, Kəlbəcər,
Çəbrayl bir dəmir yumruğa dönüb.

Ulu yurd yerləri halalca paydı,
Sonuncu fərmana zaman qol çəkir. –
Şərqi Zəngəzurun gözləri aydın,
Qərbi Zəngəzurun gözü yol çəkir…
11.07.2021.

Müəllif: Rafiq YUSİFOĞLU,
şair, Əməkdar mədəniyyət işçisi, filologiya elmləri doktoru, professor.


RAFİQ YUSİFOĞLUNUN YAZILARI

RAFİQ YUSİFOĞLU HAQQINDA

İSMAYIL MƏRCANLI İMANZADƏ

CAROLİNE LAURENT TURUNC


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Turan Novruzlu: Yoxdu.

YOXDU…
Ərikliyə ithaf…

Örüş həminkidi, səs həmin səsdir
Nənəm uzaqdadı, hay verən yoxdu
Ərikli həminki, səs həmin səsdir
Sacdakı yuxadan pay verən yoxdu

Bulaq həminkidi, dağ həmin dağdı
Köksü dumanlıdı, örpəyi ağdı
Laçın həminkidi, çağ ayrı çağdı
Nəğməli çobanı, sürüsü yoxdu

Neyləyim, ay ellər, sevincim kəmdi
Ürəyim yaralı, gözlərim nəmdi
Gəncliyim hədərdi, qocalıq qəmdi
Can da həmin candı, təpəri yoxdu

Səsimə səs versin, bu el bu oba
Yenə tüstüləsin hər evdə soba
And olsun Allaha, and olsun oda
Vətəndən ayrı bir diləyim yoxdu…

MÜƏLLİF: TURAN NOVRUZLU

TURAN NOVRUZLUNUN YAZILARI


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Qabillə İsa Hüseynov bir mənzildə yaşayırdılar…

Qabillə İsa Hüseynov bir mənzildə yaşayırdılar. Dörd otaqlı mənzilin ikisində o olurdu, ailəsi ilə, ikisində də İsa. Bir yay mənzildə tək qalırlar (Arvad-uşağı rayona, istirahətə göndəriblərmiş). İsa adəti üzrə oturub işləyir, Qabil də mətbəxdə kotlet qızardır ki, nahar vaxtı birlikdə çörək yesinlər. İsa xeyli işlədikdən sonra gərnəşib ayağa durur və mətbəxə keçir. Görür ki, Qabil qolsuz köynəkdə, qan-tər içində kotlet qızardır. İsa kənarda dayanıb müşahidə edir və bilmək istəyir ki, kotletlər niyə belə partapartla bişir. Görür ki, Qabilin alnından axan tər zolaqlanıb, burnunun ucuna yığılır və orada iri damcıya çevrilib tappıltıyla sapılcaya, kotletlərin üstünə düşür və dərhal da çatıltı-partıltı başlayır. Damcılar hey bir əldən sapılcaya tökülürdü.

Qabil tüstü-duman içində, burnunun-gözünün suyu axa-axa bişirdiyi kotleti çəngələ keçirib yuxarı qaldırır, diqqətlə o üz-bu üzünə baxır və İsaya yaxınlaşır:

— Əla qızarıb. Bir dadına bax.

Onsuz da vasvası olan İsa geri çəkilir.

— Toxam.

— Elə şey yoxdu. Zəhmət çəkib kotlet qızartmışam. Oturub birlikdə ləzzətlə yeyəcəyik. Əl çəkən deyiləm. Bilirəm acsan, naz eləmə.

İsa başa düşür ki, Qabil əl çəkməyəcək. Onu da başa düşür ki, nə qədər ac olsa da, kotletə yaxın dura bilməyəcək. Birdən əlac tapmış kimi dillənir:

— Qabil, onda belə eləyək. Sən kotletləri qızart, süfrə ac, mən də gedim təzə çörək alım.

— Nə olar, lap yaxşı.

İsa gedir. Qabil şövqlə süfrə açır, pomidor-xiyar doğrayır, nimçələri düzür, sapılcanı ortaya qoyur və İsanı gözləyir.

İsa evə bir də səhər qayıdır.

Mənbə: 525.az    


Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru