Etiket arxivi: Hacı Əkbər

YADAŞLARDA QALAN XATİRƏLƏR

YADAŞLARDA QALAN XATİRƏLƏR

       Əziz dostum Hacı Əkbər bu yaxınlarda yeni nəşr olunmuş “Xatirələr yaşadır məni” kitabının bir nüsxəsini mənə hədiyyə etdi. Kitab 519 səhifədən ibarətdi. Kitab haqqında öz düşüncələ­rimi sizinlə bölüşməyi özümə borc bildim.

     Əkbər Rüstəmovu hamı idman müəllimi kimi tanıyır. Bakı şəhərindəki 74 saylı TPM (Texniki Peşə məktəbi)-də idman mü-əllimi işləməyə başladı. Sonra Ağdamdakı 50 saylı TPM-də öz işini davam etdirdi. Hələ Vətən müharibəsi başlayana qədər ne­çə-neçə dünya səviyyəli idmançılar yetişdirib.

      Yeri gəlmişkən onu da deyim ki, məşhur “Qarabağ” futbol komandasının ilk bazasının yaradıcısı da Əkbər müəllim olub­du. “Qarabağ”ın adı əvvəlcə “Şəfəq” idi…

      Lakin ermənilərin torpaq (Qarabağ) iddiaları, imperiya döv­lətlərinin ölkəmizə qarşı ədalətsizliyi onu vətənin azadlığı, müs­təqilliyi uğrunda Milli Azadlıq hərəkatına qoşulmağa məcbur etdi. Azərbaycanda Milli Ordunun da yaradılmasında fəallardan biri oldu. Ağdam rayonunda ilk yaradılan 836-cı hərbi hissənin özünü­mü­da­fiə dəstələrindən təşkil olunmasına kömək edənlərin biri də Əkbər müəllimdi.

     Bundan sonra onun iştirakı ilə özünümüdafiə batalyonunun bazasında 845 saylı h/hissə yaradılır. Bu h\hissəyə də komandir müavini təyin edilir. Bir zabit kimi 3 oğlu ilə erməni–rus hərbi birləşmələrinə qarşı döyüşüb. Oğlu Sənan ermənilər tərəfindən vurulan qırıcının pilotlarını xilas edən zaman şəhid olur.

      O, döyüşə-döyüşə qələmini yerə qoymayıb. Bir əlində silah, bir əlində qələm düşmənlə döyüşdən geri çəkilməyib. Döyüşə başlayan gündən özünə gündəlik tutub. Müəllim işləyən zaman şagirdlərinə bu qələmlə qiymət yazardı. İndi isə döyüşən şagird­lərinin, döyüşçü dostlarının gündəlik həyatlarını gündəliyinə köçürürdü.

      Dünyada baş verən haqsızlıq, ədalətsizlik onu şeir, publisis-        

tik məqalə, esse yazmağa vadar edir. Yurd-yuvasından didərgin düşən Əkbər müəllim bu yazdıqlarını cilalayıb kitaba çevir­məyi qərara alır.

                                                   ***

      Əkbər müəllim içindəki harayları oxucusuna belə çatdırır:-İndi mən necə haray çəkim ki, içimdəki iniltiləri bütün dünya, bütün Azərbaycan eşitsin? İçimdəki iniltini axı kim duya bilə­cək ki, nələr çəkirəm bu səngərdə?!…

      Müəllif içindəki haraylar şeirlərində, poemalarında da öz əksini tapır. Vətən həsrəti, oğlu Sənanın və bütün şəhidlərin ruhları onu sakitləşməyə qoymur. Çünki bu şəhidlərin arzuları yarımçıq qalmışdı. Vətənin azadlığı, müstəqilliyi və ərazi bü­tövlüyü uğrunda onlar canlarını torpağa qurban verdilər. Bu şə­hidlərin analarının da fəryadları onun içindəki iniltilərə qoşul­muşdular. O Anaların biri də onun həyat yoldaşı Mənsumə xa­nım idi.

      O, Mənsumə xanım ki, 3 övladı, bir də həyat yoldaşı Vətən uğrunda mənfur düşmənə qarşı döyüşürdülər. Evində rahat out­ra bilmirdi. Fikri onların yanındaydı. Balası Sənan şəhid olan­da, onun harayı da, şəhid analarının harayına qoşuldu. Bunula belə o, möhkəm dayandı. Axı onun 3 igidi hələ də imperiya ilə döyüşürdü.

      “Yazmasam olmur” poemasında yazır:

       …Ömür-gün yoldaşım, bilirsən ki, sən

        Ancaq güc almışam həyatda səndən…

        Sonra deyir:

        Qarabağın dərdi, mənim dərdimdi,

        Qələbə bizimdi, zəfər bizimdi…

        O, qələbəyə ümidini itirmədi. O günün gələcəyinə inanırdı. Onun poemalarında başına gələn hadisələr ilə bərabər, həm də bir vətən həsrəti var. Bu hadisələri də xronoloji ardıcıllıqla ve­rib. Burda yurd, yer adlarını elə həssaslıqla vəsf edib ki, orada Qarabağın xəritəsini cızıb. O yerləri tanımayana bələdçilik elə-yib…

                                                   ***

       Bu kitabın ikinci hissəsində Vətənin azadlığı, müstəqilliyi, ərazi bütövlüyü uğrunda düşmənlə-ermənilər, imperiya qüv­və­ləri, dünyanın muzdlu əsgərləri ilə döyüşən ordumuzun əsgər­lə­rinin, zabitlərimizin portretlərin çəkib. Çünki torpaq sevdalısıdı, vətən təəssübkeşidi. Özü də onlarla birlikdə döyüşüb. Döyüşçü­ləri öz balası bilib. Komandir kimi yox, bir doğma ata kimi on­ların qay­ğılarına qalıb.

       Səngər onun birinci evi olmuşdu. Ona görə də elə ikinci bö­lümü “Əsgər xatirələri” adlanır. O, cəbhədəki komandirlər, əsgərlər ilə ayrı-ayrılıqda ünsiyyətdə olub. Əvvəlki 4 kitabında da onlardan bəhs edibdi. Bu kitabda olanlar, o kitablarda olan hadisələrin davamıdı. İstəmir ki, vətən uğrunda döyüşən bir dö­yüşçü kənarda qala. Onların hər biri haqqında az da olsa məlu­mat verməyi özünə boc bilir.

       Əkbər müəllimin məqalələri o zamankı dövri mətbuatları­mızda mütəmadi çap olunubdu. “Ədalət”, “Təzadlar”, “Qara­bağ” və başqa qəzetlər onun məqalələrinə həmişə yer ayırıblar.

                                                    ***

      Kitabın üçüncü bölümü ziyalılar ilə olan xatirələridi. Dü­şüncələri ilə həmfikir olduğu ziyalılar ilə tez-tez görüşərdi. O, bu görüşləri ömrünün ən gözəl anları kimi xatırlayır. Belə ziya­lılardan biri Azərbaycanın görkəmli şairi, Filologiya Elmləri doktoru, professor Famil Mehdidi. F.Mehdi ona dediklərini belə yada salır, “Bəşər övladı daim yenilənməyə, tərəqqiyə, yaradı-cılığa can atır. Bu da ancaq və ancaq xeyir əməlli, xoş niyyətli insanların işidi”.

     Famil müəllim regionçuluğun, qohumbazlığın əleyhinə olan ziyalılarımdandı. Belə əlamətlər millətin birliyini pozur. Birliyi­mizi istəyiriksə, tayfabazlıqdan kənar olmalıyıq. Bunlar F.Meh­di əqidəsinin məhsullarıdı…

      Azad Vətən partiyasının (keçmiş QAT) sədri, Tarixçi-alim Akif Nağı haq­qında deyir:-Mən onu yenidən “tapdım”, yenidən “kəşf etdim”,  yenidən “tanıdım” və yenidən özümə həmdəm bildim. Vətənə gərəkli olduğumu özüm üçqn ayırd etdim…

      Bir məqaləsində belə yazır, “Mən hələlik sağ qalmışamsa, bir miəllim olaraq, bir keçmiş döyüşçü komandir olaraq gücüm, qüvvətim daxilində bacardığım qədər o günləri, o illəri gələcək nəsilə xatırladım. Müdhiş döyüş günlərini gələcək millətsevər, vətənsevər, dövlətçiliyi sevən gənclərə ötürməyi özümə özümə borc bildim…     

                                                 ***

       Dördüncü bölüm, UNUTMA adlanır. Bu Əkbər müəllimin aforizmləridi. O, gələcək nəsilə deyilənləri unutmamağı tövsiyə edir. Millətimizin başına gələnləri, bu tarixləri heç bir zaman unutmamağa çağı­rır. Başımıza gələnlərin bir də təkrar olmasını istəmir.

     Bəli, Hacı Əkbər Rüstəmovu yaşadan bu xatirələridi. Bu xa­tirələrin bir hissəsi də şəkillərdə yaşayır. Əziz oxucular, “Xati­rələr yaşadır məni” kitabın oxuyanlar, burada çox maraqlı mə­lu­matlar əldə edəcəklər.

     Əziz dostum Hacı Əkbər, təbrik edirəm, sənə uğurlar olsun!   

Müəllif: Məmməd Gürşadoğlu,

Şair, publisist AJB-nin üzvü

Oxuyun >> Gözündə tük var

Zaur Ustacın şeirləri haqqında

YAZARLAR.AZ

[>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<]

[>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<]

VƏTƏN DEYİB BAYRAĞA AND İÇMİŞƏM

VƏTƏN DEYİB BAYRAĞA AND İÇMİŞƏM

Baxma mənim sən bu cavan yaşıma,
Bilirsən ki, nələr gəlib başıma.
Haqqı, ədaləti mən qorumuşam,
Nəzər salarsanmı ömür yoluma.
Buda bir taledi bilirsənmi sən,
Vətən deyib yaşayıram hələdə.
Demə ki, ağarıb başında saçın,
Axı qar olubdu dağ zirvəsində.
Bəs niyə qırışdı alnın deyirsən,
Vətən həsrəti var axı qəlbimdə.
Vətən deyib düşmənlə vuruşmuşam,
Cavanlığım keçdi mənim səngərdə.
Ömür sürdüm o soyuqda, şaxtada,
Əyilmədim mən düşmənin önündə.
Bunları bilirmisən, bir desənə,
Yuxusuz olmuşam hər an səngərdə.
Güllələr başımın üstündən gedib,
Vahimə olardı o döyüşlərdə.
De sən mənə, cavab verim mən sənə,
Asanmıdı günlərlə yuxusuzluq.
Baxma mənim sən bu cavan yaşıma,
Bilirsən ki, nələr gəlib başıma.
Gecə gündüz mən səngərdə olmuşam,
Xəstələnmək nədi mən bilməmişəm.
Mən bunlardan heç şikayət etmədim,
Mən ömrümü bu vətənə vermişəm.
Vətən azadlığın mən görmək üçün,
Üç oğlumla səngərdə vuruşmuşam.
Sənanımı şəhid verdim bu yolda,
Kədər verdi bu ömrümə həyatda.
Qorumuşuq müqəddəs yurd yerlərin,
Amalımız oldu azad vətənin.
Haqqı ədaləti düşmən itirdi,
İşğal olan yurd yuvalar bizimdi.
Car çəkdik ki, biz də bu haqsızlığı,
Bəşəriyyət anlamadı dərdləri.
Düşünürdük azad edək vətəni,
Başa sala bilirəmmi mən səni.
Vətən azadlığı amalım olub,
Ömrüm bu yollarda saralıb solub.
Görürsən yaşaram mən bu həyatda,
Amalım olubdu ədalət haqda.
Buda bir taledir ömür yolumda,
Beləcə yaşaram mən bu həyatda.
O günləri xatırladım yenədə,
Bu gün Rəvan əsgərliyə gedəndə.
Yolu açıq olsun, el əsgərinin,
Ehtiyacı var bunlara vətənin.
Babasıyam bu həyatda qururlu,
Lazımdı ki, bu vətəni qorusun.
Zəiflərə arxa olmaq peşəmdi,
Güclü olub bu vətəni qorumaq.
Yalançıyla aram olmayıb mənim,
Haqq yolunda ucalıb mənim səsim.
Abadlaşsın qoy həmişə ölkəmiz,
Hər an zəfərlərdən gəlsin səsimiz.
Mərhəmətdə sədaqətlə ölçülər,
Vətən oğlu vətən üçün can verər.
Haqq ədalət bizim şuarımızdır,
Bu yol bizi səadətə aparır.
İndi görürsənmi hələ cavanam,
Ağarsada bu gün başımda saçım.
Görürsən ki, ağır yollar keçmişəm,
Vətən deyib bayrağa and içmişəm.

Müəllif: Hacı Əkbər Rüstəmov

I>>>>>>BU HEKAYƏNİ MÜTLƏQ OXU<<<<<<I

I>>Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana<<I

Ağdam – Danışan fotolar.

HACI ƏKBƏR RÜSTƏMOVAKİF NAĞI ,1992-ci il iyun.

Mənbə: HACI ƏKBƏR

Məlumatı hazırladı: Tuncay ŞƏHRİLİ

YENİ KİTAB İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB

Mustafa Müseyiboğlu adına kitabxana

“ƏDƏBİ OVQAT” JURNALI PDF

“YAZARLAR”  JURNALI PDF

“ULDUZ” JURNALI PDF

“XƏZAN”JURNALI PDF

WWW.KİTABEVİM.AZ

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<< WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.USTAC.AZ >>>> 

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93   E-mail: zauryazar@mail.ru

Hacı Əkbər müəllimin doğum günüdür!

HACI ƏKBƏR

Bu gün Ağdam torpağının mərd oğlu, nur saçan ziyalısı, şəhid atası Hacı Əkbər müəllimin doğum günüdür! Hacı Vahid Çəmənlinin ona həsr etdiyi şeiri sizə təqdim edirik:

Yol aldın ömrünün zirvələrinə,
Yetmişdən səksənə yol uzun deyil.
Qarışdın zamanın zərrələrinə,
Səksən də, doxsan da son yazın deyil.

Hələ Qarabağa həsrətik, heyhat,
Hələ seyr edirik o yurdu gendən.
Alın yazısıdır deyirlər həyat,
Artır bir sətir də hər keçən gündən.

Demə, gündən günə azalır vədə,
Nə boş ver, nə dərdlə ərit ömrünü.
Hər günün qəm ilə gəlib keçsə də,
Yaşat varlığında igid ömrünü!!!

Müəllif: Vahid Çəmənli

YAZARLAR

PDF>>>ZAUR USTAC UŞAQ ŞEİRLƏRİ

PDF: >>>>> ZAUR USTAC “QƏLƏMDAR-2”

PDF>>> ZAUR USTAC “BB” KİTABI

>>>> ƏN ÇOX OXUNAN HEKAYƏ <<<<

ZAUR USTACIN SATIŞDA OLAN KİTABLARI


“YAZARLAR”  JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>> 

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru

ONUNLA AĞDAMDAN TANIŞIQ

HACI ƏKBƏR

“BU GÜN ŞƏHİD VERƏN AZƏRBAYCANIN 

BİR GÜN AMANSIZCA İNTİQAMI VAR”! 

Onunla Ağdamdan tanışıq… 

1988-ci ildən başlayan əvvəl ixtişaş, sonra isə dəhşətli müharibənin əngəlləri görüşməyimizə mane olurdu. Nəhayət ki, 27 oktyabr 1993-cü il tarixində, Ağdam şəhəri və şəhərin ətrafındakı kəndlərin xeyli hissəsi işğal olunandan 5 ay sonra Ağdamın Cəvahirli kəndində səngərdə görüşdük. O, çox mərd, hazırcavab, cəsarətli insandır. Səngərdə görüşəndə həm sevindik, həm də kövrəldik. Müxtəlif vaxtlarda onun videoçəkilişlərinə, televiziya verilişlərinə həvəslə baxırdım, qəzetlərdə yazdığı məqalələri oxuyurdum. İndi isə səngərdə oturub üzbə-üz söhbət edirdik… 

O, verilişlərini həmişə yurdsevərlik, vətənsevərlik ruhunda hazırlayırdı. Bu da çox effektli alınırdı. Onun sərrast sualları, suallarda sual doğuran məqamları tərəf müqabilini daha yaxşı danışmağa sövq edirdi. O, həm də əsgər və zabitlərimizlə çiyin-çiyinə səngər həyatı yaşamaqdan zövq alırdı. Onların döyüş və səngər həyatından aktual verilişlər hazırlamaq bacarığına malik bir şəxsiyyət idi. 

