Payız havası var yenə bu səhər… Nə fərqi… Son ucu qışa gedəcək. Qorxma, ömrümüzə sevinclə kədər Qoşa qayıtmışdı, qoşa gedəcək.
Havadan asılıb yalan nə varsa, Bizi özümüzdən alan nə varsa… Ömür darağında qalan nə varsa Ömürdən çıxacaq, yaşa gedəcək.
Bir izim, bir sözüm qaldımı yurdda? Bir az təsəlli ver, bir az ovut da… Adam da, çiçək də, böcək də, qurd da Sonunda torpağa, daşa gedəcək.
Gəlirəm… Yoluma gəlirəm, adam, Yenə hədəfdəyəm, bilirəm, adam… Mən, ancaq sevgidən ölürəm, adam – Atdığın güllələr boşa gedəcək. 14 senytabr 1995-ci il
07 aprel Azərbaycanın Xalq yazıçısı, dünya şöhrətli Chingiz Abdullaev in doğum günüdür! Yazarlar ( Yazarlar ) cameəsi adından bu münasibətlə onu təbrik edir, bütün fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!!! Uğurlarınız bol olsun, Chingiz müəllim!!! Allah Sizi qorusun!!! Bir daha təbriklər!!!
Fədailərimizi tanıyaq! (1) İlk olaraq inqilabçı-şair, böyük fədai Mir Mehdi Çavuşidən başladım.
(Dostlar, bugündən etibarən güneylilərimiz haqqında çeşidli bilgilərlə sizin üçün “Fədailərimizi tanıyaq!” rubrikasını təqdim edəcəm.Müxtəlif fədailərimiz, cəsur, rəşadətli Təbrizli-ümumən güneyli inqilabçılarımız barəsində bilgilərimi sizinlə bölüşəcəm.Bütün bu silsilə yazılarımı Təbrizin Dəryan kəndində doğulan 64 illik ömrünün böyük hissəsini Təbrizdə keçirən babam İsmayıl Paydarın və fədailərin ruhuna ithaf edirəm)
21-22 sentyabr-1965-ci il Xəlil Rzanın gündəliyindən: “Mir Mehdi Çavuşinin sinəsi Cənubi Azərbaycanın ensiklopediyasıdır” – Söhrab Tahirin dilindən eşitdiyim bu cür ifadələr hafizəmdə əbədi nəqş bağlayıb. “Mir Mehdi Çavuşi firqə tərəfindən ona kəsilən və Moskva tərəfindən təsdiq edilən personal pensiyanı almaqdan boyun qaçırıb.” Bu kimi cümlələr bu fövqəladə insana bəslədiyim məhəbbəti və marağı gündən-günə artırdı. Nə qədər ki mənim iki əlim sağdır, pensiyaya əl açmaram.Firudin İbrahiminin, Azad Vətəninin qanpulunu yeyə bilmərəm. Quba Rayon Partiya Komitəsinə qədəm qoyduğum zaman birinci Çavuşini soruşdum.Təbliğat şöbəsində işləyən Mövlud Qonaqov zəng çaldı, traktor təmiri stansiyasında indi çilingərlik edən bu qocaman inqilabçının səsini telefonda eşitdik.Ardınca göndərilən maşın az sonra Çavuşini gətirdi. Mir Mehdi Çavuşi 1909-cu ildə çilingər Mir Həbibin ailəsində dünyaya gəlib.Ata yurdu Təbrizdir. -Təbriz sözünün mənası “qızdırma tökən” dir. Mən 11 yaşda ikən Şeyx Məhəmməd Xiyabanini görmüşəm.Ucaboy, şəstli, alnı guşad, gözlərinin kənarında qırış yoxdur.Bunun səbəbi o idi ki, Xiyabani Təbrizin şərqində yerləşən Xiyaban məhəlləsindən idi.Xiyabanlılar hər səhər evdən çıxıb şəhərə gedəndə günəş arxadan düşür, boyunlarının ardını qızardır, işıqdan qamaşmadığı üçün gözün kənarında uzun müddət qırış olmur.Biz isə Təbrizin qərbindənik.Himavar məhəlləsindən. …Xiyabanidən danışdıqca hiss edirəm ki, Mir Mehdi Çavuşi özü də məhz Xiyabani məktəbində yetişniş bir inqilabçıdır.Londonda 15 il hüquq təhsili alan ingilis casusu Mirzə Rza xan Səidi günlərin birində Çavuşinin dükanına girir.Dükanda Çavuşidən başqa heç kəs olmadığı halda, yenə ehtiyat edərək zərli əsasını arxadan qapıya dirəyib müxatibinə üz tutur. -Ağayi Çavuşi, səninlə məxfi bir söhbətim var.Sən mənə de görüm, həyatda yaşamaqda məqsəd nə? -Yaşatmaq -Yox, o şurəvilərin sözüdür.Öz sözünü de.Yaşamaqda məqsəd ağ gün görməkdir.Ağ gün üçün nə lazımdır? 200 tümən pul, bağlı-bağatlı bir ev.İstəsən bunlar sənin üçün mümkündür. Bu şirin kəlamların arxasında gizlənmiş alçaq niyyəti dərhal başa düşən Çavuşinin dodaqlarında kinayəli bir təbəssüm oyanır.Cavuşinin cavabı səkkiz misralı bu şeir olur: Aldat özünü, şöhrətə talib deyiləm mən, Heyhat! Yaşamaqçün ona bir an əyiləm mən. Minnətlə əgər başimə şah tək qoyalar tac, Haşa, o taca tuf deməsəm, ən rəziləm mən. Yalvarmaram, hətta belə məhv olsam həyatda, Gör dar ağacından asılıb, ya kəsiləm mən. Azad yaşamaqdır mənim aləmdə məramım, Çün böyük amallara mənsub nəsiləm mən.
Как сложилась судьба сына Сергея Есенина — Константина?
Константин Есенин родился уже после расставания Сергея Есенина и Зинаиды Райх. И когда отец впервые увидит сына, то взглянув на мальчика, скажет: «Есенины чёрными не бывают». Костя родился тёмненьким, а не блондином в отличие от белокурой сестры Татьяны, в которой отец души не чаял.
«В детстве я был очень похож на мать — чертами лица, цветом волос. Татьяна — блондинка, и Есенин видел в ней больше своего, чем во мне». Детская память Кости сохранила скудные воспоминания об отце. Он запомнил, что отец больше разговаривал с Таней, что подарков никогда не приносил, и сердился, что дети его стихов не читают.
Костя не чувствовал в Сергее Есенине своего родного отца, так как его воспитанием занимался отчим Всеволод Мейерхольд, который усыновил детей Есенина. Именно его маленький Костя называл папой.
После убийства матери и расстрела отчима Костю из большой родительской квартиры переселили в комнатку в коммуналку на Большой Пионерской улице. В это время Константин Сергеевич учился в в Московском инженерно-строительном институте, и огромную помощь тогда оказала Анна Изряднова (1891-1946) — первая жена Сергея Есенина. Она была в хороших отношениях с Зинаидой Райх, познакомились две мамы случайно, во время прогулке детей. Дети — Юрий (первенец Есенина) и Таня — стали играть вместе и матери поняли, что обе были влюблены в одного и того же человека. Делить им уже было нечего, поэтому отношения между ними с самого начала были добрыми.
Анна была светлым человеком, она помогала деньгами, подкармливала, а в годы Великой Отечественной войны отправляла Константину посылки на фронт…
В ноябре 1941 года Константин Есенин добровольцем ушел на фронт. Перед уходом отнес чемодан, набитый бумагами и редкими изданиями отца, на хранение последней жене Есенина Софье Андреевне Толстой, которая сберегла и возвратила ему всё после войны. Но многие вещи отца, которые достались Константину по наследству, остались бесхозными на московской даче в Балашихе, где жила сестра Константина Татьяна.
«В войну погибло очень много писем, записок, деловых бумаг отца, — вспоминал Константин Сергеевич. Я был на фронте, сестра эвакуировалась в Ташкент, да так и осела там. Весь архив свалили в сарай. Там он лежал несколько лет и зим, в мороз и зной».
На фронте Константин был награждён тремя орденами Красной Звезды. В одном из боев, в августе 1944 года, был тяжело ранен.
После демобилизации он закончил ВУЗ и стал трудиться на послевоенных стройках прорабом, начальником строительного участка. Участвовал в строительстве спорткомплекса в Лужниках.
Константин обожал футбол. Он играл в футбол на соревнованиях сборных команд производственных коллективов, вёл статистические данные о командах, игроках, различных спортивных встречах.
В 1950-60-х гг. он очень часто писал статьи о футболе, победах и поражениях команд в советских газетах и журналах «Московский комсомолец», «Советский спорт», «Физкультура и спорт». Работа футбольным обозревателем стала в последние годы его жизни второй «профессией».
Он даже издал книгу «Московский футбол и «Спартак» (1974 г.), получившей высокую оценку любителей футбола. До конца своей жизни работал над книгой «Летопись советского футбола».
«Константин Сергеевич Есенин — высший у нас авторитет по части футбольной „цифири“, как он сам величает своё увлечение, заведующий всеми „гроссбухами“ (тоже его выражение)… Есенин остаётся самым известным, почитаемым и читаемым футбольным историографом. „Цифирь“ свою он не просто расставляет столбиками и подсчитывает, как скупой рыцарь. Он весело колдует с ней, извлекая невиданные пассажи. Эти его находки добавляют футболу какие-то лишние искорки, удивляют, потешают, а иногда и велят задуматься», — писал о Есенине Лев Филатов, «мэтр» футбольной журналистики СССР.
Был трижды женат, в первом браке родилась дочь Марина.
Умер Константин Сергеевич Есенин 26 апреля 1986 года. Ему было 66 лет. Похоронен на 17-м участке Ваганьковского кладбища в Москве в одной могиле с матерью.
BU YOL BIZI HARA ÇƏKIR GÖRƏSƏN… Biz haçandı minmişik bu qatara, Yolumuza baxan Ay mı, mayak mı? Bu intizar görən nə vaxt qurtarar Bilməyırik yol yaxın mı, uzaq mı? Bu yol bizi hara çəkir görəsən?
Bu qatarda göz açmışıq dünyaya, Burda bilet bir ömürdən bahadı. Gör bir harda göz açmışıq dünyaya, Bəlkə də yol bu qatardan qısadı. Bu yol bizi hara çəkir görəsən?
Yükümüz yox, uzağıq hər şübhədən, Nəyimiz var bir ürəkdən savayı. Daha vaxtın saçlarına düşür dən, Nəsə deyir təkərlərin harayı,– Bu yol bizi hara çəkir görəsən?
Yuxumuzu oğurlayıb yatanlar, Ömrümüzdən nə vermişik obaya? Yolumuza Günəş yağar, qar yağar, Atılmışıq sərt axına, gur çaya– Gedirik mi, gəlirik mi dünyaya? Bu yol bizi hara çəkir görəsən? Müəllif: İslam Türkay 1978 – ci ildə “Ulduz” jurnalında çap olunub.
2019-cü il aprelin 6-da qəfil dünyadan köçən əziz anam Süleymanova Məxluqə Qədir qızının əziz xatirəsinə ithaf edirəm
Gözləmirdik bu ağrını, acını, Yaşada bilmədik, ay ana, səni! Tanrı bizdən aldı o baş tacını, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Mən sənin eşqinlə yazdım, yaratdım, Şeirlərimlə ruhları oyatdım, Sənin varlığınla müdəm boy atdım, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Sevdiyim bahar da qəhərdi mənə, Saçımın ağlığı bəhərdi mənə, Bu dünya anasız zəhərdi mənə, Yaşada bilmədik, ay ana, səni!
Ömrüm mənasızdır quru can kimi, Qaralmışam laxtalanmış qan kimi, Qıvrılıram xəstə bir insan kimi, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Daha üzüm gülməz, getdi xoş anlar, Məni başa düşər aqil insanlar, Səsimə səs verin, tənha qalanlar, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Mələklər sordular bəs anan hanı? Onda ağlar gördüm bütün cahanı. Kor olaydım, görməyəydim son anı, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Köç etdin dünyadan ağrı-acınla , Qovuşdun behiştdə ana , bacınla, Bağışla, ay ana, bizi bağışla, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Nə deyirdin gözlərinlə mənə sən? Anlaya bilmədim onu biləsən. Yadda saxla mən gələndə deyərsən, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Tanrı dərgahına köçün çatdımı, Cümüoğlu dərd-qəmini atdımı? Tarıyel oğlun qucağında yatdımı? Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Nəvən Elnur sorağını aldımı? Qonaq olub heç yanında qaldımı? Çox sevdiyin ruhanini çaldımı? Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Səksən doqquz yaşın olsa da tamam, Anaya möhtacdı hər yaşda insan. Qara torpaq oldu öz doğma anan, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Sağlığında yazdım ana şeirini, Aşıq Qərib sazla dedi birini, Dağlar qızı, tutdunmu öz yerini? Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Nə yazsam da yazı məni ovutmaz, Ana səsi bir də məni oyatmaz, Köçən ana daha geri qayıtmaz, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Qaranlıq gecələr gözlərimdə yaş, Məni dincmi qoyar qəlbimdə təlaş, Səni həkimlərə verməyəydik kaş, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Qəhrəman anatək məğrur yaşadın, Yaddaşlarda qaldı müqəddəs adın. Bu fani dünyadan ancaq doymadın, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Başın uca oldu zəngin varınla, Namusunla, qeyrətinlə, arınla, Qovuşa bildinmi sən öz yarınla? Yaşada bilmək, ay Ana, səni!
