TURAN YAZARLAR BİRLİYİNƏ BİR BAXIŞ Odlar Yurdu Azərbaycanda son illər ərzində həm daşıdığı adı, həm də aktivliyi ilə tanınmağa başlayan, eyni halda milli kimliyi tərənnüm edən ədəbi birliklərdən biri də “Turan Yazarlar Birliyi”dir. Turan Yazarlar Birliyinin sədri Turan sevdalısı, Turan Xalq şairi, Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü və “Turan Ödülü”, “Ustad Niftalı Göyçəli” Ödülü və “Həməşəra” Fəxri Diplomu lauteatı, türkoloq, aşıq, yazıçı-şair hörmətli ustadımız Niftalı Göyçəlidir. TYB-nin bir sədri və müxtəlif ölkələr, həmçinin, ayrı-ayrı sahələr barədə məsuliyyət daşıyan 11 nəfərdən ibarət İdarə Heyəti vardır. Turan Yazarlar Birliyi siyasi partiya və ya qeyri-hökumət təşkilatı deyil, əslində ədəbi yaradıcılıq sosial bazası üzərində formalaşmış bir ədəbi birlikdir. Bu ədəbi birliyin məfkurəsi həm də, əsası 03 oktyabr 2009-cu il tarixində Naxçıvan Muxtar Respublikasının Naxçıvan şəhərində qoyulmuş Türk Dövlətləri Təşkilatının (TDT) qarşıya qoyduğu məramı ilə bağlıdır…
TYB-nə üzv olmağın şərtləri… Turan Yazarlar Birliyinə üzv olmağın şərtləri aşağıdakılardan ibarətdir:
Könüllülük (TYB-nə üzv olmaq istəyən namizəd şəxsən TYB-nin sədri və ya TYB-nin İdarə Heyətinin üzvlərindən birinə şəxsən müraciət etməklə və ikinci halda həmin üzvün zəmanəti əsasında);
TYB-nə üzv olmaq istəyən şəxsin gözəl ictimai davranış və əxlaqi keyfiyyətlərə malik olması;
TYB-nə üzv olmaq istəyən şəxsin türkçülük, Turan və turançılıq məfkurəsi sahəsində (şeir, nəsr, ədəbi təhlil və tənqid, esse, hekayə, povest, roman, həmçinin, bədii qiraət və s. sahələrində) diqqəti cəlb edəcək müddət ərzində bədii yaradıcılıqla məşğul olması… TYB-nin yuxarıda göstərilən şərtlər əsasında üzvülüyə qəbul edilən şəxsə TYB-nin xüsusi üzvülük vəsiqəsi təqdim edilir.
Müxtəlif ödüllər və fəxri adlar… Türkçülük, Turan və turançılıq məfkurəsi sahəsində bədii yaradıcılıqla məşğul olan yaradıcı şəxslərə TYB-nin İdarə Heyətinin qərarı əsasında “Turan Yazarlar Birliyinin Ödülü”, “Tomris Ödülü”, “Hüseyn Cavid Ödülü”, “Qədir Aslan Ödülü”, “Əzizə Cəfərzadə Ödülü” və s. bu kimi ödüllər təqdim edilir. Turan Yazarlar Birliyinin ən ali ödülü isə “Turan Xalq şairi” və “Turan Xalq yazarı” fəxri adlarından iabrətdir. Bu fəxri adlar türkçülük, Turan və turançılıq məfkurəsi sahəsində əsaslı xidmətləri və uğurları olan şair və yazarlara TYB-nin İdarə Heyətinin qərarı əsasında verilir…
İlqar İsmayılzadə (fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, “Həməşəra” mətbu orqanının təsisçisi və baş redaktoru, AJB, AYB və TYB-nin üzvü, TYB-nin İdarə Heyətinin üzvü, Turan Xalq yazarı, “Ziyadar” Mükafatı, “Qızıl Qələm” və “Zəfər” Media Mükafatları laureatı, teoloq, araşdırmaçı, tərcüməçi, yazıçı-publisist) 07.07.2026
Gəzdim, qarış-qarış Vətən torpağın, Hər dağda, dərədə izim var mənim! Hələ keçilməmiş, uca dağların, Uca zirvəsində gözüm var mənim! * * * Gəzdim, yorulmadan aranı, dağı, Seyr etdim, ən ucqar çəməni, bağı, Heç vaxt qınamadım zamanı, çağı, Çox bulaq başında üzüm var mənim! * * * Gəzdim, bu torpağı, mən oymaq-oymaq, Ən adi daşa da olmuşam qonaq, Hər otun, çiçəyin halın soraraq, Sinəmə yığdığım, sözüm var mənim!!!
Ötən həftənin mədəni mənzərəsi (Yeni nəşr olunmuş üç kitab haqqında)
Salam olsun, dəyərli çox dəyərli oxucum! Bəzən bir kitabın nəşri adi ədəbi hadisə çərçivəsini aşaraq bütöv bir mədəni prosesə çevrilir. Xüsusilə söhbət türk dünyasının ortaq tarixi, milli kimliyi və dövlətçilik yaddaşı haqqında yazılmış əsərlərdən gedəndə həmin nəşrlər təkcə müəllif uğuru deyil, həm də mədəni inteqrasiyanın, elmi əməkdaşlığın və mənəvi yaxınlaşmanın göstəricisi kimi dəyərləndirilir.
Türkün söz dəryasında Yunus Oğuz fırtınası: Ötən həftənin diqqətçəkən mədəniyyət hadisələrindən biri də Azərbaycanın tanınmış tarixçi alimi və yazıçısı Yunus Oğuzun iki mühüm əsərinin qardaş Türkiyədə nəşr olunmasıdır. Bilgə Tonyukuk Yayınları tərəfindən türk dilində işıq üzü görən “Türk Etnonimi ve Töreleri” adlı elmi araşdırma və “Səfəvi Şeyxi” tarixi romanı yalnız yeni kitabların çapı deyil, həm də Azərbaycan elmi və ədəbiyyatının Türkiyə oxucusuna təqdim edilməsinin əlamətdar nümunəsidir. Bu hadisə Azərbaycan və Türkiyə arasında illərdir mövcud olan mədəni körpünün daha da möhkəmlənməsinə xidmət edir. Eyni kökdən gələn, ortaq tarix və mədəni irs paylaşan iki qardaş xalq üçün belə nəşrlər qarşılıqlı tanınmanın, elmi dialoqun və ədəbi əlaqələrin inkişafında mühüm rol oynayır. Yunus Oğuz uzun illərdir ki, türk tarixinin müxtəlif dövrlərini araşdıran, bu istiqamətdə sanballı elmi-publisistik əsərlər ortaya qoyan müəlliflərdən biridir. Onun Türkiyədə nəşr olunan “Türk Etnonimi ve Töreleri” kitabı da məhz bu baxımdan diqqəti cəlb edir. Kitabda müəllif türk etnoniminin yaranması, türk xalqının formalaşması, qədim dövlətçilik ənənələri, töre sistemi və milli kimliyin təşəkkülü məsələlərini geniş mənbələr əsasında araşdırır. Əsərdə türklərin mənşəyi ilə bağlı müxtəlif nəzəriyyələr müqayisəli şəkildə təqdim edilir, uzun illər siyasi amillərin təsiri altında formalaşmış bəzi yanaşmalar yenidən nəzərdən keçirilir. Müəllif xüsusilə XIX əsrdən başlayaraq geniş yayılmış və türklərin ilkin vətənini yalnız Orta Asiya ilə məhdudlaşdıran baxışlara fərqli münasibət sərgiləyir. O göstərir ki, tarixi hadisələrin qiymətləndirilməsində yalnız siyasi ideologiyanın deyil, arxeoloji, etnoqrafik, dilçilik və yazılı mənbələrin də kompleks şəkildə öyrənilməsi vacibdir. Bu yanaşma oxucunu hazır qənaətləri qəbul etməyə deyil, tarixi faktları müqayisə edərək düşünməyə sövq edir. Elmi polemika mühiti yaradan belə əsərlər tarixşünaslığın inkişafı baxımından xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Töre (törə) – türk dövlətçiliyinin mənəvi dayağı Kitabın əsas üstünlüklərindən biri də “töre” anlayışına xüsusi yer ayırmasıdır. Müəllif göstərir ki, türk dövlətçilik ənənəsinin əsasında yalnız hərbi güc deyil, həm də hüquq, ədalət, mənəviyyat və ictimai nizam dayanır. Əsərdə qədim türk toplumlarında törenin insanların gündəlik həyatını, dövlət idarəçiliyini və ictimai münasibətləri tənzimləyən əsas prinsiplərdən biri olduğu müxtəlif tarixi faktlarla əsaslandırılır. Bu baxımdan kitab yalnız tarixçilər üçün deyil, türk siyasi düşüncəsinin inkişafını öyrənən tədqiqatçılar, tələbələr və geniş oxucu auditoriyası üçün də dəyərli mənbə hesab oluna bilər. Ötən həftənin digər mühüm mədəniyyət hadisəsi Yunus Oğuzun “Səfəvi Şeyxi” tarixi romanının Türkiyədə nəşr edilməsidir. Yazıçının uzun illər tarixi roman janrında yaratdığı əsərlər Azərbaycan oxucusu tərəfindən böyük maraqla qarşılanıb. Onun əsərlərində tarixi faktlarla bədii təxəyyül bir-birini tamamlayır, keçmiş hadisələr canlı insan taleləri fonunda təqdim edilir. “Səfəvi Şeyxi” romanı isə Səfəvilər dövlətinin yaranmasına aparan mürəkkəb ictimai-siyasi prosesləri, mənəvi mühiti və ideoloji əsasları bədii dillə canlandırır. Romanın əsas uğurlarından biri tarixi şəxsiyyətləri yalnız siyasi fiqurlar kimi deyil, dövrün mənəvi yükünü daşıyan insanlar kimi təqdim etməsidir. Oxucu burada dövlətçilik ideyasının necə formalaşdığını, milli birliyin hansı çətinliklər hesabına yarandığını hiss edə bilir. “Səfəvi Şeyxi”nin Türkiyədə nəşri Azərbaycan tarixinin mühüm mərhələlərinin daha geniş oxucu auditoriyasına çatdırılması baxımından xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Səfəvilər dövləti yalnız Azərbaycanın deyil, bütövlükdə türk və Yaxın Şərq tarixinin ən mühüm dövlətlərindən biri hesab olunur. Bu dövlətin yaranması, inkişafı və regionun siyasi xəritəsində oynadığı rol bu gün də tarixçilərin diqqət mərkəzindədir. Belə bir mövzunun Türkiyə oxucusuna bədii roman vasitəsilə təqdim olunması ortaq tarixi yaddaşın zənginləşməsinə xidmət edir. Yunus Oğuz yaradıcılığının əsas xüsusiyyətlərindən biri tarixçi alim təfəkkürü ilə yazıçı təxəyyülünün uğurlu sintezidir. Onun elmi araşdırmalarında faktların dəqiqliyi ön plana çıxırsa, tarixi romanlarında həmin faktlar bədii obrazlar vasitəsilə yeni həyat qazanır. Bu xüsusiyyət müəllifin əsərlərini həm elmi ictimaiyyət, həm də bədii ədəbiyyat sevərlər üçün maraqlı edir. Məhz buna görə də onun əsərləri indiyədək müxtəlif ölkələrdə nəşr olunmuş, müxtəlif dillərə çevrilmiş və geniş oxucu auditoriyasının diqqətini cəlb etmişdir. Son illərdə Azərbaycan və Türkiyə arasında kitab mübadiləsi, qarşılıqlı nəşrlər, ortaq layihələr və beynəlxalq kitab sərgilərində əməkdaşlıq yeni mərhələyə qədəm qoyub. Yunus Oğuzun əsərlərinin Bilgə Tonyukuk Yayınları tərəfindən nəşr edilməsi də bu prosesin uğurlu davamıdır. Bu nəşrlər göstərir ki, Azərbaycan müəlliflərinin yaratdığı elmi və bədii irs artıq yalnız ölkə daxilində deyil, bütün türk dünyasında maraq doğurur. Ədəbiyyat xalqları bir-birinə yaxınlaşdıran ən güclü vasitələrdən biridir. Tarix isə həmin yaxınlığın ortaq yaddaşıdır. Yunus Oğuzun Türkiyədə nəşr olunan hər iki kitabı məhz bu iki mühüm istiqaməti bir araya gətirərək oxuculara həm bilik, həm də milli düşüncə qazandırır. Bu iki kitabın eyni vaxtda Türkiyədə nəşr olunması təsadüfi hadisə deyil. Bir tərəfdən elmi araşdırma, digər tərəfdən tarixi roman oxuculara türk dünyasının keçmişini iki fərqli rakursdan təqdim edir. Biri tarixin elmi izahını verir, digəri həmin tarixi bədii obrazlarla yaşadır. Belə nəşrlər ortaq milli yaddaşın qorunmasına, tarixi həqiqətlərin daha geniş auditoriyaya çatdırılmasına və türk dünyasının mənəvi birliyinin möhkəmlənməsinə xidmət edir. Bu baxımdan ötən həftə Yunus Oğuzun “Türk Etnonimi ve Töreleri” və “Səfəvi Şeyxi” kitablarının Türkiyədə işıq üzü görməsi yalnız müəllifin yaradıcılıq uğuru deyil, həm də Azərbaycan ədəbiyyatı, tarixşünaslığı və mədəniyyətinin beynəlxalq nüfuzunu artıran mühüm hadisə kimi qiymətləndirilməlidir. Bu hadisə bir daha sübut edir ki, tarixini araşdıran, ədəbiyyatı ilə onu yaşadan xalqlar gələcəyini daha möhkəm qurur. Yunus Oğuzun Türkiyədə nəşr olunan bu iki əsəri də məhz həmin məqsədə – ortaq türk tarixinin, mədəniyyətinin və mənəvi dəyərlərinin gələcək nəsillərə çatdırılmasına xidmət edən qiymətli nəşrlər sırasında öz layiqli yerini tutur. Haqqında söhbət açacağımız üçüncü kitab: Azərbaycanın ədəbi-mədəni həyatında ötən həftə diqqət çəkən hadisələrdən biri də tanınmış şair Murad Eloğlunun yeni çapdan çıxmış “39” adlı şeirlər kitabının oxuculara təqdim olunması oldu. Müasir Azərbaycan poeziyasında özünəməxsus dəst-xətti ilə seçilən müəllifin bu yeni kitabı yalnız növbəti şeir toplusu deyil, həm də bir ömrün poetik hesabatı, insan taleyinin, ailə dəyərlərinin, Vətən sevgisinin və mənəvi dünyasının bədii ifadəsi kimi diqqəti cəlb edir. “Ustac.az” nəşrləri tərəfindən yüksək poliqrafik səviyyədə çap olunan kitab “Yazarlar” jurnalının Yaradıcılıq Komissiyasının qərarı ilə işıq üzü görmüş, “Qarabağ yazarları” seriyasının növbəti sanballı nəşrlərindən biri kimi ədəbi ictimaiyyətə təqdim edilmişdir. Nəşrin ön sözünün müəllifi Zaur Ustac (bəndəniz), redaktoru Həcər Atakişiyeva, naşiri isə Tuncay Şəhrilidir. Xüsusi vurğulanmalı məqamlardan biri də kitabın kommersiya məqsədi güdmədən, xeyriyyə prinsipi əsasında nəşr edilməsidir. Bu amil onun təkcə ədəbi deyil, həm də mənəvi missiyasını ön plana çıxarır. Ədəbiyyatda bəzən əsərin adı onun mahiyyətini açan ilk açar olur. “39” adı da ilk baxışdan sadə təsir bağışlasa da, kitabın səhifələri vərəqləndikcə məlum olur ki, bu rəqəm müəllif ömrünün müəyyən mərhələsinin poetik rəmzidir. Topluda yer alan otuz doqquz şeir bir insanın keçdiyi həyat yolunun müxtəlif dayanacaqlarını əks etdirir. Burada uşaqlıq xatirələri də var, valideyn sevgisi də, həyatın acıları da, sevginin incə duyğuları da, Vətənə bağlılıq da. Murad Eloğlu müasir poeziyada səmimiyyətə söykənən yaradıcılıq xəttini davam etdirən şairlərdəndir. Onun şeirlərində mürəkkəb poetik konstruksiyalar və süni metaforalar deyil, yaşanmış hisslərin təbiiliyi diqqəti cəlb edir. Oxucu müəllifin misralarında bəzədilmiş həyat deyil, yaşanılmış ömrün izlərini görür. Bu xüsusiyyət isə poeziyanın ən böyük estetik keyfiyyətlərindən biridir. Kitabın aparıcı mövzularından biri ailə dəyərləridir. Xüsusilə ata obrazı müəllif yaradıcılığında olduqca təsirli şəkildə təqdim olunur. “Atamdan ötəri darıxıram mən”, “Ata”, “Biz səni saxlaya bilmirik ata”, “Çox görmə atamı dünya”, “Atalar yatağa düşməsin Allah” kimi şeirlər müəllifin şəxsi hisslərini ifadə etməklə yanaşı, Azərbaycan ailə modelinin mənəvi dayaqlarını da poetik dillə canlandırır. Bu şeirlərdə ata təkcə ailə başçısı deyil, bütöv bir mənəviyyat məktəbi kimi təqdim olunur. Ana mövzusu da kitabın emosional yükünü artıran əsas istiqamətlərdəndir. “Həqiqət anamın sözündə imiş”, “Tək səni vəsf edə bilmədim ana”, “Qadın” kimi şeirlərdə ana obrazı müqəddəsliyin, mərhəmətin, şəfqətin və mənəvi saflığın simvoluna çevrilir. Müəllif anaya yalnız övlad məhəbbəti ilə deyil, milli-mənəvi dəyərlərin daşıyıcısı kimi yanaşır. Topluda Vətən sevgisi xüsusi yer tutur. Azərbaycanın müasir tarixi, qəhrəmanlıq salnaməsi və şəhidlik zirvəsi müəllifin yaradıcılığında yüksək vətəndaş məsuliyyəti ilə təqdim edilir. “Paradına qurban olum ey əsgər”, “Ürəyimi göynədər”, “Getmişdim Şəhidlər xiyabanına”, “Bayram qabağı” kimi şeirlərdə müəllif pafosdan uzaq, səmimi duyğularla Vətənə məhəbbətini ifadə edir. Burada Vətən anlayışı coğrafi məkan deyil, milli kimlik, müqəddəs amal və mənəvi borc kimi təqdim edilir. Murad Eloğlunun sevgi lirikası da kitabın maraqlı istiqamətlərindəndir. Onun sevgi şeirlərində romantika həyatın reallığı ilə vəhdət təşkil edir. “Tək sənin xətrinə”, “Gözəllər gözümə baxanda sən gəl”, “Peşman olarsan”, “Sənin öz yolun var, mənim öz yolum”, “Özümü odlara sala bilmərəm” kimi nümunələrdə sevgi yalnız hiss deyil, insanın mənəvi kamilləşmə yolunun ayrılmaz hissəsi kimi təqdim olunur. Müəllif müasir cəmiyyətin sosial problemlərinə də biganə qalmır. “Ey pul”, “Məndə sənin günündəyəm”, “Çətin”, “Mən sənə nə nağıl danışım bala?” kimi şeirlərdə maddi sıxıntılar, sosial bərabərsizlik, insan münasibətlərində baş verən dəyişikliklər poetik ümumiləşdirmə səviyyəsində təqdim olunur. Şair burada oxucuya hökm vermir, onu düşünməyə sövq edir. Həyat həqiqətlərini poetik dillə ifadə etməklə vicdanla üz-üzə qalmağın vacibliyini xatırladır. Kitabın mühüm ideya istiqamətlərindən biri də ana dilinə sevgidir. “Öz dilim” və “Ana dilim qəribsəmə” şeirlərində müəllif milli kimliyin əsas sütunlarından biri kimi Azərbaycan dilinin qorunmasının vacibliyini vurğulayır. Xarici dillərin öyrənilməsini zəruri hesab etsə də, ana dilinin unudulmasını mənəvi itki kimi qiymətləndirir. Bu mövqe şairin vətəndaş məsuliyyətini və milli düşüncəsini əks etdirir. Murad Eloğlunun poetik dili sadə, axıcı və xalq ruhuna yaxındır. Onun şeirlərində klassik qoşma və gəraylı ənənələri müasir poetik düşüncə ilə uğurla sintez olunur. Qafiyə, ritm və ahəng təbii şəkildə qorunur. Xalq deyimləri, atalar sözləri, danışıq dilinin canlı elementləri müəllif üslubuna xüsusi rəng qatır və şeirləri geniş oxucu auditoriyası üçün daha doğma edir. Topluda diqqət çəkən bədii xüsusiyyətlərdən biri də müəllifin tez-tez “Muradam…” müraciəti ilə özünə üz tutmasıdır. Bu bədii priyom daxili monoloqu gücləndirir, müəlliflə oxucu arasında səmimi emosional körpü yaradır. Oxucu sanki şairin daxili aləminə daxil olur və onun düşüncələrinin canlı iştirakçısına çevrilir. “39” kitabının ən mühüm cəhətlərindən biri müəllifin şəxsi yaşantıları ümumbəşəri məna səviyyəsinə yüksəldə bilməsidir. Burada fərdi kədər ümummilli hissə, ailə sevgisi mənəvi məktəbə, şəxsi həsrət isə insan taleyinin ümumi fəlsəfəsinə çevrilir. Elə bu xüsusiyyət də kitabı sadəcə avtobioqrafik şeirlər toplusu olmaqdan çıxararaq müasir Azərbaycan poeziyasının diqqətəlayiq nümunələrindən birinə çevirir. Nəşrin yüksək tərtibatı ayrıca qeyd edilməlidir. Kitabın estetik üz qabığı, keyfiyyətli poliqrafiyası, peşəkar redaktəsi və nəfis dizaynı “Ustac.az” nəşrlərinin Azərbaycan kitab mədəniyyətinə verdiyi növbəti uğurlu töhfə kimi dəyərləndirilə bilər. Murad Eloğlunun yaradıcılığı artıq müasir Azərbaycan ədəbi mühitində formalaşmış poetik məktəblərdən biri kimi qəbul edilir. Müəllifin müxtəlif ədəbi mükafatlara, o cümlədən “İlin şairi” və “Ziyadar” mükafatlarına layiq görülməsi, “Yazarlar Akademiyası” çərçivəsində formalaşan yaradıcılığı onun poeziyasının təsadüfi uğur deyil, uzun illərin zəhməti və sənət axtarışlarının nəticəsi olduğunu göstərir. Bu baxımdan “39” kitabının nəşri təkcə müəllifin yaradıcılıq bioqrafiyasının yeni səhifəsi deyil, bütövlükdə Azərbaycan poeziyasının son dövr uğurlarından biri kimi qiymətləndirilə bilər. Belə kitablar milli poeziyanın canlı nəfəsini qoruyur, oxucunu öz mənəvi köklərinə bağlayır və söz sənətinin yaşamaq gücünü bir daha nümayiş etdirir. Ötən həftənin mədəni mənzərəsinə nəzər salarkən demək olar ki, “39” kitabının işıq üzü görməsi ədəbi ictimaiyyət üçün əlamətdar hadisələrdən biri oldu. Çünki bu nəşr yalnız yeni bir kitabın təqdimatı deyil, insan ömrünün poetik salnaməsi, ata və ana sevgisinin bədii dastanı, Vətənə sədaqətin etirafı, sevginin, həsrətin, ümidin və həyat mübarizəsinin səmimi ifadəsidir. Şübhə yoxdur ki, Murad Eloğlunun “39” adlı şeirlər kitabı müasir Azərbaycan poeziyasının oxunmağa, təhlil olunmağa və gələcək nəsillərə çatdırılmağa layiq olan dəyərli poetik nəşrləri sırasında özünəməxsus yer tutacaqdır. Sona qədər həmsöhbət olduğunuz üçün təşəkkür edirəm. Hələlik.