Mən jurnalist və kinooperatorlardan Seyidağa Mövsümovla, Babək Quliyevlə, Ağasəf bəylə, Rəhbər Bəşiroğlu ilə, Türkiyənin “Zaman”qəzetinin müxbiri İrfan Sapmazla, Sarvan Şamiloğlu ilə, Salman Alıoğlu ilə, Allahverdi Əsədovla, İsa Dadaşoğlu ilə də səngərlərdə görüşüb dərdləşmişəm, söhbətləşmişəm. Ancaq onunla dərdləşib, söhbətləşməyin ayrı bir aləmi var. O, neçə-neçə döyüşçüdən, onların səngər həyatından, şəhidlərimizdən maraqlı, yaddaqalan veriliş hazırlamışdı və bu işini həvəslə davam etdirirdi. O, həm də yeri gələndə əlindəki qalın dəftərini, kamerasını səliqə ilə bir küncə qoyurdu və əsgərin avtomatını əlindən alıb düşmənlə özü vuruşurdu. Onun bu hərəkəti qəlbindən gəlirdi, bir əsgər kimi Vətənə vəfa borcu idi. Bütün bunları təmənnasız edirdi, Vətənə vətəndaş borcu bilirdi. O, təkcə jurnalist-operator deyil, o, həm də Vətənin hər qarışını sevib qoruyan şəxsiyyətli vətəndaşdır. Mən bu yazımı çox sonralar gündəliyimin içərisindən tapdım və yazını köçürüb təqdim etdim ki, siz də qürurlanasınız. Arzu edirəm ki, belə vətənpərvər, belə xalqsevər, millətsevər insanları unutmayasınız. Gələcək nəsillərə tanıtmaq üçün belə insanları axtarıb tapasınız, onların qayğıları ilə ilgilənəsiniz, onların haqqında maraqlı yazılar yazasınız, öz fikirlərinizi bildirəsiniz.  Bağışla Adil İrşadoğlu. Gec də olsa gündəliyimdən bu yazını tapdım və onu sənə indi – Qarabağın, Ağdamın işğaldan azad edilməsindən sonra hədiyyə etdim. Var olasan səni gözəl insan !

Qarabağda baş verən olaylar, amansız qətllər və işğallar Adil İrşadoğlunun da həyat yolunu səngərlərdən keçirdi. O, cəbhədə baş verən hadisələri izləmək, məlumat toplamaq, öyrənmək, hadisələrin operativ videoçəkilişini etmək üçün ömrünün gənclik çağını cəbhənin müxtəlif bölgələrində keçirdi. Jurnalist Adil İrşadoğlu 1-ci Qarabağ müharibəsində səngərlərə gəlir, döyüşən əsgərlərlə görüşür, bizə mənəvi dəstək və ruh verirdi. O, cəbhənin qaynar nöqtələrindən çəkdiyi süjetləri dövlətin televiziyasında göstərir, qəzetlərdə cəbhə ilə bağlı məqalələrlə çıxış edirdi. Döyüşən hərbi hissələrimizə, əsgər və zabitlərimizə, onların ailələrinə ehtiyac olduğu zaman yardımlar təşkil edirdi, heç vaxt cəbhəyə köməyini əsirgəmirdi…

Adil İrşadoğlunun fədakarlığını tək mən yox, çəkdiyi videokadrlar və verilişlər də sübut edir. Adil İrşadoğlu yorulmaz, son dərəcə çevik, dinamik, təhsil görmüş siyasətçi və jurnalistliyini bütün diplomatik istedadı ilə nümayiş etdirən, müsbət keyfiyyətlərə malik insandır.O, qaydalara sistemli riayət etməkdə bütün jurnalistlərə nümunədir. 

Haşiyə: Son illərin birində 20 yanvar metrosunun yanında mərhum şair Fazil Fəxrinin yubiley gecəsini qeyd etməyə toplaşmışdıq. Adil İrşadoğlu ilə Mustafa Çəmənli də burada idilər. Vaxtilə Fazil Fəxrinin mənə yazdığı şeirdən 2 misranı Adil İrşadoğlu böyük hərflərlə vatman kağızına yazaraq məclisin baş tərəfində asmışdı :

ADİL İRŞADOĞLU

<< Bu gün şəhid verən Azərbaycanın 

     Bir gün amansızca intiqamı var >>!

Sözüm həm də ondadır ki, Azərbaycan amansız intiqamını aldı ! 

Sağ ol, Adil İrşadoğlu ! Allah sənə sağlam uzun ömür versin, qardaşım !

Hacı ƏKBƏR ,

Həmişə əsgər.

27 oktyabr 1993-cü il, Ağdamın Cəvahirli kəndi.

ADİL İRŞADOĞLUNUN YAZILARI

HACI ƏKBƏRİN YAZILARI

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və  WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə:  Tel: (+994) 70-390-39-93     E-mail: zauryazar@mail.ru