Qaraldı yurd yeri, ağladı aran, Bizlərdən heç zaman qalma nigaran. Müqəddəs ruhuna borcluyuq hər an, Yaşada bilmək, ay Ana, səni!
Sözün qanun oldu hər bir yaşında, Övladların səcdə etdi qarşında, Son sözü yazmışam məzar daşında, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
Mənim son bayatım, bu son ahımdı, Göydə yaşar ruhun tək pənahımdı, Müzəffərəm, bəlkə öz günahımdı, Yaşada bilmədik, ay Ana, səni! Yaşada bilmədik, ay Ana, səni!
aprel 2019-cu il
**** **** ****
Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Kör olsun gözlərim, aman Allahım! Yurd yerində mən anamı görmədim! Oydu ümid yerim, oydu pənahım, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Çöhrələr solğundu, xəyallar dalğın, Bağçalar bəhrəsiz, gülləri solğun. Sanki yoxsan Ana, neynəsin oğlun?! Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Elə bil ” Zimlə” də alçalıb biraz, Yas tutub atamdan qalan telli saz, Bizə dərd gətirdi bu bahar, bu yaz, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Sanki tufan qopdu qarlı başımdan, Gen düşdüm anamdan erkən yaşımdan, İndi də boylanır məzar daşından, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Yurdun qalmayıb heç bir marağı, Sönübdür ocağı, yanmır çırağı. Atamın yanından gəlir sorağı, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Yurd kimə lazımdır, yoxsa yurddaşı?! Yurddan köçüb yurd yiyəsi, sirdaşı. Məzarı isladır gözümün yaşı, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
Ulu Tanrı analara qıymasın, Dünyamızı kaş anasız qoymasın. Müzəffər ömürlük tutacaq yasın, Yurd yerində mən Anamı görmədim!
may 2019-cu il
**** ***** ***** Dünyanın özü də heçdir anasız!
İstəyirsən şah ol, dövlətin olsun, Dünyanın özü də heçdir Anasız! Ana əvəzini verməz dünya da, Dünyanın özü də heçdir Anasız!
İnsan kövrək olur məsum uşaqtək, Ananın dərdini oğulsansa çək! Bu ağır bir dərddi, Hər kəs çəkəcək, Dünyanın özü də heçdir Anasız!
Neçə fağır olur anasız insan, Onu görməyəndə qəlblər olur qan. Gülüşlər çox saxra, sevinclər yalan, Dünyanın özü də heçdir Anasız!
Anasız övlada nə pay, nə sovqat, Nə xoş gün görəcək, nə xoş bir ovqat. Müzəffər, ağırdır anasız həyat, Dünyanın özü də heçdir Anasız!
2019- cu il
**** ***** *****
Qurban olum!
Oruc tutub, namaz qılan Günlərinə qurban olum! Həyatının yerdə qalan İllərinə qurban olum!
Tanrı özü sənə yardı, Uca başın dümağ qardı, Hər telində məna vardı, Tellərinə qurban olum!
Həm anasan, həm də ərən, Hər bir dərdə sinə gərən, Müdam xeyir-dua verən, Dillərinə qurban olum!
Analardı zəfər çalan, Bir tarixtək yadda qalan, Hər kəlməsi bir iz salan, Sözlərinə qurban olum!
Həyat eşqi aşıb-daşan, Xoş xəyaltək dağlar aşan, Həyatınla qoşalaşan Dərd-qəminə qurban olum!
Analardı ərşə çatan, Qəm-kədərə sevinc qatan, Dayaq üçün çəlik tutan Əllərinə qurban olum!
Oxunan müqəddəs “Quran”‘ Odur sənə arxa duran, Hər bahardan müjdə soran, Gözlərinə qurban olum!
Varlığında bir şah dağam, Qoruyacam, hələ sağam! Qarşında körpə uşağam, Hər əmrinə qurban olum!
Ömür payın Tanrı payı, Xoş illərin çoxdu sayı, Ucaltdın sən Miralayı, Təpərinə qurban olum!
2015-ci il
*
Mənim
Həyatımın yaraşığı sən oldun, Sənsiz öz həyatım puç olar mənim! Gözlərimin nur-işığı sən oldun, Sənsiz qalan ömrüm heç olar mənim!
Sənsiz nə mənası ulduzun, ayın, Dağlardan süzülüb axan gur çayın. Ətri duyularmı baharın, yayın, Sənsiz xoş baharım tez solar mənim!
Hər nurlu açılan səhərim sənsən, Mənə ümid verən zəfərim sənsən. Bütün var-dövlətim, bəhərim sənsən. Sənsiz dağlarımı çən alar mənim.
Aqil insan varlığıyla öyünər, Ananı görəndə ruhlar söyünər. Müzəffərin qəlbi sənlə döyünər, Sənsiz ağ günlərim qaralar mənim!
2014-cü il
**** ***** *****
Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana!
Gəldim ziyarətə ucaldı başım, Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana! Səninlə gül açır torpağım, daşım, Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana!
Uca dağlar kimi başın qarlıdır, Sənin varlığınla bu yurd barlıdır, Cümoğlunun yurdu etibarlıdır, Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana!
Halal övladların çıraqdır sənə, Tanrıya inamın dayaqdır sənə. Öz baş ucalığın mayakdır sənə, Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana!
İstəmirəm yurddan ayıram səni, Bu yurdun taxt-tacı sayıram səni. Allaha əmanət qoyuram səni, Gözlə qayıdacam, gözlə, ay Ana!
O uca dağlara baxıb fəxr eylə, Tanrı yüz yaşatsın, bax, indən belə. Müzəffər bağlldır bu doğma elə, Gözlə qayıdacam, gözlə , ay Ana!
Türkiyənin Ankara şəhərində fəaliyyət göstərən Türk Dünyası Araşdırmaları Beynəlxalq Elmlər Akademiyası 2023-cü ilin nəticələrinə görə Azərbaycan təmsilçilərindən həmin Akademiyanın “Türk Dünyasında İlin Ziyalısı” Beynəlxalq Diplomu və “Qızıl Ulduz” Medalı ilə təltif edilmək üçün namizəd istəyib. Olaylar.az xəbər verir ki, müstəqil Azərbaycan Respublikasının mədəniyyətinin inkişafındakı xidmətlərini nəzərə alaraq, hər iki nominasiya üçün Türk Dünyası Araşdırmaları Beynəlxalq Elmlər Akademiyasının fəxri doktoru, yazıçı-publisist Yunus Oğuz namizəd seçilib. Qeyd edək ki, məlumatı Azərbaycan Təmsilçisi Elçin İskəndərzadə bildirib və yazıçıya fəaliyyətində uğurlar arzulayıb.
Xatırladaq ki, Yunus Oğuz onlarla tarixi romanlar müəllifidir və əsərləri dünyanın 20-dən çox ölkəsində dərc olunub. Dünyanın bir çox ölkələrində mükafatlara layiq görülüb.
Romanları Nyu-Yorkda, Londonda, Moskvada, İstanbulda, Kiyevdə, Daşkənddə, Almaatada, Bişkekdə və başqa şəhərlərdə nəşr edilib.
YAZARLAR cameəsi adından YUNUS OĞUZu bu münasibətlə təbrik edir bütün fəaliyyətində yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq! Uğurlarınız bol olsun YUNUS OĞUZ!!!
Əziz dostlar, dəyərli teatrsevərlər! Dəvətlisiniz! 8 aprel 2024-ci il saat 18:00-da Azərbaycan Mədəniyyət nazirliyi və Azərbaycan Teatr Xadimləri İttifaqının təşkilatçılığı ilə Aktyorlar Evində yazıçı Təranə Məmmədin “Tor” əsəri əsasında Ağdam Dram Teatrında səhnələşdirilmiş “Tor” tamaşı oynanılacaq. Giriş sərbəstdir. Ünvan: Bakı şəhəri, Xaqani küç, 16, I mərtəbə.
