Bu gün gözəl insan, əsl ziyalı, sevimli şair İldırım Əbəroğlunun (Füzuli) anadan olduğu gündür. Ad günündə şairi rəhmətlə anırıq. Allah rəhmət eləsin. Ruhu şad olsun. Amin.
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Xalq yazıçısı İsa Muğanna nəvəsi Səma Muğannaya kitab oxumaq öyrədir.
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
ZƏFƏR NƏĞMƏLƏRİ
Lirik poema
Hər gün qulağımı bir səs oxşayır,
Könlümə yüz boya çəkən çağırır.
Ruhunu vətənin ruhuna qatan,
Canını bayrağa bükən çağırır.
Sevinir hər çiçək, hər yarpaq, hər gül,
Bu qaya səsləyir, o dağ çağırır.
Murovdan o üzə süzür xəyalım,
Bütün varlığıyla torpaq çağırır.
Qisas deyib durub gör neçə ildi,
Məzarı dağılan ruhlar çağırır.
Aparır qan izi üzü Şuşaya,
Didilmiş bədənlər, başlar çağırır.
Ağrı-ağrı kəsir ağrılarım da,
Gözlərdə çırtlayan yaşlar çağırır.
O, daş yaddaşına qurban olduğum,
Dərələr əl edir, daşlar çağırır.
Səngərdən səngərə qonur quş kimi,
Müzəffər ordunun qalib əsgəri.
Başının üstündə üçrəngli bayraq,
Yıxır sərhədləri,aşır sədləri.
Insantək dil açır hər cığır, hər iz,
Cəngi haraylayır, Segah çağırır.
Get, sənə, igiddim, uğurlar olsun,
Səni o müqəddəs sabah çağırır…
xxxxxx
Xeyir-dua ver, ana,
Yetişdi qisas anı.
Tökməyə düşmən qanın,
Qarabağa gedirəm.
Gözləməkdən usandıq,
Ta keçsin bu üzüntü…
Haqqın əlindən tutub,
Qarabağa gedirəm.
Yurdum yuxuma girir,
Qisas deyib səsləyir.
Cihad bizi gözləyir,
Qarabağa gedirəm.
Füzuli, Ağdam, Laçın,
Şuşa yolmasın saçın.
Çək dumandan çalmanı,
Qarabağa gedirəm.
Ordum yenilməz, mətin,
Dünya görsün qüdrətin.
Qana qandı niyyətim,
Qarabağa gedirəm.
Bu son döyüş, son dava…
Qarabağ alınacaq!
Dünya türkün olubdu,
Yenə “türkün olacaq”…
Xeyir-dua ver, Ana,
Qarabağa gedirəm!..
xxxxx
Bu da bir cürə ağrıdı..,
Cıxıb canımdan gedir,
Gedir əsgərliyə.
Qanımın qatı təzyiqi də
Bu sabah yerindən hövlnak qalxıb
Getdi əsgərliyə.
Dünən qonşu kəndə şəhid gəldi,
Qəzəbim bir az da körükləndi,
Mündi köhlən atın,
Sürdü əsgərliyə.
Dünənki uşaqlar,
Bığı burma igid oldu.
Dədələrdən, babalardan
Yetərincə öyüd aldı,
Aldı, getdi əsgərliyə.
Getdi dostum, getdi qonşum,
Neçə uzaq, yaxın tanışım..
Sanki kəndin tən yarısı
Getdi əsgərliyə.
Ordumuz da Allah versin,
Yeri yerindən oynadır.
Damarda qanı coşdurur,
Ağlı başından oynadır.
Hər gün qalib ordumuzdan,
Zəfər üstdən zəfər gəlir.
Əsir yurdlar azad olur,
Ürəklərə fərəh gəlir.
Murdar çəkmələr altından,
Canı qurtarır torpağın…
Rəngi açılır torpağın…
Başı ucalər torpağın..
Azərbaycan bayrağını
Qaldırır başı üstünə.
Çəkir şəhid balasının,
Mübarək nəşi üstünə…
Döyüşlərə şir tək girir,
Yurdumun cəsur əsgəri.
Bir hücumla qalaqlanır,
Leş üstə düşmən leşləri.
El-el, mahal-mahal gəzir,
Adı şanlı Ordumuzun.
Tarixi təzədən yazır,
Addımları Ordumuzun…
xxxxx
Ağır istehkamları,
Yarıb keçir ordumuz.
Düşməni biçib yerə
Sərib keçir ordumuz.
Dronlar ölüm hökmü
Oxuyur göydən yerə.
Canına qorxu düşür,
Ürəyinə vəlvələ.
Atıb qaçır hər şeyi
Silah-sursat.., texnika…
Meydanda düşüb qalır
Boş cəsarət, boş papaq…
Bir atışla Bayrakdar
Yüz canı birdən alır.
Bir bölüyün yerində
Iri bir çala qalır.
Bu Mübariz, bu Fərid,
Bu Poladın qisası.
Azərbaycan əsgəri
Tarix yazır, qısası!..
Kefi kök, damağı çağ,
Ruhu yüksək əsgərim.
Qəlbi nifrətlə dolu
Haqqa söykək əsgərim
Döyüşlərə şir kimi,
Pələng kimi atılır.
Zəhmindən yer titrəyir,
Göylər öyür adını.
Şimşək tək çaxıb keçir..,
Təzim edir dağ-dərə.
Bir yol çəkir zəfərə,
Azərbaycan əsgəri!
xxxxx
Yaxına, uzağa mərmilər düşür,
Ölüm bu meydanda marığa durub.
Güllə yağış kimi tökülür yerə,
Neçə cavan ömrü yarıda qoyur.
Əl əldən yapışır, ürək ürəkdən,
Hər əsgər bir ordu, ordu bir əsgər.
Baxmayıb aldığı yaralarına,
Yenə də döyüşə atılır əsgər.
Keçilməz dağları qalxır inadla,
Bir əli qayada, biri tətikdə.
O qoç Koroğludur, başqa kim olar,
Belə şücaətdə, belə ürəkdə…
Qanla suvarılır, qanla yuyulur,
Qarabağ qan ilə alır dəstəmaz.
Bu haqq savaşıdır, qoy bilsin dünya,
Haqq yolun yolçusu peşiman olmaz…
xxxxx
Cəbhəni düşünürəm…
Könlüm xəyal atında.
Indi on igid çıxır,
Bir boz daşın altından.
Bir bədəndən göyərir,
Vurulan yerdən çıxır.
Göydə Günəşdən yağır,
Yerdə buluddan çıxır.
Yerdən, göydən güc alır,
Azərbaycan əsgəri.
Səmaya kəmənd atır,
Azərbaycan əsgəri.
Öndə Ali Baş Komandan-
O ər oğlu ər durub.
Qardaşı Ərdoğan da,
Deyir qorxma, vur.., durub.
Öz taleyini yazır,
Öz əli millətimin.
Dünya önündə matdı,
Ördumun qüdrətinin.
Dabanına tüpürüb,
Qaçır dinsiz erməni.
Yadların qısqırdığı,
Yurd-yuvasız erməni.
Üçrəngli bayrağımız
Tellənir Qarabağda.
Bu gün torpaq özü də
Əsgərdi Qarabağda.
Hər kəsilən əzadan,
Gör neçə baş göyərir.
Qədəm qoyduğun yerdə,
Çöl gülür, daş göyərir.
Get, sənindi Qarabağ,
O od-ocaq sənindi.
O toy-büsat sənindi,
Get, indi vaxt sənindi…
Başın üstündə Allah,
Tanrı səni qorusun.
Günəşin övladları
Bu vətəni qorusun!…
xxxxx
Ey dahi Füzulinin adına olan şəhər,
Nadürüst əllər ilə hər şeyi talan şəhər.
Gecə-gündüz saç yolub yelə sovuran şəhər,
Sil gözünün yaşını, qalx ayağa, gəlmişik!
Göstər yaralarını, dünya görüb utansın,
Kör gözlərə işıq ver, bəlkə görüb utansın.
Talansın zülmün evi, evin tək yağmalansın,
Udduq haqq savaşını, ver sadağa, gəlmişik!
Səni körpə uşaq tək böyüdərik, darıxma,
Soyumuş ocağını isidərik, darıxma.
Yenə birgə şadlanıb, sevinərik, darıxma,
Baxıb dönər qürurdan ürək dağa, gəlmişik!
Ilahi özü yazıb türkə qalib qisməti,
Istiqbalı, zəfəri, bu şanı, bu şöhrəti.
Dağıldı zülmün evi, qurmağa mehr-ülfəti,
Doğma yurd-yuvamıza-Qarabağa gəlmişik!..
xxxxxx
Daş üstə daş qoymayıb,
Özü bayquş olanlar.
Otuz ildə mikrob tək,
Yurdumuza dolanlar.
Nə yeri var, nə yurdu,
Dığa oğlu dığanın.
Qadın deyil, ana yox,
Şeytan, iblis doğanın.
Məkrindən, hiyləsindən,
Allah da baş açammır.
Çaşdırıbdı dünyanı,
Bu ilanlar, çayanlar…
Allahın evini də,
Donuzxana ediblər.
Canlı, cansız nə varsa,
Zülm, işgəncə veriblər.
Barbarlıq, vandalizm,
Qanından gəlir “yan”a,
Gedib gələn nəfəsi,
Köklənibdi yalana.
Yaşadığı evimi,
Otağımı yandırır.
Meşələri odlayır,
Ağacları yandırır.
Göyə tüstü tək qalxan
Bu torpağın ahıdı.
Şəhiddi burda hər şey,
Hər şey ağır yuxudu…
xxxxxx
Qarı düşmən qəzəbini,
Hirsini qusur indi də.
Acığını ağaclardan,
Evlərdən çıxır indi də.
Soyur, talayır, sonra da
Evləri yandırıb çıxır.
Azərbaycan bədxahlara
Yenə də zirvədən baxır.
Nəyi varsa yığışdırır…
Köhnə, təzə paltarını,
Ucuz, nimdaş palazını…
Lap “unitaz”ını götürür,
Amma..
Körpəsini qoyub gedir!
Qəbirdən ölü çıxarır,
Ocaqdan külü götürür.
Qıymır Allahın itinə
Önündən yalı götürür…
Rədd olub gedir erməni!
Döyüş meydanında qalan,
Şəhidi vecinə deyil.
Etiyi cinayətlərin,
Şahidi vecinə deyil..
Allahdan qorxusu yoxdu,
Içində ağrısı yoxdu.
Axtar, sözünün içində,
Bir kəlmə doğrusu yoxdu…
Asta-asta köks ötürüb,
Torpaq dikəldir belini.
Dodağı qaçır yolların,
Gözləri gülür çöllərin…
Dili açılır güllərin…
Rədd olub gedir erməni…
xxxxxx
Səsi gəlir qulağıma Şuşanın,
Könlü yara, qəlbi qırıq Şuşanın.
Damarında qaynar qanı coşanım-
Yürü Ordum, yürü Qurdum, Şuşaya!
Dağ başında çiçək açmış kimidi,
Bir əliylə göyü qucmuş kimidi.
Canımızın ruhu uçmuş kimidi,
Yürü Ordum, yürü Qurdum, Şuşaya!
Şəhidini al çiyninə sən yeri,
Yamaca yat, buludlarla tən yeri.
Addımların qoy titrətsin göy- yeri,
Yürü Ordum, yürü Qurdum, Şuşaya!
Igidlərin yağılardan öc alsın,
Üzümüzə şanlı sabah açılsın.
Məscidlərdən Azan səsi ucalsın,
Yürü ordum, yürü Qurdum, Şuşaya!
xxxxxx
Qisas qiyamətə qalmadı, Allah,
Yurdun üzüyünün qaşı alındı.
Şad xəbər gətirdi açılan sabah,
Sevin, Azərbaycan, Şuşa alındı.
Alındı daşalara çilənən qanım,
Bu zəfər elə o daşa yazıldı.
8 noyabr 2020-
Tarixə şərəflə Şuşa yazıldı.
Ordum müzəffərdi, əsgərim igid,
Əyilməz qürurum, qəddim alındı.
Bağlandı düşmənin bəndi-bərəsi,
Vətənin ən uca səddi alındı…
xxxxxx
Sevgililər günü bir bəhanədir,
Tanrının ver günü sevirəm səni.
Gecə aydınlığı, günün dan üzü,
Axşamın toranı sevirəm səni.
Baxtımın qadasın alanı gəlib,
Bu Qaval daşının çalanı gəlib.
Araz qovuşdurub, Kürmü gətirib,
Kitabım, Quranım, sevirəm səni.
Iki min yeddi yüz səksən üç dəfə,
Boynuna qol saldı bu böyük zəfər.
A doğma yurd yeri, a kənd, a şəhər,
A dağım, aranım, sevirəm səni.
Torpaqla danışım, suyla dərdləşim,
Düzənlə əlləşim, dağla behləşim.
Bir qaya döşündə qoy heykəlləşim,
Şuşam, can dərmanım, sevirəm səni!
xxxxxxx
Yağış yağır, islanır
Məzarın yaşdı, şəhid.
Burda necə yatmısan,
Yastığın daşdı, şəhid.
Cismindən şirə çəkib,
Çiçəkləyər torpağın.
Altında döşəyindi,
Üstündəsə yorğanın.
Üçrəngli bayrağının
Nuru düşüb üzünə.
Yenə səsləsə vətən,
Ellər gələr səsinə.
Yollanar döyüşlərə
Azadlıq carçıları.
Siz yenilməz ordunun
Şahidlik yolçuları.
Rahat ol, ta dinc uyu,
Qanın qalmadı yerdə.
Dönür köçkün ellərin,
O, doğma, əziz yurda.
Dalğalanır vüqarla
Bayrağım Qarabağda.
Başlanır türk ellərin,
Növrağı Qarabağda…
xxxxxx
İlahi, nə gözəl açıldı sabah,
Gəldi Kəlbəcərin xeyir xəbəri.
Torpağı başabaş xəzinə olan,
Dağların başında bitən şəhərin.
Gözü yolda idi, qulağı səsdə,
Bir az da incikdi bizdən Kəlbəcər.
Bir vaxt çal-çağırlı, toylu-düyünlü,
Bəxti bəxtimizlə gülən Kəlbəcər…
…Gözəl yağır Kəlbəcərin dağına,
Dədə Şəmşir, qara bax e, qara bax.
Dərd yuyulur dağlarının döşündən,
Axıb gedir qara, bax e, qara, bax.
A Sücayət, ahın tamam oldu ki,
Boşalmışdı sinən altı, doldu ki.
Azərbaycan bir qələbə çaldı ki…,
Düşmən bağrı yara, bax e, yara.., bax…
Deyirdin “neyləyək, baxt belə baxtdı”,
Inandın “hər şeyi həll edən vaxtdı.”
Rahat uyu, Kəlbəcərin azaddı,
El qayıdır, ora bax e, ora bax…
xxxxxx
Bu gün də Laçının günüdü, Allah,
Axır ki, yurdumdan gedir erməni.
Çiynini göylərin tağına verib,
Şəhər bircə anlıq özünə gəlir.
Nələr görmədi ki, əsir torpağım,
Talandı, soyuldu, varı daşındı.
Hər murdar çəkmədən, iyrənc nəfəsdən,
Havası qaraldı, cismi aşındı.
Fəqət şax dayandı, namərd düşmənə,
Daim boz üzünü göstərdi şəhər.
Inandı, gələcək azadlıq günü,
Yağıya yerini göstərdi şəhər.
Dolanbac yolları qolları kimi,
Açıb ordumuzu qarşılayır, bax…
Dünəni tarixdə qalacaq, bu gün
Üzünə açılır yeni bir sabah…
xxxxx
Gözün aydın olsun, Laçın, ay Laçın,
Sənin də ömrünün şad vaxtı gəldi.
Fələyin çərxinin dolanan vaxtı,
Düşmənlərin məğlub, pərt vaxtı gəldi.
Belini dumanlar qurşasın daha,
Telini küləklər dağıtsın yenə.
Oğullar doğulsun mərd, cəsarətli,
Analar pir deyib böyütsün yenə.
Gözəllər naz etsin gülə, çiçəyə,
Igidlər at minib, meydan sulasın.
Atalar fərəhlə köksün ötürsün,
Körpələr bəxtiyar, könül xuraman…
Quşlar qanad çalsın səmada rahat,
Həkəri kükürəyib coşsun fərəhdən.
Yenə axşam düşsün, Ay doğsun gecə,
Sabah Günəş qalxsın dağlar belindən…
xxxxx
Elə bircə sənsən, elə bircə sən,
Elə bircə dəndi, elə bircə dən
Bu mavi səmaya əlimdən düşən…
O da göyərdi!
Göyərdi, göyərdi, göyərdi, Allah,
Bu çöllü biyaban, bu yer göyərdi…
Allahın açdığı o sirr göyərdi…
Qalmadı bir dərdim,
müdam, göyərdi!
Havası başımdan getməmişdi ki,
Yerini özgəsi tutmamışdı ki…
Bax bu çopur daş da, o sıldırım da,
Tutdu kişi kimi verdiyi sözü…
Adam, göyərdi!
Göylərin ətəyi, sualrın üstü,
Qayaların altı, yolların üstü,
Bacamızdan çıxan o köhnə tüstü
Odunsuz, ocaqsız qalxıb göyərdi…
Uşaq tək sevindi hər cığır, hər iz,
Dağlar yetim idi, çöllər kimsəsiz.
Yeridi üstümə əsir kəndimiz,
Səpdi göz yaşını dam-dam, göyərdi…
Zəngilan, Qubadlı, Ağdam göyərdi!…
xxxxxx
Ən gözəl şeiri sən yazdın,
Ali Baş Komandanım!..
Mübtədası, təyini, xəbəri öz yerində.
Azərbaycan əsgəri cəbhənin köz yerində
Düşmənlərin başına od ələyir davada…
Xalq dəmir yumruq kimi birləşmiş ətrafında,
Hər sözün bir qələbə, hər zəfərin söz sənin!
Gözləyir doğması tək hər saat hər kəs səni…
Hər əsgərin qəhrəman, Ordunsa şücaətli…
Dövlətinə sadiqdi, xalqına sədaqətli…
Nə yazsam sənə çıxır, nitqimə sən gəlirsən,
Sən elə Atatürkə, Heydərə tən gəlirsən.
Ha baxıram, hər dəfə mənə Vətən gəlirsən,
Başqa nə desəm azdı…
Ali Baş Komandanım!
Danışırsan inamla, susursan iftixarla,
Ətrafında ulu xalq dayanıbdı vüqarla.
Qürurla dalğalanır, bayrağımız qürurla…
Ta Qarabağda yazdı…
Ali Baş Komandanım!..
xxxxxx
…Bitdi müharibə, qurtardı dava,
Açıldı qıfıllı, bağlı qapılar.
Çıxdı azadlığa Qarabağımız,
Çıxdı azadlığa o dağlarımız…
Çıxdı azadlığa otlaqlarımız…
Əyninə al-əlvan donunu geyib,
Çıxıb bayram etdi yaylaqlarımız..,
Sevincdən ağladı obalarımız…
Başlandı uğurla bərpa işləri,
Asfalt yol çəkildi Suqovuşana.
Bir yol da qol açıb Şuşaya gedir…
Çiskinə, dumana əl edib qalxır,
Bu yol baş götürüb Allaha gedir.
Deyir “haqq nazilər, amma üzülməz”.
Bu torpağın ahı yerdə qalmadı.
Qalmadı hesabı qiyamət günə,
Qisası alındı, şükür, qalmadı.
Sərhəddə möhkəmdi, ayıq-sayıqdı,
Vətənin polad tək mətin əsgəri.
Ən çətin döyüşdən üzüağ çıxan,
Əsrin savaşını udan əsgəri.
Dağılmış evlərin ruhu şadlanır,
Onlar da yaralı, ya da şəhiddi.
Bulaqlar, meşələr, otlar, çiçəklər,
Qatil əməlinə diri şahiddi.
Bilsin, agah olsun düşmənlərimiz,
Demişdik bu yurda qayıdacağıq.
Dünyanın mərkəzi-Qarabağımda,
Yeni bir gülüstan yaradacağıq!
Dünyaya göstərdik türklüyümüzü,
Dünyaya göstərdik sərt üzümüzü!
Qaldırdıq göylərə haqq səsimizi,
Yazdıq, qanla yazdıq tariximizi…
Dünyanın ən uca yerindən asdıq-
Asdıq QARABAĞDAN Bayrağımızı!..
xxxxxx
Qələbə yaraşır mənim xalqıma,
Yel vurub əsdirirqalib Bayrağı.
Açılır qanadı Azərbaycanın,
Geyinib, bəzənib bayram sayağı…
Iki min yeddi yüz səksən üç igid,
Iki min yeddi yüz səksən üç heyrət!
Iki min yeddi yüz səksən üç oğul,
Torpağa can verdi, yurda fəxarət!..
Yenə öndə gedir qəhrəman Polad,
Sirli təbəssümü dodaqlarında.
Sağına, solunda cəm əsgərləri,
Fəxrlə addımlayır ali meydanda.
Baxır, iftixarla seyr edir İlham,
Ali Baş Komandan, Heydərin oğlu!..
Əsrin savaşını aparan kişi,
Yurdunu dünyaya tanıdan kişi…
Bir bax, dalağalanır mavi səmada,
Üçrəngli bayrağı Azərbaycanın.
Cənnət Qarabağda, ana yurdumda,
Başlanır növrağı Azərbaycanın!..
Qəhrəman Ordumuz düzülüb səf-səf,
Başını dik tutub nizamla geçir.
Düşmən bağrı yaran silah, texnika,
Qalib əsgərlərlə qol-boyun keçir.
Azadlıq Meydanı qaynar bir ocaq..
Danışır aramla İlham Əliyev:
“Nə vaxt baş qaldırsa bilsin erməni,
Yenə də taleyi belə olacaq…”
Ərdoğan səsinə səs verir onun,
Azərbaycan özgür, Qarabağ azad!..
Kardeşiz, kardeşdir ölkələrimiz,
Birdir yollarımız, qoşadır bu ad…
Qəhrəman zabitlər, igid əsgərlər,
Bayram libasında keçir meydandan.
A qartal baxışlı, məğrur yerişli,
Özün Qarabağsan, Azərbaycansan!…
Ali Baş Komandan, yaşa, çox yaşa,
Ata vəsiyyətin yetirdin başa.
Qaytardı Şuşanı sahiblərinə,
Qəhrəman Ordumuz İlhamla qoşa….
Son
Müəllif:Şahnaz ŞAHİN
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
HERMAFRODİT
(…”payıza”…)
Məchulsa, cinsi bir kəsin,
Bəlkə, hermafroditdi…
Adı yoxsa, bir nakəsin,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Qışdı ya payız bilinmir,
Qovun ya qarpız bilinmir,
Oğlandı ya qız bilinmir,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Adamdı, oyux bilinmir,
Bordaxdı, burux bilinmir,
Atdı ya ulax bilinmir,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Şalğamdı, pazı bilinmir,
Çoxu çox, azı bilinmir,
Ördəyi, qazı bilinmir,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Nə sudadı, nə quruda,
Nə lildədi, nə duruda,
Çatmayıb, qalıb boruda,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Bilinmir hara malıdı,
Ayağında at nalıdı,
Qabağında it yalıdı,
Bəlkə, hermafroditdi…
* * *
Halından halıdı Ustac;
Dərdi böyük, dərdə möhtac,
Nişanı var, ləçəkli tac,
Bəlkə, hermafroditdi…
14.09.2020. Bakı.
Müəllif: Zaur USTAC,
“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,
şair-publisist.
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
QAMƏRİYYƏ HƏRFLƏRİ
Əgər kəlmə qəməri hərflə başlayırsa bu balda birinci hərf təşdidsiz (tək) oxunur və bu 14 qəməriyyə hərflər aşağıdakılar.
Ğayn – غ Əyn – ع Xa – خ Hə – ح Cim – ج Bə – ب Əlif – ا
اَلْكيَابُ – Əl kitəbu
Tuncay ŞƏHRİLİ TƏRƏFİNDƏN APARILIR.
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
SƏMA MUĞANNA – YENİ GÜNƏŞ
(Ağazadə Səma Elbrus qızı haqqında)
Salam olsun, dəyərli oxucum! Bu görüşü bizə ərməğan etdiyinə görə Böyük Alaha şükürlər olsun! Sizlərlə yenidən həmsöhbət olmaq çox xoşdur! Bu dəfə söhbətimizin mövzusu əlinə yenicə qələm almasına baxmayaraq, artıq kifayət qədər uğura imza atmış gənc qələmdar barəsində olacaq. Haqqında söhbət açacağımız gənc yazar qısa müddət ərzində öz imzasını tanıtmağı bacarmış, ədəbi cameədə sözünü deməyə başlamışdır. Söhbətə başlamazdan əvvəl onu qeyd etmək istəyirəm ki, bu dəfə sizinlə bir az hüznlü, gərgin, amma bir o qədər də romantika dolu dünyaya səyahət edəcəyik. Bu dünyanın balaca fidanı xəzan olan yarpaqların arasında öz qələmini tapmış və ondan bərk-bərk yapışıb dikələrək, bu qələmin gücünə bələd olduğundan ona söykənib var gücü ilə, səsi gəldikcə, sözü yetdikcə; “…ey kor olmuş dünya, mən də varam” – deyə hayqırmaqdadır. O qələm onu çox fırtınalarla qarşılaşdırmış, o kiçik, məsum ürəyində od qalamışdı. Bu odun qor götürdüyü ocaq bəşəriyyətin söz məbədinin müqədəsliyinə müqədəslik qatan piraninin piridir. Bu od hərdən sönsə də, hər dəfəsində yenidən daha güclü alovlanmışdır. Alovlanmış və daha da gurlanaraq sönməmiş, əksinə parlaqlığını artırmışdır. Bu od o ocaqdan rişələnib ki, çoxlarımız qiyabi də olsa bu barədə məlumatlıyıq. Bu od o ocaqda, o məbəddə alovlanır ki, onun nə vaxtsa sönməsini heç birimiz istəmərik. Əksinə bu yazını oxuyandan sonra çoxunuz mənimlə razılaşacaqsınız ki, hamımız bu ocağın qorunu, alovunu mühafizə etməli, onu qorumalı daha da gur alovlanmasına, zülmət dünyamızı işıqlandırmasına, soyuq dünyamızı isitməsinə kömək olmalıyıq. İndi sizi bu müqəddəs məbədin ocaqdarı ilə tanış etməyin vaxtı çatmışdır. Bu müqəddəs məbədin indi-indi alovlanmağa başlayan qoru, bu qoca çinarın yeni pöhrəsi, fidan balamız, gənc yazar, dahi söz ustadı İsa Muğanna ocağının, irsinin varisi, qoruyucusu, daşıyıcısı Səma Muğannadır.
Qısa Arayış:
Səma Muğannna (Ağazadə Səma Elbrus qızı) 2006-cı il martın 2-də Bakıda ziyalı ailəsində dünyaya gəlib. Babası “İstiqlal” ordenli Xalq yazıçısı İsa Muğanna kiçik yaşlarından Səmanın tərbiyəsi ilə məşğul olmuş, onda ədəbiyyata maraq oyatmışdır. Hal-hazırda Səma 189-190 saylı orta məktəbin 10-cu sinfində təhsil alır, 3 kitab müəllifidir, “Yazarlar” jurnalının redaksiya heyətinin üzvüdür, “Ulduz” jurnalında, “Ədəbiyyat və “Kırımın səsi” qəzetlərində, eyni zamanda müxtəlif saytlarda əsərləri işıq üzü görmüşdür. “Ziyadar” Mükafatı laureatıdır.
Səma Muğanna ilə mənim tanışlığım “Adam və Papatyanın Tanrıyla görüşdüyü gün” kitabı ilə olub. Kitab adı ilə diqqətimi çəksə də oxuduqdan sonra bu gənc müəllifin söz dünyası, düşüncələri fikrimi məşğul etməyə başladı. Daha sonra “Göyərçinin qəribə sevgi hekayəsi”, “Lal şəhərim” və digər kiçik həcimli yazıları ilə tanış olduqca hər şey mənə məlum oldu. Söz dünyası, bədii ədəbiyyat öz yeni tacidarını qarşılamağa hazır olmalıdır. Söz səltənətinin yeni sultanının tacının parıltısı artıq ədəbiyyat üfiqlərində görünməkdə, atının ayaq səsləri isə eşidilməkdədir.
Əgər bir az da dərinə gedib, Səmanı daha yaxından tanımağa çalışsaq, bu körpə fidan bala qələminin varlığına sarılaraq ayaqda qalmağı bacarıb. Kiçik dünyasında rəngarəng göy qurşağını kiçik ev edib, o evin də, küçənin də ən şirin nəğməsi olub. Bu nəğmə böyüdükcə səsi ətrafı da ovsunlamış və ovsunlamaqdadır.
Səsdən söz düşmüşkən, sözün əsl mənasında Səma həmdə məlahətli səsə və özünəməxsus ifa tərzinə malik qiraətçi kimi də özünü uğurla sınayır.
Bütün bu sadaladıqlarımızın hamısı Səmada ilkin mərhələdə, işartı formasındadır. Ancaq, ondakı əzim və bir də söykəndiyi soy-kök onu deməyə əsas verir ki, biz çox parlaq bir gələcəyi olan söz adamı, yazarla müasirik.
Səmanın yaradıcılıq dünyasına səyahət etdikcə qəlbləri riqqətə gətirən səhnələrlə tanış oluruq. Qələm sahibinə rəğbətimiz artır.
Səma həyat eşqini, duyğularını, yaşadıqlarını sadəcə qələmə almır. O bəlkə də şəxsən onun özünə aid olanları böyük ustalıqla ümumiləşdirməyi bacarır. Öz yaşıdlarının, bəzən (çox vaxt) isə hətta yaş və digər stereotipik baryerləri aşaraq bütün insanlığın, cəmiyyətin problemlərini uğurla qabarıq şəkildə təqdim edir. O bütün varlığıyla sarıldığı qələmini barmaq uclarıyla izləyərək yazır. O qələminin sözünü dinləyir. Səmanın qələmindən çıxmış bir az mistik, sevgi dolu hekayətlər oxucunu ovsunlayır. Qələminin sehrini izləyən oxucusu bu yalan, fani dünyadan ayrılıb, onun sevgi dolu dünyasına səyahət edir. Səmanın qeyri-adi, sehirli söz dünyasına düşmüş oxucu həyata tamam başqa gözlə baxmağa başlayır. O dünyadan bu dünyaya yeni əhval-ruhiyyədə qayıdır.
Səmanın söz aləmində uğurlar qazanmasında rol oynayan ilk olaraq babası İsa Muğanna və ailəsi olub. Bu körpə fidan bala dünyaya göz açdığı ocaqda ədəbiyyat qoxusunu duymuş və qələmi əlinə almışdır. Təbii ki, onun yanında dəstəkçiləri də olmuşdur və bu gün də var. Günəş olmadığı zaman Ay Yeri işıqsız qoymadığı kimi, İsa Muğanna yoxluğunda Səma Muğannanın da muğannasevərləri sözsüz qoymayacağına əminik.
Son olaraq Səmaya onu demək istəyirəm ki, əzizim Səma başlanğıc mükəmməldir! “Sükanı belə saxla!” Bax, beləcə davam et! Daim öz üzərində işlə! Biz ədəbiyyat üfiqlərində sənin timsalında yeni bir günəşin doğduğuna inanırıq. Sənin boynuna düşən bizim yanılmadığımızı sübut etməkdir. Bu keşməkeşli, çətin ancaq, şərəfli yolda uğurların bol olsun!
Sona qədər həmsöhbət oduğunuz üçün təşəkkür edirəm. Böyük Allahın yardımı və izni ilə yenidən görüşənədək! Allah amanında.
Müəllif: Zaur USTAC,
“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,
şair-publisist.
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
ATAMI EVLƏNDİR
(hekayə)
Talıbla Səkinə bir-birini sevərək evlənmişdilər. Neçə illərdir can deyib, can eşidirlər. Qohum-qonşu bu sevgiyə, bu istəyə alqış deyir, onları nümunə göstərirdi. Bu sevgidən 3 qız, bir oğul dünyaya gəlmişdi. Hamısı da yaxşı ev-eşik sahibi idi. Nəvələri də vardı. Amma Talıbla Səkinənin məhəbbəti tükənmək bilmir, günü-gündən qüvvətlənir, aşıb-daşırdı.
Bax, eşqi, sevgi, məhəbbət belə olar!
Səkinə Talıbı evdə qoyub harasa getməzdi, getsəydi də darıxıb tez evə dönərdi. Talıb da eləcə. İşdən sonra heç yerdə ləngiməzdi. Səkinəsini görməyə tələsərdi.
Qızlar qanadlanıb uçmuş, ərə getmiş, öz sevgilərinə qovuşmuşdular. Axır vaxtlar gileylənirdilər. Səkinə arvad onlara baş çəkə bilmirdi. Öz Talıbının yanını kəsdirib durmuşdu, onun qulluğunda idi. Bacılar bir-birinə:
-Nə edək ki, anamız bizə tez-tez gəlsin. Elə hey biz gedib onu əziyyətə salırıq.
Balaca bacı böyük bacısına:
-Deyəsən mən çarəsini tapmışam.
O, bacısının qulağına nə isə pıçıldadı. Gülbəniz başı ilə razılığını bildirdi.
Çinarə anasına zəng etdi:
-Necəsən, anacan? Nə zaman görünəcəksən? Uşaqlar darıxıb nənələrindən ötrü.
Səkinənin səsi gəldi:
-Ay qızım, axı sənin xəbərin var, atan məzuniyyətdədir. Bütün günü evdədir. Qulluğunda durmaq, çayını, çörəyini vermək lazımdır. Onu tənha qoyum hara gedim?
Çinarə:
-Düz deyirsən, anacan. Atam işdə-gücdə olanda həftə səkkiz, mən doqquz bizdə, bacımgildə olardın….
Qızının kinayəsini başa düşən Səkinə özünə haqq qazandırmağa çalışdı:
-Nə edim, ay qızım, atan darıxır. Mənsiz qala bilmir.
Bunu eşidən Çinarə atmaca atdı:
-Ay ana, elə isə, sən atamı evləndir. Qoy onun yanında bir arvad olsun. Yanında başqa arvad olsa, kişi səndən əl çəkər. Biz də sənin üzünü görərik!
Qızının sözü Səkinəni tutdu:
-Ay qızım, bu nə danışıqdır?
Telefonda Çinarə ilə Gülbənizin qəh-qəhəsini eşidən Səkinə başa düşdü ki, qızı onunla zarafat edir. Onu da gülmək tutdu.
Bakı şəhəri, 12 aprel 2021-ci il
Müəllif:Akif ABBASOV
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
NƏ GÖZƏL
Dünyamızı çiçək görən,
Gözlər nə gözəl, nə gözəl…
Ruhumuza şəfa verən,
Sözlər nə gözəl, nə gözəl….
* * *
Gül əkənlər, gül dərəcək,
Qəlb deyəni, dil deyəcək,
Düz əyrini, düz görəcək,
Düzlər nə gözəl, nə gözəl….
* * *
Ustac olub sözə məftun,
Daim gülən üzə məftun,
Qəlbdə qalan izə məftun,
İzlər nə gözəl, nə gözəl….
27.09.2016. Bakı.
Müəllif: Zaur USTAC
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
Qadınlar
Qəlbi yara qadınlar,
Bəxti qara qadınlar
Ərin baxan gözündə,
Təkcə,bircə mətbəxdə
İşə yarar qadınlar.
Kövrək olur qəlbləri,
Acı olur dilləri
Yığılır dərd,qəm,kədər
Sevinc bilməz qəlbinə.
Kimsə sormaz de niyə?
Kimdən,nədən,nə səbəb?
Niyə küsdün bu qədər?
Həyat incitdi səni?
Yoxsa ümid kəfəni?
Bu dar evdə neynirsən?
Gülürsən,sevinirsən?
Gözlərin onu demir
Bir kədər var içində
Kədərlisən niyəsə
Bu boş evin içində
Bədbəxt olur qadınlar
Sevgi görməz,sevilməz
Hörmət görməz,bilinməz
Varlığının dəyəri.
Başqasına gülüş atan,
O əclafın dəyəri
Niyə ölmür gözündə?
Niyə getmirsən o evdən?
O ev deyil kəfəndi
Bu daş deyil,bədəndi
Vermə zülüm özünə
Bir səhifə aç özünə
Sil keçmişi, sil onu
Çıx get,bədbəxt cəmiyyətin
Gətir həzin sonunu
Qoy bilsənlər qadınlar
Qul deyil ki,qüvvədir
Özün sevən qadınlar
Zərgərə zər olar da,
Taxtaya mismar deyil…
Müəllif: Fəridə ABDUL
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru
SÖZ MÜQƏDDƏSDİR
Dostum, kəmənd ilə tutmazlar sözü,
Cələ qur, dilinə qoy özü düşsün…
Oynama, qələmlə huydurma – ağac,
Elə tut, əlinə qoy izi düşsün…
* * *
Qələm müqəddəsdir, müqəddəsdi söz,
Onların nazın çək, möhnətlərə döz,
Gör, sənin ağzına baxır neçə göz,
Qələmlə uslu ol, qoy üzə düşsün…
* * *
Gəldin bu aləmə, ərkanı gözlə,
Yaxşı bax ətrafa, dövranı izlə,
Ustac əmanəti, aram ol sözlə,
Qələmlə elə yaz, qoy izi düşsün…
01.05.2017. Şamaxı.
Müəllif: Zaur USTAC
YAZARLAR.AZ
===============================================
<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>
Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru