Əruz magiyası
Qış nağılı
Hər addımımı sənli yürüşlərlə isitdim.
Hər xatirəmi sənli gülüşlərlə isitdim.
Bir cüt dodağından süzülür isti öpüşlər,
Mən surətimi titrək öpüşlərlə isitdim.
Gözlər yaş atır çiynimə,həsrətli baxışdan,
Mən çiynimi islaqlı görüşlərlə isitdim.
Ey qış nağılından tökülən qar dənəsi,bax
Gözlərmi açıb, nazlı düşüşlərlə isitdim.
Misralamışam sevgimi sözlərlə varâğa,
Hər beytimi,misramı büküşlərlə isitdim.
Payız qadını
Sakitcə məni asta qucaqlarla qucaqla.
Gəl,surətimi incə yanaqlarla qucaqla.
Ey nəmli payız qadını,ovcunla əlimi,
Şiddətli yağışlarla,sazaqlarla qucaqla.
Qəlbimdə axan qanımı dondur baxışınla,
Sən bu üzümü isti dodaqlarla qucaqla.
Pərvanədi qəlbim çəkir hicran(ı) hər axşam
Bir dəfə gəlib,nurlu çıraqlarla qucaqla.
Misraların altında uzanmış yalın eşqi,
Əllərnə bulanmış bu varaqlarla qucaqla.
Nə var ki?
Bir qətrə bu torpaqla yaranmaqda nə var ki?
Bir gün də o torpâğa qayıtmaqda nə var ki?
Pərvanə olub gəzməyə çıxmış belə ruhu
Cism ilə bərabər qoşa atmaqda nə var ki?
Ruhun belinə’ yüklə günah ilə savabı,
Məhşər gününə’ ruhu aparmaqda nə var ki?
Tövrat,Zəbur,İncil kimi min dəfə dəyişmiş
Ömrün varağın bir kərə cırmaqda nə var ki?
Razı qala bilsən mənim eşqimdən əgər SƏN,
Musa kimi dəryaları yarmaqda nə var ki?
Bel bağlaya bilsə’m uca Allaha imanla,
İsa təki çarmıxda uzanmaqda nə var ki?
Dərya gözünün sahilinə qonsa məhəbbət,
Gözdən süzülən yaşları tutmaqda nə var ki?
Yal’an yerə söz söyləmə boş-boş demə,şair
Yetmi’ş iki a’şîqə qoşulmaqda nə var ki?
Axtarır
Tökülür incə yağışlar yerə,dərya axtarır.
Elə bil dərya da bir ə’salı Musa axtarır.
Üzünü döndərdi dünya günəşə sarı,gülüm
“Ay” da öz sevgili yarın yəni leyla axtarır.
Tutulub qarə buludlarla səmanın surəti,
Göy səma sevdiyi rəngi,yəni şəhla axtarır.
Hərə öz sevdiyi gülzarının həsrətni çəkir,
Süzülür göydəki bülbül güli-rəna axtarır
Aşiq ilqarını isbat eləyə bilmir sənə,
Onun üçün də O səhra-səhra rüsva axtarır.
Gözünün altına nəmli-nəmli ilham sərilib,
Misra-misra yenə şair səndə məna axtarır.
Sevmək olarmış
Qəlbdən gözə bir eşq yolu çəkmək də olarmış.
Gözdən dodağa sevgini süzmək də olarmış.
“Mən” körpüsünü keçməyə cəhd eyləyə bilsəm,
Haqq eşqə çatıb ordaca ölmək də olarmış.
Ruhum darıxır Tanrıdan ötrü,gözəlim,bil
Cism adlı libası belə sökmək də olarmış.
Məsum baxışından uca məna dərərəm,mən
Gül gözlü gözündən elə öpmək də olarmış.
Bir Qu quşu tək kirpiyə rəna gülü qondu
Göz qırpımı ilə onu dərmək də olarmış.
Çox söz demə söz söyləmə,öz eşqini,şair
Bir göz yaşı ilə sübut etmək də olarmış.
İstəyirmiş
Ol müəyyənlikçün ariflər mühəyya istəyirmiş.
Eşqi dərk etmək üçün nuri-təcəlla istəyirmiş.
Dedilər mah(i) öz eşqin pürri-faş eyləmək üçün,
Şəms(i)dən vaxt dilənib,bir şəbi-yelda istəyirmiş.
Gözlərim səcdə qılır hər dəfə görcək gül cəmalın,
Sanki əylib surətindən zərrə sevda istəyirmiş.
Hamı düzgün yol üçün rəhbər diləyirmiş Rəbdən,
Şi’ələr mövlanı, nəsranilər İlya istəyirmiş.
Vərəq üstündə düzülmüş şairin sözləri səndən,
Damla-damla,qətrə-qətrə yeni məna istəyirmiş.
Müəllif: TANRIVERDİ ƏLİYEV
Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ >>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru