ÜMÜDÜM VAR
Gecə gəlib pəncərəmə söykənib,
Ulduzlar da yorğun baxır üzümə.
Bu günədək qoymadığım adını,
Həsrətim var, başın qoyub dizimə.
Kirpiklərim gözlərimə tor atıb,
Dalğalarım arzuları batırır.
Ay ilahi, gör nə günə qalmışam,
Dərdim mənə lay-lay çalıb yatırır.
Yollar uzun, addımlarım səssizdi,
Yorğun-yorğun hara gedir xəyalım?
Ümüdlərim incə ipə çevirib,
Cəllad kimi boğur məni ay zalım!
Dindirməsən aylar ilə dinmərəm,
Mən özünə düşmən olan biriyəm.
Külə dönmüş xatirələr içində,
Göz yaşımı gərək boğam, kiriyəm.
Ümüdüm var səhər yenə gələcək,
Qaranlıqlar gün gölündə batacaq.
Bu gün mənə üsyan edən duyğular,
Sakitləşib qucağımda yatacaq…
Müəllif: Şəfəq Vilayətqızı
Oxuyun >> Gözündə tük var