Etiket arxivi: ŞAİRLƏR GÜNÜ

Nə yazım? – Mirzə Ələkbər Sabir

MİRZƏ ƏLƏKBƏR SABİR

ŞAİRƏM, ÇÜNKİ VƏZİFƏM BUDUR ƏŞAR YAZIM

Şairəm, çünki vəzifəm budur əşar yazım,
Gördüyüm nikü bədi eyləyim izhar, yazım,
Günü parlaq, günüzü ağ, gecəni ta yazım,
Pisi pis, əyrini əyri, düzü həmvar yazım,
Niyə bəs boylə bərəldirsən, a qarə, gözünü?
Yoxsa bu ayinədə əyri görürsən özünü?!

Şərə məşğul edərik xatiri-qəmmayilimi,
Qoyuram qənşərinə kağızımı, çernelimi,
Gəlirəm yazmağa bir kəlmə, – tutarsan əlimi,
Qorxuram, ya nə üçün, – çünki kəsirsən dilimi!
Ey əcəb, mən ki, sədaqət yolunu azmayıram,
Hələ gördüklərimin dörddə birin yazmayıram!

Hələ mən dörddə birin yazmayıram, karına bax,
Üstümə gündə söyürsən bu qədər, arına bax,
Özün insaf elə, əfkarına, ətvarına bax!
Istəmirsən yazam? Öz eybli kirdarına bax!
Kişi, sən eybini qan, mənlə əbəs cəng eləmə!
Özünü, həm məni bu barədə diltəng eləmə!

Görür ərbabı-qələm qayeyi-amalınızı,
Məndən artıq yaza bilməkdə ikən halınızı, –
Yazmır onlar dəxi on dörddə bir əfalınızı,
Özünüzsüz olara yazdıran əhvalınızı…
Yoxsa bu eybdən aləmdə mübərradır olar,
Boylə alçaq yazıdan min kərə əladır olar!

Necə mən dörddə birin yazmağa əymən deyiləm,
Qorxur on dörddə birin yazmağa həm əhli-qələm;
Sən əgər söz verəsən: “Qorxma, qıl əhvalı rəqəm”,
Vazi-halın yazılarsa zili-zilu bəmi bəm,
Elə bir halə düşərsə ki, tükün biz-biz olar,
Əyninə geyməyə şey tapmasan, astar üz olar!

Mənbə: Mirzə Ələkbər Sabir, Hophopnamə. Bakı, “Turan” nəşrlər evi, 2002. səh. 207

YAZARLAR

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

MUSA ƏLƏKBƏRLİ – ŞEİR MÖCÜZƏDİR

MUSA ƏLƏKBƏRLİNİN YAZILARI

ŞAİRLƏR, GÜNÜNÜZ MÜBARƏK OLSUN!!!

NEYNİRDİN ŞAİRİ YARADIB, ALLAH
Bağladın həyata min sirli bağla,
Qəlbinə coş dedin, gözünə ağla.
Bir belə ağrıyla, bir belə dağla
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
O, dönə bilmirsə kor ağacına
Ya batan gəminin dor ağacına.
Quş olub uçmursa dar ağacına
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Aldanıb kimisə öyəcəkdisə,
Sonra öydüyünü söyəcəkdisə.
Kükrəyib “Həqq mənəm” deyəcəkdisə
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Ərzi hökmdara yetməyirdisə,
Dərdi, şikayəti bitməyirdisə.
Zindana könüllü getməyirdisə,
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Qılınctək kəsməyən şeirə nə deyim,
Şeirdən gələcək xeyirə nə deyim?
Bu bitib-tükənməz sehrə nə deyim,
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Onu zaman-zaman oda salırsan,
Öldürüb sonra da yada salırsan.
Səndəmi şeirlə nəfəs alırsan,
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Günəşə calanan hörükmü gəzdin,
Zamana od vuran körükmü gəzdin,
Yoxsa öz dərdinə şərikmi gəzdin,
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Yurdu dərd bürüdü, ələm götürdü,
Ürəyi yananlar qələm götürdü.
Yeri də, göyü də bu qəm götürdü
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Sirrinə müvafiq elmin yoxdumu,
O elmə yönəlik filmin yoxdumu,
Bizə bundan artıq zülmün yoxdumu?
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!
* * *
Ömrümüz-günümüz bir yuxu, röya,
İllər ötüb keçdi… Yaşadıq guya?!
Şeirlə düzələn deyilsə dünya,
Neynirdin şairi yaradıb, allah?!

