Tanrıverdi Əliyev yazır

TANRIVERDİ ƏLİYEVİN YAZILARI

Xətayi və Nizaminin Azərbaycan türkü olması, Avropa alimlərinin dilindən…

Biz Şah İsmayıl Xətayinin və digər klassiklərimizin azərbaycan türkü olmasını Avropa alimlərinin öz dillərindən sübut edə bilərik. Belə ki, qərb alimləri şərq intibahına “islam renessance” adını vermişdilər. Yəni İslam dininin qızıl çağının yaşadığı dövr. Bu qızıl çağ Abbasi xəlifəsi Harun ər-Rəşiddən başlamış XIV əsrə(bəzi alimlərə görə XVI əsr) qədər davam etmişdir. Qeyd etmək lazımdır ki, İslam dinində milliyyətçilik anlayışı olmadığı üçün( fars, ərəb, türk və.s) millətlərin ədəbiyyat və mədəniyyəti İslam ədəbiyyatı və intibahı olaraq qeyd edilir. Həmçinin onu da qeyd edək ki, Avropa tədqiqatçılarının bu məsələyə baxışında bir paradoksal hadisə vardır. Çünki, qərb alimləri Nizami Gəncəvini, eləcə də digər fars dilində yazan şairləri “persian” olaraq qələmə verirlər. Sözügedən alimlərin bu məsələyə dair sübutları budur ki, Nizami Gəncəvi və digər şairlər əsərlərini fars dilində yazdıqları üçün onlar “perisan poet” olaraq tanıdılmalıdırlar. Bu baxışda iki problemli məsələ vardır.

1. Əgər Nizami Gəncəvi və digər farsca yazan ədiblərin əsərləri və eləcə də baş qəhrəmanları fars idilərsə, bu zaman biz ingilis dilində əsər yazan, lakin türk olam Nobel mükafatı laureatı Orhan Pamuku ingilis ədibi kimi qələmə verməliyik. Həmçinin də V. Şekspirin əsərlərinin baş qəhrəmanları ya italyan(Romeo və Cüliyetta), ya danimarkalı (Hamlet) idi. Məgər Şekspir italyan və dan qarışığı insan idimi?!

2. Əgər qərb alimləri əsərin məzmunu və yazılma dilinə önəm verirdilərsə, bu zaman nəyə görə əsərlərinin 70%i Azərbaycan dilində olan Şah İsmayıl Xətayi və Məhəmmədin Füzulini “persian sophy” olaraq qələmə verirlər?!

Əgər biz klassiklərin əsərlərində eşq mövzusuna fikir versək, məsələ bizə tamamilə aydın olur. Belə ki, Nizami Gəncəvinin Xosrov və Şirin poemasındakı Şirin obrazı azərbaycanlı, Xosrov obrazı isə Sasani şahı idi. Və maraqlısı budur ki, bu mövzuda fars ədəbiyyatında Əbülqasem Firdovsi də əsər yazmışdır. Lakin Şirin həmin əsərdə fars gözəli olaraq təqdim edilirdi. Hər iki əsərdə qadın obrazına diqqət edək. Çünki klassik ədəbiyyatda qadın məhəbbəti məsələsi çox önəmlidir. Ona görə ki, bir qadına aşiq olan kişi istər şah olsun, istər nökər aşiq olduğu qadının təsiri ilə katarsisə məruz qalır və eşq onu dəyişir. Bu məsələdə məntiq məfhumundan istifadə etməliyik. Belə ki, türk gözəli olan Şirin Sasani(fars) şahı olan Xosrovu tamamilə dəyişdirmişdir. Yəni problemi sadə dildə izah etsək, azərbaycanlı bir qız, fars hökmdarını eşqlə manipulyasiya edərək təsir altına salmışdır. Qərb alimlərinin əksəriyyəti klassikləri “persian poet” olaraq qeydə edirlər. Maraqlısı budur ki, “persian” sözündə bir paradoks vardır. Belə ki, biz bu sözün etimologiyasına nəzər yetirsək türk sözü olduğunun şahidi olarıq. Filoloqların fikrincə “persiya” sözünün kökü türk tayfası olan “barsil” tayfasının adı ilə əlaqədardır. Qeyd etmək lazımdır ki, barsil tayfasının ismi persia ilə yanaşı Fransanın paytaxtı Parisə, İspaniyanın Kataloniya ərazisinin paytaxtı Barselonaya, həmçinin qədim Azərbaycan torpağı olan Borçalıya da təsir etmişdir. Yəni,etimoloji aspektdən məsələyə yanaşdaq “persian poet və ya persian sophy” dedikdə türk tayfası olan barsil tayfasının ismindən törəmiş persiyanın şairi, sufisi fikri irəli sürülür. Yəni ki, etimoloji cəhətdən Nizami Gəncəvinin türk olduğunu persia məsələsindən sübut edə bilirik. Qeyd edək ki, “pars” etonimi də dilçi Çingiz Qaraşarlının tədqiqatlarına əsasən qaraqalpaq türklərinin ismi olmuşdur. Lakin sonradan ərəb işğalları ərəfəsində ərəblər Sasanilərin yerli xalqına “fars” deyə xitab etmişdirlər. Belə ki, pars sözündəki “p” hərfi ərəb dilində olmadığı üçün ərəblər p hərfini f hərfi ilə əvəz etmiş və sasani xalqına nəzərən istifadə etmişdirlər.  İran ərazisinin persiya adlandırılmasının səbəbi isə Heredotla əlaqələndirilir. Belə ki, o öz tarix əsərində yunan-iran müharibələrini Yunanıstan-Persiya olaraq qeyd etmişdir. Sonradan Avropa tarixçiləri bu ənənəni davam etdirmiş və tarixdə İran və iranın müstəmləkəsində olduğu ərazilər Persiya olaraq qeydə alınmışdır. Halbuki, tarixçilərin fikrincə persiya ərazisi bir ostanın adı idi ki, Heredot o adı bütün İrana şamil etmişdir. Biz bu fikirdən bir problemli mövzu ortaya qoya bilərik. Belə ki, Nizami Gəncəvinin yaşadığı illər heç də fars imperiyasının tüğyan etdiyi illəri əhatə etmir. Əksinə Avropa tarixçisi Clifford Edmundun The New İslamic Dynstante əsərində 1136-1225-ci illərdə hakimiyyətdə olmuş Eldənizlər sülaləsi qıpçaq türkü olaraq qeyd edilir. Və Nizami Gəncəvi də (1141-1209)  türksoylu olan Eldənizlər dövründə yaşamışdır. Onu da qeyd edək ki, biz Gəncə şəhərinin tarixi demoqrafiyasına nəzər yetirsək şəhərdə əhalinin əksəriyyətinin türk olduğunun şahidi olarıq. Məgər Dünya tarixşünaslığı bu faktları görmürmü?

Müəllif: TANRIVERDİ ƏLİYEV

TANRIVERDİ ƏLİYEVİN YAZILARI


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Şahmar Əkbərzadə – Mərkəzi poçtxana

Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

MƏRKƏZİ POÇTXANA
Mərkəzi poçtxana, əlac et yenə
Havayı düşməyib buraya yönüm.
Pənah gətirmişəm könlümü sənə,
Bir gör neyləyirsən gözünə dönüm.
* * *
Bu payız küsəcək məndən Qarabağ,
Yollarda qalacaq gözü yolların.
Payım budaqlardan özün asacaq,
Bağrı çatlayacaq gülöyşə narın.
* * *
Üstə dizin-dizin iməklədiyim
Torpağın könlünü nə təhər alım?
Anamdır, bəs ona nə təhər deyim,
Yanına gəlməyə yoxdur macalım.
* * *
Mənə kod göstər ki, zəng vura bilim
Dağların marala qalan çağına.
Pərişanlığımı çatdıra bilim,
Otların sarala qalan çağına.
* * *
Morze əlifbanı tanrı bilərəm,
Bu işi boynuna götürə bilsən.
Tamarzı könlümü bu saat, bu dəm
Bir acı yovşana yetirə bilsən.
* * *
Olarmı təcili teleqram verim,
Qönçə balaları solan güllərə.
Sovqat öpüşüm var, necə göndərim
Çörəkli çöllərə, barlı çöllərə?
* * *
Bir quşam mənimki gətirib belə,
Çıxmaz ürəyimdən Əppəkli dərə.
Həsrətim çatarmı görən poçt ilə
Qızıl kövşənlərdə bildirçinlərə?!
* * *
Mərkəzi poçtxana sifarişim var,
Amandır qoyma ki, gec eləsinlər!
Xəbər ver, cənuba köçən durnalar
Bu gecə qəlbimdə gecələsinlər.
* * *
İndeksi olmayan bu məktubları
Yalqız yuvalara çatdır bir təhər.
Həsrətim oranı isitsin barı
Sahibi qürbətdən gələnə qədər.
* * *
Payız sularının layla səsini
Anamın ətrini hardan alım bəs?
O yerə burnumun göynərtisini
Teleqraf telləri apara bilməz.
* * *
Mərkəzi poçtxana, əlac et yenə
Havayı düşməyib buraya yönüm.
Pənah gətirmişəm könlümü sənə,
Bir gör neyləyirsən gözünə dönüm!
Müəllif:Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru


ELMİ MƏQALƏ NECƏ YAZILMALIDIR?

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ

Məqalə çapına dair tələblər

  • Məqalə formatı: Məqalələr A4 formatda, 14 ölçüdə, 1,5 sətirlərarası intervalla, Times New Roman şrifti ilə yazılmalı, səhifənin aşağı, yuxarı və yan tərəflərində 2 sm boşluq buraxılmalıdır. 
  • Məqalənin həcmi: 10-25 səhifə olmalıdır.
  • Müəllif: Məqalədə müəllifin adı, atasının adı və soyadı /məs.: Əli Məmməd oğlu Vəliyev/, iş yeri tam şəkildə, müəllifin elmi dərəcəsi, şəxsi elektron ünvanı və telefon nömrəsi məqalənin başlığından əvvəl sağ tərəfdə göstərilməlidir. Təhsilini davam etdirən müəllif təhsil pilləsinə uyğun olaraq özü haqqında məlumatda bakalavriat, magistrant və doktorant olduğunu qeyd etməlidir. Hazırda heç bir yerdə təhsil almayan və elmi dərəcəsi olmayan müəllif bu məlumatı qeyd etmədən yalnız yaşadığı şəhər və ölkəni qeyd etməlidir.
  • Xülasə: Məqalənin əvvəlində Azərbaycan və ingilis dillərində 7-8 cümlədən ibarət Xülasə yazılmalıdır. İngilis dilində yazılan Xülasənin əvvəlində müəllifin adı, ata adı və soyadı ingilis dilində qeyd olunmalıdır.
  • Açar sözlər : 5 sözdən az olmayaraq Azərbaycan və ingilis dillərində yazılmalıdır.
  • Giriş
  • Nəticə
  • Ədəbiyyat: Ədəbiyyat siyahısı 12 mənbədən çox olmalı, məqalədə istinad olunan mənbələr Azərbaycan və ingilis dillərindədirsə həmin dillərdə yazılmalı, digər dillərdə olarsa latın qrafikasına transliterasiya edilməlidir.
  • Ədəbiyyat siyahısı  əlifba sırası ilə, müəllifin soyadı, adının baş hərfi, mötərizə daxilində əsərin ili, əsərin adı, nəşr olunduğu şəhər və nəşriyyatın adı ardıcıllıqla qeyd olunmalıdır. 
  • Nümunə: Rəcəbli, Ə. (2006). Qədim türk yazısı abidələrinin dili. Bakı: Elm.
  • İstinadlarməqalənin daxilində mötərizədə müəllifin soyadı, əsərin ili və səhifəsi qeyd olunmaqla göstərilməlidir. Nümunə: (Rəcəbli, 2006: 56)
  • İstinadlar internet resursları olduqda təkcə mötərizə daxilində sıra nömrəsi ilə qeyd olunmalıdır. Nümunə: (8), (5) və s.
  • Tərtibçi müəllif tərəfindən hazırlanan kitablar məqalə daxilində kitabın adının qısaldılmış forması, ili və səhifə nömrəsi ilə göstərilməlidir.  Nümunə: (DTS, 1969: 56)
  • Elmi dərəcəsi olmayan müəllif məqalənin sonunda göstərilən ardıcıllıqla rəyçinin elmi dərəcəsini, adını və soyadını qeyd etməlidir.

İlkin mənbə:aem.az


“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Çəmənlimin Şahmar tacı – Vahid Çəmənli

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ

Çəmənlimin Şahmar tacı

Unudulmaz müəllimim Şahmar Əkbərzadəyə xatirə günü münasibətilə

İçimdə bir sevgi yaşayır. Haçan dolub ürəyimə, bilmirəm. Həmişə mənimlə olub. Orta məktəbdə oxuyanda da, bütün ümidlərimi kiçicik yol çamadanına yıgıb təhsil almaq üçün o zaman mənə nağıl kimi gələn Bakı yoluna çıxanda da, tələbəçiliyin min əzab-əziyyətinə dözə-dözə, qohumların küncündə, püşkəyində daldalananda da. Qapıdan girib “Ay bala, sənin bu yataqxanan düzəlmədimi?- sualı ilə üzləşməmək üçün baş ağrısı bəhanəsilə ac-susuz yatağa uzananda da…həmişə mənimlə olub bu sevgı…Bilirdim ki, haralardasa yaxındadır, bilirdim ki, axtarıb tapsam, çox sevinəcək.

Cəmi iki il mənə dərs deməsinə baxmayaraq, aramızda sagird-müəllim dostluğu vardı. Hələ beşinci sinifdə oxuyanda onun “Lenin yolu” qəzetində çap olunan “Qara kağızlar” şerindən ilhamlanaraq “Dünya” adlı bir yazı cızma-qaralamışdım. Səhəri gün utana-utana şeri ona uzatdım. Təəccübləndi. Cansız-çəlimsiz uşağı heyrətlə süzdü. Sonra elə ayaq üstündəcə birnəfəsə oxudu. Üzündə qeyri-adi bir təbəssüm var idi. Bu təbəssüm qəlbində bitib tükənməyən Allah nuru olan gənc, gözəl qədd-qamətli bir şair təbəssümü idi. Şerdə adını çəkdiyim adamlardan sual verdi. Cavablandırdım. Qasımov, sən lap əməlli-başlı şair imişsən ki… Sevincimdən uçmağa qanadım yox idi. Mənə qaytardığı dəftər vərəqini səliqə ilə dördqat büküb cibimə qoydum. Neçə il o vərəq dəftər-kitablarımın arasında qaldı. Həmişə o vərəqə baxanda məni bir ümid sarırdı. Fikirləşirdim ki, görəsən mən də onun kimi şer yaza biləcəyəmmi? Sonra o köçüb Bakıya getdi. Uzun zaman onu görmədim. Lakin onu bir də görmək ümidimi itirmirdim. Artıq mən də Bakıda idim. Poeziya klublarının birində dostu Vilayət Rüstəmzadə ilə rastlaşdım. Qarabağlı olduğumu-illah da Çəmənlidən olduğumu biləndə çox sevindi. Dostum Şahmarın həmkəndlisi imişsən, – dedi. Yerini soruşdum. İş yeri cəmi beş addımlıqda imiş. Elə həmin gün “Bakı Soveti” metrosu ilə üzbə-üz binanın dördüncü mərtəbəsində yerləşən “Azərbaycan Gəncləri” qəzetinin redaksiyasına ayaq açdım. Doğrudur, şairlikdə parlaya bilmədim, amma bu qeyri-adi insanla elə-belə ünsiyyətdə olmaq da böyük xoşbəxtlik idi. Onun şerlərini dinlədikdən sonra şer yazmağa kimin hünəri çatardı?

Bir dəfə yenə yolum redaksiyadan düşmüşdü. Hal-əhval tutandan sonra dedi ki, ay Qasımov (Sinifimizdə iki Vahid olduğuna görə bizi həmişə adımızla yox, familyamızla çağırardılar) xaricdən gəlmişəm. Orada bir şer yazmışam. Sən inanmazsan, camaat gedib xarici ölkələri gəzir, görməli yerlərə şerlər həsr edir, mən isə Çexoslavakiyadan Çəmənliyə yazdığım şerlə gəlmişəm. Xahiş elədim ki, şeri versin, oxuyum. O makinada təzəcə çap olunmuş şeri mənə uzatdı. Oxudum. Mən kənd uşağı idim. İndi tale məni doğulub boya-başa çatdığım el-obadan ayrı salmışdı. Qarış-qarış dolaşdığım yerlərdən ötru burnumun ucu göynəyirdi. Ona görə də orada yazılan hər bir söz, hər bir kəlam ürəyimin tellərini titrədir, gözlərimi yaşla doldururdu. İndi üstündən neşə illər keçsə də, indiyəcən mənim könlümü fərəh hissi ilə dolduran o möhtəşəm şeri sizə təqdim etmək istəyirəm.

Çəmənlim

Ümidim söykənib zümrüd düzünə,

O mənim arxamda duran dağımdır.

Sənin torpağını sıxıb gözümə,

Diz çöküb öpməyim ucalmağımdır.

* * *

Bu gecə qürbətdə girdin yuxuma,

Elə bil əmdiyim südə bələndim.

Neçə zirvələrdən boylandım, amma,

Vüqarım sən oldun, sənə güvəndim.

* * *

Yüz il qucağından uzaqda gəzsəm,

Xəyalım yenə də səmanda üzər.

Sənə ürəyimin paytaxtı desəm,

Nə Təbriz inciyər, nə Bakım küsər.

* * *

Tutyadan əzizmiş bir dadım duzun,

Acı yovşanın da şirin-şəkərmiş.

Əlimi qanadıb didən kol-kosun,

Adi çör-çöpün də qançəkərimmiş.

* * *

Umursan adına ad gətirərəm,

Gözətçi balanam qapından ötrü.

Hərdən şəhərlərdə bezib titrərəm,

Kövrək qocaların ğapından ötrü.

* * *

Həm uman yerimsən, həm güman yerim,

Qadanı, bəlanı alasıyam mən.

Haçansa ömürlük qoynuna girib,

Çəmənin, çıçəyin olasıyam mən.

* * *

Laylamın binəsi səndən başlanır,

Çəmənlim, ay mənim könül çəmənim.

Hər səni ananda gözüm yaşarır,

Gözü yolda qalan anamsan mənim.

Şahmar Əkbərzadə,

Çexoslovakiya. 1979-cu il.

Bu şer Şahmar müəllimin doğma kəndinə olan dərin sevgisindən doğan bir nəğmə idi.

O gündən saysız-hesabsız illər keçdi. Görüşürdük…Nədən danışsaq da, axırda yenə Çəmənli ilə bağlı xatirələrə dönürdük. Yaşadığımız şip-şirin anları sanki yenidən yaşayırdıq. Gah gülürdük, gah kövrəlirdik, amma həmişə sevincimiz üstün gəlirdi, şad-xürrəm öpüşüb ayrılırdıq. Bu görüşlərdən sonra qanadlanıb üçmağım gəlirdi. Hardan biləydim, nə zamansa bü görüşlərin biri bizim sonuncu görüşümüz olacaq. Axırıncı dəfə 2000-ci ildə, isti yay günlərindən birində rastlaşdıq. Gülə-gülə, ay Qasımov, saçları yaman ağartmısan, dedi. Ayaqüstü bir xeyli söhbət edəndən sonra vidalaşıb, ayrıldıq. O “Nizami” metro stansiyasına yönəldi, mən Füzuli meydanına tərəf. Bir xeyli gedəndən sonra dönüb geri boylandım. O, ağır-ağır metroya tərəf gedirdi. Dayanıb xeyli baxdım. İnsan selinin işində əriyib yox olanacan baxdım. Hardan biləydim ki, bu sonuncu görüşümüzdür? Hardan biləydim ki, bir gündən sonra Şahmar müəllimin “Səni hardan alım indi” şerinin yanğısğnı ciyərlərimə çəkə-çəkə, elə “Səni hardan alım indi” adlı bu şeri ona həsr edəcəm:

Ay qapımın açar yeri,

Ay dilimin naçar yeri,

Ay bəlamın düçar yeri,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Ay ömrümün qışı, yazı,

Ay könlümün duzu, nazı,

Ay atamın telli sazı,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Gözlərinə gözüm düşən-

Özü kövrək, qəlbi şüşəm,

Bir qom yaralı bənövşəm,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Qarabağım, qəm otağım,

Qəza-qədər öz ortağım,

Ay sinəsi dağlı dağım,

“Səni hardan alım indi?”

* * *

Ay qəlbimin qubar tacı,

Çəmənimin bahar taçı,

Çəmənlimin Şahmar tacı,

“Səni hardan alım indi”?..

Təqdim etdi: Vahid Çəmənli

HACI VAHİD ÇƏMƏNLİNİN YAZILARI


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

“XƏZAN” jurnalın iyul-avqust 2022-ci il (42-ci) sayı çapdan çıxıb

“Xəzan” jurnalı

“XƏZAN” jurnalın yeni (42-ci) sayı çapdan çıxıb

“XƏZAN” ədəbi-bədii jurnalının yeni (iyul-avqust, 2022) sayı işıq üzü görüb. Dərginin sözügedən sayı Əli bəy Azərinin redaktor guşəsində yerləşdirilən “Quyruqlu ulduzun bədii təsviri” məqaləsi ilə başlayır. Sıra sayına görə 42-ci nömrəsi hesab olunan 152 səhifəlik jurnalın növbəti sayı da poeziya, nəsr əsərləri və publisistik yazılarla zəngindir.

Publisistika

-İlhamə SEYİDOVA, Fərman ƏZİZLİ – “Həyatın 91 anı” (Kamil Məmmədov haqqında)

-Fərman ƏZİZLİ – “İşıqlı olmasan işığın olmaz”

-Göyərçin KƏRİMİ – “Din haqqında” (Artur Şopenhaurdən tərcümə)

-Əli BƏY AZƏRİ – “Hüseyn Cavid zirvəsi”

-Gülbəniz BABAYEVA – “Vüqar Əhməd yaradıcılığında Qarabağ mövzusu”

Poeziya

-Hafiz ƏLİMƏRDANLI – “İki kitab” (poema)

-Şahməmməd DAĞLAROĞLU – “O dada”, “Mən varam”, “Onda və indi”, “Sevəndə”, “Çaşıb vurulmayasan”, “Hasarı”, “Haqdan gələn nida”, “Çəkə bilmədim”, “Gizlədə bilmədim sənə eşqimi”, “Hardadır amalın”, “Kor amal”, “Bu qıza”, “Şeirdir”, “Oldu”, “Ana südü”, “Sən nədən bu qədər gözəlsən axı?”, “Üzdü”, “Var”, “Başınıza dolanım” (şeirlər)