Zaur Ustac yaradıcılığında tarixin izləri (“Övladıyam” şeiri əsasında tarixə qısa ekskurs) Azərbaycan poeziyasında milli yaddaşın, tarixi şüurun və vətənçilik düşüncəsinin bədii ifadəsi hər zaman xüsusi yer tutmuşdur. Bu ənənə klassik ədəbiyyatdan başlayaraq müasir dövrə qədər müxtəlif sənətkarların yaradıcılığında davam etmiş, hər dövr öz tarixi hadisələrini, qəhrəmanlarını və mənəvi dəyərlərini poeziyanın dili ilə gələcək nəsillərə çatdırmışdır. Müasir Azərbaycan poeziyasında bu xətti uğurla davam etdirən qələm sahiblərindən biri də tanınmış hərbçi-şair Zaur Ustacdır. Onun 13 noyabr 2020-ci ildə – Azərbaycanın Vətən müharibəsində qazandığı tarixi Zəfərdən dərhal sonra qələmə aldığı “Övladıyam” şeiri yalnız poetik nümunə deyil, həm də milli kimliyin, tarixi yaddaşın və dövlətçilik ideyasının bədii manifestidir. Şeir Azərbaycan tarixinin müxtəlif dövrlərini, qəhrəmanlarını, mənəvi dəyərlərini və milli ideallarını vahid poetik sistemdə birləşdirərək oxucunu minilliklər boyunca davam edən milli mübarizə yoluna aparır. Şeir ilk misralardan etibarən müəllifin kimliyini fərdi yox, milli məzmunda təqdim edir: Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Bu misralarda “mən” anlayışı bütöv xalqın simvoluna çevrilir. Şair özünü yalnız bir insan kimi deyil, qalib ordunun döyüşçüsü, Azərbaycanın qəhrəmanlıq ənənələrinin davamçısı kimi təqdim edir. Burada “övlad” sözü bioloji yox, mənəvi və tarixi məna daşıyır. O, xalqın tarixinin, mədəniyyətinin və dövlətçilik ənənələrinin varisi olduğunu bəyan edir. Şeirin diqqət çəkən əsas xüsusiyyətlərindən biri tarixi şəxsiyyətlərin ardıcıl və sistemli şəkildə poetik mətnə daxil edilməsidir. Bu şəxsiyyətlər sadəcə ad olaraq çəkilmir, hər biri müəyyən ideyanın rəmzi kimi təqdim edilir. İlk növbədə Babək obrazı ön plana çıxır: Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! Babək Azərbaycan tarixində azadlıq ideyasının, mübarizənin və əyilməz iradənin simvoludur. Şair Babəkin adını çəkərkən onu keçmişdə yaşamış tarixi şəxsiyyət kimi deyil, bu gün də yaşayan ruhun daşıyıcısı kimi təqdim edir. Burada “hürr övladıyam” ifadəsi milli istiqlal düşüncəsinin poetik ifadəsinə çevrilir. Növbəti bənddə müəllif Azərbaycanın böyük mütəfəkkirlərinə üz tutur: Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü… Burada İmadəddin Nəsimi sadəcə klassik şair deyil, həqiqətin və cəsarətin rəmzidir. Nəsimi ömrü boyu söylədiyi həqiqət uğrunda ölümə gedən mütəfəkkir idi. Zaur Ustac həmin mənəvi xətti davam etdirərək göstərir ki, həqiqət uğrunda mübarizə Azərbaycan insanının xarakterinə çevrilmişdir. Eyni bənddə yer alan “Mövlalar yurdunun nur övladıyam” misrası isə Azərbaycanın yalnız qəhrəmanlar deyil, həm də müdriklər, sufilər və mənəviyyat sahibləri yetişdirən məkan olduğunu vurğulayır. Şair üçün tarix yalnız döyüş meydanı deyil. Tarix həm də mənəviyyat tarixidir. Dərviş obrazı bunun parlaq nümunəsidir: Dərvişəm, müqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm. Bu misralar insanın daxili kamilliyini ifadə edir. Əsl qəhrəman yalnız qılınc tutan deyil, öz nəfsinə qalib gələn insandır. Burada Azərbaycan sufilik məktəbinin mənəvi dəyərləri poetik dillə təqdim olunur. Ardınca gələn: Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam. misraları Azərbaycanın qədim odlar ölkəsi kimi tanınmasına işarə edir. Od burada yalnız təbii sərvət deyil, həyat enerjisinin, milli ruhun və əbədi dirçəlişin rəmzidir. Şeirin kulminasiya nöqtələrindən biri Azərbaycan dövlətçiliyinin böyük simaları olan Şah İsmayıl Xətai və Nadir şahın yada salınmasıdır. Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı… Burada Xətai yalnız hökmdar deyil, Azərbaycan dövlətçilik tarixinin memarı kimi təqdim olunur. Nadir şah isə sarsılmaz iradənin, güclü dövlət idarəçiliyinin rəmzidir. Müəllif bu tarixi silsiləni müasir dövrə gətirərək yazır: İlham, nə keçilməz sədləri aşdı… Beləliklə, şeir tarixdə qalmır. Keçmişlə bu gün arasında ideoloji körpü qurulur. Müəllif göstərmək istəyir ki, Azərbaycan dövlətçiliyinin inkişaf xətti fasiləsiz davam edir və müasir Zəfər həmin tarixi yolun məntiqi nəticəsidir. Növbəti bənd xalq qəhrəmanlığı ideyasını daha da genişləndirir: Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar… Burada xalq qəhrəmanı Koroğlu ilə dini-mənəvi qəhrəmanlıq eyni mətn daxilində birləşdirilir. Şair göstərir ki, xalqın qəhrəmanlıq ənənəsi yalnız saraylardan deyil, xalqın öz bağrından doğmuşdur. “Düşmən qarşımızda yenə oldu xar” misrası isə Vətən müharibəsində qazanılmış tarixi Zəfərin poetik ümumiləşdirilməsidir. Şeirin son iki bəndi artıq fəlsəfi xarakter daşıyır. Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam… Burada insan kainatın ayrılmaz hissəsi kimi təqdim olunur. Günəş, Ay və ulduz obrazları milli ruhun əbədiliyini ifadə edir. Ən maraqlı misralardan biri isə budur: Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam… Bu poetik fikir qədim türk mifologiyasındakı göy mənşəli xalq ideyasını xatırladır. Türk xalqlarının mənəvi yaddaşında göy, ulduz və Günəş müqəddəslik rəmzləri hesab olunur. Zaur Ustac həmin qədim mifoloji qatları müasir poetik düşüncə ilə sintez edir. Şeirin finalı müəllif yaradıcılığının fəlsəfi mahiyyətini əks etdirir: Min bir anlamı var adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam! Bu misralar təsəvvüf fəlsəfəsinin əsas ideyalarından biri olan “heçlik” anlayışını yada salır. Burada “heç” yoxluq deyil; kamilliyə aparan mənəvi mərhələdir. Şair özünü yalnız tarixin deyil, həm də hikmət məktəbinin davamçısı kimi təqdim edir. “Övladıyam” şeirində diqqət çəkən əsas cəhətlərdən biri tarixin xronologiya şəklində deyil, milli yaddaş sistemi kimi təqdim olunmasıdır. Babəkdən Nəsimiyə, Xətaidən Nadir şaha, Koroğludan müasir Azərbaycan Ordusuna qədər uzanan xətt vahid ideyanın – milli varlığın və dövlətçilik ruhunun ifadəsinə çevrilir. Bu əsərdə tarix sadəcə keçmiş hadisələrin xatırlanması deyil. Tarix yaşayan ruhdur, danışan yaddaşdır, bu günün mənəvi dayağıdır. Müəllif keçmişi nostalji hisslərlə deyil, gələcəyin quruculuğunun ideoloji təməli kimi təqdim edir. Zaur Ustacın poetik üslubunda diqqət çəkən digər mühüm xüsusiyyət tarixi faktlarla poetik emosiyanın harmoniyasıdır. Şair nə tarixçiyə çevrilir, nə də tarixi yalnız bədii bəzək elementi kimi istifadə edir. Tarix onun üçün milli xarakteri formalaşdıran canlı məktəbdir. Bu baxımdan “Övladıyam” müasir Azərbaycan poeziyasında milli özünüdərkin poetik nümunələrindən biri hesab oluna bilər. Şeir oxucuda həm fəxr hissi oyadır, həm tarixi yaddaşı yeniləyir, həm də gələcək nəsillərə mənəvi məsuliyyət hissi aşılayır. Nəticə etibarilə demək olar ki, Zaur Ustac yaradıcılığında tarix keçmişə aid anlayış deyil, bu günü yaşadan və gələcəyi istiqamətləndirən mənəvi qüvvədir. “Övladıyam” şeiri bu baxımdan milli tariximizin, dövlətçilik ənənələrimizin, qəhrəmanlıq salnaməmizin və mənəvi dəyərlərimizin poetik ensiklopediyası təsiri bağışlayır. Burada hər misra Azərbaycanın minillik tarixindən gələn bir səs, hər bənd isə xalqın milli yaddaş kitabının yeni səhifəsi kimi səslənir. Məhz buna görə də “Övladıyam” təkcə Zaur Ustac yaradıcılığının deyil, müasir Azərbaycan vətənpərvərlik poeziyasının da diqqətəlayiq nümunələrindən biri kimi qiymətləndirilə bilər. Şair tarixi yalnız xatırlatmır; onu yenidən yaşadır, milli ruhun ayrılmaz hissəsinə çevirir və oxucuya bir həqiqəti xatırladır: tarixini yaşadan xalq gələcəyini də özü yazır.
Səssiz şəhər Bəzi şəhərlər səs-küylü görünür, amma əslində ən dərin sükut elə onların içində yaşayır. İnsanlar hər gün eyni küçələrdən keçir, eyni dayanacaqlarda gözləyir, eyni işıqların altında yoluna davam edir. Amma heç kim içində baş verənləri danışmır. Çünki hər kəs bilir ki, bəzi yaralar sözlə yox, sükutla gizlədilir. Hər insanın qəlbində heç kimin bilmədiyi bir otaq var. O otaqda yarımçıq qalan xatirələr, deyilməmiş cümlələr və geri qayıtmayacaq insanlar yaşayır. Bəzən elə düşünürük ki, bizi yoran həyatdır. Sonra anlayırıq ki, əsl yorğunluq davamlı güclü görünməkdən gəlir. Gülümsəyərkən içində dağılmaq, danışarkən susmaq, yaşadığın ağrını heç kimə hiss etdirməmək insanı yavaş-yavaş dəyişdirir. Şəhər isə bütün bunlara səssiz şahidlik edir. Hər gün minlərlə insanın addım səsini eşidir, amma heç birinin içində qopan fırtınanı görmür. Elə buna görə də bəzən ən izdihamlı küçələr belə insana özünü dünyanın ən tənha insanı kimi hiss etdirir.
ÖVLADIYAM Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! * * * Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü, Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü, Mövlalar yurdunun nur övladıyam! * * * Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm, Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam! * * * Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı, İlham, nə keçilməz sədləri aşdı, İgidlər yurdunun nər övladıyam! * * * Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar, Düşmən qarşımızda yenə oldu xar, Aslanlar yurdunun şir övladıyam! * * * Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam, Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam, Ozanlar yurdunun sirr övladıyam! * * * Ustacam, vətənim vətən içində, Axıb duruluruq zaman köçündə, Min bir anlamı var, adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam! 13.11.2020. Bakı.
Bəzən insanın istədiyi tək şey bir damla həqiqət olur. Amma elə insanlar var ki, bir həqiqəti deməkdənsə, min yalan danışmağa razıdırlar. Günahını boynuna almaq əvəzinə başqasını günahlandırır. Özünü haqlı göstərmək üçün yalanı həqiqət kimi təqdim edir, qarşısındakı insanın nüfuzunu zədələməyə çalışır. Elə bilir ki, həqiqəti susdurmaq mümkündür. Halbuki həqiqət heç vaxt ölmür, sadəcə bir müddət səssiz qalır. Ən qəribəsi isə budur ki, vicdanından qaçan insanlar çox vaxt özlərini ən cəsur insanlar kimi göstərirlər. Səslərini ucaldır, başqalarını əzir, qorxu yaradırlar. Amma bütün bunlar daxillərində gizlətdikləri qorxaqlığın pərdəsindən başqa bir şey deyil. Çünki həqiqətlə üz-üzə qalmaq cəsarət istəyir, yalanın arxasında gizlənmək isə qorxaqların yoludur. Onlar başqasını günahkar çıxarmaqla özlərini təmiz hesab edirlər. Lakin vicdan elə bir hakimdir ki, onu nə aldatmaq, nə də susdurmaq mümkündür. Bəzən ən böyük qələbə qışqırmaq, intiqam almaq və ya eyni şəkildə cavab vermək deyil. Ən böyük qələbə ləyaqətini qorumaq, susmağın yerini bilmək və vicdanını itirmədən yoluna davam etməkdir. Çünki insanın sahib ola biləcəyi ən böyük sərvət haqqın yanında dayanmaqdır. Bir damla həqiqət bəzən bir ömür boyu qurulan yalanlardan daha güclü olur.
Zaur Ustac (real name Zaur Mustafa oglu Mustafayev) is a prominent contemporary Azerbaijani poet, writer, publicist, and publisher who has carved a distinct niche in modern Azerbaijani literature. Widely recognized by his literary pseudonym “Ustac” (linked to the historic Safavid Oghuz Turk tribe Ustajlu) and affectionately known as the “Book Man” (Kitab Adam), his extensive body of work bridges traditional patriotic themes with educational reform. Key Biographical Highlights Background: Born on January 8, 1975, in Baku, Azerbaijan. Military Service: He is a veteran of the First Nagorno-Karabakh War and serves as a reserve officer, a background that deeply influences his patriotic poetry. Literary Roles: He is the founder and editor-in-chief of the “Yazarlar” (Writers) magazine and runs the Ustac.az personal development and creativity portal. Honors: He is a member of the Azerbaijani Writers’ Union (AYB) and the Journalists’ Union, a recipient of the prestigious “Qızıl Qələm” (Golden Pen) Award, and has been a Presidential Pensioner since 2019. Literary Contributions & Themes Zaur Ustac has authored over 50 books, spanning multiple genres: Patriotic & National Poetry: His works frequently celebrate the Azerbaijani native language, the Karabakh landscape, and the sacrifices of military officers (as seen in pieces like “Ana dilim” and “Zabitlər”). Children’s Literature & Education: He has written highly successful educational poetry and textbooks (such as “Oxu” and “Hesab”) utilized in preschool and kindergarten prep classes across Azerbaijan since the 2019–2020 academic year. Notable Publications: Key titles include “Günaydın” (Ağçiçəyim), “Əliş və Anna”, “45”, and specialized cultural books like “Üzeyir Hacıbəyov-140”. His books are uniquely published in both modern Latin and old Arabic graphics to connect with Azerbaijani readers across different geographical borders. If you are looking for specific information, please let me know if you would like to explore his poetry style, read English/Russian translations of his work, or learn more about “Yazarlar” magazine.
Qeyd:
AVMVİB, AJB və AYB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,şair-publisist, tərcüməçi-nasir, naşir – Zaur USTAC