Zaur Ustac yaradıcılığında tarixin izləri (“Övladıyam” şeiri əsasında tarixə qısa ekskurs) Azərbaycan poeziyasında milli yaddaşın, tarixi şüurun və vətənçilik düşüncəsinin bədii ifadəsi hər zaman xüsusi yer tutmuşdur. Bu ənənə klassik ədəbiyyatdan başlayaraq müasir dövrə qədər müxtəlif sənətkarların yaradıcılığında davam etmiş, hər dövr öz tarixi hadisələrini, qəhrəmanlarını və mənəvi dəyərlərini poeziyanın dili ilə gələcək nəsillərə çatdırmışdır. Müasir Azərbaycan poeziyasında bu xətti uğurla davam etdirən qələm sahiblərindən biri də tanınmış hərbçi-şair Zaur Ustacdır. Onun 13 noyabr 2020-ci ildə – Azərbaycanın Vətən müharibəsində qazandığı tarixi Zəfərdən dərhal sonra qələmə aldığı “Övladıyam” şeiri yalnız poetik nümunə deyil, həm də milli kimliyin, tarixi yaddaşın və dövlətçilik ideyasının bədii manifestidir. Şeir Azərbaycan tarixinin müxtəlif dövrlərini, qəhrəmanlarını, mənəvi dəyərlərini və milli ideallarını vahid poetik sistemdə birləşdirərək oxucunu minilliklər boyunca davam edən milli mübarizə yoluna aparır. Şeir ilk misralardan etibarən müəllifin kimliyini fərdi yox, milli məzmunda təqdim edir: Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Bu misralarda “mən” anlayışı bütöv xalqın simvoluna çevrilir. Şair özünü yalnız bir insan kimi deyil, qalib ordunun döyüşçüsü, Azərbaycanın qəhrəmanlıq ənənələrinin davamçısı kimi təqdim edir. Burada “övlad” sözü bioloji yox, mənəvi və tarixi məna daşıyır. O, xalqın tarixinin, mədəniyyətinin və dövlətçilik ənənələrinin varisi olduğunu bəyan edir. Şeirin diqqət çəkən əsas xüsusiyyətlərindən biri tarixi şəxsiyyətlərin ardıcıl və sistemli şəkildə poetik mətnə daxil edilməsidir. Bu şəxsiyyətlər sadəcə ad olaraq çəkilmir, hər biri müəyyən ideyanın rəmzi kimi təqdim edilir. İlk növbədə Babək obrazı ön plana çıxır: Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! Babək Azərbaycan tarixində azadlıq ideyasının, mübarizənin və əyilməz iradənin simvoludur. Şair Babəkin adını çəkərkən onu keçmişdə yaşamış tarixi şəxsiyyət kimi deyil, bu gün də yaşayan ruhun daşıyıcısı kimi təqdim edir. Burada “hürr övladıyam” ifadəsi milli istiqlal düşüncəsinin poetik ifadəsinə çevrilir. Növbəti bənddə müəllif Azərbaycanın böyük mütəfəkkirlərinə üz tutur: Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü… Burada İmadəddin Nəsimi sadəcə klassik şair deyil, həqiqətin və cəsarətin rəmzidir. Nəsimi ömrü boyu söylədiyi həqiqət uğrunda ölümə gedən mütəfəkkir idi. Zaur Ustac həmin mənəvi xətti davam etdirərək göstərir ki, həqiqət uğrunda mübarizə Azərbaycan insanının xarakterinə çevrilmişdir. Eyni bənddə yer alan “Mövlalar yurdunun nur övladıyam” misrası isə Azərbaycanın yalnız qəhrəmanlar deyil, həm də müdriklər, sufilər və mənəviyyat sahibləri yetişdirən məkan olduğunu vurğulayır. Şair üçün tarix yalnız döyüş meydanı deyil. Tarix həm də mənəviyyat tarixidir. Dərviş obrazı bunun parlaq nümunəsidir: Dərvişəm, müqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm. Bu misralar insanın daxili kamilliyini ifadə edir. Əsl qəhrəman yalnız qılınc tutan deyil, öz nəfsinə qalib gələn insandır. Burada Azərbaycan sufilik məktəbinin mənəvi dəyərləri poetik dillə təqdim olunur. Ardınca gələn: Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam. misraları Azərbaycanın qədim odlar ölkəsi kimi tanınmasına işarə edir. Od burada yalnız təbii sərvət deyil, həyat enerjisinin, milli ruhun və əbədi dirçəlişin rəmzidir. Şeirin kulminasiya nöqtələrindən biri Azərbaycan dövlətçiliyinin böyük simaları olan Şah İsmayıl Xətai və Nadir şahın yada salınmasıdır. Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı… Burada Xətai yalnız hökmdar deyil, Azərbaycan dövlətçilik tarixinin memarı kimi təqdim olunur. Nadir şah isə sarsılmaz iradənin, güclü dövlət idarəçiliyinin rəmzidir. Müəllif bu tarixi silsiləni müasir dövrə gətirərək yazır: İlham, nə keçilməz sədləri aşdı… Beləliklə, şeir tarixdə qalmır. Keçmişlə bu gün arasında ideoloji körpü qurulur. Müəllif göstərmək istəyir ki, Azərbaycan dövlətçiliyinin inkişaf xətti fasiləsiz davam edir və müasir Zəfər həmin tarixi yolun məntiqi nəticəsidir. Növbəti bənd xalq qəhrəmanlığı ideyasını daha da genişləndirir: Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar… Burada xalq qəhrəmanı Koroğlu ilə dini-mənəvi qəhrəmanlıq eyni mətn daxilində birləşdirilir. Şair göstərir ki, xalqın qəhrəmanlıq ənənəsi yalnız saraylardan deyil, xalqın öz bağrından doğmuşdur. “Düşmən qarşımızda yenə oldu xar” misrası isə Vətən müharibəsində qazanılmış tarixi Zəfərin poetik ümumiləşdirilməsidir. Şeirin son iki bəndi artıq fəlsəfi xarakter daşıyır. Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam… Burada insan kainatın ayrılmaz hissəsi kimi təqdim olunur. Günəş, Ay və ulduz obrazları milli ruhun əbədiliyini ifadə edir. Ən maraqlı misralardan biri isə budur: Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam… Bu poetik fikir qədim türk mifologiyasındakı göy mənşəli xalq ideyasını xatırladır. Türk xalqlarının mənəvi yaddaşında göy, ulduz və Günəş müqəddəslik rəmzləri hesab olunur. Zaur Ustac həmin qədim mifoloji qatları müasir poetik düşüncə ilə sintez edir. Şeirin finalı müəllif yaradıcılığının fəlsəfi mahiyyətini əks etdirir: Min bir anlamı var adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam! Bu misralar təsəvvüf fəlsəfəsinin əsas ideyalarından biri olan “heçlik” anlayışını yada salır. Burada “heç” yoxluq deyil; kamilliyə aparan mənəvi mərhələdir. Şair özünü yalnız tarixin deyil, həm də hikmət məktəbinin davamçısı kimi təqdim edir. “Övladıyam” şeirində diqqət çəkən əsas cəhətlərdən biri tarixin xronologiya şəklində deyil, milli yaddaş sistemi kimi təqdim olunmasıdır. Babəkdən Nəsimiyə, Xətaidən Nadir şaha, Koroğludan müasir Azərbaycan Ordusuna qədər uzanan xətt vahid ideyanın – milli varlığın və dövlətçilik ruhunun ifadəsinə çevrilir. Bu əsərdə tarix sadəcə keçmiş hadisələrin xatırlanması deyil. Tarix yaşayan ruhdur, danışan yaddaşdır, bu günün mənəvi dayağıdır. Müəllif keçmişi nostalji hisslərlə deyil, gələcəyin quruculuğunun ideoloji təməli kimi təqdim edir. Zaur Ustacın poetik üslubunda diqqət çəkən digər mühüm xüsusiyyət tarixi faktlarla poetik emosiyanın harmoniyasıdır. Şair nə tarixçiyə çevrilir, nə də tarixi yalnız bədii bəzək elementi kimi istifadə edir. Tarix onun üçün milli xarakteri formalaşdıran canlı məktəbdir. Bu baxımdan “Övladıyam” müasir Azərbaycan poeziyasında milli özünüdərkin poetik nümunələrindən biri hesab oluna bilər. Şeir oxucuda həm fəxr hissi oyadır, həm tarixi yaddaşı yeniləyir, həm də gələcək nəsillərə mənəvi məsuliyyət hissi aşılayır. Nəticə etibarilə demək olar ki, Zaur Ustac yaradıcılığında tarix keçmişə aid anlayış deyil, bu günü yaşadan və gələcəyi istiqamətləndirən mənəvi qüvvədir. “Övladıyam” şeiri bu baxımdan milli tariximizin, dövlətçilik ənənələrimizin, qəhrəmanlıq salnaməmizin və mənəvi dəyərlərimizin poetik ensiklopediyası təsiri bağışlayır. Burada hər misra Azərbaycanın minillik tarixindən gələn bir səs, hər bənd isə xalqın milli yaddaş kitabının yeni səhifəsi kimi səslənir. Məhz buna görə də “Övladıyam” təkcə Zaur Ustac yaradıcılığının deyil, müasir Azərbaycan vətənpərvərlik poeziyasının da diqqətəlayiq nümunələrindən biri kimi qiymətləndirilə bilər. Şair tarixi yalnız xatırlatmır; onu yenidən yaşadır, milli ruhun ayrılmaz hissəsinə çevirir və oxucuya bir həqiqəti xatırladır: tarixini yaşadan xalq gələcəyini də özü yazır.
Səssiz şəhər Bəzi şəhərlər səs-küylü görünür, amma əslində ən dərin sükut elə onların içində yaşayır. İnsanlar hər gün eyni küçələrdən keçir, eyni dayanacaqlarda gözləyir, eyni işıqların altında yoluna davam edir. Amma heç kim içində baş verənləri danışmır. Çünki hər kəs bilir ki, bəzi yaralar sözlə yox, sükutla gizlədilir. Hər insanın qəlbində heç kimin bilmədiyi bir otaq var. O otaqda yarımçıq qalan xatirələr, deyilməmiş cümlələr və geri qayıtmayacaq insanlar yaşayır. Bəzən elə düşünürük ki, bizi yoran həyatdır. Sonra anlayırıq ki, əsl yorğunluq davamlı güclü görünməkdən gəlir. Gülümsəyərkən içində dağılmaq, danışarkən susmaq, yaşadığın ağrını heç kimə hiss etdirməmək insanı yavaş-yavaş dəyişdirir. Şəhər isə bütün bunlara səssiz şahidlik edir. Hər gün minlərlə insanın addım səsini eşidir, amma heç birinin içində qopan fırtınanı görmür. Elə buna görə də bəzən ən izdihamlı küçələr belə insana özünü dünyanın ən tənha insanı kimi hiss etdirir.
ÖVLADIYAM Müzəffər ordunun şanlı əsgəri, Ərənlər yurdunun ər övladıyam! Zalımın zülmünə təhəmmülüm yox, Babəklər yurdunun hürr övladıyam! * * * Ustadım Nəsimi, sözümüz sözdü, Ədalət, həqiqət bağrımda közdü, Ziyadar dühası bir deyil, yüzdü, Mövlalar yurdunun nur övladıyam! * * * Dərvişəm, müqqəddəs sayılır təkkəm, Hülqumdan yuxarı dayanır öfkəm, Od, ocaq diyarı tanınır ölkəm, Alovlar yurdunun nar övladıyam! * * * Unutma, şah babam Xətai başdı, Nadir şah, mətədə tərpənməz daşdı, İlham, nə keçilməz sədləri aşdı, İgidlər yurdunun nər övladıyam! * * * Tarixdə Nəbisi, Koroğlusu var, Gen dünya yağıya daim olub dar, Düşmən qarşımızda yenə oldu xar, Aslanlar yurdunun şir övladıyam! * * * Göydən Yer üzünə ərmağan, payam, Gündüzlər Günəşəm, gecələr Ayam, Ən parlaq ulduzdan törəyən boyam, Ozanlar yurdunun sirr övladıyam! * * * Ustacam, vətənim vətən içində, Axıb duruluruq zaman köçündə, Min bir anlamı var, adi “heç”in də, Aqillər yurdunun pir övladıyam! 13.11.2020. Bakı.
Bəzən insanın istədiyi tək şey bir damla həqiqət olur. Amma elə insanlar var ki, bir həqiqəti deməkdənsə, min yalan danışmağa razıdırlar. Günahını boynuna almaq əvəzinə başqasını günahlandırır. Özünü haqlı göstərmək üçün yalanı həqiqət kimi təqdim edir, qarşısındakı insanın nüfuzunu zədələməyə çalışır. Elə bilir ki, həqiqəti susdurmaq mümkündür. Halbuki həqiqət heç vaxt ölmür, sadəcə bir müddət səssiz qalır. Ən qəribəsi isə budur ki, vicdanından qaçan insanlar çox vaxt özlərini ən cəsur insanlar kimi göstərirlər. Səslərini ucaldır, başqalarını əzir, qorxu yaradırlar. Amma bütün bunlar daxillərində gizlətdikləri qorxaqlığın pərdəsindən başqa bir şey deyil. Çünki həqiqətlə üz-üzə qalmaq cəsarət istəyir, yalanın arxasında gizlənmək isə qorxaqların yoludur. Onlar başqasını günahkar çıxarmaqla özlərini təmiz hesab edirlər. Lakin vicdan elə bir hakimdir ki, onu nə aldatmaq, nə də susdurmaq mümkündür. Bəzən ən böyük qələbə qışqırmaq, intiqam almaq və ya eyni şəkildə cavab vermək deyil. Ən böyük qələbə ləyaqətini qorumaq, susmağın yerini bilmək və vicdanını itirmədən yoluna davam etməkdir. Çünki insanın sahib ola biləcəyi ən böyük sərvət haqqın yanında dayanmaqdır. Bir damla həqiqət bəzən bir ömür boyu qurulan yalanlardan daha güclü olur.
Zaur Ustac (real name Zaur Mustafa oglu Mustafayev) is a prominent contemporary Azerbaijani poet, writer, publicist, and publisher who has carved a distinct niche in modern Azerbaijani literature. Widely recognized by his literary pseudonym “Ustac” (linked to the historic Safavid Oghuz Turk tribe Ustajlu) and affectionately known as the “Book Man” (Kitab Adam), his extensive body of work bridges traditional patriotic themes with educational reform. Key Biographical Highlights Background: Born on January 8, 1975, in Baku, Azerbaijan. Military Service: He is a veteran of the First Nagorno-Karabakh War and serves as a reserve officer, a background that deeply influences his patriotic poetry. Literary Roles: He is the founder and editor-in-chief of the “Yazarlar” (Writers) magazine and runs the Ustac.az personal development and creativity portal. Honors: He is a member of the Azerbaijani Writers’ Union (AYB) and the Journalists’ Union, a recipient of the prestigious “Qızıl Qələm” (Golden Pen) Award, and has been a Presidential Pensioner since 2019. Literary Contributions & Themes Zaur Ustac has authored over 50 books, spanning multiple genres: Patriotic & National Poetry: His works frequently celebrate the Azerbaijani native language, the Karabakh landscape, and the sacrifices of military officers (as seen in pieces like “Ana dilim” and “Zabitlər”). Children’s Literature & Education: He has written highly successful educational poetry and textbooks (such as “Oxu” and “Hesab”) utilized in preschool and kindergarten prep classes across Azerbaijan since the 2019–2020 academic year. Notable Publications: Key titles include “Günaydın” (Ağçiçəyim), “Əliş və Anna”, “45”, and specialized cultural books like “Üzeyir Hacıbəyov-140”. His books are uniquely published in both modern Latin and old Arabic graphics to connect with Azerbaijani readers across different geographical borders. If you are looking for specific information, please let me know if you would like to explore his poetry style, read English/Russian translations of his work, or learn more about “Yazarlar” magazine.
Qeyd:
AVMVİB, AJB və AYB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,şair-publisist, tərcüməçi-nasir, naşir – Zaur USTAC
Bu günlərdə Azərbaycan Milli Elmlər Akademiyası Folklor İnstitutunun Türk xalqları folkloru şöbəsinin baş elmi işçisi, professor Almaz Həsənqızının “Əhməd Cəfəroğlunun folklor araşdırmaları” adlı monoqrafiyası nəşr olunub. Folklor İnstitutu Elmi Şurasının qərarı ilə Azərbaycan Dövlət Nəşriyyatında nəfis şəkildə yayımlanan, I Türkoloji Qurultayın 100 illiyinə ithaf olunan kitabın elmi redaktoru professor Tofiq Məlikli, ön sözün müəllifi professor Osman Fikri Sertkaya, rəyçiləri isə professor Sebahattin Şimşir və professor Pərvanə Bayramdır.
XX yüzil Azərbaycan mühacirətinin görkəmli nümayəndəsi, dünya şöhrətli türkoloq, uzun illər İstanbul Universitetinin Türk dili və ədəbiyyatı kafedrasının professoru vəzifəsində çalışmış Əhməd Cəfəroğlu haqqında yazılan monoqrafiyada onun folklorla bağlı araşdırmaları sistemli təhlil obyektinə çevrilmişdir. Kitabda alimin folklorşünaslıq araşdırmaları türkoloji tədqiqatları ilə əlaqəli şəkildə dəyərləndirilmişdir.
Monoqrafiyaya yazdığı ön sözdə Əhməd Cəfəroğlunu Mahmud Kaşğarlı və Fridrix Vilhelm Radloffdan sonra dünyanın üçüncü böyük türkoloqu kimi dəyərləndirən professor Osman Fikri Sertkaya onun həyatının gizli məqamlarına toxunmuş, yazılarına görə İ.V.Stalinin təkidi ilə Sovet Rusiyasına təhvil verilməsinin istəndiyini, lakin Mustafa Kamal Atatürkün müvəqqəti olaraq universitetdən uzaqlaşdırmaqla məsələni yoluna qoyduğunu qeyd etmişdir.
Monoqrafiyanın “Sayaçı sözlərinin arxaik düşüncə qatları”, Azərbaycan bayatılarının Avropada tanıdılması”, “İnanc və ovsunların funksional-semantik təhlili”, “Paremioloji vahidlərin fərqli yozumu”, “Türk mifoloji sistemi onomastik düşüncə axarında”, “Qopuzun dünya kültüründə yeri və aşıq sənəti”, “Əfsanə, lətifə və nağılların ideya-estetik özəllikləri”, “Türk epik ənənəsi və dastan poetikası”, “Folklor mətnlərinin toplanması və sistemləşdirilməsi sahəsindəki fəaliyyəti”, “Tanıtım yazıları” və başqa bölmələrində Əhməd Cəfəroğlunun zəngin folklor araşdırmaları sistemli şəkildə təhlilə çəkilmişdir.
Kitabda, eyni zamanda Əhməd Cəfəroğlunun türkologiyaya töhfələri barədə geniş bəhs olunmuş, həmçinin xatirələr işığında həyat və yaradıcılığının bilinməyən məqamlarına toxunulmuşdur.
Əlişir Nəvai – türk dünyasının ortaq mənəvi sərvəti və müasir dövrdə aktuallığı
Türk dünyasının zəngin mədəni irsində elə şəxsiyyətlər vardır ki, onların adı yalnız bir xalqın deyil, bütün türk xalqlarının ortaq mənəvi sərvəti kimi qəbul edilir. Bəşər sivilizasiyasının inkişaf tarixində elə görkəmli şəxsiyyətlər yetişmişdir ki, onların yaratdığı zəngin mənəvi irs zaman və məkan sərhədlərini aşaraq müxtəlif xalqların ortaq mədəni sərvətinə çevrilmişdir. Belə şəxsiyyətlər yalnız yaşadıqları dövrün deyil, sonrakı əsrlərin də ictimai fikrinə, ədəbiyyatına, dilinə və mədəniyyətinə istiqamət vermiş, mənəvi dəyərlərin formalaşmasında mühüm rol oynamışlar. Türk dünyasının böyük mütəfəkkirləri sırasında xüsusi yer tutan Əlişir Nəvai də məhz bu cür nadir şəxsiyyətlərdəndir. Onun zəngin ədəbi irsi, humanist dünyagörüşü, dövlətçilik fəaliyyəti və ana dilinə sonsuz məhəbbəti əsrlər boyu öz əhəmiyyətini itirməmiş, bu gün də türk xalqlarının ortaq mədəni yaddaşının ayrılmaz hissəsi kimi yaşayır. XV əsr türk-islam mədəniyyətinin intibah dövrü kimi xarakterizə olunur. Bu dövrdə elm, fəlsəfə, incəsənət və ədəbiyyat sahələrində mühüm nailiyyətlər əldə edilmiş, bir sıra böyük sənətkarlar dünya mədəniyyətinin inkişafına əvəzsiz töhfələr vermişlər. Həmin dövrün ən görkəmli nümayəndələrindən biri olan Əlişir Nəvai öz yaradıcılığı ilə türk dilinin bədii-estetik imkanlarını nümayiş etdirmiş, ana dilində yüksək sənət nümunələrinin yaradılmasının mümkünlüyünü sübut etmişdir. O, yalnız qüdrətli şair deyil, həm də filosof, dilçi, dövlət xadimi, xeyriyyəçi və maarifçi kimi çoxşaxəli fəaliyyət göstərmişdir. Əlişir Nəvai yaradıcılığının əsas ideya istiqamətlərini insanpərvərlik, mənəvi kamillik, elmə və biliyə hörmət, ədalət, vətən sevgisi, dostluq, xeyirxahlıq və ana dilinə bağlılıq təşkil edir. Onun əsərlərində insanın mənəvi yüksəlişi cəmiyyətin tərəqqisinin başlıca şərti kimi təqdim edilir. Nəvai hesab edirdi ki, yalnız yüksək əxlaqa malik insan cəmiyyətə fayda verə bilər. Bu baxımdan onun irsi təkcə bədii-estetik deyil, həm də mühüm fəlsəfi və tərbiyəvi dəyərə malikdir. Türk xalqlarının ortaq tarixi və mədəni irsi haqqında danışarkən Əlişir Nəvainin adı xüsusi ehtiramla çəkilir. Onun əsərləri müxtəlif türk xalqları arasında mədəni yaxınlığın, ortaq dil və mənəvi dəyərlərin qorunmasına xidmət etmişdir. Azərbaycan ədəbi mühitində də Nəvai irsi böyük maraq doğurmuş, klassik şairlər onun sənətkarlıq məktəbindən bəhrələnmiş, humanist ideyalarını davam etdirmişlər. Bu mənada Əlişir Nəvai yalnız özbək xalqının deyil, bütün türk dünyasının ortaq ədəbi və mənəvi sərvəti hesab olunur. Müasir qloballaşma şəraitində milli kimliyin, ana dilinin və mənəvi dəyərlərin qorunması hər zamankından daha böyük əhəmiyyət kəsb edir. İnformasiya texnologiyalarının sürətlə inkişaf etdiyi, müxtəlif mədəniyyətlərin qarşılıqlı təsirinin gücləndiyi bir dövrdə klassik irsin öyrənilməsi gənc nəslin milli-mənəvi tərbiyəsində mühüm rol oynayır. Bu baxımdan Əlişir Nəvainin yaradıcılığı yalnız tarixi baxımdan deyil, həm də müasir dövrün sosial, mədəni və mənəvi problemlərinin dərk edilməsində aktual mənbə kimi çıxış edir. Onun irəli sürdüyü humanizm, ədalət, elmə bağlılıq və mənəvi kamillik ideyaları bu gün də öz dəyərini qoruyur və cəmiyyət üçün əhəmiyyətini itirmir. Məqalənin məqsədi Əlişir Nəvainin türk dünyasının ortaq mənəvi sərvəti kimi əhəmiyyətini, onun dil, ədəbiyyat və mədəniyyət qarşısındakı xidmətlərini, eləcə də yaradıcılığının müasir dövrdə aktuallığını elmi-publisistik aspektdən təhlil etməkdir. Eyni zamanda, Nəvai irsinin bugünkü türk dünyasının mənəvi birliyinin möhkəmləndirilməsində oynadığı rol və gələcək nəsillərin milli-mənəvi tərbiyəsindəki əhəmiyyəti diqqət mərkəzində saxlanılır. XV əsrin görkəmli şairi, mütəfəkkiri, dövlət xadimi və böyük humanisti Əlişir Nəvai yaratdığı ölməz əsərləri, dilə və ədəbiyyata verdiyi misilsiz töhfələr sayəsində türk-islam mədəniyyətinin ən parlaq simalarından biri kimi tarixdə əbədi yer tutmuşdur. Nəvai öz yaradıcılığı ilə göstərdi ki, türk dili yüksək bədii-estetik imkanlara malikdir və dünya ədəbiyyatının ən kamil nümunələrini bu dildə yaratmaq mümkündür.
Əlişir Nəvai 1441-ci ildə Heratda anadan olmuş, zəngin təhsil almış, həm dövlət idarəçiliyində, həm də ədəbi yaradıcılıqda böyük uğurlar qazanmışdır. O, ömrünü xalqın rifahına, elmin, maarifin və mədəniyyətin inkişafına həsr etmiş, mədrəsələrin, kitabxanaların və xeyriyyə müəssisələrinin yaradılmasına dəstək vermişdir. Bu xüsusiyyətlər onu yalnız böyük şair deyil, həm də uzaqgörən dövlət xadimi kimi tanıdır. Əlişir Nəvainin ən böyük xidmətlərindən biri türk dilinin nüfuzunu yüksəltməsi olmuşdur. Onun “Mühakimətül-lüğəteyn” əsəri türk dilinin zənginliyini elmi əsaslarla nümayiş etdirən qiymətli dilçilik abidəsidir. Nəvai bu əsərində ana dilinin ifadə imkanlarını yüksək qiymətləndirərək sübut etmişdir ki, türk dili də ən mürəkkəb bədii və fəlsəfi fikirləri ifadə etməyə qadirdir. Bu baxımdan o, türk xalqlarında milli dil şüurunun formalaşmasına böyük təsir göstərmişdir. Şairin “Xəmsə”si dünya ədəbiyyatının nadir incilərindən hesab olunur. Bu əsərlərdə sevgi, ədalət, mərhəmət, dostluq, insan ləyaqəti və kamillik ideyaları yüksək sənətkarlıqla tərənnüm edilir. Nəvai insanı kainatın ən qiymətli varlığı hesab edir, onun mənəvi saflığını və vicdanını hər cür sərvətdən üstün tutur. Bu ideyalar əsrlər keçsə də, bu gün də öz aktuallığını qoruyub saxlayır. Əlişir Nəvainin yaradıcılığı Azərbaycan ədəbiyyatına da güclü təsir göstərmişdir. Xüsusilə klassik Azərbaycan poeziyasında onun sənətkarlıq ənənələri, humanist düşüncələri və ana dilinə məhəbbəti aydın şəkildə hiss olunur. Bu mənəvi yaxınlıq türk xalqlarının ortaq ədəbi köklərə malik olduğunu bir daha təsdiqləyir. Müasir dövrdə qloballaşma şəraitində milli-mənəvi dəyərlərin qorunması xüsusi əhəmiyyət daşıyır. Gənc nəslin milli kimlik, ana dili və mənəvi irsə bağlılıq ruhunda yetişdirilməsi üçün Əlişir Nəvainin əsərləri qiymətli mənbədir. Onun yaradıcılığında vətən sevgisi, elmə hörmət, ədalətə sədaqət və insanpərvərlik kimi ali dəyərlər ön plana çəkilir. Bu baxımdan Nəvai irsi yalnız keçmişin yadigarı deyil, həm də gələcəyə istiqamət verən mənəvi məktəbdir. Bu gün türk dövlətləri arasında mədəni əməkdaşlığın genişlənməsi, ortaq tarix və ədəbiyyatın öyrənilməsi Əlişir Nəvai irsinin daha dərindən araşdırılmasını zəruri edir. Onun əsərlərinin yeni nəşrlərinin hazırlanması, müxtəlif dillərə tərcümə olunması, beynəlxalq konfrans və elmi tədqiqatların təşkili türk dünyasının mədəni inteqrasiyasına mühüm töhfə verir. Əlişir Nəvai yalnız öz dövrünün deyil, bütün zamanların böyük mütəfəkkirlərindən biridir. Onun zəngin ədəbi irsi türk xalqlarının ortaq mənəvi sərvəti kimi yaşayır və gələcək nəsillərə yüksək mənəvi dəyərlər aşılayır. Nəvainin irsi göstərir ki, dilini, mədəniyyətini və mənəviyyatını qoruyan xalq gələcəyini də inamla qurur. Bu səbəbdən Əlişir Nəvai irsinin öyrənilməsi və təbliği bu gün də öz aktuallığını qoruyan mühüm mədəni və mənəvi vəzifələrdən biridir. Əlişir Nəvai yalnız XV əsrin böyük şairi deyil, həm də türk dünyasının mədəni, mənəvi və elmi inkişaf tarixində silinməz iz qoymuş görkəmli şəxsiyyətdir. Onun zəngin ədəbi irsi, humanist dünyagörüşü, ana dilinə sonsuz məhəbbəti və dövlətçilik fəaliyyəti əsrlər boyu öz aktuallığını qorumuş, müxtəlif türk xalqlarının ortaq mənəvi dəyərlərinin formalaşmasına mühüm təsir göstərmişdir. Nəvainin yaratdığı əsərlər zamanın sınağından uğurla çıxaraq bu gün də dünya ədəbiyyatının ən qiymətli nümunələri sırasında yer alır. Əlişir Nəvainin zəngin ədəbi irsi türk xalqlarının ortaq mədəni sərvətinin ən qiymətli nümunələrindəndir. O, ömrü boyu türkcənin (çağatay türkcəsinin) bədii imkanlarını inkişaf etdirmək məqsədilə müxtəlif janrlarda onlarla əsər qələmə almışdır. Onun əsərlərində humanizm, ədalət, elm, mənəvi kamillik, sevgi, vətənpərvərlik və insan ləyaqəti kimi ümumbəşəri ideyalar əsas yer tutur. Əlişir Nəvainin ən möhtəşəm yaradıcılıq nümunəsi “Xəmsə” hesab olunur. Bu əsər beş böyük məsnəvidən ibarətdir və türk ədəbiyyatında ana dilində yazılmış ilk “Xəmsə” kimi mühüm əhəmiyyət daşıyır. Buraya aşağıdakı əsərlər daxildir:
“Heyrətül-əbrar” – insanın mənəvi kamilliyi, ədalət, vicdan və xeyirxahlıq ideyalarını əks etdirən fəlsəfi-didaktik poemadır.
“Fərhad və Şirin” – saf məhəbbəti, sədaqəti, zəhmətsevərliyi və fədakarlığı tərənnüm edən məşhur romantik poemadır.
“Leyli və Məcnun” – ilahi və ülvi sevginin, mənəvi saflığın və sədaqətin bədii ifadəsidir.
“Səbəyi-Səyyar” (“Yeddi səyyar”) – hikmətamiz hekayələr vasitəsilə insan əxlaqını, həyatın mənasını və cəmiyyətin mənəvi problemlərini əks etdirən əsərdir.
“Səddi-İsgəndəri” – ədalətli hökmdar ideyasını, elmə və müdrikliyə verilən yüksək dəyəri tərənnüm edən fəlsəfi poemadır.
Əlişir Nəvainin elmi yaradıcılığında xüsusi yer tutan “Mühakimətül-lüğəteyn” əsəri türk dilçiliyinin klassik nümunələrindən hesab olunur. Müəllif bu əsərdə türk dili ilə fars dilini müqayisə edərək türk dilinin zəngin söz ehtiyatını, ifadə imkanlarını və bədii gücünü əsaslandırmışdır. Bu əsər türk xalqlarında milli dil şüurunun formalaşmasına mühüm təsir göstərmişdir.
Nəvainin “Məcalisün-nəfais” əsəri Şərq ədəbiyyatında yazılmış ilk təzkirələrdən biri sayılır. Burada müəllif dövrünün şair və alimləri haqqında qiymətli məlumatlar vermiş, ədəbi mühitin öyrənilməsi üçün mühüm tarixi mənbə yaratmışdır.
Onun “Lisanüt-teyr” (“Quş dili”) əsəri dərin fəlsəfi məzmuna malik alleqorik poemadır. Əsərdə insanın mənəvi kamilliyə aparan yolu rəmzi obrazlar vasitəsilə təsvir edilir.
Bundan başqa, Əlişir Nəvai “Nəsayimül-məhəbbət”, “Mizanül-övzan”, “Münşəat”, “Vəqfiyyə”, “Tarixi-müluki-Əcəm” və “Tarixi-ənbiya və hükəma” kimi elmi, tarixi, dilçilik və dini-fəlsəfi əsərlərin də müəllifidir. Bu əsərlər onun yalnız qüdrətli şair deyil, həm də tarixçi, dilçi, ədəbiyyatşünas və mütəfəkkir olduğunu göstərir. Əlişir Nəvainin yaradıcılığı türk xalqlarının ortaq ədəbi irsinin formalaşmasında müstəsna rol oynamışdır. Onun əsərlərində ifadə olunan humanizm, ədalət, elmə bağlılıq, ana dilinə məhəbbət və mənəvi kamillik ideyaları bu gün də aktuallığını qoruyur. Məhz buna görə də Nəvai irsi yalnız klassik ədəbiyyat nümunəsi deyil, həm də müasir dövrdə milli-mənəvi dəyərlərin qorunmasına və türk dünyasının mədəni birliyinin möhkəmlənməsinə xidmət edən zəngin mənəvi xəzinədir. Əlişir Nəvai türk dilinin zəngin ifadə imkanlarını yüksək sənətkarlıqla nümayiş etdirərək sübut etmişdir ki, ana dili hər bir xalqın milli kimliyinin, mənəvi yaddaşının və mədəni varlığının əsas dayağıdır. Onun dil uğrunda apardığı mübarizə təkcə öz dövrü üçün deyil, sonrakı əsrlərdə də türk xalqlarının milli özünüdərk prosesinə mühüm təsir göstərmişdir. Bu baxımdan Nəvainin irsi bu gün də ana dilinin qorunması, inkişaf etdirilməsi və gələcək nəsillərə ötürülməsi istiqamətində dəyərli örnək kimi qiymətləndirilməlidir. Şairin əsərlərində əksini tapan humanizm, ədalət, mərhəmət, elmə hörmət, insan ləyaqəti, vətən sevgisi və mənəvi kamillik kimi ideyalar müasir dünyanın da əsas mənəvi ehtiyacları sırasındadır. Texnoloji inkişafın sürətləndiyi, qloballaşmanın müxtəlif mədəni təsirlər yaratdığı indiki dövrdə insanın mənəvi dəyərlərə bağlı qalması daha da aktuallaşmışdır. Bu baxımdan Əlişir Nəvainin irsi yalnız tarixi əhəmiyyət daşımır, həm də müasir cəmiyyət üçün mühüm mənəvi istiqamətverici rol oynayır. Onun əsərlərində təbliğ edilən dəyərlər insanları qarşılıqlı hörmətə, sülhə, tolerantlığa, elmə və yüksək əxlaqa səsləyir. Türk dünyasının mədəni inteqrasiyası və ortaq kimlik şüurunun möhkəmləndirilməsi baxımından da Əlişir Nəvai irsi xüsusi əhəmiyyət kəsb edir. Müxtəlif türk xalqlarının ədəbi və mədəni əlaqələrinin inkişafında onun yaradıcılığı ortaq mənəvi körpü rolunu oynayır. Bu irsin dərindən öyrənilməsi, elmi tədqiqi, təbliği və gənc nəslə çatdırılması türk dünyasının ortaq tarixi və mədəni yaddaşının qorunmasına mühüm töhfə verir. Azərbaycan və digər türk dövlətlərində Əlişir Nəvainin yaradıcılığına göstərilən maraq, onun əsərlərinin nəşri, tədqiqi və tərcüməsi, eləcə də beynəlxalq konfrans və elmi tədbirlərdə irsinin araşdırılması böyük mütəfəkkirin ideyalarının bu gün də yaşadığını göstərir. Bu fakt bir daha sübut edir ki, böyük şəxsiyyətlərin yaratdığı mənəvi sərvət heç zaman öz dəyərini itirmir, əksinə, zaman keçdikcə daha geniş məna kəsb edir və yeni nəsillər üçün ilham mənbəyinə çevrilir. Əlişir Nəvainin irsi milli-mənəvi dəyərlərin qorunması, ana dilinə sevginin gücləndirilməsi, gənclərin vətənpərvərlik və humanizm ruhunda tərbiyə olunması baxımından da mühüm əhəmiyyət daşıyır. Onun yaradıcılığı göstərir ki, cəmiyyətin inkişafı yalnız iqtisadi və texnoloji tərəqqi ilə deyil, eyni zamanda yüksək mənəviyyat, elm, ədalət və mədəniyyətlə mümkündür. Bu ideyalar XXI əsrdə də öz aktuallığını saxlayır və bəşəriyyət üçün mühüm əxlaqi dəyər olaraq qalır. Əlişir Nəvai türk dünyasının ortaq mənəvi sərvəti, klassik ədəbiyyatın ölməz nümayəndəsi və ümumbəşəri humanist ideyaların daşıyıcısı kimi daim yaşayacaqdır. Onun yaratdığı zəngin irs yalnız keçmişin qiymətli yadigarı deyil, həm də gələcəyin mənəvi inkişafına xidmət edən tükənməz xəzinədir. Bu irsin sistemli şəkildə öyrənilməsi, müasir elmi yanaşmalar əsasında araşdırılması, təhsil və mədəniyyət mühitində geniş təbliği türk xalqları arasında mənəvi birliyin möhkəmlənməsinə, ortaq mədəni irsin qorunmasına və gələcək nəsillərin milli-mənəvi dəyərlərə bağlı yetişməsinə mühüm töhfə verəcəkdir. Məhz buna görə də Əlişir Nəvai irsi yalnız klassik ədəbiyyatın deyil, bütövlükdə türk sivilizasiyasının ən böyük mənəvi sərvətlərindən biri kimi daim yüksək dəyərləndirilməli, öyrənilməli və yaşadılmalıdır.
Murad Eloğlu (Məmmədli Murad Elburus oğlu) 12 iyul 1988 – ci ildə Ağcabədi rayonu, Yeni Qaradolaq kəndində anadan olub. Əslən Ağdam rayonunun Yusifcanlı kəndindədən olan Murad ana tərəfindən Şəhrilidir. İlkin təhsilini öz kəndində tamamladıqdan sonra keçmiş ittifaqın müxtəlif ölkələrinə səyahət etmiş, hal-hazırda bizim üçün xarici sayılan bir neçə ölkədə olmuşdur. Murad Eloğlu kiçik yaşlarından şeir yazmağa başlamış, “Yazarlar” jurnalının nəzdində mütəmadi olaraq təşkil olunan “Yazarlar Akademiyası”nın 2021-2023-cü il buraxılışının Poeziya şöbəsinin ən istedadlı məzunlarından biridir. “39” şeirlər kitabının müəllifidir. Ədəbiyyat sahəsində uğurlarına görə 2022-ci ildə “Qızıl qələm” mükafatına layiq görülüb.
“Yazarlar” jurnalının tərəfindən “İlin şairi” (2026) və “Ziyadar” (2026) mükafatları ilə təltif olunub. “Yazarlar” jurnalının redaksiya heyətinin üzvüdür və hal-hazırda bədii yaradıcılıq sahəsində fəaliyyətini davam etdirir. Bakı şəhərində yaşayır. Evlidir. İki qız, bir oğlan olmaqla üç övladı var.