-Rəhman BAYRAM – “Olmasa”, “Mübariz”, “Ana”, “Dostum”, “İncidim”, “Yaxşı ki, kəfənin cibləri yoxdu”, “Dağların”, “Yenə gülsüz qaldı könlümün bağı”, “Şirin arzular”, “Qurban bayramınız mübarək olsun”, “Niyə inanmadın gözümə mənim?”, “Deməli”, “Xoş diləklər”, “Ölüm”, “Səni” (şeirlər)

-Məzahir İSGƏNDƏR – “Ağlayan məzar” (poema – davamı, əvvəli ötən sayda, ardı var)

-Gülnarə İSRAFİL – “Ruhumun dəbilqəsi”, “Üsyanım var, üsyanım”, “Qərib adamlar”, “Öz yuxuma getdi”, “Götür sev”, “Kiçiltdin”, “Yarğısız infaz”, “Ağ don”, “Vətən”, “Dayan və dayan” (şeirlər)

-Zaur USTAC – “Çiçəklər ruhumun yelləncəyidir” silsiləsindən şeirlər

-Esmira GÜNƏŞ – “Dağ boyda məhəbbət”, “Yenidən doğulum”, “Bu gecə”, “Sən mənim qəlbimə”, “Göydən asılmış ümid”, “Tanıyın Siyahımı”, “Anam igid böyüdür”, “Taleyimin illəri” (şeirlər)

-Firavan MƏMMƏDOVA – “Müzəffər ordumuz”, “Şərəfli qadın”, “Həsrət”, “Gecə qadını” (şeirlər)

Nəsr

-İlahə İMANOVA – “İnadkar” (hekayə)

-Ayaz İMRANOĞLU – “Leyləklərin fotosunun xatirəsi”, “Qazi yalanı” (hekayələr)

-Nurlan KAMİ – “Qoca Kojak” (Tərcümə Vaqif Əjdəroğlunundur), (hekayə)

-Əvəz KÜSGÜN – “Xilaskar qazi” (hekayə)

-Xuraman ZAKİRQIZI – “Bağışlanmayan günah” (povest)

-Aykut ƏRTUĞRUL – “Dünyanın ən kədərli hekayəsi”, “Səslər” (Tərcümə Eyvaz Zeynalovundur), (hekayələr)

-Qorxmaz ABDULLA – “Apar məni dənizə – on birdən sonra” (novella)

-Hamza ÖZTÜRKÇÜ – “Çərçi” (Tərcümə Eyvaz Zeynalovundur), (hekayə)

-Əli BƏY AZƏRİ – “Adsız döyüş” (romandan parça, əvvəli ötən saylarda – ardı var)

Oxumağa dəyər!

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Şahmar Əkbərzadə – Vətən şeiri

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI
  • VƏTƏN ŞEİRİ
    (“Və-Tən”)
    Sui-qəsd ediblər şan-şərəfinə!
    Edam olunubdur beş hərfin də!
    “Və” keçib sərhəddin o tərəfinə,
    “Tən”qalıb sərhəddin bu tərəfində!
    * * *
    İmkan yox tikanlı sətri pozmağa,
    Pozanım olsa da, poza bilmirəm.
    Ürəyim gəlməyir bütöv yazmağa,
    Mən səni bitişik yaza bilmirəm.
    * * *
    Sən iki hecalı bir sözsən “və-tən!”
    Sətirdən-sətrə ķecirilmisən!!!
    1966.
    Müəllif: Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

AKİF ABBASOV – MUSTAFA NECƏ MUSTAFA KAMAL OLDU?

AKİF ABBASOVUN YAZILARI

     30 AVQUST – TÜRKİYƏNİN ZƏFƏR

                      BAYRAMIDIR!!!    

30 AĞUSTOS ZAFER BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN!

                                   

             MUSTAFA NECƏ MUSTAFA KAMAL OLDU?

                      (“Samsundan başlanan yol” romanından)

       Mustafa hərb sənətinin vurğunu idi. Sağlam görkəmli, çevik, düz qamətli, səliqə ilə geyinən hərbiçiləri görəndə onlara həsəd aparırdı. Türk sərkərdələrinin həyatından bəhs edən əsərləri oxumaqdan doymazdı. Türk hökmdarları Alp Ər Tunqa, Ərtoğrul, Osman qazi, Mətə, Atilla, Bilgə xaqan, Uzun Həsən, İldırım Bəyazid, Fateh Sultan Məhmət, Sültan Süleyman onun sevimli qəhrəmanları idi. Bəzən özünü onların yerində görürdü.

Qonşu Əhməd hərbi rüştiyyədə oxuyurdu. O,  əsgər forması geyinir və özünü dartırdı.

7 yaşında olarkən Mustafanın atası Əli Rza əfəndi dünyasını dəyişmiş, ailə Zübeydə xanımın ümidinə qalmışdı. Mustafa çoxdan qəlbində gəzdirdiyi arzusunu anasına bildirmək qərarına gəldi. Oğlunun dini təhsil almasını istəyən Zübeydə xanımın nə cavab verəcəyi bəlli deyildi.

O, oğlunu dinləyib dedi:

– Oğlum, mən isə deyirəm, Peyğəmbərimizin yolunu tut. Bir uca olan Allah da səndən razı qalar.

Mustafa cavabında dedi:

– Ana, Peyğəmbərimizin yolu haqq yoludur. Böyük Allaha da, Həzrəti Məhəmməd Əleyhissəlama da dərin hörmətim və sayqılarım var. Amma arzum din xadimi olmaq deyil. Mən hərbi rüştiyyədə oxumaq istəyirəm.

Zübeydə xanım oğlunu öz fikrindən daşındırmaq istəyirdi. O, Mustafanın gələcəyini düşünür, onun sakit, dinc bir peşə seçməsini arzulayırdı. Hərb sənətinin çətinliklərindən, əsgərlərin narahat həyat sürmələrindən xəbəri vardı. Zübeydə xanım Mustafadan başqa daha beş övlad dünyaya gətirmişdi: Əhməd, Ömər, Naciyə, Fatma və Məqbulə. Mustafa ilə Məqbulədən başqa qalan uşaqlar kiçik yaşlarında ikən ölmüşdülər. Hərb meydanı ölümlü-itimli idi. Osmanlı əsgəri çox vaxt sürgünlərə məruz qalırdı. Odur ki, oğlunu dilə tutmağa çalışırdı:

– Heç olmasa, atanın yolu ilə get. Atan ticarətə başladı – bacarmadı, yarımçıq qoydu. Yox, a bala, üz vurma. Sənin hərbi rüştiyyədə oxumağına razılıq verə bilmərəm. Mənə, körpə bacına rəhmin gəlsin…

Mustafa anası ilə söhbətdən bir kar aşmadığını görüb küçəyə çıxdı. Fikirli-fikirli məhəllədə gəzişirdi ki, qonşu Əhmədə rast gəldi. Dayanıb söhbət etdilər. Əhməd hal-əhval tutdu, sonra isə Mustafadan xəbər aldı ki, nə üçün əhvalı pozğundur. Mustafa əvvəlcə demək istəmədi, sonra fikirləşdi ki, necə olsa Əhmədin atası hərbiçidir, bəlkə ona köməyi dəydi. O, anası ilə aralarında olan söhbəti Əhmədə danışdı, xahiş etdi ki, bu barədə atası ilə məsləhətləşsin.

           Əhvalatı öyrənəndən sonra Əhmədin minbaşı (mayor) vəzifəsində çalışan atası həqiqətən ona öz köməyini göstərdi. Mustafa anasından xəlvəti hərbi rüştiyyədə keçirilən məşğələlərə davam etməyə başladı. Lakin az keçmiş ona bildirdilər ki, məktəbdə oxumaq üçün anasının yazılı razılığı lazımdır.

Mustafa bir daha Zübeydə xanımla söhbət etməli oldu. Anası dedi:

– Ay oğul, başa düş. Sənə etiraz etməyimin səbəbi o deyil ki, hərb sənətindən acığım gəlir. Bizə yaxşı əsgərlər lazımdır. Vətən darda olanda bu bəladan bizi onlar qurtarır. Kimsə ilə işimiz olmasa da, ölkəmizə göz dikənin sayı çoxdur. Səni gözümdən uzağa qoymaq istəmirəm. Əsgərin həyatı ağırdır. Bu gün burada, sabah Allah bilir harada. Çamadanını yığıb hazır qoyur, əmr verilən kimi götürüb düzəlir yola.

Mustafa sonuncu dəfə cəhd etdi:

– Anacan, yadındadır, mən doğulanda beşiyimin başından qılınc asmışdınız. Onu mənə kim hədiyyə etmişdi? Atam. O məni bir əsgər, bir komandan görmək istəyirdi. Demək, hərbiçi olmaq tək mənim yox, onun da arzusu olub. Xahiş edirəm, bunu da nəzərə al.

         Zübeydə xanım fikrə getdi. Oğlu ilə belə danışsa da əslində tərəddüd içərisində idi. Onun arzusunu gözündə qoymaq istəmirdi. Ötən söhbətdən sonra bütün günü hey bu barədə fikirləşirdi. Bu söhbət yuxuda da onu rahat buraxmırdı. Mustafanın xatırlatdığı qılınc əhvalatı Zübeydə xanımın yadına srağagünkü yuxusunu saldı. Yuxuda görmüşdü ki, Türkiyənin başı üzərini qara buludlar alıb. Əsgərlər düşməni yerində oturtmaq üçün toplaşıblar. Hamı gözləyir ki, bir komandir gəlib onları döyüşə aparsın. Bunu görən balaca Mustafa cəld evə qaçıb uşaq vaxtı atasının onunçun aldığı qılıncı götürür. Geri qayıdıb qoşunun qabağına keçir. Komandiri gözləyən yəhərli kəhər atın belinə qalxır.

        Zübeydə xanım baxıb görür ki, Mustafa tamam dəyişib. Birdən-birə böyüyüb, geyimi də başqadır. Hərbi forma ona özgə əzəmət verib. Mustafa birdən qılıncını çəkib irəli doğru uzadır. Zübeydə xanım görür ki, bu qılınc da atasının Mustafaya bağışladığı balaca, oyuncaq qılınc deyil. Günəşin altında par-par yanan Koroğlu qılıncıdır. Mustafa qılıncı havada oynadaraq döyüşçülərə: “Ya istiqlal, ya ölüm!” deyib atını çapır. Əsgərlər də öz növbələrində: “Türkiyənin azadlığı uğrunda irəli!” deyə qışqırıb atlarını Mustafanın ardınca çapırlar.

          Bunları xatırlayan Zübeydə xanım ayağa qalxıb Mustafaya sarı getdi və onun alnından öpərək:

         – Oğlum, əgər qərarında belə israrlısansa, sənə    xeyir-dua verirəm.

           Ertəsi gün Mustafa artıq hərbi rüştiyyədə oxuyurdu. Sarışın saçlı, mavi gözlü Mustafa hərbi formada daha əzəmətli, daha yaraşıqlı görünürdü. Dərslərinə səylə hazırlaşırdı. İti zəkaya və təfəkkürə, aydın nitqə, dərin məntiqə malik idi. İntizamı gözləyir, müəllimləri və yoldaşları ilə nəzakət və hörmətlə davranırdı. O, hərb sənətinin sirlərinə həvəslə yiyələnirdi. Rüştiyyədə hərbi fənlərdən başqa fəlsəfə, riyaziyyat, tarix, iqtisadiyyat da keçilirdi. Mustafa başa düşürdü ki, yaxşı mütəxəssis olmaq üçün gecəsini-gündüzünə qatmalı, çox oxumalı, oxuduqlarından faydalanmağı bacarmalıdır.

          Riyaziyyat Mustafanın sevdiyi və uğur qazandığı dərslərdən idi. Riyaziyyat dərslərini yüzbaşı Mustafa əfəndi aparırdı. O, yaxşı insan və savadlı müəllim idi. Şagirdləri onu çox sevirdilər. Yüzbaşı şagirdi Mustafanın qabiliyyətinə heyran qalmışdı. Oğlan təfəkkürünün çevikliyi və itiliyi ilə başqa uşaqlardan çox fərqlənirdi.

          Riyaziyyat müəlliminin adı da Mustafa idi. Bundan başqa, sinifdə Mustafa adında bir neçə şagird vardı. Bir dəfə Mustafa yoldaşlarının yerinə yetirə bilmədiyi bir məsələni həll etdikdən sonra yüzbaşı Mustafa Əfəndi əllərini bir-birinə vurub heyrət içərisində ayağa qalxdı:

          – Əhsən, mənim balam! Əhsən! Ağlıma bir fikir gəlib. Sinifdəki başqa Mustafalardan səni fərqləndirmək üçün adına bir “Kamal” sözünü də artırıram. Bundan sonra səni Mustafa Kamal çağıracağam. “Kamal” sözünün mənasını, yəqin ki, bilirsən – kamillik, bitkinlik, ağıl, idrak, mükəmməllik deməkdir. Sən bu ada layiqsən!

             İllər keçdi. Mustafa bu adı ömrünün axırına kimi şərəflə daşıdı.

Müəllif:   Akif ABBASOV                   

 Azərbaycan Respublikası Təhsil  İnstitutunun

 elmi katibi, pedaqogika   elmləri doktoru, professor.

AKİF ABBASOVUN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ HAQQINDA

Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

30 avqust Şahmar Əkbərzadənin anın günüdür…

  • ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏ HAQQINDA
    Tanınmış şair, jurnalist Şahmar Əkbərzadə — 28 Dekabr 1941-ci ildə Ağdam rayonunun Çəmənli kəndində ziyalı ailəsində anadan olmuşdur.
    1958-ci ildə Mahrızlı kənd orta məktəbini bitirdikdən sonra həmin il Şuşa Pedaqoji Texnikomuna daxil olub və 1960-cı ildə texnikomu bitirmişdir. Elə həmin il M.F.Axundov adına Dillər İnstitutunun Rus dili və ədəbiyyatı şöbəsinə daxil olmuş, 1960-cı ildə Rus dili müəllimi ixtisasını bitirmişdir.
    Bir neçə il Çəmənli kənd orta məktəbində müəllim işləmiş, 1968-ci ildə Bakı şəhərinə köçüb “Azərbaycan gəncləri” qəzetində jurnalist kimi fəaliyyətə başlamışdır. Sonralar həmin qəzetdə şöbə müdiri vəzifəsində çalışmışdır. “Kommunist” qəzetində müxbir və şöbə müdiri olmuşdur.
    1990-cı ildə “Mədəniyyət” qəzetini təsis etmiş və ömrünün sonunadək qəzetin baş redaktoru olmuşdur.
    Şahmar Əkbərzadə 2000-ci il avqust ayının 30-da Bakı şəhərində dünyasını dəyişmişdir.
    10 fevral 2014-cü ildə adını daşıyan “Şahmar Ədəbi Məclisi” (ŞƏM) təsis olunmuşdur.
    YARADICILIĞINDAN NÜMUNƏLƏR:
    QARABAĞSIZ QARABAĞLI
    Utanım yerinə ay bulud sənin,
    Allahın altında ağ eyləyirsən..
    Alışır ciyəri çölün, çəmənin,
    Yağışı dənizə səpələyirsən..
    * * *
    Utanım yerinə sənin, ay dəniz,
    Susuzlar qoynunda yetmir kamına..
    Çayların başını kəsib tər-təmiz,
    Dönmüsən suların qəbristanına..
    * * *
    Bu da ki, min illik Türk qəbristanı,
    Analar kor oldu ağı deməkdən..
    Utanım yerinə, Türk yatağanı,
    Gözlərin doymadı Türkü yeməkdən..
    * * *
    Utanım yerinə Misri qilincım,
    Tufəng çıxan kimi qınına girdin..
    Utanıb-qızarıb sənə güvəncim,
    Sən öz qanımıza yerikləyirdin..
    * * *
    Utanım yerinə qoç Koroğlu, din!
    Düşmənin kimiydi? – Həsən paşaydı..
    “Leş bir yana, baş bir yana” -deyirdin,
    Qalağa vurduğun qardaş başıydı..
    * * *
    Utanım yerinə Əmir Teymurum,
    Əzdin Bəyazidi, qırdın Tatarı..
    Sənin zəfərinlə sındı qürurum,
    Yadlara qul oldu yurd balaları..
    * * *
    Şah babam Xətayi, ey Sultan Səlim,
    “Çaldıran” deyəndə odlanıram mən..
    Əsrlər keçsə də düzəlmir belim,
    Sizin yerinizə utanıram mən..
    * * *
    Utanım yerinə ey insan oğlu,
    Bir yandan əcəldən fəryad edirsən..
    O biri yandan da zirehli, zağlı,
    Ölüm silahları icad edirsən..
    * * *
    Bir utanc qurumu qurardım hökmən,
    Egər olmasaydı məni qınayan..
    Yerlərdən, göylərdən utanıram mən,
    Utanım yerinə, ay utanmayan..!

    DAYANIN!
    Mənə əl eləyən əllər dayanın,
    Boynuma dolanan qollar dayanın,
    Çiçəklər dayanın,güllər dayanın,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    * * *
    Hələ ocaqlardan od əmməmişəm.
    Dərdimi Araza göməmməmişəm,
    Vüsalın ətrinə bələnməmişəm,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Dərddən hayıf çıxmamışam doyunca
    Onu daşa çaxmamışam doyunca
    Ərk qalama baxmamışam doyunca
    Məni ötürməyə tələsməyin siz.
    * * *
    Qoyun sevincimi selə döndərim,
    Günümü uzadıb ilə döndərim ,
    Dəli həsrətimi külə döndərim ,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz!
    * * *
    Səttərxanın məzarını öpməmiş,
    Torpağını gözlərimə səpməmiş,
    Ayrılığa dəli nərə təpməmiş,
    Məni ötürməyə tələsməyin siz !
    Təbriz 1992.

    ÖZÜN ÖZGƏNİN
    Sənin tilsimindən çıxa bilmirəm,
    Neyləyim bu eşqi boğa bilmirəm,
    Yolundan gözümü yığa bilmirəm,
    Gözdağın mənimdir, gözün özgənin.
    * * *
    Öz sevdan özünü qarğışa salıb,
    Ömrün qara qalıb, yağışa qalıb,
    Taleyin tüstünlə baş-başa qalıb,
    Tüstün mənimkidir, közün özgənin.
    * * *
    Şahmara vəfandan cəfan nurludur,
    Baharın şaxtalı, yayın qarlıdır,
    Həsrətin özündən etibarlıdır,
    Həsrətin mənimdir, özün özgənin.

    QRİMLƏYİR
    Dolanır boynuma doğmalıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Sükutu ilahi bülbül cəh-cəhi,
    Mənim varlığımı qəm qrimləyir.
    * * *
    Şəfəqlər zülmətin kəsir başını,
    Bəyaz dan yerini qan qrimləyir.
    Sübh yeli meşəni, şeh bənövşəni,
    Məğrur zirvələri çən qrimləyir.
    * * *
    Şirin mürgülərdən ayrılır güllər,
    Göylər yer üzünü nura bələyir.
    Dənizdən sahilə çıxır gözəllər,
    Mərmər sinələri gün qrimləyir.
    * * *
    Tökülür dənizə nazlar, qəmzələr
    Bəxtəvər suları naz qrimləyir.
    Leyli-Məcnunları sərin gölgələr,
    Məcnun söyüdləri yaz qrimləyir.
    * * *
    Gündüzü-günəşli loğman havalar,
    Gecəni Krımda Ay qrimləyir.
    Yalları bulaqlar, yolları çinar,
    Zümrüd vadiləri yay qrimləyir.
    * * *
    Hanı gözəllikdə Krıma tay yer?
    Hanı əzizlikdə Krıma əvəz?
    Hər şey bu yerlərdə qrim götürər,
    Bircə faciələr qrim götürməz.
    * * *
    Dolanır boynuma ayrılıq mehi,
    Hardasa bir dəli həsrət inləyir.
    Kiminin bəxtini bülbül cəh-cəhi,
    Kiminin bəxtini qəm qrimləyir.
    1985.

    YOLLAR
    Ayaqla torpağın öpüşməsindən
    Doğulub böyüyür yollar həyatda.
    Tapdana-tapdana min illər boyu,
    Ömür qazanıbdır ayaqlar altda.
    * * *
    Gəlimli-gedimli yol nəsillərin,
    ölməz abidəsi, əmanətdir.
    Tapdanmaq – insanın şərəfsizliyi,
    Tapdanmaq – yolların ləyaqətidir.
    * * *
    İnsan qədəminə tamarzı qalmaq,
    Yolların bağrına çəkilən dağdır.
    Dünyada ayaqlar altda yaşamaq,
    Bircə yollar üçün alçalmamaqdır.
    1968.

    TƏZƏ NAĞARA
    Sitəm görəcəksən ulduzlar sanı,
    Bir azdan başına od ələnəcək.
    Dodaqlar öpəcək qara zurnanı,
    Səninsə sifətin sillələnəcək.
    * * *
    Hələ təpər topla, dözüm yığ hələ,
    Qanları coşdurub qaynatmalısan.
    Üzünə çırpılan sillələr ilə
    Toya gələnləri oynatmalısan.
    * * *
    Bir azdan üstünə düşəcək əllər,
    Səni nağaraçı yesir edəcək.
    Ağrından həzz alıb süzən gözəllər
    Fəryadın üstündə yallı gedəcək.
    * * *
    Bu alın yazındı, nə küs, nə inci,
    Çırtma çatlayacaq qaşında sənin.
    Dərdə bax, hamının toyu, sevinci
    Qapaza dönəcək başında sənin.
    * * *
    Alın yazısından qaçmayıb heç kim,
    Sitəmə sinə gər, qəmə qələm çək!
    Yediyin sillələr qorxma əzizim,
    Şəninə əskiklik gətirməyəcək.
    * * *
    Qoşa şapalağa dözəcək dərin,
    Nalən musiqiyə dönəcək hökmən,
    Qəm yemə, nağara, döyülənlərin
    Bütün yer üzündə xoşbəxti sənsən.
    * * *
    Bəxtəvər başına, sillələn nə qəm,
    Sillələr ömrünə nur ələyəcək.
    Dərd mənim dərdimdir, sabah bilmirəm
    Kimlər taleyimi sillələyəcək!

    ALLAH AMANDIR!
    Adamlar itirir adamlığinı,
    Adam təlxək olur, Allah amandır!
    Kələklə gələnlər küləklə getmir,
    Kələk pələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Sürülər mələşir, qoçlar həlləşir
    Çaqqal qurda dönür,tülkü şirləşir
    Cüllüt qartallaşir,milçək filləşir,
    Fillər milçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Bülbülün yurduna quzğun tökülür,
    Güllərin gözünə millər çəkilir,
    Qədim gülüstana sitəm əkilir,
    Sitəm çələng olur, Allah amandır!
    * * *
    Səyi bəy eyləyən dastançıya bax,
    Bostan tanımayan bostançıya bax,
    Pulla böhtan deyən böhtançıya bax,
    Böhtan çörək olur, Allah amandır!
    * * *
    Quru didişmədə vaxt batıb gedir,
    Hamı xalq-xalq deyir, xalq batıb gedir,
    Haqsızın əlində haqq batıb gedir,
    Haqlı “xərçəng”olur, Allah amandır!
    * * *
    Hesab çəkiləndə əyri düz çıxır,
    Üzü üzlər görən qarı qiz çıxır,
    Həqiqət bir anda dönüb fıs çıxır,
    Yalan gerçək olur, Allah amandır!
    * * *
    Namərdlər birləşir, mərdlər əyişir,
    İmanlar, məbədlər, pirlər dəyişir,
    Məqamlar dəyişir, yerlər dəyişir,
    İblis mələk olur, Allah amandır!

    HANI?
    Xoş gördük a yerlər a göylər salam
    Gəldim o yerlərdən bir salam alam.
    Danış bənövşəli, laləli talam
    Ölüb dirildiyim o anım hanı.
    * * *
    İlk eşqin qisməti gətirməyirsə
    Talada görməsin günahı kimsə
    Andına eşqinə dönük mənəmsə
    Bəs əhdinə vəfalı olanım hanı.
    * * *
    Tutulub göylərin qaşı qabağı
    Dindirə bilmirəm şahid qovağı
    Soruşa bilmirəm ayrılıq çağı
    Arxamca gözləri dolanım hanı.
    * * *
    Sənsiz bu yerlərdə şirin avazam
    Kövrələ-kövrələ axan Arazam
    “Yanıq Kərəm”yə köklənmiş sazam
    Dindirənim hanı, çalanım hanı.

    LAÇINLI ŞAHVERDİ DƏDƏYƏ
    Çoxdandır burnumun ucu göynəyir
    Şirin söhbətindən, sözündən ötrü.
    Söhbət bəhanədir, vallah, ay dədə,
    Özüm divanəyəm özündən ötrü.
    * * *
    Könlümdə bir dəli həsrət kişnədi,
    Bu dünya gözümdə sənsiz heç nədir.
    Özüm də bilmirəm niyə təşnədi,
    Gözüm Gözbulağın gözündən ötrü?!
    * * *
    Küsməyə haqqı var o dağların da,
    Lilparlı, yarpızlı bulaqların da,
    Bir il yarımdır ki, dodaqlarımda
    Bir öpüş göynəyir üzündən ötrü.
    * * *
    Bahar yal-yamaca gül ələyibdir,
    Xəyalım o yerə iməkləyibdir,
    Sinəmdə qəm-qüssə çiçəkləyibdir
    Başyurdun çiçəkli düzündən ötrü.
    * * *
    Mıxtökən zirvəsi göz diksin bizə,
    O dağlar nəriylə duraq üz-üzə,
    Dədə-bala bardaş quraq diz-dizə,
    Dizim həsrət çəkir, dizindən ötrü.
    * * *
    Hövcələm tükənib ajı il sayır
    Hər gün görüşünə ümid bağlayır.
    Mərmər səkilərdə izim ağlayır
    Şehli çəməndəki izindən ötrü.

    ÜŞÜDÜ
    Sənsiz salamımı almadı dağlar,
    Həmdəmim, həyanım olmadı dağlar,
    Elə köks ötürdü gülgəz yaylaqlar
    Yamaclar üşüdü, qaşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb süsən saraldı,
    Nərgiz pörşələndi, lalə qaraldı,
    Göyü bulud basdı, yeri qar aldı,
    Dərələr ah çəkdi, döşlər üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb ürpəşdi otlar
    Əsdi titim-titim titrəşdi otlar,
    Bəyaz yaylığını sıxdı buludlar,
    Məni sənsiz görüb quşlar üşüdü.
    * * *
    Üzümə baxmadı gədiklər, gülüm,
    Mələşdi talada əliklər, gülüm,
    Elə oxudu ki, kəkliklər, gülüm,
    Qayalar səksəndi, daşlar üşüdü.
    * * *
    Məni sənsiz görüb çağladı bulaq,
    Könlümü min yerdən dağladı bulaq,
    Körpə cüyür kimi ağladı bulaq,
    Gözümün içində yaşlar üşüdü.

    KİRPİYİMİ QƏDƏMİNƏ SƏRİM QOY!
    (Mələk Baharlıya)
    Məndən küsmə, gül nəfəsin töyşüyər,
    Səni görüb bənövşələr pörşüyər,
    Dayan gülüm, ayaqların üşüyər,
    Kirpiyimi qədəminə sərim qoy!
    * * *
    Əl verirəm, əsdirmirsən əlimi
    Gül verirəm, küsdürürsən gülümü,
    Yavaş yeri, yel dağıtmış telini
    Ürəyimin tellərinə hörüm qoy!
    * * *
    Həsrətimin çiçəkləri xallanıb,
    Ədaların şan bağlayıb, ballanıb,
    Dodağında küsüşmələr barlanıb,
    O barları dodağımla dərim qoy!
    * * *
    Heç bilmirəm ulduz nədir, Ay nədir!
    Bürcüm nə bürc, günüm nə gün, ay nədir?
    Baxışların taleyimə aynadır
    Ayaq saxla, taleyimi görüm qoy!
    * * *
    Şahmar yazıq hardan alsın dözümü?
    Nazın, qəmzən sındırıbdır dizimi.
    Yana-yana kül elədim özümü,
    Sürmə olum, gözlərinə girim qoy!

    BİLMƏYİM
    Bir gün ünvanıma gələcək ölüm!
    Zərrəcə eynimə gəlmir ölməyim!
    Elə utanıram, gələsən, gülüm,
    Sənin ayağına dura bilməyim!
    * * *
    Namərddir ölümdən üşənib qorxan!
    Bir şərbət nədir ki, içə bilməyəm?!
    Elə utanıram, adi yağışdan
    Sənin göz yaşını seçə bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram gəlib-gedəsən,
    Sənin gəlişini duya bilməyəm!
    Üstümə səpdiyin çiçəkləri mən
    Gözümün üstünə qoya bilməyəm!
    * * *
    Elə utanıram, utanıram mən,
    Ayılam, könlünü ala bilməyəm!
    Dərdim təzələnə, xəcalətimdən
    Ölmək istəyəm mən, ölə bilməyəm!

    “POÇT ŞEİRLƏRİ” SİLSİLƏSİNDƏN
    Qismətim gümandan gümana düşüb,
    Köksümdən perikib könlüm haçandır.
    Məhəbbət çəmənim tufana düşüb,
    Çırtlamır çiçəyim, gülüm haçandır.
    * * *
    Haçandır ürəyim dağlanır köz-köz,
    Dəstəkdən üstümə od ələnibdir.
    Könlümün həsrətlə gözlədiyi söz
    Telefon xəttində çiliklənibdir.
    * * *
    Gör harda qırıldı telefon teli,
    Qismətim çətin ki, isinə daha.
    Qəzaya uğrayıb eşqimin feli,
    Qanadı qırılmış isiməm daha.
    * * *
    Xətlər ümidimi veribdir bada,
    Taleyim o sözü öpəsi idi.
    O söz gümanımı öldürüb, ya da
    Üstümə səadət səpəsi idi.
    * * *
    Görən tapılarmı söz qırıqları?!
    Tutubdur üzünü ellərə könlüm.
    Baş alıb sinəmdən Gəncəyə sarı,
    Düşüb dəli kimi çöllərə könlüm.
    * * *
    Telefon telini bağrına basıb,
    Çalıb oxuduğu “Yanıq Kərəm”di.
    Neyləsin “sev”-çatıb, sözün arxası
    Bilmir ki, “-irəm”di, yoxsa”-mirəm”di?!

    BİTMƏSİN
    Apar məni o günlərə,o aya
    Göz baxmaqdan,üz yanmaqdan doymaya,
    Əllərimi əlin yaxin qoymaya,
    Nəfəsimdə də nəfəsinə yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni ilk görüşə,üşənim,
    O görüşün ayaqina döşənim,
    Biraz gecik,üşüm-üşüm üşüyüm,
    Qoy ürəyim titim-titim titrəsin
    Bu sevdamin ömrü günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o bahara gəl,gülüm,
    Cicək olum əllərinlə üzülülm,
    Bircə-bircə tellərinə düzülüm,
    Xəyalimdan özgə xəyal ötməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o yerlərə,gəzək bir.
    Anan səni şişə cəksin,dözək bir,
    Bəhanə tap,inciyək bir,küsək bir.
    Durub gedim,ayaqlarim getməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Apar məni o günümə baxim mən,
    Qizillari yandirim mən,yaxim mən,
    Öz eşqimi barmaqina taxim mən,
    Bir üzüyə yenə gücüm yetməsin,
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!
    * * *
    Daş-qaş nədir,sən qüdrətdən süslüsən,
    Göydən enməz mələklərin mislisən,
    Bu dünyada bir od mənəm,bir od sən,
    Alov varmi,mənə qibtə etməsin?
    Bu sevdamin ömrü-günü bitməsin!

    AYIRAR BU DÜNYA BİZİ NƏ VAXTSA
    Burax inadını, ay ömrüm, günüm
    Çəkilər göylərə harayım, ünüm.
    Dolaşar qəfildən ömür düyünüm,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.
    * * *
    Dağlayar qəlbini, dağlayar dağ-dağ,
    Sinəmdə əcəlin çatdığı ocaq.
    Tüstüsü gözünü yandırar ancaq,
    Üşüdər qəlbini közü nə vaxtsa.
    * * *
    Ha səslən, dağılmaz əbədi yuxum,
    Burnunun ucunu göynədər qoxum.
    Çarpaz dağlar çəkər sənə yoxluğum,
    Çiləyər yarana duzu nə vaxtsa.
    * * *
    Düşər xatirələr yadına bir-bir,
    Yanarsan günlərin oduna bir-bir.
    Əsər əsim-əsim, titrəyər tir-tir,
    Sınar qürurunun dizi nə vaxtsa.
    * * *
    Bəxtin gözlənilməz günlə rastlaşar,
    Odun da, közün də Şahmarsızlaşar,
    Dadın da, duzun da Şahmarsızlaşar,
    Ayırar bu dünya bizi nə vaxtsa.

    ƏLVİDA
    Çatdı halallaşmaq vaxtı, a yerlər.
    Yamaclar əlvida, yollar əlvida!
    Hər yarpaq mehriban bir ələ bənzər,
    Mənə əl eyləyən əllər, əlvida!
    * * *
    Dərdimi heç kimə aça bilmədim,
    Hicranın əlindən qaça biımədim,
    Zülmün sədlərini keçə bilmədim,
    Çəmənlər əlvida, çöllər əlvida!
    * * *
    Bir ocağın odu-közü olmadım,
    Saza dönüb “Yanıq Kərəm çalmadım,
    Toza dönüb qoynunuzda qalmadım,
    Cığırlar əlvida, yollar əlvida.
    * * *
    Kükrəyə-kükrəyə qabarmadınız,
    Həsrətin bəndini qoparmadınız,
    Yuyub dərdlərimi aparmadınız,
    Yağışlar əlvida, sellər əlvida!
    * * *
    Hələ bu dünyada qalmaq payım var,
    Bəxtimin üzünə gülmək payım var,
    Azadlıq yolunda ölmək payım var,
    Obalar əlvida, ellər əlvida!
    Təbriz. 1992.

    SƏNİ
    Arzumun yoluna çıxan həyatsan,
    Dönmərəm köksümdə tonqal da çatsan…
    Bilsəm ki, yandırıb-yaxsan bir odsan
    Yenə gözüm üstə qoyaram səni
    * * *
    Gülüm, könlüm hara, şikayət hara?
    Sevinər çəkdiyin çarpaz dağlara
    Gündə baxışından alsam min yara
    Xeyirxah mələyim sayaram səni.
    * * *
    Ölüncə yanında əsir qalaram
    Verdiyin əzaba layla çalaram,
    Vaxt gələr çevrilib torpaq olaram
    Gəlsən hənirtindən duyaram səni.

    BU GECƏ
    Bu gecə nə gözəl gecədir, könül,
    Bu gecə ay necə bədirlənibdir.
    Dünya süd gölündə çimir elə bil,
    Elə bil üfüqlər yerə enibdir.
    * * *
    Gecə ağ duvaqlı nazlı gəlin tək,
    Açıb saçlarını yuyur sularda.
    Yaylıq tək asılıb ağacdan külək,
    Dünya nə gözəlmiş bu ilk baharda…
    * * *
    Bəlkə ikimizik dünyada oyaq,
    Bəlkə bu gecənin gəlişi haqdır.
    Sən mənə səhərin gözləriylə bax,
    Bəxtim günəş kimi doğulacaqdır.
    * * *
    Ulduzlar torpağa tökülür dən-dən,
    Çiçək yağışında yuyulur gecə.
    Torpağın əliylə yazıla bilən
    Gözəl şer kimi duyulur gecə.
    * * *
    Uzansın bu gecə… Sökülməsin dan,
    Bu gecə huşumu başımdan almış,
    Utansın bu gecə yanaqlarından,
    Bu gecə üzündə bir qara xalmış…

    VƏTƏN ŞEİRİ
    (“Və-Tən”)
    Sui-qəsd ediblər şan-şərəfinə!
    Edam olunubdur beş hərfin də!
    “Və” keçib sərhəddin o tərəfinə,
    “Tən”qalıb sərhəddin bu tərəfində!
    * * *
    İmkan yox tikanlı sətri pozmağa,
    Pozanım olsa da, poza bilmirəm.
    Ürəyim gəlməyir bütöv yazmağa,
    Mən səni bitişik yaza bilmirəm.
    * * *
    Sən iki hecalı bir sözsən “və-tən!”
    Sətirdən-sətrə ķecirilmisən!!!
    1966.
    Müəllif: Şahmar ƏKBƏRZADƏ

“SÖZÜN AĞ RƏNGİ” LAYİHƏSİ

ŞAHMAR ƏKBƏRZADƏNİN YAZILARI

İlkin mənbə: Karabakhmedia.az– :`Sizin yerinizə utanıram mən` – Şahmar Əkbərzadənin şeirləri

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MİLLİ QƏHRƏMAN ÇİNGİZ MUSTAFAYEV

MİLLİ QƏHRƏMAN ÇİNGİZ MUSTAFAYEV

Bu gün MİLLİ QƏHRƏMAN ÇİNGİZ MUSTAFAYEVin doğum günüdür! Allah rəhmət eləsin. Ruhu şad olsun. Amin.

ZAUR USTACIN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ZAUR USTAC – YAZ SEVDASI VAR

ZAUR USTACIN YAZILARI

YAZ SEVDASI VAR

Bu payız bir başqa gəlir ömrümə,

Güzün gümanında yaz sevdası var.

Xəzana bürünüb bütün bağ, bağça

Güzün gümanında yaz sevdası var.

* * *

Bu xəzan yelimi, ya bahar mehi?

Bivaxt tumurcuqda, tər zəfər zehi,

Qızılı yarpaqda zər qəhər şehi,

Güzün gümanında yaz sevdası var.

* * *

Ustac, tac almısan Haqqın özündən,

Gözəllər xoşhaldır şirin sözündən,

Görməz, qəm süzülür qəmgin gözündən,

Güzün gümanında yaz sevdası var.

29.08.2021 – Bakı.

Müəllif: Zaur Ustac

ZAUR USTACIN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru