ƏŞİ
Dünya adam aldadandı,
Verdiyi vədləri dandı.
Qalanım bir quru candı,
Onu da çürüdür, əşi.
Şirin-şirin bəhs eyləyir,
Adamı sərməst eyləyir.
Lap qaranəfəs eyləyir,
Hədərə yürüdür, əşi.
Nə sifətlər varmış bunda –
Görünür əlli min donda?!
Göylərə qaldırır, sonda
Torpaqda sürüdür, əşi.
Zəri çox, zinəti çoxdu,
Versə də, minnəti çoxdu.
Taleyi, qisməti, baxtı
Qəfildən kürüdür, əşi.
Tələ qurub tovlayır da,
Yavaş-yavaş qovlayır da,
Əzəl-axır ovlayır da –
Qansızın biridir, əşi.
Müəllif: Əlir Nəcəfxanlı
Oxuyun >> Gözündə tük var
Zaur Ustacın şeirləri haqqında