WWW.YAZARLAR.AZ

www.USTAC.az

Tanrı sizə hər şeyi ürəyinizin gözəlliyinə görə versin

Yanvar 8, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

Tanrı sizə hər şeyi ürəyinizin gözəlliyinə görə versin

Məncə, o, facebook dostlarımın ən xeyirxahıdır. “Sağlığında qiymət verin insanlara” şüarı ilə çox vaxt heç ağına-bozuna baxmadan elə hey hamıya dəstək olmağa çalışır. İnsan hamının könlünü xoş edə bilməz, buna can atanda daha çox öz qəlbi qırılar. Amma balıq üçün yox, xaliq üçün edirsə, əlbəttə, seçiminə sayğı duyulmalıdır… Doğum gününüzdə sizə bircə arzum var, Zaur bəy qardaşım: Tanrı sizə hər şeyi ürəyinizin gözəlliyinə görə versin. Elə öz şeirinizdəki kimi, dünyamızı çiçək görməyə, işığın qaranlıqdan daha güclü olduğuna inanmağa davam edin. Sağlıqla, hüzurla neçə gözəl yaşlara…

Dünyamızı çiçək görən
Gözlər nə gözəl, nə gözəl…
Ruhumuza şəfa verən,
Sözlər nə gözəl, nə gözəl…

Gül əkənlər gül dərəcək,
Qəlb deyəni dil deyəcək,
Düz əyrini, düz görəcək,
Düzlər nə gözəl, nə gözəl…

Ustac olub sözə məftun,
Daim gülən üzə məftun,
Qəlbdə qalan izə məftun,
İzlər nə gözəl, nə gözəl…

Müəllif: Mətanət VAHİD,
filologiya üzrə fəlsəfə doktoru,
AMEA-nın aparıcı elmi işçisi.

MƏTANƏT VAHİDİN YAZILARI

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

MİN SÖZ DEYƏN BİR AN

Yanvar 7, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

MİN SÖZ DEYƏN BİR AN

(esse)

Bu fotoda sözlər danışmır, duruş danışır. İki insan yan-yana dayanıb, amma aralarındakı məsafə fiziki yox, mənəvidir. Hər ikisinin əlləri önündə birləşib — bu, nə təsadüfi jestdir, nə də sadə rahatlıq. Bu, daxili nizamın, özünü toparlamanın, zamanın ağırlığını çiyinlərində hiss etməyin ifadəsidir:

Biri gələcəkdir, o biri keçmiş,
İndiki zamanda qoşa, mehriban.
Gələnə gedənin sözü çox qısa:
Yükün çox ağırdır, yaşa mehriban!

Soldakı insan dik durur, baxışları açıqdır. Duruşunda məsuliyyət var — sanki söylənəcək sözlərin yox, daşınacaq yükün fərqindədir. Əllərin birləşməsi onun özünü nəzarətdə saxladığını, düşüncələrinin içində sakit bir intizam yaratdığını göstərir. Bu duruş “mən buradayam” demir, “mən cavabdehəm” deyir:

Dədə Qorqud deyir: – dinlə Qazan xan,
O qədər olacaq oyun pozan xan,
Ağılına gələni şeir yazan xan,
Hamısın yola ver, yaşa mehriban!

Sağdakı insanın duruşu isə daha çox zamanla üz-üzə qalmış bir ruhu xatırladır. Çiyinlər bir qədər irəli əyilib, baş aşağıya doğru yönəlib. Bu, zəiflik yox, dərinlikdir. İllərin topladığı təcrübənin, görülmüş işlərin, deyilmiş və deyilməmiş sözlərin ağırlığıdır bu əyilmə. Onun duruşu sükutun müdrikliyini daşıyır:

Bizik söz mülkünün sədri-əzəmi,
Çox olub bu mülkün xəstə, cüzəmi,
Heç zaman söyləmə: – qalıb bizəmi?!
Hamısın yola ver, yaşa mehriban!

Hər iki insanın ortaq cəhəti tələskənlikdən uzaq olmalarıdır. Onlar poza vermirlər, özlərini göstərmirlər. Bu fotoda nümayiş yox, hal var. Elə bil zaman bir anlıq dayanıb və insanın öz vicdanı ilə tək qaldığı o səssiz məqam tutulub:

Ustac şəklə baxır, şəkildə yoxdur,
Oxumaqda acdır, yazmaqda toxdur,
Dədənin sözündə həqiqət çoxdur:
“Hamısın yola ver, yaşa mehriban!“

Bu duruşlar bizə bir həqiqəti xatırladır: bəzən insanın kim olduğunu öyrənmək üçün nə danışdığına yox, necə dayandığına baxmaq kifayətdir. Çünki duruş – insanın daxili dünyasının səssiz etirafıdır. Həmişə göz önündə olan hər iki ziyalımıza qədəm qoyduğumuz yeni ildə can sağlığı və bolluca uğur arzulayıram! Sözümü böyük Azərbaycan şairi ulular ulusu, ustad Səməd Vurğunun bu bəndi ilə yekunlaşdırmaq istəyirəm:

Saç ağardı, ancaq ürək
Alovludur əvvəlkitək.
Saç ağardı, ancaq nə qəm!
Əlimdədir hələ qələm…
Bilirəm ki, deməyəcək
Bir sevgilim, bir də Vətən:
-Şair, nə tez qocaldın sən!

“Tanrı” sözünü daşa qazan ilk yazanımızdan üzü bəri, bütün söz demiş ozanlarımızı rəhmətlə anır, hazırda əldə qələm çarpışan bütün yazarlarımıza üzümüzə gələn yel qanadlı at ilində muradlarının hasil olmasını diləyirəm!

07.01.2015 – 5:10. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir.

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

January 8: A life that became a path in the memory of a nation

Yanvar 6, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

January 8: A life that became a path in the memory of a nation

Some lives begin on a calendar with a single date, yet continue in the collective memory of a people as a road—long, meaningful, and illuminating. January 8 is precisely such a beginning. It marks the birth of one of the distinguished figures of contemporary Azerbaijani literature, publicism, and national intellectual thought — poet, writer, publicist, prose author, publisher, translator, and public intellectual ZAUR USTAC.

Zaur Ustac is not merely a literary name; he is a voice shaped by time, history, and responsibility. His creative path reflects the pulse of modern Azerbaijani society — its pains, hopes, victories, and moral questions. As a member of the Azerbaijan Writers’ Union, the Azerbaijan Journalists’ Union, and the Public Union of Azerbaijan Patriotic War Veterans, he stands at the intersection of literature, civic duty, and national memory.

What distinguishes Zaur Ustac’s work is its deep connection to the fate of the nation. His poetry often speaks with the conscience of history, while his prose and publicistic writings engage directly with social truth, ethical values, and collective identity. He does not write from a distance; he writes from within the living experience of his people. His words carry the weight of witness and the clarity of moral position.

As a publicist, Zaur Ustac has consistently addressed the urgent questions of the day — national self-awareness, historical justice, cultural continuity, and the responsibility of the intellectual in times of change. His articles are marked by sincerity, courage, and a clear sense of purpose. They are not written for fleeting effect, but for lasting reflection.

Equally significant is his work as a publisher and translator, through which he has contributed to the expansion of Azerbaijan’s literary horizons. By supporting authors, preserving literary heritage, and building bridges between languages and cultures, he has helped strengthen the foundations of national literature in a global context.

The life path of Zaur Ustac is also inseparable from the modern history of Azerbaijan. His association with the veteran community reflects a lived experience of struggle, resilience, and patriotism. This dimension lends his creative work an additional depth — a sense of responsibility toward those who defended the homeland and toward future generations who must understand the true cost of independence.

January 8, therefore, is not only a birthday. It is a reminder of a creative journey that continues to shape thought, enrich culture, and inspire reflection. It is the beginning of a road that runs through poetry and prose, journalism and civic engagement, memory and hope.

Such lives do not remain confined to dates. They become part of a nation’s intellectual biography — a path walked by words, marked by conscience, and illuminated by service to truth and homeland.

