GÜLHÜSEYN KAZIMLININ YARADICILIQ GECƏSİNDƏN FOTOLAR

Bu gün (17.02.2023.) Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin “Natəvan” klubunda filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, şair Gülhüseyn Kazımlının yaradıcılıq gecəsi keçirilib.

Tədbiri giriş sözü ilə Azərbaycan Yazıçılar Birliyi sədrinin birinci müavini, Mətbuat Şurasının sədri, “525-ci qəzet”in baş redaktoru Rəşad Məcid açaraq Gülhüseyn Kazımlının həm muğam irsimizin tədqiqatçısı, həm də şair kimi yaradıcılıq xüsusiyyətlərindən danışıb.

Tədbirin aparıcısı, tənqidçi, “Azərbaycan” jurnalı baş redaktorunun müavini Əsəd Cahangir də Gülhüseyn Kazımlının yaradıcılıq yolundan söhbət açıb.

Tədbirdə Xalq artistləri Sərdar Fərəcov, Ənvər Sadıqov, Azərbaycan Turizm və Menecment Universitetinin rektoru İlham Mədətov, sənətşünaslıq doktoru Abbasqulu Nəcəfzadə, tədqiqatçı-naşir Turan İbrahimov, şairlər İlqar Türkoğlu, İslam Sadıq, Maşallah Məftun, Zaur Ustac, Elmira Aslanxanlı, “Kredo” qəzetinin baş redaktoru Əlirza Xələfli, gözəl mahnılar müəllifi Kəmalə Abıyeva və başqaları çıxış etdilər.

Gülhüseyn Kazımlıya “Turan Birliyi” medalı və “İsa Muğanna” diplomu təqdim edilib. Tədbirdən fotolar:

Gülhüseyn Kazımlını “YAZARLAR”  kollektivi adından təbrik edir, bol-bol yaradıcılıq uğurları arzulayırıq!

HAZIRLADI: TUNCAY ŞƏHRİLİ

TUNCAY ŞƏHRİLİNİN KİTABI

CAROLİNE LAURENT TURUNC

CAROLİNE LAURENT TURUNÇ

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“XƏZAN” jurnalının fevral 2023 (2/47) sayı çapdan çıxdı.

“XƏZAN” jurnalının fevral 2023 (2/47) sayı çapdan çıxdı.

112 səhifəlik jurnalda yazı düzümü aşağıdakı kimidir:

1.Redaktor guşəsi

-Azərbaycan Yazıçılar Birliyi dilimizin müdafiəsinə qalxdı

-Dövlət, siyasət və ədalət haqqında deyimlər

-Ramiz İsmayıl – 75

2.Publisistika

-Zaur USTAC – “Yetmiş beşin mübarək, Ramiz İsmayıl”

-Elnarə AKİMOVA – “Əyyub Türkayın uşaq şeirləri – sadəliyin poeziyası”

-Ramiz İSMAYIL – “Haqlı sual” (Əbülfəz Əhmədin “dünya kimin evidir ki” kitabı ilə baş-başa qalanda)

-Hacıməmməd MƏMMƏDOV – “Yazıb-yaratmaq eşqilə yaşayan, öz dəsti-xətti olan şair Cəbrayıl Hüseyn”

-Zaur USTAC – “Qarabağ sinəmdə açılan şıram” (Şair Budaq Təhməz yaradıcılığı haqqında)

-Ramiz İSMAYIL – Həyatdan götürülmüş ibrət dərsi (Xuraman Zakirqızının “Bağışlanmayan günah” povestində qadın dəyanəti)

-Kərim ŞÜKÜRLÜ – “İntəhasızlıqdan doğan işıq” (Ayaz İmranoğlunun “Yad imza” romanı haqqında)

-Əli BƏY AZƏRİ – Cənubi Azərbaycanda Qaçaq hərəkatı (Nizami Kolanılının “Qaçaq Ərşad” povestinə söz önü)

3.Poeziya

– Məhəmməd ƏLİ – “Qar yağır”, “Ruhum bətnimdə dustaq” (şeirlər)

-Ramiz İSMAYIL – “Ay Səxavət”, “Axtarırıq”, “Ramiz adlı bir şair var”, “Çək görüm”, “Ayrı imiş”, “Qalacaq”, “Qardaş” (şeirlər

-Xaliq AZADİ – “Dodaqdəyməz təcnis”, “Şəkil önündə”, “Meşədə vəhşilər yaşamır”, “Salamlar gətirmişəm mən”, “İnciməzdim”, “Dillənmir”, “Qalmayıb”, “Qazax yolunda” (şeirlər)

-Gülnarə CƏMALƏDDİN – Poeziya çələngi

-Aysel NƏSİRZADƏ – “Dünyaya şəfəq saçan Azərbaycanımız var”, “Susqunlaşan ağrılar”, “Gözün aydın olsun, Azərbaycanım”, “Şəhidə anası ağladı”, “Şəhid övladları”, “Şəhid atası”, “Həsrət ilmə-ilmə hörər payızı”, “Nə tez unutdun məni”, “Lövbər salmaz gəmilər”, “Apardı”, “Bayrağım”, “Ömrümə şeir boylanır”, “Qurudulmuş çiçəklər”, “Körpələr evi” (şeirlər)

-Aygün SADİQ – “Günahkarlar cəzasızdır”, “Bayrağa dönənlər”, “Ölüm oyatmaz səni”, “Qardaş”, “Oğul”, “Olmur” (şeirlər)

-Təranə DƏMİR – “Gəzdim səni”, “Uzun gecə”, “Hara gəlmisən?”, “Sən gəldin”, “Nöqtələr”, “Darıxıram”, “Zülmət”, “İlahi”, “Qarlı gün” (şeirlər)

-Əbülfəz ƏHMƏD – “Şükür”, “Yaxşı”, “Nə deyim, vallah”, “Ramiz İsmayıl-75”, “Dayazlıq”, “Sənəmi”, “Söz gəlişi”, “Bizimki”, “Kişi”, “Gəlsin”, “Qayıdır” (şeirlər)

-Seymur SÖNMƏZ PAŞAYEV – “Ay şıltaq qız, nazlı qız”, “Xoşum gəlir”, “Zənn etməyin dəliyəm mən”, “Qorxuram”, “Qadanı alım”, “Gəl yeni ildə”, “Xatırlamasan da unutma, yetər”, “Mən bildim səni”, “Sevginin”, “Gəlir”, “Bir şair şəkili çək mənə, rəssam”, “Darıxır” (şeirlər)

-Gülbəniz ABBASOVA – “Qarabağ faciəsinin xəzan olmuş sevgisi” (poema)

-Şərqiyyə BALACANOVA – “Ölməzlər” (poema)

-Cəbrayıl HÜSEYN – “Avtoportret”, “Dünya payız köçündə”, “Ömrümün saatları”, “Qurtarar”, “Çıxım aradan”, “Gəzmərəm”, “Bu gələn payızdan özünü qoru”, “Duyğulu çağlarıma”, “Kəndimiz”, “Baxa bilərəmsə”, “İcazə ver”, “İsmayıllı dağları”, “Ana”, “Sənin məhəbbətin”, “Öndəymiş demə” (şeirlər)

-Budaq TƏHMƏZ – “Qönçəbəyim” (poema), “Həsrət” (şeir)

-Firavan MAHİR – Poeziya çələngi

-Səma KUBRA – “Səhvlərimlə sev məni”, “Özüm öz içimdə itmək istərəm”, “Məsum deyilik heç birimiz”, “Ömürlük yaddaşımdasan, mətin qadın” (şeirlər)

-İntizar TURAN – “Uşaqlıq illəri”, “Bir bayrağın altında”, “Elin mərd oğluna”, “Bilməz”, “Bu vətənin özü boyda yarası var”, “Mənim xalqım”, “Bacıqızı”, “Termometr haqqında düşüncələr”, “İstəyirəm şeir yazım”, “Həyat dərsliyi”, “Xocalım” (şeirlər)

-Nizami KOLANILI – “Gedirəm savaşa, saxlama məni”, “A dünya”, “Yalan hökm eylədi, düz öldü, Allah”, “Qırx bir yaşda elə qaldım”, “Dünya, sənin nə vecinə”, “Gözəl, məndən küsmə barı”, “Belə dövran mən də gördüm”, “Yaxşını çox tapdım, pisi itirdim”, “Ağlayar”, “Bu il də kəndimə gedə bilmədim”, “Düzü kaman təki əyir bu dünya” (şeirlər)

Malik NƏZƏROV – “Lənkəran-Muğanlı”, “Lənkəran”, “Şovu adlı kəndim var”, “Yalançılar dünyası”, “Şəhidlər”, “Xocalı”, “Yaz gəlir” (şeirlər)

-Bəhram ŞƏMS – “Səni elə sevdim ki”, “Anama”, “Səni görən dağlara qar yağdı”, “Düşmədi”, “Kirpiklərin dar ağacı”, “Uşaq şeirləri” (şeirlər)

4.Nəsr

-Əzizağa ELSEVƏR – “Sevgi ölmür, yaşayır…” (hekayə)

-Fərhad ƏSGƏROV – “Mənə kütbeyin deyirdilər” (monoloq), “Çıxış yolu həmişə var” (hekayə)

-Sabir ETİBARLI – “Öncədəngörmə” (hekayə)

-Ayaz İMRANOĞLU – “Bələdçi” (hekayə)

-Pərviz YƏHYALI – “Kəpənəklərin rəqsi”, “Bir gün verdiyin sözü də itirərsən” (hekayələr)

-Kamil Faruxşinoviç ZİQANŞİN – “Bosman” (hekayə) (tərcümə Vaqif Əjdəroğlunundur)

-Rəşad MƏHƏMMƏDOĞLU – “İsti ata qucağı” (hekayə)

-Xuraman ZAKİRQIZI – “Gərəksiz pullar” (hekayə)

-Nəzakət EMİNQIZI – “Gecikmiş çiçəklər” (hekayə)

-Əli BƏY AZƏRİ – “Ağbaş” (hekayə)



>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Akif ABBASOV. GİZLƏNPAÇ

AKİF ABBASOVUN YAZILARI

GİZLƏNPAÇ

(hekayə)

         İyirminci və iyirmi birinci yüzillilklərin ən böyük faciələrindən biri.   2023-cü ilin fevral ayı. Gecənin bir aləmi. Sanki göylərin Yerə acığı tutmuşdu. Acığını isə heç bir dövlətin işinə qarışmayan, bütün xalqlara məhəbbəti olan Türkiyəyə tökdü. Böyük səhvə yol verdi. Ölkənin 10 vilayətini darmadağın etdi, daşı daş üstə qoymadı.

         Hündür mərtəbəli binalardan əsər-əlamət qalmamışdı. Uçaraq yerdə daş-kəsək olmuşdu. Dağıntılar altından Zübeydə adlı bağça yaşlı bir qız və onun anası çıxarıldı. Neçə müddət iri daşların, parçalanmış beton piltələrin altında ac-susuz qalaraq ölümlə əlləşən ana ilə  balanın gözlərində qorxu və ümidsizlik vardı. Az sonra bu qorxu və ümidsizlik yoxa çıxdı. Ana da, balaca Zübeydə də özlərinə gəldilər.

         Zübeydə üzünü anasına tutaraq:

         -Anacan, yaxşısanmı? – deyə soruşdu.

         Ana qızını bağrına basaraq:

         -Yaxşıyam, həyatım, yaxşıyam – dedi. -Şükür ki, sağsan. Sən yaxşı ol!

         Zübeydə anasını öpərək dilləndi:

         -Anacan, sən yaxşı ol ki, mən də yaxşı olum!

         Ana da qızını öpüb:

         -Zübeydəcan, sən də gərək yaxşı olasan ki, mən yaxşı olum. Sənsiz mən necə yaxşı, necə xoşbəxt ola bilərəm?!

         Ana-bala bir-birinə sarıldılar. Zübeydə dönüb xilasedicilərə baxdı. Onlar da bu şirindil, yaraşıqlı qızı söhbətə tutdular:

         -Məktəbə gedirsən?

         Zübeydə başını yellədi:

         -Mən hələ balacayam. Necə gedim? Məni bu yaşda  məktəbə götürməzlər.

         Qız xilasedicilərdən soruşdu:

         -Biz haradayıq? Evdəyik?  Bizim evi kim uçurub? Siz bizim evə necə girmişiniz?

         Xilasedici:

         -Sizin evi biz uçurmamışıq. Evinizə pəncərədən girmişik.

         Zübeydə təəccüblə əvvəlcə anasına, sonra xilasedicilərə baxdı:

         -Pəncərədən? Mən gizlənmişdim?

         Xilasedici onun sözlərindən istifadə edərək söhbətini davam etdirdi:

         -Hə, sən gizlənmişdin. Gizlənpaç oynayırdıq.

         Zübeydənin dili açıldı:

         -Mən tək deyildim. Ananla mən daşların altında uzanmışdıq. Gizlənmişdik ki, bizi tapa bilməyəsiniz. Yaman qaranlıq idi. Az qalırdın boğulasan. Hava yox idi. Anama demək istəyirdim ki, bura gizlənmək üçün yaxşı yer deyil, gəl duraq. Amma nə deyə bilirdim, nə də tərpənə bilirdik. Qorxmayım deyə gah gözlərimi yumurdum, gah  da açıb qaranlığa baxırdım. Siz də bizi tapa bilmirdiniz. Niyə?

         Xilasedici tez:

         -Axır ki, tapdıq, – dedi.

         Zübeydə şən:

         -Yaxşı ki tapdınız, – dedi. -Daşlar anamı da, məni də sıxırdı. Ac idik, susuz idik. Evimizdə anam məni yedisdirmək istəyəndə ərköyünlük edir, yemirdim. Burada isə yaman acmışdım, amma yemək tapılmırdı. Durmaq istəyirdim, dura bilmirdim, qışqırmaq istəyirdim, qışqıra bilmirdim, anamı qucaqlamaq istəyirdim, əlim çatmırdı… Bir də gizlənpaç oynamayacağam.

         Xilasedici onun saçlarına tumar çəkdi:

         -Zübeydə, gizlənpaç yaxşı oyundur. Bundan sonra da oynayarsan. Amma çox qaranlıq, gizli yerlərə getmə. Yaxşı?

         -Yaxşı.

         Ana qucağında balaca Zübeydə xilasedicilərə təşəkkür edib ayrıldı.  Zübeydə də onlara əl elədi.

Yaşadıqları binadan əsər-əlamət qalmamışdı. Ana binanın dağıntılarına baxıb göz yaşlarını axıtdı və hərəkətə gəldi. Doğmalarından xəbər tutmalı idi.

Bakı, 13 fevral 2023-cü il

Müəllif:   Akif ABBASOV                   

 Azərbaycan Respublikası Təhsil  İnstitutunun

 elmi katibi, pedaqogika   elmləri doktoru, professor, respublikanın Əməkdar müəllimi .

AKİF ABBASOVUN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“Atam, anam, qardaşım, mən və Stalin”- möhtəşəm premyera

AZƏR TURANIN YAZILARI

Bu gün Tanınmış yazıçı-publisist, araşdırmaçı alim Azər Turanın ölməz Hüseyn Cavidin ağrılı həyat hekayəsinə həsr etdiyi “Atam, anam, qardaşım, mən və Stalin”adlı əsəri üzrə səhnələşdirilmiş tamaşanın Aktyor Evində düzənlənən premyerası baş tutub. Fotolar:

Mənbə: Zemfira Məhərrəmli

AZƏR TURANIN YAZILARI

ZEMFİRA MƏHƏRRƏMLİNİN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

SONA TEYMURBƏYLİ RƏHİMLİ. DÖZƏRƏM.

SONA TEYMURBƏYLİ RƏHİMLİNİN ŞEİRLƏRİ

DÖZƏRƏM

Qurumur, nə vaxtdır kirpiyin nəmi,
Yağır gözlərimdən yağış, dözərəm.
Həsrətdən durnanın qatarı kimi,
Düzülür anlıma qırış, dözərəm.

Sən gedəli dərdortağım kədərdi,
İnsan bu dünyaya gəldi, gedərdi,
Sinəm dolu bol iztirab, kədərdi,
İstər danla, istər danış, dözərəm.

Vermərəm əlimdən eşq məhvərimi,
Açmaram kimsəyə könül sirrimi,
Kimsə tutmaz, sevdiyimin yerini,
Yolumu lap kəssə, sərt qış, dözərəm.

Səssiz getdin, söyləmədin: “Əlvida!”
Saldın məni həsrət adlı bir oda,
Ümidim tükənib, ta yetməz dada,
Edib taleyimlə barış, dözərəm.

Tənhalıq çələngin taxdın saçıma,
Yanmadın bir kərə ağrı-acıma,
Sənlə sahib ollam ömür tacıma,
Ay Amal, vüsala qovuş, dözərəm.

09. 02. 2020.

Müəllif: Sona TEYMURBƏYLİ RƏHİMLİ

SONA TEYMURBƏYLİ RƏHİMLİNİN YAZILARI


>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ƏLİ KƏRİMİN ŞEİRLƏRİ

ƏLİ KƏRİMİN YAZILARI

Qayıt

Həsrətin araya atdı, dağ, dərə,
Sönən işıq oldun, batan səs oldun.
Qayıt, mənim gülüm, qayıt bu yerə,
Ey mənim istəyim, nə gəlməz oldun?

Ümidlər, arzular pərən-pərəndir,
Qəlbə təsəllidir xatirələrim.
Bir halımı soruş, könlümü dindir,
Axşamlar yadıma düşür səhərim.

Qayıt, mənim gülüm, yerbəyer elə
Dərdli səhərləri, gecələri sən.
Çaşıb başqa yolla keçirəm elə,
Düz öz qaydasınca küçələri sən.

Qayıt, yerinə qoy Ayı, Günəşi,-
Yenə olduğu tək görüm həyatı.
Qayıt, gözüm nuru, könlüm atəşi,
Qayıt, səhmana sal bu kainatı

İki sevgi

Gözəl qız, sən saf susan,
İki qəlb arzususan.
Mən səni sevirəm
Sususzluğun od vurub köz kimi yandırdığı
dodaq su sevən kimi.
O isə səni sevir
rahatca bardaş qurub,
– Kabab üstdən sərin su pis olmaz – deyən kimi
Gözəl qız, sən işıqsan,
Yurduma yaraşıqsan.
Mənsə səni sevirəm
iynənin ucu boyda
İşığa həsrət qalan göz işıq sevən kimi
O isə səni sevir
Bir şən mağarda, toyda,
İşıqlardan yaranmış yaraşıq sevən kimi.
Danış, ucalsın səsin,
Qısılmasın nəfəsin.
Mən ki səni sevirəm
Bakıdan, Daşkəsəndən
Gələn bir səda kimi,
Səs kimi,
Qüdrət kimi
O isə səni sevir,
Gizli deyil ki səndən,
Bir otaq küncündəki qəmli sükunət kimi.
Bu mən, bu o, bu da sən,
De görək nə deyirsən!
Amma yaxşı fikir ver bu iki məhəbbətə.
Daha heç nə demirəm
Nöqtə, nöqtə və nöqtə.
1953

O qıza

Axtarıram mən səni,
Arayıram mən səni.
Soruşuram gözümlə ötüb keçəndən səni,
Axtarıram kitabda, arayıram həyatda.
Bilmirsən nə boydasan, nə görkəmdə, nə adda,
Sənin təhsilin nədir, sənin yaşın neçədir?
Aladırmı gözlərin, qaradırmı, necədir?
Bəlkə elə xalın var, ay ömrün rəfiqəsi,
Qoy qara xalın olsun həsrətimin nöqtəsi!
Bəlkə məndən böyüksən, bəlkə məndən kiçiksən;
Ol, kiçik ol. böyük ol, amma kamallı ol sən.
Kamal ol ki ömür bir şən nümayiş deyil,
Mənalı yaşamaqsa çox da asan iş deyil.
Ağıl da öz yerində. kamal da öz yerində.
Bir gözəllik də görüm mənalı gözlərində.
Kimə, niyə baxıram təkcə səni andırır.
Ürəyimdə sözüm var, ürəyimi yandırır.
O elə bir sözdür ki, dosta. yada deyilməz.
Anadan əziz nə var, anaya da deyilməz.
Əllərimi göynədir saçlarının həsrəti.
Gəl yiyəsiz qalıbdır könlümün məhəbbəti.
İşdir üz-üzə gəldik… Onda məndən utanma,
Ürəyindən keçəni nə gizləmə, nə danma
Gizləmə ki, danma ki, gedər hərə bir yana;
Qoyma canım od tutub yana, ömürlük yana.
Səni harda axtarım? De nəçisən? De kimsən?
Tez ol, görün, tez ol gəl, axtarıram səni mən!
Gözümdə, könlümdə qəm,
Yollarına bitmişəm.
İlk baharı gözləyən cavan bir ağac kimi.
Baharı gözləyirəm… Ay qız, gəl bahar kimi.

Qaytar ana borcunu

Bir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana.
O bəd, uğursuz günü – ərinin öldüyünü
Bildirmədi heç ona.
Kədəri dalğa-dalğa doldusa da ürəyə
Lakin nə saç yolaraq verdi əsən küləyə,
Nə şivən etdi ana.
Ürəyində ağlayıb, gülmək öyrətdi ona,
Dözərək davanın da dərdinə, bəlasına,
Öz boğazından kəsib yedirdi balasına…
Bir oğul böyütdü ki, gur, çatmaqaş, gensinə.
Bir oğul böyütdü ki, oğul deyirəm sənə:
Atlını atdan salıb küləklərlə ötüşür.
Baxışından qızların ürəyinə od düşür.
Bir oğul böyütdü ki, oğul məktəb bitirdi,
Oğul instituta qızıl medalla girdi.
Ana fikirləşdi ki: “Gör neçə aya getdi?!”
Ana yuxularında tez-tez Bakıya getdi,
Ana məktub yazdı ki: “Yanıltma gümanımı,
Pul nədir, pul deyirsən, göndərərəm canımı”.
Nə zaman ki oğlunun getdiyi dörd il oldu,
Məktubları kəsildi, gəlmədi tətil oldu,
Ananı fikir aldı, ananın əsdi dizi
Ana müqəssir etdi, tramvayı, dənizi.
O yenə dözdü, durdu… O yolmadı saçını,
Səsləri qonşuları Əsmər, Çiçək bacını.
Yenə də azalmadı ürəkdən bala dərdi
Onlar oğul vermədi, onlar təsəlli verdi.
Məktub məktub dalınca axdı, Bakıya xdı,
Ana da məktubların dalınca baxdı, baxdı…
Məktublarsa Bakını dolandı, gəzdi, gəldi,
Məktublar əzik-üzük, məktublar bezdi gəldi,
Ana yenə də baxdı gah dolama yollara,
Gah da oğul boyuna həsrət qalan qollara.
Ana oğul böyütdü gur, çatmaqaş, gensinə,
Ana oğul böyütdü, özgəyə qismət oldu.
Ana fikirləşdi ki, mən neyləmişəm sənə?
Bu nə oğulluq oldu, bu nə məhəbbət oldu?
Oğul böyütdümü o büzmədodaq bir qıza?
Oğul böyütdümü o. min işvəyə, min naza?
Ana bilsəydi əgər böyütməzdi oğlunu,
Yox, bunu yandım dedim, yenə atmazdı onu.
Bir gözəl, bir sevimli oğul böyütdü ana,
Ürəyində ağlayıb gülmək öyrətdi ona.
Oğul! Nədir etdiyin bəs bu haq-say üçün?
Qaytar onun ömrünə neçə gecə, neçə gün!
Qaytar onun saçının qaralığını geri.
Qaytar o dilindəki şirin-şirin sözləri!
O sözü, o söhbəti gülüşü anan verib,
Ana dodaqlarından bala dodaqlarına.
İndi ondan gen gəzən oğul, ayaqlarına
Yerişi anan verib.
Qaytarsan o sözləri, sözsüz bir lal olarsan,
Qaytarsan o yerişi, yerindəcə qalarsan.
Qaytarsan o gülüşü hırıldamazsan daha
Qaytar, qaytar onları. qaytar qoyma sabaha!
Sən ki dərd verdin, oğul, sənə gülüş verənə.
Oğul demərəm sənə!
Deyirəm ki, o boyu, buxunu qaytar geri!
Deyirəm ki, varını, yoxunu qaytar geri!
Qaytar onun borcunu,
Gülüşünü, adını, sözünü qaytar geri!
Qaytar ana borcunu,
O borc sənin özünsən, özünü qaytar geri!

Atamın xatirəsi

O sərt idi. Səhər dərsə tələsəndə mən
Bildirməzdi yolda durub boylandığını.
Bircə dəfə söz açmazdı qəlbindəkindən,
Söyləməzdi övlad üçün çox yandığını.

Gizli-gizli məni süzüb gülərdi bəzən
Durub-durub güc gələrdi əyri qəlyana.
Övladına bircə dəfə “can” söyləməkdən
Övlad üçün can verməyi daha asandı ona.

Əməksevər. ağır, enli, cod əli vardı,
Tale kimi endirərdi çiynimə hərdən
Sərt üzünə bircə anlıq səhər doğardı
Bilməzdim ki, hansı nurlu düşüncələrdən.

Sevgisi də soyuq idi – təzə əkini
Hər bəladan hifz eləyən qar kimi.
Moskvada oxuyurdum,
Tərk etdi məni.
Gələn kimi bir əbədi ayrılıq dəmi
Gah istəyib məni görə. Gah deyib ki mən
Qoy bilməyim
O utanıb öz ölümündən
Ah, o niyə belə etdi, bu nə qubardı?
Nə zamansa bu nişanda bir atam vardı.

***
Bəzən haqq qazanır insan öləndə,
Hətta unudulur ağır günahı
Hamıya dərd olur cavan getməyi,
Oduqca az görüb, az yaşamağı…

Deyirlər:”bilsəydik, ayıq olardıq
Onu qoyardıqmı heç gözdən iraq?
Hər bir dərdinə də çarə tapardıq,
Nə bilək, o belə az yaşayacaq?”

Eh! Bu gün nə qədər xəyala daldım,
Eh! Qəlbim nə qədər alışdı, dindi.
Sən mənim qədrimi biləsən deyə
Bu cavan yaşımda ölümmü indi?

İlk görüş

Nə vaxt görüşmüşük?
Harda? Nə zaman?
Doğrusu, elə bil yadımdan çıxıb.
Təbəssüm səhəri doğdu üzündən,
Dayandın ehmalca əlimi sıxıb.

Sözlərin qırıldı, töküldü bir-bir;
Çırpdı divarlara, daşlara külək.
Kəlmələr dağıldı sahil boyunca
Yorulmuş bir gülün ləçəkləri tək.

Əynində sevincdən biçilmiş ağ don,
Gözündə çaşqınlıq ala-toranı.
Əllərin qonmağa bir yer tapmadı,
Sındırdın az qala barmaqlarını.

Sonra da gözlərin sirli söhbəti:
– Sevirsən?
– Sevirəm.
– Hər zaman?
– Hər an!
Sonra da dillərin şirin yalanı:
– Sevmirsən?
– Sevmirəm?
İndi o vaxtdan:

Saatlar,
həftələr, illər ötüşür.
Amma o ilk görüş yaşayır hələ.
Qocalmır, zamana yanıqlar verib,
Yaşayır hər yeni görüşümüzlə.

İlk görüş yox olsa, yox olub gedər,
Dönər bir heçliyə görüşlərimiz…
Görüşlər hamısı vərdişə dönər,
Bəlkə bir saatda qocalarıq biz.

Hər yeni görüşlə ilk görüş gəlir,
Bütün görüşlərə nur səpir bir-bir.
İlk görüş həmişə arxada deyil,
İlk görüş bəzən də gələcəkdədir.

Nə xoşbəxt imişəm bir zaman Allah

Nə xoşbəxt imişəm bir zaman, Allah,
Xəbərim olmayıb bu səadətdən.
Nə xoşbəxt imişəm,
nə xoşbəxt,
xoşbəxt!
Bu gün eşitmişəm bunu həsrətdən.
Niyə yazmamışam o zaman, Allah,
Əlimə qələm də gəlməyir indi.
De, niyə aradan küləklər əsir?
Aramız, de, niyə belə sərindir?
İçdiyim o su da səadət imiş,
İşə getməyim də, qayıtmağım da.
Ona baxmağım da xoşbəxtlik imiş,
Onu yuxusundan ayıltmağım da.
Dünya başdan-başa səadət imiş,
Mənsə bu dünyanın qoynundayammış,

Dünya fırlanırmış sevinc gücüylə,
Bəs indi nə olub belə dayanmış?
Göylər səadətin çətiri imiş,
Torpaq da səadət məhvəri imiş.
Gecələr toranlı vüsal məskəni,
Hər səhər,
ruhumun səhəri imiş.
Dilin quruyaydı sənin, ay həsrət,
Sən bu gün könlümü tarımar etdin.
Ya bunu vaxtında deyəydin mənə,
Ya da ki lal olub heç dinməyəydin.
Dünya başdan-başa səadət imiş,
Görəsən, heç bir də olarmı yenə?
Dünya başdan-başa nə imiş dedin?
Dünya başdan-başa nə imiş, de nə?

Şəhidlik zirvəsi

“Zahidin bir barmağın kəssən,
dönüb həqdən qaçar
Gör bu gerçək aşiqi sərpa soyarlar, ağrımaz”

İmadəddin Nəsimi

I

Altı yüz ildir idrakçırpınır pələng kimi
Nərə çəkir
ağlayır
tapa bilmir ki, bilmir –
o bir sirri-xudanı.
Təpədən dırnağadək
soyalar bir adamı;
Necə ola dinməsin,
Böyük əqidəsindən
Bir misralıq enməsin.
Gözündən bir nöqtə yaş
sinəsinə düşməsin.
Qaşları çatılmasın
bir xırda vergül qədər,
Diri-diri soyulsun,
əqidədən keçməsin.
Altı yüz ildir bəşər
ağrılardan inidlər
Altı yüz ildir bəşər
düşünər,
çatmaz yenə
Məşəqqətli ölümün
Nəsimi zirvəsinə.
Altı yüz ildir,
altı
Nəsimini soyurlar,
Qanlı yaralarına hələ də duz qoyurlar.
“Uf” da demir
Nəsimi
Əmmaməlilər baxır
dəli suçlular kimi
Təpədən dırnağadək
soyurlar
özləri qorxur neçin?
Göylərə göz dikirlər.

Şəhidigörməməkçün,
İlahi də görünmür! –
Onun qorxusu nədir?
Niyə azad eləmiş,
Hər ağrıdan şəhidi?
Şəki-şübhə başını
qaldırdı,
dedi,
“Ay aman,
Tanrı dəhşətə gəlmiş
qaçmış yaratdığından!”
Təpədən dırnağadək
Əqidə olan kəsi
Dırnaqdan təpəyədək
Soydu xəncər tiyəsi
Şəhid, odur
nə dindi
göz yaşı tökdü nə də,
O oldu yer də
göy də
ilahi də
bəndə də
Amalıyla ağrısı
biləşib daha güclü
bir qanadla
Tanrı tutası yerə
uçub, o bülənd oldu
Küfr edən də çox oldu
duyub bilən də oldu

II

Yarım ölümdən ötrü
azmı ağlayan olmuş
Azmı könlə,
beyinə
qorxu qurşunu dolmuş?
Xırda yarasının da
ağrısını
doğmaca balasıyla
bölənlər
Ölümün gəlişini
eşidəndə ölənlər
Bir qəzəbli baxışın
ucunda tir-tir əsən
Adam görsən, Nəsimi,
əlbət, heç nə deməzsən
Ləkələnməzsən əsla
Yazmaq istedadını,
ölmək istedadını,
Dinməzsən ucalardan,
Enməzsən ucalardan.

Epiloq

O, altı yüz il qabaq
Dərisindən çıxaraq
Göylərə baxa-baxa
Dözüb hər məşəqqətə
Getdi əbədiyyətə
Al-qanı axa-axa,
Yeridi, gücü artdı
Tarixləri qızartdı.

İlkin mənbə: /manera.az/

MÜƏLLİF: ƏLİ KƏRİM

ƏLİ KƏRİMİN YAZILARI

ADİLƏ NƏZƏRİN YAZILARI

>>>AŞIQ ƏLƏSGƏR >>>DƏDƏ ƏLƏSGƏR

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AKİF ABBASOV. DƏRSDƏ

AKİF ABBASOVUN YAZILARI

                     DƏRSDƏ

                     (hekayə)

         Həyat bilgisi dərsində müəllim insanın yaşaması, fəal həyat sürməsi üçün lazım olan məsələlərdən danışırdı.  Şagirdlər diqqətlə qulaq asırdılar. Müəllim dedi:

         -İnsanın yaşaması üçün hava, oksigen, su və yemək lazımdır.

         Murad əlini qaldırdı. Müəllim:

         -Buyur, Murad, sualın var?

         Murad cavab verdi:

         -Bəli, müəllim. Mənim üçün, elə yoldaşlarım üçün də maraqlıdır. İnsan neçə  müddət ac və susuz, havasız yaşaya bilər?

         Müəllim:

         -Yaxşı sualdır, – dedi. –  İnsanların oksigensiz – 3 dəqiqə, susuz – 3 gün və yemək yemədən isə, 3 həftə yaşaması mümkündür.

         Bu sözlərdən sonra sinifdə canlanma yarandı.

          Banu ayağa qalxaraq:

         -Müəllim, müstəsnalar mümkündürmü? – deyə soruşdu. -Fevral ayında Türkiyədə əsrin ən böyük faciəsi baş verdi. Minlərlə insan zəlzələnin qurbanı oldu. Hər gün dağıntılar altından cəsədlərlə yanaşı, sağ qalmış adamları çıxarırdılar.

         Atilla söhbətə qarışdı:

         -Müəllim,  zəlzələdən 5 gün, daha doğrusu, 128 saatdan sonra ölümün pəncəsindən 2 aylıq körpə azad edildi. Mətbuat, internet saytları, radio və televiziya, radio bu barədə məlumat verdi.

         Müəllim:

         -Elədir, mənin də xəbərim var.

         Atilla:

         – Belə çıxır ki, “insan oksigensiz, – 3 dəqiqə, susuz – 3 gün və yemək yemədən isə, 3 həftə yaşaya bilər” fikri şərtidir. Heç də özünü doğrultmur. Deməli, bəşər övladının oksigensiz,   susuz     və yemək yemədən 5 gün də yaşaması mümkündür.

         Müəllim başı ilə təsdiq elədi, Banu ilə Atillanın, digər şagirdlərin məntiqinə heyran oldu. Bir də doğru sözə nə demək olardı?

        Lakin bununla belə məsələyə aydınlıq gətirdi:

        -Yeməksiz, susuz yəqin mümkündür. Amma oksigensiz, havasız çox  çətindir. Gəlin nəzərə alaq ki, dağıntılar zamanı bəzən daşların, beton təbəqələrinin aralarda boşluqlar qalır, o boşluqlarda, təbii ki, hava olub, havasız körpə boğulardı. Deməli, nəfəs ala bilib.

         Bu dəfə şagirdlər başları ilə təsdiq edib müəllimin fikri ilə razılaşdıqlarını bildirdilər.

 Bakı şəhəri, 14 fevral 2023-cü il

Müəllif:   Akif ABBASOV                   

 Azərbaycan Respublikası Təhsil  İnstitutunun

 elmi katibi, pedaqogika   elmləri doktoru, professor, respublikanın Əməkdar müəllimi .

AKİF ABBASOVUN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AZƏRBAYCAN ŞAİRLƏRİ

MİN ŞÜKÜR
Bir yaqut gizlidi sədəf dalında,
Misli yox ölçülə sərraf dalında,
Min kəlmə şəlləyib əlif dalında,
Dildən dilə gəzdirənə min şükür…
* * *
Dədəm, babam nəğmə deyib, söz qoşub,
Kəsə gedib, doğru deyib, düz qoşub,
Məclis qurub, min oxuyb, yüz qoşub,
Teldən telə gəzdirənə min şükür…
* * *
Ustac deyər, hardan gələr bilinməz,
Ha deyilə, yeri dolar bilinməz,
Gülər gözdən qəm süzülər bilinməz,
Eldən elə gəzdirənə min şükür…
20.10.2016.  Bakı.



