Səni görən kimi tutulur dilim, Kəlmələr dolaşır biri birinə. Od tutub sevgindən alışan qəlbim, Bilmir necə açsın sirrini sənə.
Gözüm kora dönür, dilimsə lala, Hislərim içimdə boğulu qalır. Uyuyub yenə də şirin xəyala, Qəlbim nağıllardan təsəlli alır.
Gecələr ən şirin anımdır mənim, Hər gecə sabaha ümid əkirəm. Sabah, zəhmətimə kəsilir qənim, Barsız bostanımda əzab çəkirəm.
Hər gün eyni nağıl danışsamda mən, Sənli nağılımdan çox xoşum gəlir. Mənim xəyalımı bəzədikcə sən, Dönüb gözlərimdə dünya kiçilir.
Dünyanın üzünə yaxdığı bəzək, Aşiqin gözünə ucuz görünür. Bu fani dünyanı anlaya bilsək, Eşqin səbəbinə hər şey öyünür. Göyçay şəhəri
Eşqin yolu
“Əvvəl xamdım, yandım, bişdim “ Həzrəti Mövlanə
Dərdə düşdüm, tapılmadı çarə bilən, Öz dərdimlə əriyirdim içimdə mən. İçin- için qovrulurdum öz odumla, Yana- yana çarpışırdım həyatımla. Dedilər ki, “Baba” dağda bir loğman var, Olsa -olsa o, dərdinə çarə tapar. YARADANa dönə -dönə dua etdim, Gecə, gündüz dayanmadan yollar getdim. Axır, çatdım o,loğmanın hüzuruna, Ey nurani, əlac eylə, dedim, ona. O,təpədən dırnağadək süzüb məni, Dedi, sevin, eşq atəşi yaxır səni. ALLAH Vədud ismi ilə səni sevir, Sən də dönüb öz qəlbini Ona çevir! Görkəmindən divanəyə oxşasan da, Məcnunluqdan bir nişanə yoxdur səndə. Sənin sevgin içindədir, qəlbindədir. Alışmağın ilhamında, təbindədir. Yazmaq üçün qələm götür, varaq götür, İlhamlanıb kəlmələrdə hikmət bitir. Vaqif olsan Mövlananın sözlərinə, Alışdıqca, bişmək nəsib olar sənə. Yana- yana dolacaqsan qəlibinə, Bişə-bişə sığacaqsan öz qəlbinə. Bir sehrli qələm verir sənə ALLAH, Sən qələmə YARADANın eşqiylə bax. Onda, sənə hər şey gözəl, pak görünər, Qəlbindəki qaranlıqlar nura dönər. Dinlədikcə, o,nurani loğmanı mən, Anladım ki, xəbərsizəm məhəbbətdən. Dedi, eşqin tərifini bilən yoxdur, Bilən varsa, gözlərində sevgi xordur. Aşiqlərin qəlbindədir vəfa bağı, Bəslənməsə, çəkdirəcək cəfa dağı. Hər alışıb yanan könül aşiq deyil, Külə dönər nəfsə tabe olan könül. Külək külü sovurduqca göyə uçar, Düşər yerə hamı üstə ayaq açar. Şəhvətindən yananların küldür sonu, Könül, saflıq ilə tapar eşq yolunu. Göyçay şəhəri
Avqustun 10 da Sumqayıtda qohumlarımın qonağı idim. Dünyaya təzə gəlmiş nəvəm Toğrul bəyin tədbiri idi. Babası Elşad müəllim qurban kəsmişdi Sevincimizin həddi hüdudu yox idi. Gecə saat 23 30da telefonuma zəng gəldi. Zəng edən AYB nin və AJB nın üzvü, Yurd jurnalının şöbə müdiri PÜSTƏ xanım idi.
– Salam Qalib müəllim, necəsiniz?
– Salam Püstə xanım. Yaxşıyam, siz necəsiniz
– Təşəkkür edirəm, yaxşılıqdır. Bağışlayın ki, sizi bu vaxt narahat edirəm. Şuşaya sabah səfərimiz var, Balayar müəllim sizin getməyinizi məsləhət bildi. Mən tutuldum, axı, Şuşaya getmək mənim ən böyük arzum idi. Mən :
– Püstə xanım axı mən hazır deyıləm, necə gedim? -Balayar müəllim Sizin getməyinizi bildirib. Yolun xərci ödənilib. Səhər saat 5 də 20 yanvar metrosunun çıxışında gözləyin, şəxsiyyət vəsiqəsini unutmayın Sevinc sevincə qarışdı, uçmağa qanadım yox idi. Nə isə Sumqayıtdan gecə yarısı qayıtdıq. Gecə namazını və sübh namazını qıldım, bir tikə çörək yeyib 20 yanvar stansiyasına getdim. Deyilən ünvanda məni “Həkəri ” qəzetinin baş redaktoru şair Rauf İlyasoğlu və Solmaz xanım adlı qazi xanım qarşıladı. Qazi xanım Rauf müəllimə öz döyüş tarixini danışırdı. Ermənilərə təslim olmamaq üçün özünü Ağdam döyüşlərində sıldırım qayadan atan bu cəsur xanım,22 yaşlı gözəl qızı ilə gəlmişdi. Bir azdan müqəddəs Şuşaya yollanacaq “Sprinter” markalı mikroavtobus göründü. Püstə xanım və bacısı Sədaqət xanım avtobusda idilər. Səfərə gedəcək adamlar 05 30 a qədər yığıldı. Səfərə gedənlərin arasında xeyriyyəçi Hacı İntiqam Atayev də var idi. 05 35 də” Sprinter “markalı avtobusumuz müqəddəs Şuşa istiqamətinə hərəkət etməyə başladı. Qrupun rəhbəri gözəl insan kimi yaddaşıma həkk olan Bəxtiyar Rzayev idi. Bir neçə saatdan sonra Sprinterimiz Kürdəmirdə “Uğur ” otel- restoranının qarşısında dayandı. Səhər yeməyini yedikdən sonra,Püstə xanım “Uğur market ” dən böyük bir tort aldı, düzü ağlıma heç nə gəlmədi. Yenidən yola çıxdıq. Bərdədə inzibati yoxlama postundan keçdikdən sonra Sprinterimiz müqəddəs Qarabağ torpaqlarını öpməyə başladı. Nəhayət gəlib Şuşaya yetişdik. ” İsa bulağı” nın buz kimi suyundan içən hər kəs, şəhidlərimizin müqəddəs ruhuna rəhmət oxudu. Birdən telefonuma zəng gəldi. Ekranda çox hörmətli şairə bacım Adilə Nəzərin adı göründü. Telefonu açdım. Adilə Nəzər xanım məni təbrik etdi. Sən bu səfərə çoxdan layiq idin. Uğurlar dilədi. Sevincimin həddi hüdudu yox idi. “Cıdır ” düzünə qalxdıq. Birdən qazi Solmaz xanım bizdən aralanıb ağlaya ağlaya sıldırım qayaları öpməyə başladı. Daşların üstündə şəhidlərimizin mübarək qan izləri var idi. Qrupumuzda olan iki şəhid xanımı da ağlamağa başladılar. Rauf İlyasoğlu üzünü məğrur qayalara tutub yazdığı” şəhidim ” şerini söyləməyə başladı. Bəxtiyar Rzayev mənə, Qalib müəllim neçə ildir qrup rəhbəriyəm, hələ belə vətənpərvər insanlara rast gəlməmişəm Bu arada Qrup üzvlərindən bir nəfər mənə konfetə bənzər ürək dərmanı verdi, sizin ürəyinizdə problem var, bu dərmanı qəbul edin. Bu gözəl insan həkim Ağagül həkim idi. O, bu səfərə öz həkim həyat yoldaşı Məhsəti həkimlə gəlmişdi.Məhsəti xanım qardaşı şair Rəhman Babaxanlının “Şuşa” şerini üz tutub əzəmətli Şuşa dağlarına oxuyurdu. Cıdır düzündən Şuşa məscidinə getdik. Zöhr namazı yetişdiyindən namaz qılan yoldaşlar Şuşa məscidində namaz qıldılar. Məsciddən çıxıb Qarabağ xanı ibrahimxəlil xanın vəziri şair Vaqifin məqbərisini ziyarət etdik. Burda məqbərəyə girməmiş İlyas müəllim Vaqifə həsr etdiyi şerini söylədi. Məqbərəyə daxil olub şəkil çəkdirdik. Sonra Sprinterimiz bizi “Qala qapısı”na gətirdi.” Qala qapıs”ını ziyarət etdikdən sonra, qalanın kənarındakı cığırla Xan qızı Natəvanın çəkdirdiyi “Xan qızı” bulağından doya doya su içdik. Bir az aralıda Üzeyir Hacıbəyovun, Xurşibanu Natəvanın, Bülbülün büstlərini ziyarət etdik. Mən Xan qızı Natəvanın əllərindən öpdüm. Ona,haqqında yazdığım Xan qızı Natəvan kitabımdan danışdım. Üzeyir bəyə və Bülbülə isə bu gün torpağa tapşırılacaq olan Göyçayın ziyalısı, Azərbaycan musiqisinə öz töhvəsini verən tarzən Rövşən Zamanovun ruhunun onların ruhlarına qovuşduğunu çatdırdım. Birlikdə xatirə şəkilləri çəkdirdik. Qrup rəhbərimiz səfərimizin sona çatdığını söylədi. Sprinterimiz yenidən yola çıxdı. Xankəndinə gedən yolda dağların ətəyində otlayan yanında dayçası olan gözəl bir at gördüm. Bu arada yadıma ustad şairimiz Yusif Nəğməkar ın bu şeri düşdü.
Bədöy köhlən ayağının Uçmağa qatlanmağı var. Bəslə ki, day oyağını, Ruhin da atlanmağı var…
Qayalar bələklərimdir, Olumum çoxda tək olub… Kişnəyən diləklərimdir; Səsim dağlara həkk olub.
Ürək döyüntüm-şəlalə, Nəbzim-bulaq çıppıltısı… Yal-yamac getmiş xəyalə, Oyadar nal tappıltısı…
Saat 16 00da Sprinterimiz bizi Xankəndinə gətirdi. Şəhər boş idi. Küçələrdə ziyarətçilərin şəkil çəkdirməkləri adamı sevindirirdi. Park ziyarəçilərlə dolu idi. Sprinterimiz ” Xan mat ” restoranının qarşısında dayandı. Biz restorana daxil olduq. 20 nəfərlik süfrə açılmışdı. Kabab olmadığından İlyas müəllim başqa yerə getməyi məsləhət bildi. Sprinterimiz yola düzəldi. Bir neçə dəqiqədən sonra Xocalıda gözəl bir restoranın yanında dayandıq. Yenidən 20 nəfərlik süfrə açıldı. Süfrəyə təamlar düzüldü. Yeməyi qurtardıqdan sonra Püstə xanımın aldığı tort süfrəyə gətirildi. Püstə xanımın bacısı Sədaqət xanım tortu kəsib birinci İlyas müəllimlə Bəxtiyar müəllimə verdi. Ad gününüz mübarək olsun, dedi. Hamı bir ağızdan günün qəhramanlarını təbrik etdilər. Sonra, Xocalı Şəhidlər xiyabanına getdik. Püstə xanım və mən” Şəhidlər “şerimizi oxuduq, hamılıqla şəhidlərimizə rəhmət dilədik. Sprinterimiz yenidən yola düzəldi. Və biz Bakıya yollandıq. Fotolar:
Dünyadan kəm qismətimi dərə-dərə, İnsanlığın çökdüyünü görə-görə, YARADANa gündə min yol, neçə kərə, Yalvarıram könüllərə nur salaydı.. Bir ədalət məhkəməsi qurulaydı.
Məhəbbəti şəhvət ilə qarışdırdıq, Mərdi qovub xəyanətlə barışdırdıq. Sadələrə avam deyib könül qırdıq, Məzlumların qəlbi dolu ahdı, vaydı, Bir ədalət məhkəməsi qurulaydı.
Riyakarın, yalançının dili uzun, Saxtakarın, günahkarın əli uzun.. Cahil zəm-zəm çeşməsində yuyub üzün, İsmailin məqamında özün saydı… Bir ədalət məhkəməsi qurulaydı.
Aşıqlərin göz yaşından bezdim daha, Ümidimin qıçı sınıb, gümanı yoxdur sabaha. Səsim çatmır, ünüm yetmir ki, ALLAHa, Deyəm, Adəm doğulduğutək olaydı, Bir ədalət məhkəməsi qurulaydı.
Bapbalaca dünyamızı etdik zəhər, Kədər ilə qol boyunuq axşam,səhər. Şeytan, iblis insanlığa çaldı zəfər, Bu dünyamız cəhənnəmə artıq taydı.. Bir ədalət məhkəməsi qurulaydı. Göyçay şəhəri
ALLAHın sevgisindən
Bir gözələ könül verdim, Elə bildi oyuncaqdı. Qəlbimi şıltaqlığıyla, Od vurub yandırıb, yaxdı.
Dedi, sevgi bir nağıldı, Məcnundan mirasdır bizə. Rast gəlmədim bu kitabı, Sonadək oxuyan kəsə.
Məcnun özü məhəbbətdən, Dəliliyə çatmadımı? Gecələri, gündüzləri, Səhralarda yatmadımı?
Guya, Leylinin eşqindən, Yuxuları ərşə çıxdı. Leysan olub gözlərindən, Məhəbbətin seli axdı.
Göz yaşıyla suvardığı, Ərəbistan çöllərindən. Guya kəramət göstərib, Qumları eylədi çəmən.
Dedi, söylə, eşq dediyin, Kimi xoşbəxt edə bildi? Eşq toruna düşməyənlər, Aşıqləri gədə bildi.
Mənə qurban elədiyin, İnanmıram qəlbinə mən. Çoxdan sənin Məcnunların, Düşüb tarixin gözündən.
Bilirsənmi,nəyə görə, ? Dünya qara günə düşüb. Hərə bir küncdə, bucaqda, Süst qalıb, dərddən büzüşüb.
Çünki, sevgi, eşq dediyin, Qəlb bildiyin diyardadır. Qəlbdə isə YARADANın, Həmişə nəzəri vardır.
Qəlbimizə haram qatıb, YARADANı küsdürdük biz. Ona görə qaralıbdır, Saxtalıqdan üz, gözümüz.
İstəmirəm şimşək olub, Qəlbimə od salasan sən. Mənim qəlbim ilham alır, ALLAHımın sevgisindən. Göyçay şəhəri
Baxıram
Torpağa baxıram cadar cadardır, Qəlbi qan ağlayır, üzü pərişan. Soruşdum ey torpaq, de, nəyin vardır? Nədən qəm, kədərə olmusan mehman?
Kədərli-kədərli dilləndi torpaq, Səxavət göstərdim qəlbim yarıldı. Hər şeyə üstümdə yer verdim, ancaq- Toxum böyüdükcə yerim daraldı.
Bu şeri AYB-də çoxlarının sevimlisi olan şair dostum Zaur Ustaca həsr eləmişəm. ZAUR müəllim Azərbaycanın qəhrəman oğullarından biridir. 1-ci və 2-ci Qarabağ savaşında iştirak edib, qazidir. Şirin dili, gözəl qələmi var.
O ağacın altı bu gün boş qalıb
Atamdan yadigar həyətımızdə, Dostluğun məbədi nar ağacı var. O nar ağacını sevirik biz də, Narın meyvəsinin çox əlacı var.
Çoxdandır, Zauru gözəl insanı, Narı ziyarətə çağırmışam mən O, igid, qəhrəman, qazi oğlanı, Ülvi sevgisiylə bişirmiş Vətən.
Onun qəlbindəki duyğular,hisslər, Gözəl Qarabağın mayasındandır. Şuşanın üzünü bəzəyən çislər, Ağdamın saf təmiz havasındandır.
Ağ üzlü Ağdamın zəvvarı olan, Hələ ziyarətə gəlməyib narı. Vətənin qazisi, şairi oğlan, Gözü yolda qoyub dost olanları.
Bahardır, rəvamı belə gözəl gün, Nar ağacımızın altı boş qala?. Sındırıb şeytanın qıçını bu gün, Zaur öz dostunun qonağı ola.
Oturaq altında biz gözəl narın, Şirin söhətlərlə dincələk bir az. Udub nəfəsini gözəl baharın, Döşəməli aşdan yesək pis olmaz.
O ağacın altı boş qalıb Zaur, Sənin qulaqların cingildəmirmi? Şəhərdə qaldığın daha bəsdir, dur, Ruhun dincələcək dost istəmirmi? Göyçay şəhəri
Bu gün Ümumdünya dostlar günüdür. Dost olmağı bacaran hər kəsin bayramı mübarək olsun. Bir şeirimlə sizləri təbrik etmək istərdim. Xoş mütaliələr arzu edirəm.
DOST “Hikmət güzgüsü ” kitabımdan.
Axşamdır,atamla söhbət edirəm Bir sirri açmağa dedim acizəm. Atam dedi:Oğul, nədir ki, o sirr, Səni aciz bilib əzab yedirir. Atamdan soruşdum, dedim dost nədir? Atam dedi:Oğul, dost xəzinədir, Şekspir çağırmış dostu bu adla, Qəlbin xəzinəsi deyə inadla. Fəqət, haram şeylər düşünən bir kəs O xəzinəyə əl uzada bilməz. Dəyəri dünyanın dəyərindən çox, Ölçüdə, çəkidə bərabəri yox. Ancaq dost sözünün hər bir hərfinin Gərək dost axtaran anlaya sirrin. D- hərfi dumandır, görünmür sonu Kəşf etmək çətindir kim olduğunu. Bu tüstülü hava şaxtaya deyil, Oda çevrilərsə, xeyrinədir bil. Bu hal təbiətdə görünür aydın, İstilik üzünü açır dumanın. O -hərfi oddur ki, yandırar səni Bişirib anladar məhəbbətini. Deyə bilərsən ki, oddan-alovdan, Necə ilham alar yanan bir insan? Təbiət məktəbdir, diqqət yetirsən, Açıq-aydın özün baxıb görərsən. Dəmir yana-yana bişməsə oğul, Əsər ola bilməz, bunu yaxşı bil. Şəms Təbriziyə rast gəldiyi zaman Mövlana alışdı Şəmsin odundan. Dedi: Əvvəl xamdım, yandım, bişdim mən. Şəmsin atəşiylə doğdum yenidən. Alov alışdıqca buxar yaradar. Yanmağın sonunda saflıq var, su var. Mənası olmalı yanmağın da bil, Mənasız od-alov məhəbbət deyil. S- hərfi sudur ki, söndürür odu, Saflıqla yaradır öz qanununu. İki sifəti var, fəqət suyun da, Lazımsız yerlərdə sevilmir o da. Nizami söyləmiş suyun sirrini, Hikmətlə göstərmiş onun yerini. Bir inci saflığı olsa da suda, Artıq içiləndə dərd verir o da. Nizami dosta da məlhəmdir deyir. Dost məlhəm olaraq rahatlıq verir. Bütün yarananlar, dünyada nə var, Su ilə həyatda dirilik tapar. Hava, od, su oğul, kəşf edilməsə, Torpaq öz sirrini deməz heç kəsə. T -hərfi torpaqdır, nə əksən bitir. Çəkdiyin zəhməti qiymətli edir. Hətta şoran belə olsa da torpaq, Yenə yovşan kimi gülü olacaq. Səxavət, ədalət, sevgidir torpaq, Nə əksən əmanət deyib alacaq. Elə ki, bu hallar yarandı səndə, Demək, FUAD gözü açdı qəlbində. Mövlana dostu görməyən gözü, Deyir dost saymayın aldadır sizi. Çünki, həqiqi göz dostu görəndir, Onu dərk eyləyən, idrak edəndir. Anladınmı oğul, dostu olmayan, Dünyada qəlbi kor keçirir dövran. Tarixə diqqətlə yanaşsan əgər, Kor Homeri tarix sənə göstərər. Məşhur “Odissey”i, “İliada”nı Homerin qəlbinin dastanı tanı. Gözdən kor olsa da yazdı, yaratdı. Dünyaya əbədi bir imza atdı. Oğul, qəlbi gördü böyük Homerin,
Qəlbinin nuru ilə yazdı əsərin. Çünki, qəlb axirət dəftəridir, bil, Qəlbdən heç bir əməl gizlində deyil. Ancaq qəlbi əqli vəhdət quranlar Dost xəzinəsinə sahib olarlar. Bu böyüklüyüdür türk dilimizin, Bizi təfəkkürlə eyləyir mətin. Təfəkkürsə RƏBBin dərgahındadır. İnsan pak olanda ora yol tapır. Çünki, qəlb saf, təmiz olmasa əgər, Təkəbbür deyilən çirkaba düşər. Kimin dostu varsa dünyada inan, Böyük mükafatdır ona ALLAHdan. Dost olan könüldə iman var, haqq var. Yalnız imanlı qəlb cənnətə çatar. Dost sözü hecaya bölünmür oğul, Çünki qəlb sözü də bölünən deyil. Dostu qəlb kəşf edib seçdiyi üçün, Ölçüsü, çəkisi eynidir bütün. Qəlb sevgi, məhəbbət məmləkətidir, O qəlb eşqi bizə ərməğan edir. Eşqə hardan baxsan atalar deyir, Orda açıq-aşkar ALLAH görünür. ALLAHı seyr edən gözlərsə, inan,
Günahdan yan qaçar, qorxub ALLAHdan. Necəki, nizamlı qurulmuş dünya, Nizamla yanaşaq gərək biz ona. Ölçüdən kənara çıxan nə varsa, Sonda məhkum olur, dönür iflasa. Ancaq, atalardan belə misal var, Hər gözəl olanın bir eybi olar. Eyibsiz dost gəzən, axtaran kəsi, Dostsuz qala bilər söyləmiş Tusi. Deməli, ALLAHın mərhəmətindən, Özündə nümunə etməlisən sən. Bu əməl göylərə ucaldar səni, Dostluqda artırar məhəbbətini. Görürsənmi, oğul, dost olmaq nədir? Dostluq insanlıqda bir nümunədir! Göyçay şəhəri.