Author: Leyla Mahirqızı,

Other articles by Leyla

Oxuyun >> Gözündə tük var

AMİNANIN DİGƏR YAZILARI

www.USTAC.az

Ко дню рождения поэта Заура Устаджа

Yanvar 6, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

СЛОВО, КОТОРОЕ СЛУЖИТ НАРОДУ
(Ко дню рождения поэта Заура Устаджа)

8 января — знаменательная дата для азербайджанской литературы и культуры. В этот день свой день рождения отмечает известный поэт, писатель, публицист и общественный деятель ЗАУР УСТАДЖ — человек, чьё творчество давно перешагнуло рамки личной поэтической судьбы и стало частью духовной памяти народа.

Поэзия Заура Устаджа — это не просто художественное слово, это гражданская позиция, это разговор с эпохой, с историей, с совестью. В его стихах живут боль и надежда, прошлое и будущее, трагедия и свет. Он умеет говорить о сложном просто, о сокровенном — честно, о национальном — универсальным языком, понятным каждому думающему человеку.

Особая ценность его творчества заключается в верности корням, языку, национальной памяти. В то же время его слово открыто миру, общечеловеческим ценностям, идеалам справедливости, достоинства и свободы духа. Именно поэтому произведения Заура Устаджа находят отклик у читателей разных поколений и социальных слоёв.

Как публицист и общественный деятель он всегда остаётся на стороне правды, исторической справедливости и национального самосознания. Его слово — не равнодушное, не созерцательное, а ответственное и деятельное. Это слово человека, который понимает силу литературы и её роль в формировании общественного мышления.

В день рождения хочется выразить Зауру Устаджу глубокую благодарность за верность литературе, за честность перед читателем и перед самим собой, за вклад в развитие современной азербайджанской словесности.

От всей души желаю Вам, уважаемый Заур Устадж, крепкого здоровья, долгих лет жизни, неиссякаемого вдохновения, новых творческих вершин и благодарного читателя. Пусть Ваше слово и дальше будет светом, опорой и ориентиром для тех, кто ищет истину в литературе и жизни.

С искренним уважением и наилучшими пожеланиями, Амина (Amina)

ДРУГИЕ СТАТЬИ АВТОРА

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

SÖZÜN YOLUNDA, VƏTƏNİN YANINDA — ZAUR USTAC

Yanvar 6, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

SÖZÜN YOLUNDA, VƏTƏNİN YANINDA — ZAUR USTAC

(Zaur Ustacın doğum gününə – 2026)
Bəzi ömürlər təqvimdə bir tarixlə başlayır, amma xalqın yaddaşında bir yol kimi davam edir. 8 yanvar məhz belə bir yolun başlanğıcıdır. Bu tarix müasir Azərbaycan ədəbiyyatının, publisistikasının və milli düşüncə mühitinin tanınmış simalarından biri — Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin, Azərbaycan Jurnalistlər Birliyinin, Azərbaycan Vətən Müharibəsi Veteranları İctimai Birliyinin üzvü, şair, yazıçı, publisist, nasir, naşir və tərcüməçi Zaur Ustacın doğum günüdür.
Bu gün təkcə bir insanın deyil, sözə xidmət etmiş bir taleyin, qələmə sədaqət göstərmiş bir ömrün bayramıdır.
Zaur Ustac yaradıcılığı ilk növbədə məsuliyyətli söz anlayışı ilə seçilir. Onun şeirlərində romantika ilə vətəndaşlıq, lirika ilə publisistika, fərdi ağrı ilə milli yaddaş üzvi şəkildə qovuşur. O, sözü bəzək üçün deyil, həqiqəti demək üçün yazan qələm sahiblərindəndir.
Onun poetik dünyasında:
-Vətən yalnız coğrafiya deyil, qanla, yaddaşla yazılmış taledir;
-Tarix sadəcə keçmiş yox, bu günün vicdan sınağıdır;
-İnsan obrazı isə ideallaşdırılmış deyil, real, ağrılı, məsuliyyətli varlıqdır.
Bu xüsusiyyətlər Zaur Ustacı müasir ədəbiyyatımızda fərqləndirən əsas cəhətlərdəndir.
Zaur Ustacın publisistik fəaliyyəti onun yaradıcılığının ən fəal, ən döyüşkən sahələrindən biridir. O, hadisələrə kənardan baxan müşahidəçi deyil, mövqeyi olan ziyalıdır. Yazılarında milli məsələlər, tarix, dil, kimlik, müharibə və mübarizə mövzuları əsas yer tutur.
Onun publisistik məqalələri:
-oxucunu rahatlatmır, oyadır;
-hadisələri ört-basdır etmir, adını çəkir;
-tərəfsiz qalmaq adı ilə susmur, haqqın tərəfində dayanır.
Bu mənada Zaur Ustac publisistikası təkcə informasiya yox, ictimai mövqe məktəbidir.
Zaur Ustacın həyat yolunda mühüm və qürurverici bir məqam da onun qazi – müharibə veteranı olmasıdır. Bu fakt onun yazdıqlarına əlavə süni pafos deyil, daxili həqiqət qazandırır. Çünki o, Vətəni yalnız yazan deyil, qoruyan, yalnız tərənnüm edən deyil, yaşayan insanlardandır.
Bu təcrübə onun yaradıcılığında:
-müharibə mövzusunu şüarçılıqdan uzaqlaşdırır,
-ağrını saxtalaşdırmadan təqdim edir,
-qəhrəmanlığı mifləşdirmədən, insani ölçüdə göstərir.
Zaur Ustac təkcə yazan deyil, yazılanı yaşadan, ədəbi prosesə xidmət edən ziyalıdır. Onun naşirlik fəaliyyəti, gənc qələm sahiblərinə verdiyi dəstək, tərcüməçilik işi ədəbi mühit üçün mühüm töhfələrdir. Bu, fərdi uğurdan çox, ictimai məsuliyyət nümunəsidir.
8 yanvar — Zaur Ustacın doğum günü bizə bir daha xatırladır ki, söz adamı olmaq sadəcə yazmaq deyil. Bu, mövqe, məsuliyyət, vicdan və cəsarət tələb edir. Zaur Ustac bu dəyərləri ömrü və yaradıcılığı ilə təsdiqləyən söz adamlarındandır.
Bu əlamətdar gündə ona:
-möhkəm can sağlığı,
-tükənməz yaradıcılıq enerjisi,
-sözünün daim ünvanına çatmasını,
-qələminin haqqın tərəfində qalmasını arzulayırıq.
Doğum gününüz mübarək olsun, Zaur Ustac!
Sözünüz yaşasın, yolunuz açıq olsun!

Müəllif: Leyla Mahirqızı,

Other articles by Leyla

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

Zaur Ustacın söz dünyasına səyahət – Günəşə doğru yolçuluq

Yanvar 4, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

“YOLUN SONUNDA GÜNƏŞ VAR”
(Zaur Ustacın öz dünyası, söz dünyası)
Zaur Ustacın “YOLUN SONUNDA GÜNƏŞ VAR” şeiri müasir Azərbaycan poeziyasında yol–insan–zaman üçbucağını həm poetik, həm də fəlsəfi-publisistik dərinliklə ifadə edən nümunələrdəndir. Bu mətn təkcə lirika deyil. O, oxucunu daxili hesabat verməyə, həyatın mənası üzərində düşünməyə dəvət edən bir çağırışdır.
Şeirin ilk misrasından aydın olur ki, söhbət adi bir fiziki yoldan getmir. Burada yol taleyin, seçimin, insanın özünə doğru hərəkətinin metaforasıdır:
“Bu yol özünə doğru
sakit bir irəliləyişdir.”
Müəllif yol anlayışını nə qaçış, nə də qayıdış kimi təqdim edir. Bu, insanın öz iç dünyasına, öz həqiqətinə doğru apardığı səssiz, amma qətiyyətli yürüşdür. Bu baxımdan şeir ekzistensial fəlsəfə ilə səsləşir: insan haradan gəldiyini deyil, kimə çevrildiyini anlamalıdır.
Günəş şeirdə təkcə təbiət hadisəsi deyil. O, mənəvi məqsədin, ümidin, saf niyyətin simvoludur. Maraqlıdır ki, Günəş yolun sonunda deyil, sanki yolun özündədir:
“Günəş dayanıb yerində,
üfüqün lap kənarında,
səni gözlər.”
Bu gözləmə passiv deyil. Günəş insanın hazır olub-olmamasını yoxlayır. Onun rəngi insanın əməlindən asılıdır – parlaq da ola bilər, solğun da. Bu misra müəllifin açıq publisistik mövqeyidir: işıq kənardan verilmir, qazanılır.
Payız şeirdə təsadüfi mövsüm seçimi deyil. Payız – hesab vaxtıdır. Yarpaqlar keçmişi təmsil edir, yolun “daş yaddaşı” isə kollektiv tarixdir:
“Bu yolun daş yaddaşında
neçə ananın gözləri,
neçə min ilin sözü var.”
Burada yol artıq milli yaddaşa çevrilir. Analıq göz yaşları, minillik söz – bu, xalqın keçdiyi əzablı, amma şərəfli tarixin poetik kodudur. Müəllif fərdi taleni ümummilli taleyin içində təqdim edir.
Şeirin ən güclü poetik cəhətlərindən biri təbiətin danışan subyektə çevrilməsidir. Külək xəbər yayır, qamışlar baş əyir, sükut danışır. Bu, klassik Şərq poetikasının müasir interpretasiyasıdır. Xüsusilə qamış obrazı sufi mətnlərini xatırladır:
“— Keç,
amma iz qoymadan yox,
ürək qoyaraq keç.”
Bu çağırış artıq poetik deyil, əxlaqi prinsipdir. Müəllif oxucuya deyir: iz buraxmaq kifayət deyil, ürək buraxmaq lazımdır.
Şeirin kulminasiya nöqtələrindən biri zamanla bağlı misralardır:
“ayağın altda
vaxt xırdalanır”
Bu obraz zamanın insan üzərində hökmranlığının qırıldığını göstərir. İnsan yola çevrildikcə qorxular azalır. Bu, daxili azadlığın poetik ifadəsidir. Qorxu gedir, məsuliyyət gəlir.
Şeir finalda açıq publisistik çağırışa çevrilir:
“Biz getməsək, adi yoldu,
biz gedəndə dünya olur”
Bu misralar Zaur Ustacın həm şair, həm də publisist kimliyini aydın göstərir. Burada oxucu passiv müşahidəçi deyil, məsuliyyət daşıyan subyektdir. Dünya hazır vəziyyətdə verilmir – insanın addımı ilə formalaşır.
“YOLUN SONUNDA GÜNƏŞ VAR” şeiri:
-fərdi mənəvi axtarışı,
-milli yaddaşı,
-fəlsəfi düşüncəni,
-publisistik məsuliyyəti
vahid poetik mətnə çevirən mükəmməl sənət nümunəsidir.
Zaur Ustac bu şeirlə oxucuya bir yol göstərmir, yolun özünə çevirir. Və bu yolun üstündə doğan Günəş nə sorğu-sual edir, nə də hökm verir – sadəcə işıq saçır. Çünki həqiqi işıq hara getdiyini soruşmaz.
Bu şeir müasir Azərbaycan ədəbiyyatında daxili oyanışın, sakit irəliləyişin və məsuliyyətli işığın poetik güzgüsü kimi dəyərləndirilməlidir.

Oxu: >>>Zaur Ustac – Yolun sonunda Günəş var

Müəllif: Günnur Ağayeva

ədəbiyyatşünas-tənqidçi

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

O, BİR “75”

Yanvar 4, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

SƏKSƏN BİRİNCİ YAZI

O, BİR “75”
(Namiq Hacıheydərlinin yaradıcılığı)
Salam olsun, çox dəyərli oxucum! Notbukumu açıb, yazı masamı iş üçün hazırlayanda fikrim Cekinin (Cek London) “Ağ diş”i haqqında yazmaq idi. Ümumiyyətlə yanvar ayı gələndə fikrimdə ancaq yazıçılar assosiasiya edir. Bu dəfə də qəfil rəhmətlik Namiq Hacıheydərlini xatırladım və avtomatik olaraq mövzu dəyişdi.
Müasir Azərbaycan poeziyasında elə sənətkarlar var ki, (Namiq çoxdan bizi tərk etsə də onun, həmçinin Qənirə Paşayevanın yoxluğuna inanmaq olmur. Onlar haqqında keçmiş zamanda danışa, yaza bilmirəm) onların yaradıcılığı təkcə estetik zövq formalaşdırmır, həm də milli yaddaşı oyadır, mənəvi məsuliyyəti diri saxlayır, oxucunu düşünməyə vadar edir, sorğu-suala çəkir. Tanınmış şair, fikir adamı Namiq Hacıheydərli məhz bu cür söz adamlarındandır. Onun poeziyası bir tərəfdən klassik türk–Azərbaycan şeir ənənəsinə söykənir, digər tərəfdən müasir insanın ağrılarını, qorxularını, ümidlərini cəsarətlə ifadə edir.
QISA ARAYIŞ
1975-ci il sentyabrın 8-də Salyan rayonunun Varlı kəndində doğulan Namiq Hacıheydərli həyatın içindən gələn, xalqın dərdini-sözünü bilavasitə yaşayan bir şair kimi formalaşıb. Filologiya təhsili (N. Tusi adına ADPU) onun sözə münasibətini elmi əsaslarla möhkəmləndirsə də, poeziyasının əsas qaynağı xalq ruhu, torpaq yaddaşı və milli kimlikdir.
1999-cu ildə yaratdığı “Dan yeri” Ədəbi Birliyi, sonralar Muğan bölgəsində ədəbi mühitin canlanmasında mühüm rol oynayıb. Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin Muğan Bölməsinin sədri kimi fəaliyyəti, türk dünyası ilə bağlı təşəbbüsləri, beynəlxalq tədbirlərdə iştirakı onun yalnız şair deyil, həm də ictimai–mənəvi lider olduğunu təsdiqləyir.
Namiq Hacıheydərli poeziyasında aparıcı xətt ruh anlayışıdır. Onun məşhur “Ruhumuz ucadır” ifadəsi təsadüfi deyil. Bu poeziyada insanın cismani varlığından çox, ilahi mənşəyi, mənəvi ucalığı ön plana çəkilir. Şair üçün insan – torpaqla göy arasında bir körpüdür (eyni adlı şeirindən):
“Ruhumuz ucadır, yerlərə sinməz,
Nadanlar nə bilsin Ulu Tanrının
Uca yaratdığı göylərdən enməz…”
Bu misralar Namiq Hacıheydərlinin poetik kredosudur: insan alçala bilər, cəmiyyət korlana bilər, amma ruh əyilməməlidir.
Şairin sevgi şeirləri sırf romantik duyğuların ifadəsi deyil. “Sən mənim kimimsən?”, “Sən hardan alırsan bu gözəlliyi?”, “Yadıma sən düşürsən” kimi şeirlərdə sevgi ruhi qohumluq, kosmik yaxınlıq, ilahi bağ səviyyəsinə yüksəlir. Burada sevgili – bəzən qadın, bəzən Vətən, bəzən Tanrıya aparan yoldur:
“Bir kökdən yaranmasaq da,
Ruhumuz bir kökdən boy atmış…”
Bu yanaşma klassik sufizmlə müasir poetik düşüncənin vəhdətidir.
Namiq Hacıheydərli təkcə lirika şairi deyil, o, həm də zamanın vicdanı kimi çıxış edir. “Göylər deyir ki”, “Tanrıya səsləniş”, “Kişilər var idi” kimi mətnlərdə şair cəmiyyətə, ədalətsizliyə, ikili standartlara, mənəvi aşınmaya qarşı sərt mövqe tutur.
“Tanrıya səsləniş” şeiri çağdaş poeziyada nadir rast gəlinən fəlsəfi–publisistik monoloqdur. Burada şair Tanrı ilə polemikaya girir, amma bu üsyan yox, insanlıq adına edilən yalvarışdır. O, Tanrını sual altına almır, insanın məsuliyyətsizliyini ifşa edir.
Şairin “Bəyan” adlı şeiri onun yaradıcılığında xüsusi yer tutur. Bu əsər poetik mətn olmaqla yanaşı, metafizik manifest təsiri bağışlayır. Burada türk mifologiyası, dini tarix, fəlsəfi konsepsiyalar və poetik iddia birləşir. “Biz” anlayışı fərdi mənlikdən çıxaraq kollektiv şüura, ilkin yaddaşa çevrilir.
Bu cür mətnlər Namiq Hacıheydərlinin sırf emosional yox, konseptual şair olduğunu göstərir.
“Ey türk doğulan”, “Muğanın səsi”, “Yaralı Azərbaycan”, “Dağ Kolanı dastanı”, “Sözüm sənədi, Tanrım” və digər kitabları onun poeziyasının əsas istiqamətlərini – türkçülük, vətənpərvərlik, mənəviyyat, eşq və fəlsəfi düşüncə – sistemli şəkildə təqdim edir.
Onun şeirlərinin Türkiyə, Rusiya, Qazaxıstan, Hollandiya və digər ölkələrdə çap olunması, aldığı beynəlxalq mükafatlar (Şahmar Əkbərzadə adına mükafat, Türk dünyasına xidmət ödülləri) yaradıcılığının regional yox, ümumtürk miqyaslı olduğunu sübut edir.
Namiq Hacıheydərli Azərbaycan poeziyasında sözün məsuliyyətini daşıyan, ruhun ucalığını qoruyan, oxucunu təkcə duyğulandırmayan, həm də düşündürən şairlərdəndir. Onun poeziyası rahat oxunuş üçün deyil – oyanış üçündür. Bu yaradıcılıq bizə xatırladır ki, insanın ən böyük vəzifəsi ruhunu itirməməkdir.
O, öz sözləri ilə desək, hələ bu dünyada “nidada olan”, sual verən, cavab axtaran bir şairdir. Və bu suallar bitmədikcə, Namiq Hacıheydərlinin sözü də yaşayacaq.

Çox dəyərli oxucum, sona qədər həmsöhbət olduğunuz üçün təşəkkür edirəm. Elə insanlar var ki, onlar sanki dünyanı xilas etmək üçün doğulurlar. Namiq Hacıheydərli məhz belə – hər iki dünyada öz missiyası olan böyük insanlardan biridir…

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir.

Elman Eldaroğlunun yazıları

Oxuyun >> Gözündə tük var

www.USTAC.az

Zaur Ustac – Yolun sonunda Günəş var

Yanvar 4, 2026 www.bitik.az Bir şərh yazın

YOLUN SONUNDA GÜNƏŞ VAR

Yolun sonunda Günəş var;
uca dağların başında,
pambıq buludlar qoynunda.
Rəngi əməlindən aslı;
parlaq olur, solğun olur…

Əgər, yol alsan payızda,
ilk salam, yarpaq səsidir;
şütüyüb keçər yanından,
ya da qalar ayaq altda.

Bu yolun daş yaddaşında
payızın barmaq izləri,
neçə ananın gözləri,
neçə min ilin sözü var.

Səni görən kimi külək,
qamışların dili ilə
haray salar, xəbər yayar,
hamı bilər;
sən gəlirsən…

Günəş dayanıb yerində,
üfüqün lap kənarında,
səni gözlər.
Kölgə susar, səni görməz.
İşıq görər, işıq gülər…

Sən davam et!
Heç aldırma;
vızıltıya,
sızıltıya,
uğultuya.

Sən davam etdikcə ayağın altda
vaxt xırdalanır,
yarpaqlar keçmişi
yumşaq səslə bağışlayır.
Hər addımda
sən daha az qorxursan,
daha çox yola çevrilirsən.

Bu yol
qaçış deyil,
qayıdış da yox!
Bu yol özünə doğru
sakit bir irəliləyişdir.
Sükut danışır,
sözlər kölgə salmır.

Qamışlar baş əyir:
— Keç,
amma iz qoymadan yox,
ürək qoyaraq keç.

Günəş doğur,
yalnız səmanın deyil,
sənin də yolunun üstünə.
Və sən anlayırsan:
işıq haradan gəldiyini soruşmur,
hara getdiyini də.

Yolumuza Günəş doğsun!
Yolumuza davam edək!
Biz getməsək, adi yoldu,
biz gedəndə dünya olur…

04.01.2026. Bakı .

Müəllif: Zaur USTAC

AYB və AJB-nin üzvü, “Yazarlar” jurnalının baş redaktoru, şair-publisist, tərcüməçi-nasir.

Oxuyun >> Gözündə tük var