Müəllif: Zaur USTAC

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTACIN ŞEİRLƏRİ

ZAUR USTACIN YAZILARI


SÜBH ÇAĞI
Pozur addım səsləri,
Gecənin kor sükutun.
Uzaqdan yeyin-yeyin
Yeyir ürəyin qutun…
* * *
Qəfil başlayır quşlar,
Necə gəlirsə buyruq.
Sanki komanda verir,
Gözəgörünməz çubuq…
* * *
Bürüyür bircə anda,
Hər yanı sübh nəğməsi…
İfa edir təbiət,
Əsər Tanrı bəstəsi…
* * *
Getdikcə addım səsi
Eşidilir yaxından.
Gecə qaranlığında,
Ötüb keçir yanımdan…
* * *
Tələsik addımlarda,
Təlaşlı qəlbin səsi…
Elə tələsir, sanki,
(Ta dünyanın sonudur,)
Tükənəcək nəfəsi…
* * *
Uzaqda dan sökülür,
Gecənin rəngi qaçır…
Yaxında purç tumurcuq,
Qətran ətrini sacır…
* * *
Addımlar uzaqlaşır,
Səngiyir sübh nəğməsi…
“Allahu Əkbər”- deyə,
Ucalır azan səsi…
* * *
Aydın olur səbəbi,
O təlaşlı yerişin…
Avazıyır qaranlıq,
Anlamı var gərdişin…
* * *
“La ilahə illəllah”,
Yenə də çökür sükut…
Əllər açılır göyə,
Möminlər tutur qunut…
* * *
Gecənin bağrın yarıb,
Gündüz sıyrılır qından…
Kimisi tövbə edir,
Neçəsi çıxır dondan…
* * *
Həmin şəxs yenə keçir,
Qayıdanbaş yanımdan.
İndi özü görünür,
Səs çıxmır addımından…
17.11.2022. Bakı.

TURAN DEYİLSƏ
Cavid dünyasına əyri baxanlar,
Bu gün baş verənlər siz deyin nədir?!
“Tuncaya” şerini topa tutanlar,
Bu gün baş verənlər siz deyin nədir?!
* * *
Nəhayət, “yar qonaq gələcək bizə”,
Min yol qurban ollam, “o qara gözə”,
Uzağı, “lalər çıxacaq düzə”,
Bu gün baş verənlər siz deyin nədir?!
* * *
İllərin həsrəti hopmuşdu sözə,
Ay ulduz dönmüşdü sözdə qaş-gözə,
Əbədi qardaşlıq hakimdir düzə,
Bu gün baş verənlər siz deyin nədir?!
* * *
Bilirəm bağrınız alışıb yanır,
Nədənsə, çoxları əslini danır,
Ustac bu günlərdə Turqutu anır,
Bu gün baş verənlər siz deyin nədir?!
15.11.2022. Bakı.

ARAZ
Halına acıdım lap əzəl gündən,
Bu qədər qınanır bilmirəm nədən,
Arazı heç zaman qınamadım mən,
Hər iki tərəfə məhrəmdir Araz!
Yaralı torpağa məlhəmdir Araz!
* * *
Sarıyıb Yurdumun şırım yarasın,
Açmayıb, bağlayıb qardaş arasın,
İndi mən qınayım bunun harasın?
Hər iki tərəfə məhrəmdir Araz!
Yaralı torpağa məlhəmdir Araz!
* * *
Çəkib acıları, yığıb suyuna,
Sakitdir, bələddir hamı huyuna,
O da qurban gedib fitnə, oyuna,
Hər iki tərəfə məhrəmdir Araz!
Yaralı torpağa məlhəmdir Araz!
* * *
Xudafərin qucaqlayan qoludur,
Keçidləri salam deyən əlidir,
Bayatılar pöhrələyən dilidir,
Hər iki tərəfə məhrəmdir Araz!
Yaralı torpağa məlhəmdir Araz!
* * *
O tayda çifayda deyir Şəhriyar,
Bu tayda dardadır indi Bəxtiyar,
Yarını gözləyir hər gün Lütfiyar,
Hər iki tərəfə məhrəmdir Araz!
Yaralı torpağa məlhəmdir Araz!
15.11.2022. Bakı.

ÜZÜMÜZÜ GÖRMƏ!
Könlü işıqlı olanın,
İşi yox gün işığıynan!
Ruhu təmiz olduğundan,
Yeyəcək öz qaşığıynan!
★ ★ ★
Heç dərdini çəkməginən,
Nə yaxşı görmürsən bizi.
Könlün saf, ruhun pak qalsın,
Görməyəsən belə üzü…
★ ★ ★
Çalış, duyma səsimizi,
Xəbərsiz ol halımızdan.
Xoş halına xəbərsizsən,
Boş-boş qeylü-qalımızdan…
★ ★ ★
Dərdin çəkmə bu dünyanın,
Öz dünyanı xürrəm yaşa!
Sənin gözün bizdən iti,
Ayağın dəyməsin daşa!
★ ★ ★
Əzada gözü sağlar var,
Görsə də ruhu sikəstdir.
Gözün deşəni görməyir,
Çünki ruhən o nakəsdir!
13.11.2022. Bakı.

QATIQ
Qatıq deyib, fors eləmə qardaşım,
Bir çox evdə süfrələrin padşahı.
Baxırsan ki, bığlarınıda “bığ yağı”,
Fors eləyir, cibində yox bir şahı.
* * *
Qatıq deyib, fors eləmə qardaşım,
Bir çox evdə onun adı yavanlıq.
Baxırsan ki, düz əməlli adamdır,
Yazıq olub, evin yıxıb cavanlıq.
* * *
Qatıq deyib, fors eləmə qardaşım,
Bir çox evdə kiçik dünya ibrəti.
Nehrə onu elə qəşəng çalxayır,
Söz artıqdı, tutan tutdu söhbəti…
* * *
Qatıq deyib, fors eləmə qardaşım,
Ustac görüb tuluq-tuluq turş qatıq,
İndi “yağ”dır “vitrin”ləri bəzəyir.
Ya “şor” olub, ya “turş ayran”, ya “atıq”…
12.11.2022. Bakı.

MƏN ZƏFƏRƏ TƏŞNƏYƏM
Qutlu zəfər sancağım,
Sancılmağa yer gəzir!
Alınası öcüm çox,
Bu gün ruhumu əzir!
* * *
Dərbəndi, Borçalını
Unuduruq həmişə…
Kərkük, Mosul bağrı qan,
Boyun əyib gərdişə…
* * *
Yudumun dörd bir yanın
Hürr görmək istəyirəm!
Şanlı zəfər tuğuma
Zər hörmək istəyirəm!
* * *
İrəvan peşkəş olub
Beş sətirlik kağızla…
Zəngəzuru naxələf
Verib quru ağızla…
* * *
Bədnam Araz illərdir
Olub qargış yiyəsi…
Top doğrayan qılıncın
O taydadır tiyəsi…
* * *
İstəyirəm bu bayraq
Dalğalansın Təbrizdə!
Urmuda üzsün balıq,
Sanki üzür dənizdə…
* * *
Xoyda, Mərənddə bir gün,
Olum qonaq üzü ağ.
Ərdəbilə, Tehrana
Qurulmasın ta duzaq…
* * *
Qarsdan, Ağrıdan baxım,
Qaşqayadək görünsün!
Qapıcıqdan, Qırxqıza
Ağ dumanlar sürünsün!
* * *
Bu arzular həyata
Keçməsə, mən heç nəyəm!
Neynim, mayam belədir,
Mən zəfərə təşnəyəm!!!
08.11.2022. Bakı.

BU GÜZ
Zəfər libasında sevinc göz yaşı,
Hər iki sahildə dayanıb ərlər!
Ayrılıq atəşi elə qarsıyıb,
İçərək qurudar Arazı nərlər!
* * *
Göylərdən boylanır Tomris anamız,
Əlində qan dolu o məşhur tuluq!
Xain yağıların bağrı yenə qan,
Canı əsməcədə, işləri şuluq…
* * *
Uşaqdan böyüyə hamı əmindir,
Tarix səhnəsində yetişib zaman!
Bu dəfə biryolluq bitəcək söhbət,
Nə güzəşt olacaq, nə də ki, aman!
* * *
İllərdir həsrətdən gözləri nəmli,
Mamırlı daşların gülür hər üzü!
Neçə qərinədir qalmışdı çılpaq,
Yamyaşıl çayırla gəlib bu güzü!
* * *
Al donun geyinir Günəş hər səhər,
Səmamız masmavi, göy üzü təmiz!
Duman da yox olub, itib buludlar,
Gözün aydın olsun, sevin, a Təbriz!
06.11.2022. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC,

“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,

şair-publisist.

ZAUR USTACIN ŞEİRLƏRİ


ZAUR USTACIN YAZILARI

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Akif ABBASOV. MƏKTƏBƏ GETMƏLİYƏM

AKİF ABBASOVUN YAZILARI

MƏKTƏBƏ GETMƏLİYƏM

 (hekayə)

          Sanki göy yerə gəldi. Aləm bir-buirinə qarışdı. Binalar bir anda uçaraq yerlə bir oldu. Nə baş verirdi? Gecə yarısı idi. Hamı şirin-şirin yatırdı. Bir anda ölüm insanların başının üstünü kəsdirmişdi. Zəlzələ ocağı Kahramanmaraş şəhərinin Pazarcık rayonu idi. Lakin az sonra Türkiyənin daha 9 vilayəti zəlzələnin qurbanı oldu. Yüzlərlə, minlərlə insanın həyatına son qoyuldu.

        Uçan binaların dağıntıları arasında saysız-hesabsız körpə, qadın, ahıl, xəstə qalmışdı. Daşların, betonun altından çıxa bilmirdilər. Fəlakətdən canlarını qurtaranlar o tərəfə-bu tərəfə qaçır, əzizlərini, yaxınlarını, doğmalarını axtarırdılar. Lakin hara qaçırdılarsa qarşılarını uçmaqda olan bina kəsirdi. Geriyə dönürdülər, bu zaman başqa bina üstlərinə gəlirdi.

        Zəlzələ Hatayın İskenderun rayonunu xarabazara çevirmişdi. Dağıntılar altında qalanların qışqırığı ətrafı lərzəyə gətirirdi. Ayaq üstə olanlar onlara köməyə tələsirdilər. Bütün ölkə  ayağa qalxmışdı. 7 günlük matəm elan olundu. Müxtəlif ölkələrdən köməyə gəldilər. Birinci növbədə qardaş Türkiyəyə öz köməyini Azərbaycan göstərdi. Çoxsaylı canlı qüvvə, texnika və humanitar yardımlarla.  

          Neçə gün idi ki, dağıntılar altında qalan, lakin  hələ nəfəs almaqda olan insanlar azad edilirdi. Həyatlarını itirənlərin cəsədləri də çıxarılırdı. Ara-sıra uşaq iniltisi eşidilirdi. Zəlzələdən neçə saat sonra bir oğlan uşağı çıxarıldı. 12-13 yaşlarında olardı. Onu tez xərəyə qoydular. Yaralıların yerləşdiyi sığınacağa aparacaqdılar. Oğlan xərəkdə uzanmaq istəməyərək:

         -Mən məktəbə getməliyəm, – dedi.

         Fəlakətin böyük, təsəvvürəgəlməz  miqyasından xəbərsiz olan uşağın sözləri ətrafdakılarda təəccüb və heyrət doğurdu. Lakin bu təəccüb və heyrət tezcə ötüşdü. Onu başa düşüb dəyərləndirdilər. Oğlanın  sözləri təhsilə ciddi münasibətindən irəli gəlmişdi.

                                       Bakı şəhəri, 10 fevral 2023-cü il

Müəllif:   Akif ABBASOV                   

 Azərbaycan Respublikası Təhsil  İnstitutunun

 elmi katibi, pedaqogika   elmləri doktoru, professor, respublikanın Əməkdar müəllimi .

AKİF ABBASOVUN YAZILARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

"…yazarlar, ancaq yazarlar…"