BİLMİRƏM
Ürəyim dönübdür ağlar bir neyə,
Hardan tapdı məni qəza, bilmirəm?
Göylərlə əlaqəm yoxdumu deyə
Yerin yer dərdini yaza bilmirəm?!
* * *
Əlimdən, dilimdən daş asılıb daş,
Sözümdən tez gəlir gözümdəki yaş,
Elə yazılıb ki yazım, a qardaş,
Ömrüm sona yetir, poza bilmirəm.
* * *
Qocalıq günbəgün qəddimi əyir,
Yanımdan yel ötsə dizim titrəyir.
Yaş artır, önümə daş diyirləyir,
Daha düz yolda da gəzə bilmirəm.
* * *
Tanrıya çatmırsa səsim, xitabım,
Deməli bağlanıb şeir kitabım.
Daha bu hicrana qalmıyıb tabım,
Daha bu həsrətə dözə bilmirəm.
* * *
Musa, su üstündə susuz qalmışam,
İçmək yasaq olub, içdən yanmışam..
Təşnə olduğumu ancaq danmışam
Varmı bundan ağır cəza, bilmirəm?!

ŞEİR MÖCÜZƏDİR
Haçan ağ ümidi üstələyir qəm,
Mənə qəhqəh çəkib qara şər gülür.
Elə ki, şeirdən uzaq düşürəm
Yerdən də, göydən də əlim üzülür.
* * *
Sağalmaz göynəkdir könül yaramda,
Şeir möcüzədir, – danışsam haqla.
İlham bir körpüdür mənim aramda,
Göydə mələklərlə, yerdə torpaqla.
* * *
Açılsın gözümdə göylərin qatı,
Uçmaq eşqim varsa ölməyəcəyəm.
Əzrayıl da bilsin mən bu həyatı
Şeirsiz bitirə bilməyəcəyəm!

Müəllif: Musa ƏLƏKBƏRLİ

MUSA ƏLƏKBƏRLİNİN YAZILARI

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

Mikayıl Müşfiq – Qəşəm Nəcəfzadə yazır

Bu gün Mikayıl Müşfiqin doğum günüdür

(Mikayıl Müşfiqin türmədəki şəklinə)

Esse
Mən şəkil sevənəm. İki şairin şəkli heç vaxt gözümün qabağından getmir. Biri Mikayıl Müşfiqin türmədəki şəklidir, biri də Əli Kərimin xəstəxanadakı şəkli… Əli Kərimin şəkli haqqında sonra…
Mikayıl Müşfiqin türmədə çəkilmiş həyəcanlı bir şəkli var. Üzü tüklənib, gözlərində yorğun kədər, usanmış və bezmiş bir ümid var. Üzünə nahaqdan duranların, satqın dostların təəssüfü donub elə bil. Həyatı qədər sevdiyi ellərdən, Dilbərdən ayrılığı lövbər salıb sifətində.

Yaşamaq eşqi şəkildə o qədər güclüdür ki, düz qırx ildi o şəklə doğru yol gedirəm, o şəklə çata bilmirəm. Mən gedirəm, şəkil gedir. Müşfiqin gözləri upuzun bir yoldur, sonuna çatmaq mümkün deyil.

Türmədəki şəkil Müşfiqin ən gözəl şəklidir. Düşünurəm ki, hər bir şairin gözəl bir şəkli olsun gərək. Üstünə gül qoymağa, üstündə ağlamağa, divara və baş daşına vurmağa. Amma hər şairin də şəkli gözəl çıxmır. Mən nə qədər şəkil çəkdirdim, heç biri gözəl çıxmadı ki, çıxmadı. Görəsən niyə? Çünki alnıma güllə Ay kimi doğmamışdı, dostlarım üzümə durmamışdı. Ona görə şəklim gözəl çıxmadı.

Elə bilirəm Mikayıl Müşfiqin türmədəki həmin şəkli segahdır. Neçə ildir bu səsin dalınca düşürlər, o səsə çata bilmirlər. Çünki bilmirlər ki, bu səsi oxuyan hansı tərəfdən oxuyur.

Şeirlə bağlı 37-ci ili ən çox xarakterizə edən bir fakt var. Rusiyadan qırmızı traktorlar gətirmişdilər. Xışı köhnəliyin qalığı kimi muzeylərə atmışdılar. Şairləri məcbur edirdilər ki, traktora aid şeir yazsınlar. Bir gün Mərkəzi Komitənin katibi Ruhulla Axundov Hüseyn Cavidi qəbuluna çağırır və deyir:

– Cavid Əfəndi, siz traktora niyə şeir yazmırsınız?
Cavid Əfəndi cavab verir:

– Ruhulla, oğlum, sən traktorun şəklini kabinetində başının üstünə as, mən də şeir yazım.

Mikayıl Müşfiqin qırxdan çox şeirində traktor və kombaynın adı çəkilir. Bu Müşfiqin çıxılmaz vəziyyətdə qalmağının təzahürüdür. Bu cizgi də var Müşfiqin türmədəki şəklində. Hələ traktora şeir yazmaq o yana dursun, o vaxt kəndlərimizdə adamlar milli adlardan imtina edib övladlarına dəmir-dümür adları; Traktor, Kombayn, yaxud Sovet, Təşkilat, Partiya, Komsomol kimi adlar verirdilər. Bu günə kimi kəndimizdə həmin insanların bəziləri yaşayır.

Mikayıl Müşfiq ilk şeirlər kitabının adını “Pam¬bıq” qoymuşdu. Müşfiq çox istedadlı bir şair idi, Fü¬zulini əzbər bilirdi, şübhəsiz kitabına belə ad seç¬məzdi. Bu əlacsızlığın görüntüsü var türmədəki şəklində.

Mikayıl Müşfiq Stalinə poema yazmışdı. Amma yenə xilas ola bilmədi. Şəkildə bu məğlubiyyət də var.
Şeirlərinin birində Mikayıl Müşfiq yazır:

Atam fabrik, anam zavod!

M.Müşfiq böyük şair idi. Ata-ananı heç vaxt fab¬rikə, zavoda bənzətməzdi. Bu çətinlik də var Müş¬fi¬qin türmədəki şəklində.
Mikayıl Müşfiq Əhməd Cavadın “Göy göl” şeirini dönə-dönə oxumuşdu. Və bilirdi ki, bu şeirə görə Əhməd Cavadın başına nə oyun açırlar. Əsəri tərcümə edib Moskvaya göndərirlər ki, Mərkəz şeir haqqında fikrini bildirsin. Mərkəz də deyir ki, bu şeirdə siyasi məsələ yoxdur, ancaq ədəbi məsələdir, tənqidçilər məşğul olsun.

Bizimkilərin ürəyi soyumur, yenə məsələ qaldırırlar. Mərkəzi Komitədə “Əh¬məd Cavad məsələsi” yaranır.

Bundan sonra Mikayıl Müşfiq “Göy göl” adlı şeir yazır. Şeirin axırını bilərəkdən belə qurtarır. “Göy göl”ün qoynunda düşünür qızıl əsgər”. Şair hər şeyi bilirdi, onu nə gözlədiyindən xəbəri vardı (Yelkənim açılır, qara yel əsmə). Ona görə də qızıl əsgəri “Göy gölün” sahilində düşüncələrə daldırır. Bu intizar da var Mikayıl Müşfiqin türmədəki şəklində.

Tarı köhnəliyin qalığı kimi ləğv etmək istəyənlərə Mikayıl Müşfiq cəsarətlə yazırdı:

Oxu tar, oxu tar,
Səni kim unudar?

Ona cavab olaraq Süleyman Rüstəm deyirdi:

Oxuma tar, oxuma tar,
Səni sevmir proletar

Bu işgəncə də M.Müşfiqin türmədəki şəklində yer alıb.
Ona görə şairin o gözəl şəkli uzun illərdi ürəkləri yandırıb yaxır. Dönə-dönə biz də şəkil çəkdiririk, amma şəklimiz yaxşı çıxmır ki, çıxmır. Heç şübhəsiz, səbəbini bilirsiniz. 

Müəllif: Qəşəm Nəcəfzadə

QƏŞƏM NƏCƏFZADƏNİN DİGƏR YAZILARI

QƏŞƏM NƏCƏFZADƏ DİGƏR MƏNBƏLƏRDƏ


YAZARLAR.AZ

===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.USTAC.AZ>>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru