"YAZARLAR" j., Ata haqqında şeirlər, SEYMUR SÖNMƏZ, www.USTAC.az, XOCALI, XOCALI FACİƏSİ HAQQINDA, YAZARLAR, YAZARLAR JURNALI

SEYMUR SÖNMƏZİN ŞEİRLƏRİ

Fevral 24, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

SAATIN ƏQRƏBLƏRİ…
Saatın əqrəbləri firlandıqca səs edir,
Günlər elə bir şeydi ömürdən ildən gedir,
Boş sözlər nadan kimi, küləyə bənzər əsir,
Yaşa doldum, hiss edib ümidlə geri baxdım-
Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım!
* * *
Yollar qırov bağlamış ümüdlərə qor düşmüş,
Xəyallar pərən pərən arzular talan çökmüş,
Doğurdanda adam tək yaşamaq böyük yükmüş,
Gah gerəyə gahda ki, irəlliyə yön aldım-
Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım!
* * *
Enişidə dolandım, yoxuşuda keçmişəm,
Zaman zaman dünyanın hər üzünü görmüşəm,
Qəlbi nadan birinə verərkən səhv etmişəm,
Çox təəssüf ki, bunu, sonunda gec anladım-
Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım-
* * *
Nə biləydim sonu yox dərk etmədim vaxtında,
Dildə aciz qalibdı, danışarkən haqqında,
Yuxuya dalmış idim, gördüm deyir son anda,
Gözləyəcəm gələrsən, yubanmazsan həyatım-
Fevralın otuzuna vədə verib vaxt aldım!

ÖZ CƏZANDIR ÇƏK, QADIN…
Bu gun şəklinə baxıb
Gördüm siyah tellərin
Ağarıbdı qar kimi.
Sən ki, belə deyildin,
Bir vaxt göz oxşayırdın
Hər addımda dil açan
Çiçəkli bahar kimi.
Bəs, niyə saçlarına
Erkən dən düşdü sənin?
Bəlkə bulanıq sular
Bircə anda üstündən
Adlayıb keçdi sənin?
Bir nişanə qalmadı
Əzəlki yerişindən.
Bir vaxtlar məst olurdu
Çoxları gülüşündən…
Sən heç belə deyildin
Əhdini tapdalayıb
Baş götürüb gedəndə.
Yəqin günahın kimi
Qəlbini çəkib dara
Saçlarındakı dən də…
Söylə, niyə axı sən
Eşqimi ağlar qoyub,
Əsiri oldun yadın?
Heç özüm də bilmirəm
Necə əff edim səni,
Öz cəzandır, çək, qadın!

SEVƏNLƏRİ VAR OLSUN…
(“Sevgililər günü”nə)
Gör necə də gözəlmiş
Ömrün vüsal çağları.
Sevgidir insanlığın
Nur timsallı baharı.
Tükənməyən arzular
Məhəbbətdən güc alsın –
Sevənləri var olsun!
* * *
İsinsin saf duyğular
Körpə nəfəsi ilə.
Vəcdə gəlsin ürəklər
Gənclik həvəsi ilə.
Saf eşqin təravəti
Nə saralsın, nə solsun –
Sevənləri var olsun!
* * *
Şən nəğmələr dolaşsın
Hər yanı qarış-qarış.
Qorxutmasın heç kimi
Çovğun, şaxta, qarlı qış.
Təkcə eşqin havası
Həmişə qəlbə dolsun –
Sevənləri var olsun!
* * *
Seymur mübarək deyir,
Sevgililər gününə.
Qoy, yamanlıq çıxmasın
Qəlbən sevib-sevilən
İnsanların önünə!
Bu şeirim cavanlara
Məndən nişanə qalsın –
Sevənləri var olsun!

BU GÜN MƏNƏ TOXUNMAYIN
İçimdə vulkan püskürür,
Titrəyir sütünum-tağım.
Üstümdən qarayel keçib,
Üşüyür əlim-ayağım.
Baxışlarım sanki donub –
Quzeydəki qar kimiyəm!
Bu gün mənə toxunmayın
Simi qırıq tar kimiyəm!
* * *
İşığa həsrət qalmışam,
Zülmət çökübdür üstümə.
Bir namərdin gizli əli
Yaman durubdu qəsdimə…
Əlçatmayan, ünyetməyən –
Bir uçuq divar kimiyəm.
Bu gün mənə toxunmayın
Simi qırıq tar kimiyəm!
* * *
Yollar üzümə bağlıdı,
Yoxuşum yox, enişim yox.
Məhbusam tənha adada,
Doğma yurda dönüşüm yox!
Əhədimi kəsib külək –
Alışmayan qor kimiyəm.
Bu gün mənə toxunmayın
Simi qırıq tar kimiyəm!
* * *
Nə gücüm var, nə taqətim,
Bozqurd kimi ac gəzirəm.
Elə bil havalanmışam,
Dərdimə əlac gəzirəm.
Bu gün mənə toxunmayın –
Simi qırıq tar kimiyəm.
Bu gün mənə toxunmayın
Simi qırıq tar kimiyəm!

ATA HƏSRƏTİ
Ata, yoxluğuna necə tablaşım,
Sənsiz qurumayıb hələ göz yaşım.
Keçir dərd içində baharım-qışım,
Heç vaxt qınamasın qoy, nadan mən –
Ata həsrətidir, sızladan məni!
* * *
Elə bil fırlanır başıma dünya,
Dönüb qar-sazaqlı qışıma dünya.
Ta gəlmir nədənsə xoşuma dünya,
Sıxır için-için ürək-can məni –
Ata həsrətidir, sızladan məni!
* * *
Kaş, atam dirilib geriyə dönə,
Sığınam Tanrının böyüklüyünə…
Dikmişəm gözümü hər gələn günə,
Nə eşq ovundurur, nə ad-san məni –
Ata həsrətidir, sızladan məni!
* * *
Sanki suya həsrət bomboş səhrayam,
İşığı qeyb olan ulduzam, ayam.
Heyim qalmayıb ki, günləri sayam,
Qoparıb kökümdən bir tufan məni –
Ata həsrətidir, sızladan məni!
* * *
Dikəldə bilməyir Seymur qəddimi,
Tapdamaq çətinmiş dərdin rəddini…
Dinmədim, qəm-kədər aşdı həddini,
Tutub elə bil ki, nahaqq qan məni –
Ata həsrətidir sızladan məni!

MƏNİM ÖMÜR YOLUM
(Öz doğum günümə yazdığım şeir)
Boylanıb geriyə baxdım bir anlıq,
Elə bil üstümü duman-çən aldı.
Gözümün önündən keçdi cavanlıq,
Ömrün bir ili də arxada qaldı.
* * *
Nə yaman tez ötdü aylar-fəsillər,
Anlar tufan kimi, yel kimi keçdi.
Durub arxasınca baxdığım illər,
Qarşımdan bulanıq sel kimi keçdi.
* * *
Söykədim üzümü xatirələrə,
Sevdalı çağlarım geriyə döndü.
Zülmətdə qərq olan neçə bənd-bərə,
Mənimlə birlikdə dil açdı, dindi.
* * *
Közərdim təzədən sönmüş ocaqtək,
Nurlu sabahların seyrinə çıxdım.
Yaratmaq eşqiylə çırpındı ürək,
Keçilməz sədləri bir anda yıxdım…
* * *
Duruldum su kimi avazda-səsdə,
Sanmayın ağlımı nəsə çaşdıdı.
Bir il gəldisə də yaşımın üstə,
Məni şeirlərim cavanlaşdıdı.
04.02.2022.

MƏNİ QƏRİBSƏSƏN ÜRƏYİNDƏ GƏZ
Nə əlIərm çatır, nə səsim sənə,
Tanışdır istəyim-həvəsim sənə.
Bilirəm doğmadır nəfəsim sənə.
Demirəm bir acı külək kimi əs –
Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz!
* * *
Keşkə xoş sorağın çataydı mənə,
Çıxaydıq xəyalən çölə-çəmənə.
Adını çəkirəm mən dönə-dönə,
Hicranın yolunu saf eşqinlə kəs –
Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz!
* * *
Dönsəydin əzəlki görüş yerinə,
Gül-çiçək səpərdim qədəmlərinə.
Bəlkə getməyək bir də dərinə…
Nisgili, kədəri gəl tapdala-əz –
Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz!
* * *
Seymur heç vaxt səni unudan deyil,
Yalançı məhəbbət şərəf-şan deyil.
Eşqimin möhləti bircə an deyil,
Məni qəribsəsən ürəyində gəz –
Qəriblik eşqimi sarsıda bilməz!

SƏNİ NECƏ TAPIM…
(Dialoq)
Oğlan
Yatmışdım, telefonun zəngi oyatdı,
Məst etdi, ay gözəl, xoş səsin məni.
Avazın könlümə şirinlik qatdı,
Yerimdən oynatdı həvəsin məni.
Qız
Səni soraqlayıb, aramasam da,
Bənd oldum bir anda kəlmələrinə.
Düşdüm elə bil ki qaynar bir oda,
Danmıram, ürəkdən vuruldum sənə.
Oğlan
Dedim, bəs bəxtimdir üzümə gülən,
Ürəyim köksümə sığmadı mənim.
Sandım ki, səsindən nurdu süzülən,
Dil açdı al-əlvan şehli çəmənim…
Qız
Sanki məhəbbətin düşdüm sehrinə,
Adını soruşmaq çıxdı yadımdan.
Şükr etdim Allahın böyüklüyünə,
Qəlbimdə dağ kimi böyüdün hər an…
Oğlan
Dalğamı dəyişdi, telefonmu söndü,
Elə bir andaca itirdim səni.
Nömrən gizli imiş, neyləyim indi,
Xəyalən könlümdə bitirdim səni…

XOCALIMIZ QƏM SELİNDƏ İSLANIR
(Xocalı şəhidlərinin xatirəsinə)
Göy üzünü qara bulud alıbdır,
Dört tərəfi mənfur düşmən sarıbdır,
Necə insan canlarından olubdur,
Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır-
Xocalımız qəm selində islanır.
* * *
Qoca cavan baxmayaraq vurubdu,
Körbə üzü, saralıbdı solubdu,
Bu matəmə dünya şahid olubdu,
Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır-
Xocalımız qəm selində islanır.
* * *
Yağı talan etdi Ana Vətənin
Dağılmaz başından dumanı,çəni,
Çağırır,Xocalı çağırır səni,
Bu gün nisgil dolu qəlblər talanır,
Xocalımız qəm selində islanır.

Müəllif:Seymur SÖNMƏZ

SEYMUR SÖNMƏZİN YAZILARI

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

"YAZARLAR" j., İLİN YAZARI, ŞƏHİD BARƏDƏ, YAZARLAR, YAZARLAR JURNALI, ZAUR USTAC

Zaur Ustac – Şəhidlər haqqında şeirlər

Fevral 24, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

HƏR GÜN NƏFDİR
Altmış üçdən nəf hesablar kişilər,
On səkkizdən başlamışam saymağa…
Kaldan, şitdən daim uzaq durmuşam,
Meylim olub özün tutmuş qaymağa…
* * *
Zənbur kimi çiçək-çiçək gəzmişəm,
Gül üzəndə, tər qönçəsin üzmüşəm,
Qürbət elin cəfasına dözmüşəm,
Bir arzum var, kaş dönəydim oymağa…
* * *
Ustac xoşlar, kəsə etsin söhbəti,
Çalış boşa yeməyəsən möhnəti,
Dadımlıqdı bu dünyanın neməti,
Macal verməz heç kimsəyə doymağa…
15.05.2020. Bakı.

ŞƏHİD HAQQI
(Mübarizlərin ruhu qarşısında borcluyuq…)
Hər bir gedən şəhidin haqqı var boynumuzda,
Onlara borclu olan bir can var qoynumuzda,
Gərəkdir, sırğa ola; qulaqda, eynmizdə,
Əgər biz unutsaq da, dövran bunu unutmaz…
Bu yara hey su verər, zaman onu qurutmaz…
* * *
Bu bizim şakərimiz, həp şikarı unutmaq,
Boş-boş təsəllilərlə ruhumuzu ovutmaq,
Cismimiz oyansa da, layla deyib uyutmaq,
Bir gün biz istəsək də, dövran bizi oyatmaz…
Biz yatmaq istədikdə, zaman bizi uyutmaz…
* * *
Bir əsgər kəmərinin toqqasıcan yoxuq biz,
İllərdi ki, gözləyir; neçə qışdı, neçə yaz,
Deyir: – “Gəl bu şəhidə bir quruca məzar qaz”,
Bu qədər bivec ata, yada ki, qardaş olmaz…
Vallah, atam-qardaşım bundan vacib iş olmaz…
* * *
Hər şeyi yükləmişik, Lazım bəyin belinə,
Zalım oğlu zalım da qüvvət verib dilinə,
Heç kimsə razı olmaz, bir quş səkə gülünə,
Bəs bu dağlarda yatan gül balalar kimindi?!
Ay – ulduzlu toqqalar, qumqumalar kimindi?!
* * *
Dəstəklərə yazılı, neçə-neçə adımız,
Qundaqlara qazılı, sezilməyən ay-ulduz,
Nişan durub, gözləyir; birdən düşər yolumuz,
Gəlin, o nişanların gözün yolda qoymayaq…
Bu işi, bu gün görək, sabaha saxlamayaq…
* * *
Bu işin bir yolu var, göstəribdi Mübariz!
Torpaq bizim Vətənsə, düşməlidi izimiz.
Bəsdir bəhanə etdik, bağlanıbdı yol-iriz.
Örnəkdən, ibrət alıb, cümləmiz coşmalıyıq!!!
Tikanlı məftilləri bu gün biz aşmalıyıq!!!
* * *
Dəli bilirlər bizi, doğruldaq adımızı,
Dost özün göstərəcək, tanıyaq yadımızı,
İllərdir su vermişik, püskürək odumuzu,
Belə yaşamaq olmaz, bilməliyik hamımız!!!
Mübariz gedən yolu, getməliyik hamımız!!!
03.08.2019 – 19.06.2020. Bakı.

GƏL, BU DƏRDƏ DÖZ DƏ YAŞA…
(Poladla, İlqarın məzarı başında)
Hanı qoşun, hanı ləşkər?
Tək qalbdı iki Paşa…
Baiskarı kimdi, bilməm,
Kaş dönəydi özü daşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
* * *
Əlim üzümdə qalıbdı,
Sözüm ağzımda qalıbdı,
Arzum gözümdə qalıbdı,
Qanım gözdə dönüb yaşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
* * *
Ustacam, artıb ələmim,
Ta yazmır, sınıb qələmim,
Hər gün də artır sələmim,
Eşqim düzdə dönüb quşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
Gəl, bu dərdə döz də yaşa…
17.07.2020. II FX. Bakı.

TORPAQ BİZİ GÖZLƏYİR…
(Milli Qəhrəman İlqar Mirzəyevin xatirəsinə)
Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş!
Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş…
Qollarım qoynumda qurudu bardaş…
Yadıma xırdaca günahım düşdü…
Yanında boş yerə tamahım düşdü…
* * *
Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş!
Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş…
Qollarım qoynumda qurudu bardaş…
“Hazırdır məzarlar”, – eyindən keçir…
Yanına gələn yol çiyindən keçir…
* * *
Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş!
Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş…
Qollarım qoynumda qurudu bardaş…
Bu süslü “otaqlar” xiffət eyləyir…
“Daş yastıq yataqlar” minnət eyləyir…
* * *
Gəlmişəm görüşə yenə də, qardaş!
Ayaqlar olmadı sonadək yoldaş…
Qollarım qoynumda qurudu bardaş…
Səngər, məzar ortaq bizi gözləyir…
Qardaş, Ana torpaq bizi gözləyir…
23.08.2020. – Bakı. (II F.X.)

ŞƏRİT ŞAHİD…
Müharibə,
Şərit şahid…
Pandemiya,
Şərit şahid…
* * *
Doğulursan,
Döyülürsən,
Böyüyürsən,
Şərit şahid…
* * *
Toy-büsat var,
Ziyafət var,
Şücaət var,
Şərit şahid…
* * *
Oldun əsgər,
Dəydi xətər,
Verər xəbər,
Şərit şahid…
* * *
Tək bir dəfə,
Etməz vəfa,
Çəkməz cəfa,
Susar şahid…
*Şərit- zivə, paltar ipi.
17.09.2020. Bakı.

YER CƏZA YERİDİR!
Ey insan, unutma;
Almanı xatırla,
Adəmi xatırla,
Həvvanı xatırla!
* * *
Ey insan, unutma;
Əzanı xatırla,
Qəzanı xatırla,
Cəzanı xatırla!
* * *
Ey insan, unutma;
Yer cəza yeridir!
Yer cəza yeridir!
Yer cəza yeridir!
14.09.2020. Bakı.

Müəllif: Zaur USTAC,

“Yazarlar” jurnalının baş redaktoru,

şair-publisist.

ZAUR USTACIN YAZILARI

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

"YAZARLAR" j., Ata haqqında şeirlər, İLİN YAZARI, Nuranə Rafailqızı, YAZARLAR, YAZARLAR JURNALI

Nuranə Rafailqızı – Ata haqqında şeirlər

Fevral 24, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

Öz yanına apar məni!
Ey xəstə könlüm dərmanı,
Dərdim var, bəs dərman hanı?!
Tərk edəndə bu dünyanı,
Əymə yolum sağa-sola
düz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Yağış yağar, çətirim sən,
Çiçək qoxan ətirim sən,
Hər bir misram, sətirim sən,
Deyəcəyəm şirin-şirin
söz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Gözüm yolda, könlüm səsdə,
Ruhum sıxılır qəfəsdə.
Alovlanıb sinəm üstə,
Dayanmadan yanar-sönər
köz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Gör, nə yazdı Fələk qarı?!
Məlul qoydun dostu-yarı…
Bu cavabsız sualları
Bircə-bircə cavablandır
çöz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Saçlarıma saldın dəni,
Yaşatdın dumanı-çəni.
Boynubükük bənövşəni
Qoyma qala kol dibində
üz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Həyat fani, ömür yalan,
Ey canını candan alan!
İlişib üzümdə qalan
Öz əlimlə qapatdığım
göz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Sən qəbirdə yata-yata,
Mənim üçün ömür xəta!
Hey deyirdim: “Yaşa, Ata,
Oğulların toy günündə
süz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!
* * *
Heç kim gəlmədi dalınca,
Tanrı canını alınca…
Əcəlimə az qalınca
Əzrayılla gəl canıma
döz, yanına apar məni!
Ata, burda tənha qoyma,
öz yanına apar məni!

Atam vay!
Qandı gözü, əl vurmayın, toxunmayın ağrıyır,
Nalə çəkib neçə-neçə könülləri dağlıyır,
Taleyimdə xoş nə varsa, qapısını bağlıyır.
Qaysaqlanmır, təpələnmir içimdəki yaram vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Gözümüzdən axan qan-yaş ümmanların selidi,
Əllərinə həsrət qalan, qızlarının telidi.
Qorxmuram ki, ad qoyarlar deyərlər ki, dəlidi!
Yoxsa gəlib bir ömürlük başdaşını saram, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Düz otuz beş il yaşadım, hər ötən gün rəngarəng,
Həm arxamdın, dayağımdın, həm ömrümə bərbəzək!
Evin uçsun mərdimazar, gələn gündən bizə dəng,
Həyatıma bir rəng qatdı, başımdakı qaram, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Sən yoxsansa, mən də yoxam, bır quruca nəfəsəm,
Arzuları ürəyində həbs olunan qəfəsəm,
Susdurmayın, innən belə “Ata!” hayqıran səsəm!
Çıxıb getdin, mənsə hələ bu dünyada varam, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Həyat hələ davam edir, gecə düşür, gün batır,
Hamı girir, isitdiyin isti yataqda yatır.
Bir ucuzca ölüm nədir, Tanrım, mənə tez çatdır!
Yaşadığım hər bir anım mənə olsun haram, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Nə yerdəyəm, nə göydəyəm, nə evdəyəm, nə çöldə,
Nə dağdayam, dərədəyəm, nə çaydayam, nə göldə!
“Səbr elə! Dözümlü ol!”-demək asandı dildə,
Tabutumda inildəyir şaqqalanmış param, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!
* * *
Sakit durma, Ulu Tanrım, dərgahından danış-din!
Can alanda, can verəndə Atama nə çəkdirdin?!
Bir kənarda susmuş idim, necə məni dindirdin,
Dünya mənə dar gəlməyir, mən dünyaya daram, vay!
Sənsiz haram ağrımayır, can ay Ata, haram vay!

Torpaq.
Doğulandan gözəyirmiş,
Soyuq, üzüqara torpaq.
Biz pay verdik uddu səni
Qara torpaq, qara torpaq!
* * *
Boş qalan yatağın-yerin
Gah isinir, gah da sərin
Sinəmizdə açdı dərin
Yara torpaq, yara torpaq!
* * *
Gedən gedir, qalır qalan.
Dünya fani, ömür yalan!
Səni əlimizdən alan
Qalsın, zəhirmara torpaq!
* * *
Daha keçmir günümüz xoş!
Arxamız boş, önümüz boş.
Bir şeir də gəl, ona qoş!
Sığmır misralara torpaq…
* * *
Əcəl çatar, verməz aman
Uşaq, körpə, qoca, cavan.
Baxmaz yetişəndə zaman
Payıza, bahara torpaq!
* * *
Nə dahisi, nə aqili,
Nə alimi, nə cahili.
Udur elə diri-diri
Baxmır dövlət-vara torpaq!
* * *
Harayıma, nəfəsimə
Bir yol səs verə səsimə.
Sıxa məni də köksünə
Tezlikilə sara torpaq!

Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
Bağımızdan gül-çiçək dərəcəkdin,
Öz əlinlə toplayıb, hörəcəkdin,
Qohumlara qonaqlıq verəcəkdin…
A bəxtəvər, əcəb çatdın murada!
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Min həvəslə gözləmişdin bu günü,
Ay ömrümün bəzəyi, toy-düyünü!
Görəmmədin məzmununu, bəyini,
Bəs nə deyim indi, qohuma yada?
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Dağılıbdı dünyam xaraba, uçuq,
Göz yaşlarım düzülüb muncuq-muncuq.
Arzuların ürəyimdə tumurcuq,
Diləklərin keçmədi ki, həyata.
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Ata, səndin hər zaman gərəyimiz,
Süfrəmizdə duzumuz, çörəyimiz.
Axı necə açılsın ürəyimiz?
Başımızda var bu boyda qan-qada.
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Xoş nağıldın, heyif pis bitdi sonu.
Anlamadıq taleyin bu oynunu.
Qəbrin üstə gəlib büküb boynunu,
Axı, niyə göz yumdun bu fəryada?
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Böyütmüşdün onu əziyyət ilə,
Neçə həvəs, xoş arzu, niyyət ilə.
Şərəf ilə, şan ilə, şöhrət ilə,
İndi bir bax, bu qırılan qanada!
Qalx oğlunun son zəngidi, ay Ata!
* * *
Qolu qırıq aşıqların sazıyam,
Tanrı, göndər Əzarayılı razıyam!
Nuranəyəm Rafailin qızıyam!
Qurban olum, üstümdəki bu ada!
Qalx oğlunun son zəngidi,ay Ata!

Ölə bilmirəm!
Gəldim öpəm başdaşını,
Göydən düşən baş daşını.
Gözümdəki göz yaşını,
Silirəm…silə bilmirəm!
* * *
Sən nə çəkdin, necə çəkdin,
Gündüz çəkdin, gecə çəkdin,
Boşmu çəkdin, heçə çəkdin,
Bilirəm…bilə bilmirəm!
* * *
Bu günümdə, dünümdəsən,
Harayımda, ünümdəsən.
Gözlərimin önündəsən
Gülürəm…gülə bilmirəm!
* * *
Gör, nə yazdı Fələk qarı?!
Gəl, məni də apar barı!
Bir yol gəlir sənə sarı
Gəlirəm…gələ bilmirəm!
* * *
Bu nədi, bu nə düyündü?
Deyin mənə, kim öyündü?!
Can verirəm, düz on gündü
Ölürəm… ölə bilmirəm!

Ana, belə olurmuş ayrılıqlar…
Atamdan sonra…
Sübh açılar… işinə tək gedərsən,
Yağış yağar, əsər külək gedərsən,
Yavaş-yavaş bu dərdi çək, gedərsən.
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
* * *
Sübh açılar… günəş doğar mənə nə?
Körpə olum bas, bağrına-sinənə,
Atam alıb, öpüb-oxşasın yenə…
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
* * *
Günortalar… hazır olar yeməyin,
Heç kim yeməz, boşa gedər əməyin.
Dur, yığışdır! Daha yoxdu köməyin…
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
* * *
Günortalar… heç nəyə həvəsim yox,
Can üstəyəm, verməyə nəfəsim yox,
Dünya dolu sanki, heç bir kəsim yox!
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
* * *
Axşam olar… gün üfüqdə can verər,
Səhər yenə onu bizə dan verər.
Kim deyir ki, dərmanı zaman verər?
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!
* * *
Axşam olar… ürəyim çox darıxar,
Dərdə, sərə doymuşam tox, darıxar.
Dünya uçsun Atam ki yox, darıxar!
Ana, belə olurmuş ayrılıqlar!
Ayrılıqdan betər dünyada nə var?!

Müəllif: Nuranə RAFAİLQIZI

NURANƏ RAFAİLQIZININ YAZILARI

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Həmidə xanım Cavanşir

Fevral 23, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

Maarifçi və xeyriyyəçi

Həmidə xanım Cavanşir Azərbaycanın ilk maarifçi xanımlarından biridir. O, həm də tərcüməçilik, xeyriyyəçiliklə yanaşı Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin üzvü idi. Həmidə xanım 1873-cü ildə Şuşa qəzasının Kəhrizli kəndində maarifçi və tarixçi Əhməd bəy Cavanşirin evində dünyaya gəlmişdir. Ailə məktəbində təhsil almış, yeniyetmə vaxtlarından rus dilini mükəmməl mənimsəmişdir. İlk həyat yoldaşı İbrahim bəy Davatdarovun və atasının vəfatından sonra atasının mülkünü idarə edir. 1905-ci ildə Tiflisdə Mirzə Cəlil Məmmədquluzadə ilə tanış olur və 2 il sonra onunla ailə həyatı qurur. “Molla Nəsrəddin” jurnalının çap edilməsində illərlə Həmidə xanımın həm maddi, həm də mənəvi dayağı olmuşdur. Həmidə xanımın xeyriyyəçiliyi dillər əzbəri idi. Dahi bəstəkarımız Üzeyir Hacıbəyov Həmidə xanıma həsr etdiyi məqaləsini “Qoy ədəbiyyat tarixinə yazılsın ki, Sabir kimi şairi diriliyində təqdir edən bir kişi olmadısa da, bir nəfər qadın oldu ki, şairin səhhəti üçün, milyonçu kişilərin olmasına baxmayaraq, öz varından keçəcək qədər böyük bir hamiyyət göstərdi” sözləri ilə bitirir.Həmidə xanım Tiflisdəki “Müqəddəs Nina” məktəbində Azərbaycan dili müəlliminin olmadığını görüb ora bir müəllim tapır və maaşını öz hesabından ödəyir, 1909–1912-ci illərdə isə Kəhrizlidə öz hesabına toxuculuq emalatxanası, tibb məntəqəsi, məktəb açdırıb və özü də bu məktəbdə dərs deyib. Həmidə xanımın xeyriyyəçiliyi ömrünün sonuna kimi davam etmişdir. 1955-ci ildə vəfat etmiş və Fəxri Xiyabanda Mirzə Cəlilin yanında dəfn edilmişdir.

Mənbə: Beynəlxalq Qadın Klubu

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

MÖVLUD AĞAMMƏD

MÖVLUD AĞAMMƏD ŞEİRLƏR

Fevral 23, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

YANASAN
Həsrət odur illər ilə yaşana,
Qəm axıdır gözlərimdən yaş, ana..
Əcəl gələr, ömür bitər, yaşa nə?
Bilmirsən ki, üzü hansı yanasan…
* * *
Bunu yazan yazıb, silməz o daha,
Alışasan, odlanasan oda ha;
Neyləyəcək yanmaq ilə od aha,
Söndürələr, söndürdükcə yanasan…
* * *
Dərd içimdən dərd götürə, azalım,
Yarı bölüm, ya özümə az alım;
Mövlud sənin qurbanındı, a zalım,
Qurban olan cana barı yan a san…

SORAĞINDA
Yenə dərdlərimin telləri dindi,
Köklənib bəm üstə, zil sorağında…
Səhralar gül-çiçək bitirir indi,
Bağçalar saralıb gül sorağında.
* * *
Gözlərdə bir yığın cavabsız sual,
Üzlərdə intizar, ürəkdə məlal…
İnsanlar ümidsiz, sanki bir xəyal,
Nigaran baxışlar el sorağında.
* * *
Bir aşiq istərəm möhnət görməyə,
Bu qəmə, qüssəyə sinə gərməyə…
Gözəllər zülfünə sığal verməyə
Şanələr zərəfşan tel sorağında.
* * *
Kimsə yox külbeyi-ehzanələrdə,
Saqi, mey dolanmır meyxanələrdə…
Yolunu gözləyir, qəmxanələr də,
Məcnuntək yaralı dil sorağında.
* * *
Qəlbimdə ayrılıq, hicran qorxusu,
Mənə tənə edir, vallah, çoxusu…
Çəkilib Mövludun ərşə yuxusu
Yanaqlar susayıb sel sorağında.

SƏFƏRİMDİ
Hər gülə gül deyib baxmadım əsla,
Öz gülüm bəsimdi, tazə-tərimdi.
Ağaran saçlarım günahım deyil,
Ömrümə yağan qar bar-bəhərimdi…
* * *
Baxıb qürrələnmə, ömür daldadır,
Həyat vəfasızdır, alır-aldadır.
Çəkdiyim acılar şirin, bal dadır,
Dünyanın şərbəti tünd zəhərimdi…
* * *
Taleyim, qismətim üzümə güldü,
Öz sevinc payını mənimlə böldü.
Mövluda deməyin, bəs niyə öldü,
Könül dünyasına son səfərimdi…

OLMUR
Dedim, bir daş altda, bir daş da üstdə,
Dərddi də, sinədə saxlamaq olmur –
Bu daşın altını üstünə çevir,
Dərd sinə göynədir, ağlamaq olmur…
* * *
Dərdim daşdan çıxır, dərd ələ gəlmir,
Dərd ilə yoğrulub daş dilə gəlmir –
Daşın daş dərdi var, dərd dələ bilmir,
Sinəm daşa dönüb, dağlamaq olmur…
* * *
Dərd ilə yüklənib ruhum, ah, çəkir,
Bilmirəm eyləyib nə günah, çəkir –
Daş dərdə dözəmmir, hər gün ah çəkir,
Demə, dərdi daşla bağlamaq olmur…

YUXU
Sanki olmamısan mənim üçün sən,
Səni sevməyim də əfsanə imiş…
Sevgi yollarında bir-birimizdən
Bəs bizi ayıran söylə, nə imiş?
* * *
Nakam eşqimizdən doya bilmədik,
Aldı əlimizdən amansız fələk…
Üzü baharadır, yaya, bilmədik,
Günahdır qışa da vəfasız demək…
* * *
Əsdi qara yellər sevgi bağına,
Məhəbbət yolunu kəsdi qar, boran…
Vəfalı olsaydın əhdi-peymana,
Səni itirməzdim heç vaxt, heç zaman..
* * *
Sanki gəlməmisən bu dünyaya sən,
Səni sevməyim də bir yuxu imiş…
Bizi ayıran da bir-birimizdən
Sevgi hislərinin yoxluğu imiş…

GÖYNƏR
Dərd sinəmin göynərtisi,
Göynər, zülm-zülm göynər –
Yaxınlaşır hənirtisi,
Göynər, ölüm, ölüm göynər.
* * *
Dərd danışır, sinəm laldı,
Göynər dilim, dilim göynər –
Bahar ömrün xəzan aldı,
Göynər gülüm, gülüm göynər…
* * *
Dərd alışır, sinəm sönür,
Göynər külüm, külüm göynər –
Dərd sinəmdə dilimlənir,
Göynər, dilim-dilim göynər…

ZÜLM
Vaxt daralır, vaxtdan gedir,
Gəlmişəm ki, vaxtı bölüm.
Gözlərimdən yuxu yağır,
Yetişir bu vaxtı ölüm…
* * *
Nə dincini alır ruhum,
Nə çəkilir ərşə yuxum.
Tək özüməm – varım-yoxum,
Taleyimin taxtı, gülüm…
* * *
Kilidlənir yarıyacan,
Yarı bu gün, yarı haçan?
Baxışlarım qapıyacan,
Yaşamaq da, vallah, zülm…

EYLƏR
Dedim, ey gül, nədir halın?!
Gözün yaşın rəvan eylər.
Düşən gündən bu sevdaya,
Xəyal eylər, güman eylər.
* * *
Siyah zülfün zərəfşandır,
Üzün gülşən, gülüstandır.
Nədən ömrün zimistandır?!
Məlal eylər, xəzan eylər.
* * *
Ürək dözməz fəraq olsun,
Könül, səndən iraq olsun.
Yanar canım çıraq olsun,
Sitəm eylər, divan eylər.
* * *
Əlac etsən, qübar etməz,
Sevən aşiq fərar etməz.
Neçin səbri-qərar etməz?!
Yıxar könlüm, viran eylər.
* * *
Olan olmuş, keçən keçmiş,
Dolub badəm, içən içmiş.
Ömür, Mövlud deyər heçmiş,
Qılar ah-zar, fəğan eylər…

MƏN
İlmələrim naxış-naxış,
Xana olub dərd çözürəm…
Tellərindən ayrı düşən
Şana olub dərd gəzirəm…
* * *
Sızıldayır qəm şikəstəm,
Küsüb məndən boyu bəstəm…
Naləsi bəm həvəngdəstəm,
Həna olub dərd, əzirəm…
* * *
İllər yaman gec ötüşüb,
Həsrət çəkib, sayru düşüb…
Qatarından ayrı düşüb,
Yana olub dərd, düzürəm…
* * *
Mövlud kimi ad almışam.
Bilməm, niyə yad olmuşam…
Pərvanədən od almışam,
Ona olub dərd, dözürəm…

GƏLMƏDİ
Dedim yara namə yazım,
Əlim gəlmədi, gəlmədi.
Dərd üstünə dərd istədim,
Zülm gəlmədi, gəlmədi.
* * *
İllər ilə həsrət çəkdim,
Yenə onsuz, yenə təkdim.
Dərdi yarı böləcəkdim,
Gülüm gəlmədi, gəlmədi.
* * *
Dərd əlindən gəldim dada,
Hey düşdükcə dərdim yada.
Dedim, bəlkə, yetər dada,
Ölüm gəlmədi, gəlmədi.
* * *
Dərd məskənim dərd dağıdır,
Dərd ələyir, dərd dağıdır.
Necə deyim, dərd yağıdır,
Dilim gəlmədi, gəlmədi.
* * *
Mövlud dərdinə ağlayır,
Dərd kitabın varağlayır.
Dərdim sinəmdə çağlayır,
Selim gəlmədi, gəlmədi…

Müəllif: Mövlud AĞAMMƏD

MÖVLUD AĞAMMƏDİN YAZILARI

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Akif Abbasov, www.USTAC.az

Akif ABBASOV – QALSTUK ƏHVALATI

Fevral 23, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

QALSTUK ƏHVALATI
(hekayə)
Zakir Qarayev akademiya institutlarının birində direktor idi. Son dərəcə zəhmli, ciddi və tələbkar şəxs olduğundan institut əməkdaşları ondan çəkinərdilər.
Zakir müəllim özünü çəkmirdi, lap əvvəldən xasiyyəti beləydi. Qaraqabaq idi. Şöbələrdə tədqiqat işlərinin müzakirəsində çox vaxt özü də iştirak edər, iradlarını bildirərdi. Seçmə yolu ilə bəzi tədqiqat işlərinin müzakirəsi hətta institut Elmi şurasının iclasına da çıxarılırdı. Bu, əməkdaşlarda məsuliyyət hissini artırır, onların tədqiqatları yüksək səviyyədə aparmalarına səbəb olurdu.
Elmi işçilər iş vaxtı dəhlizdə, institutun həyətində boş-boşuna dayanıb uzun-uzadı söhbət etməz, siqaret çəkməz, direktorun gözündən düşməməyə çalışardılar.
Əməkdaşlar hər şeydən ötrü direktorun qapısı ağzını kəsdirməz, şöbə müdirləri, elmi katib, yaxud elmi işlər üzrə direktor müavini Yavər müəllim vasitəsilə sözlərini çatdırardılar.
Bir də görürdün direktor özü işçilərdən kimi isə yanına çağırtdırır. İşçi bundan bərk narahat olur, həyəcan hissi keçirir, “Görəsən niyə görə məni çağırıb?” deyə öz-özündən soruşurdu.
Bu gün direktor nədənsə Murtuzu görmək istəmişdi. İşin tərsliyindən Murtuz işdə deyildi. Bir-iki saatlıq harasa getmişdi. Tez Murtuzu tapdılar: “Zakir müəllim səni çağırtdırıb” – dedilər.
Murtuzu fikir apardı: “Görəsən nə məsələdir?”
Şöbə müdirindən, ondan-bundan soruşdu ki, Zakir müəllim neynur onu. Bilən olmadı. Murtuz çar-naçar qəbul otağına gəldi. Katibə daxili telefonla onun gəlişini direktora xəbər verdi. Direktorun səsi eşidildi:
-Gəlsin.
Murtuz otağa daxil oldu. Danlanacağını gözünün altına almışdı. Amma nəyə görə? Bunu bilmirdi. Ha fikirləşirdisə, ağlına bir şey gəlmirdi. Başını qaldırmadan:
-Eşidirəm, Zakir müəllim, -dedi.
Zakir müəllim qələmi stolun üstünə qoydu. Eynəyini çıxarıb gözlərini Murtuza zillədi. Murtuzun bədənindən soyuq bir gizilti keçdi. “Yəqin icazəsiz iş yerimi tərk etdiyimə görə acığı tutub. Ya da haqqımda kim isə xəbərçilik edib”.
Murtuz sarısını udmuşdu. Onun sıxıldığını görən Zakir müəllim:
-Murtuz müəllim…-dedi.
Murtuz tez başını qaldırdı. Zakir müəllimin danışığı, müraciəti mülayim idi. Hətta sifətində təbəssüm vardı. Bu, Murtuzu ürəkləndirdi:
-Bəli, Zakir müəllim.
-Necəsən?
Murtuz öz-özünə: “Zakir müəllimdən çıxmayan iş. Onun kefini xəbər alır”. Tez:
-Yaxşıyam, sağ olun, – deyə cavab verdi.
-Murtuz müəllim, deyirlər sən yaxşı qalstuk bağlayırsan.
Murtuzun da üzü güldü:
-Elədir, Zakir müəllim.
Zakir müəllim stolun siyirməsindən bir qalstuk çıxarıb Murtuza uzatdı:
-Di göstər hünərini.
Murtuz irəli yeriyib qalstuku aldı, onu bağlayıb Zakir müəllimə verdi. Zakir müəllim qalstuku boynuna keçirdi. Yaxşı bağlanmışdı, həm də uzunluğu qaydasındaydı.
-Hə, Murtuz müəllim, deyilənlər düz imiş. Tədqiqat işini də bax beləcə, yəni yaxşı yerinə yetir. Sağ ol.
Murtuz sevincək otağı tərk etdi. Bir anlıq dəhlizdə dayanıb dərindən nəfəs aldı.
Bakı şəhəri, 22 fevral 2022-ci il.

Müəllif:Akif ABBASOV

AKİF ABBASOVUN DİGƏR YAZILARI

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<<WWW.YAZARLAR.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

"25 yarpaq" layihəsi, "YAZARLAR" j., BDU, İLİN YAZARI, LAYİHƏLƏR, Leyla Yaşar, Rövşən Hüseynov, ŞƏHİD BARƏDƏ, www.USTAC.az, YAZARLAR, YAZARLAR JURNALI

RÖVŞƏN HÜSEYNOV – 55

Fevral 22, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

Bu gün Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynovun doğum günüdür. Yaşasaydı 55 yaşı olacaqdı. Allah rəhmət eləsin. Ruhu şad olsun. Amin. Yubiley yaşın mübarək olsun, Şəhidim!!!

QISA ARAYIŞ:

Rövşən Hüseynov 22 fevral 1967-ci ildə Ağdam rayonunun Quzanlı kəndində anadan olmuşdur. 1984-cü ildə burada orta məktəbi bitirdikdən sonra Mədəniyyət evində işləmişdir. 1985-ci ildə Bakı Dövlət Universitetinin fizika fakültəsinə daxil olmuşdur. 1985-1987-ci illərdə hərbi xidmətdə olmuşdur. Rövşənin başçılığı ilə 1992-ci ildə iyirmi tələbə Bakı Dövlət Universitetində təhsillərini yarımçıq qoyaraq iki ay hərbi hazırlıq keçirlər. Sonra onlar ən qaynar döyüş nöqtəsi olan Goranboya yola düşürlər.

Rövşən Hüseynov tələbə tağımının komandiri kimi tələbələrdən ibarət tağımı ilə birlikdə “N” saylı hərbi-hissə – taborun tərkibində vuruşurdu. 1992-ci il 28 aprel erməni işğalçıları 300 nəfərlik qoşun və böyük silah sursatla Ağcakənd istiqamətində hücuma keçmişdi. Rövşənin taqımı nəinki ermənilərin iki zirehli texnikasını hətta onlarla canlı qüvvəsini məhv edə bildi. 1992-ci il 11 may Şıxarx uğrunda qanlı döyüşlər gedirdi. Mingəçevir alayının 27 əsgəri mühasirəyə düşmüşdü. Tələbə taqımı onları xilas etmək əmrini alır. Rövşənin başçılıq etdiyi taqım döyüşə atıldı. Onlar mühasirəyə düşən 27 döyüşçünü azad edə bildilər, lakin özləri mühasirəyə düşdülər. Rövşən atəş nöqtəsini öz üzərinə cəlb edərək tələbələrə təhlükəsiz yerə çəkilmək əmrini verir. Burada tələbələrdən ikisi həlak olur, digərləri isə mühasirədən çıxa bildilər. Pulemyotu ilə erməni faşistlərinin xeyli hissəsini məhv edən cəsur vətən övladı döyüş meydanında qəhrəmancasına həlak oldu.

YAZARLAR olaraq, Rövşən Hüseynovun xatirəsini əbədiləşdirmək məqsədi ilə artıq bir neçə ildir ki, “25 YARPAQ” layihəsinin icrası uğurla davam edir. Bu il də bu layihə çərçivəsində gənc yazar Leyla Yaşarın “Daş adam” adlı ilk kitabı işıq üzü görüb.

LAYİHƏ HAQQINDA MƏLUMAT

Layihənin adı:

“25 YARPAQ”

Layihənin məqsədi:

Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynovun xatirəsini əbədiləşdirmək. Gəncləri vətənpərvərlik ruhunda tərbiyə etmək.

Birinci Qarabağ Müharibəsi zamanı Bakı Dövlət Universitetində təhsilini yarımçıq qoyaraq torpaqlarımızın müdafiəsinə yollanmış və qəhrəmancasına şəhid olmuş, Azərbaycanın Milli Qəhrəmanı Rövşən Hüseynov timsalında şəhid tələbələrimizi (doxsanıncı illərin sonuna kimi bütün şəhid olmuş tələbələrin portretləri BDU-nun əsas binasının girişində, göz önündə asılmışdı…) xatırlamaq, onların yarımçıq qalan arzularına, Vətən naminə öz istəkləri ilə aldıqları qərarlarla yarım qalmış qısa ömürlərinə diqqət çəkməkdən ibarətdir…. #25yarpaq haştağından istifadə olunur.

Layihənin müddəti:

01.09.2019- cu ildən – MÜDDƏTSİZ.

Allah bütün şəhidlərimizə rəhmət eləsin. Amin.

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

"25 yarpaq" layihəsi, "ZİYADAR" M., Leyla Yaşar, LEYLA YAŞARIN KİTABI, TUNCAY ŞƏHRİLİ, TUNCAY ŞƏHRİLİNİN KİTABI, www.USTAC.az, ZİYADAR, ZİYADAR MÜKAFATI

YAZARLAR TƏLTİF OLUNUB

Fevral 22, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

22.02.2022 – Cİ İL TARİXİNDƏ YAZARLAR TƏLTİF OLUNUB

LAUREATLAR :

Tuncay Şəhrili “21-XXI əsrin 21 aydını” adlı yeni kitabının ışıq üzü görməsi münasibətilə “Ziyadar” Mükafatına layiq görülüb.

Leyla Yaşar “Daş adam” adlı İlk kitabının ışıq üzü görməsi münasibətilə “Ziyadar” Mükafatına layiq görülüb.

Fevralın 22 də Cəmşid Naxçıvanski adına Hərbi Liseydə filologiya üzrə fəlsəfə doktoru, Milli Mədəniyyətin Təbliği ictimai birliyinin rəhbəri Cəfərova Jalənin “Kiçik dünyanın böyük insanları” kitabının təqdimatı keçirilib. “Yazarlar” jurnalının İƏ üzrə meneceri, AJB üzvü Nəzakət Kərimova-Əhmədova müəllifə “Ziyadar” Mükafatını təqdim edib.

Laureatları təbrik edir yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

"YAZARLAR" j., MƏLUMATLAR, www.USTAC.az, YAZARLAR, YAZARLAR JURNALI, YENİ KİTABLAR

“SEVGİLİM, YUXUNU DƏNİZƏ DANIŞ” ADLI YENİ POEZİYA ANTOLOGİYASI İŞIQ ÜZÜ GÖRÜB – TƏBRİKLƏR

Fevral 22, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

“SEVGİLİM, YUXUNU DƏNİZƏ DANIŞ”

Yeni poeziya antologiyası şair Vidadi Turan Ağdamlının əməyinin bəhrəsəidir. Vidadi Turan Ağdamlı ideya müəllifi olduğu bu layihəyə artıq uzun illərdir ki, uğurla rəhbərlik edir. “Maarif” nəşriyyatında işıq üzü görmüş antologiyada Dəmir Gədəbəyli, Zaur Ustac, Eyvaz Məmmədoğlu, Ədalət Əroğlu, Əsgər Ordubadlı, Nuranə Rafailqızı, Sona Amal, Təranə Tunar, Ülkər Dərya, Vaqif Coşkun kimi tanınmış qələm adamları ilə yanaşı əsasən bölgələrdən olan bir sıra yeni imzalar da yer almışdır. Antologiyada yer alan bütün müəllifləri təbrik edir, yeni-yeni nailiyyətlər arzulayırıq!

“YAZARLAR” JURNALI PDF

YAZARLAR.AZ
===============================================

<<<<<< WWW.USTAC.AZ və WWW.BİTİK.AZ >>>>>>

Əlaqə: Tel: (+994) 70-390-39-93 E-mail: zauryazar@mail.ru

Əsgər Ordubadlı

ƏSGƏR ORDUBADLININ ŞEİRLƏRİ

Fevral 22, 2022 www.yazarlar.az Bir şərh yazın

KEÇDİ ÖMRÜN İLLƏRİ
Keçdi ömrün illəri
Ən xoş bir xatirətək.
Xatirəyə aldanıb
Ömrü verməzdik gərək.
* * *
Yel qanadlı illəri
Buraxmazdıq boş keçə.
Dünyamı seyrələcək
İnsanlar köçə-köçə?
* * *
Yox onların yerinə
Yeni nəsil gələcək.
Qış gedəndə nə olar
Başqa fəsil gələcək.
* * *
… Mən bir bahar fəsliyəm
Doğulmuşam baharda
Baharda çiçək açıb
Boğulmuşam baharda.
* * *
Əsgər çəkmə bu qəmi
Vaxtsız gələn dərd keçər.
baxma mənə ey gözəl
yoxsa ala gözlərdən
Mənə məhəbbət keçər.
* * *
Bu ən ağır xəstəlik.
Dərmanı yox üstəlik.
Dərmansız dərd mən bilən
Tez keçsə də sərt keçər…

ÜRƏYİMİN LÖVHƏSİNDƏ
Ürəyimin lövhəsində
Adın böyük hərflərlə.
Yazılmışdır sənə sevgim
Formullarla təriflərlə.
Mən təbiət şairiyəm
Nə işim var zəriflərlə?
İstəmirəm mələk, pəri.
Yox o gözlərin bənzəri…
* * *
Sən gözəlsən, dəyərlisən
Mənə ən xoş xatirətək.
Yaşadığım xatirələr
Eşqin ilə olub gerçək.
* * *
De sevgilər ilahəsi
Afroditin qızı sənsən?
Yaradanın taleyimə
bəxş etdiyi yazı sənsən?
* * *
Sən idinmi illər boyu
xəyalımda gəzən qadın?
Neçə zərif ürəkləri
tapdalayıb, əzən qadın?
Görüşünə gələmmədim
bəlkə məni yollar yorub.
Xəyalına gələcəyəm bir gün durub….

GEDİR
Yox, mən bu dünyaya bel bağlamaram.
Görürsən həyası, arı da gedir.
Payızın yağışı əbədi deyil
Yaz gəlir dağların qarı da gedir.
* * *
Zərrəcə qalmayıb düzlük, etibar.
Bəzən sənin olmur səni sevən yar.
Bu gün əllərindən bərk-bərk tutanlar
Sabah səni qoyur yarıda gedir.
* * *
Əsgər var – dövlətə aldanma, qəti.
Gördüm sahibi yox neçə şirkəti.
Sonunda ağ kəfən olur qisməti
Dövləti də gedir, varı da gedir.

MƏNİM BƏXTİM GƏTİRMƏDİ SEVGİDƏ
Əzab imiş bu həyatın hər yanı.
Məcnun olub hey axtardım Leylanı.
Min yol oldum o gözlərin qurbanı
Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.
* * *
Sevgi verdim, əvəzində nə gördüm?
Öz dərdimi misralara keçirdim.
Şeir oldu, vərəqlərə köçürdüm
Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.
* * *
Hey əl açdım əllərinə çatmadı.
Əl açdığım əllərimdən tutmadı.
Sevən könlüm xoşbəxtliyi dadmadı
Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.
* * *
Doğma idi, özgələşdi yad oldu.
Yad ürəkdən ona sevgi doğuldu.
Arzularım gözlərimdə boğuldu.
Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.
* * *
Əsgər bəlkə sevdi deyə suç etdi.
“Ömrüm” deyən həyatımı puç etdi.
Özgəsinin əlin tutdu, quc etdi.
Mənim bəxtim gətirmədi sevgidə.

AYDAN DƏRS OXUYUR
Aydan qayıdıb evə
Dərslərin sevə-sevə
Açıb kitab-dəftəri
Hazırlayır dərsləri.
Mətni oxuyub bir-bir
Çalışmanı həll edir.
* * *
Şeirə var həvəsi
Gör nə gözəldir səsi.
Bilir bir xeyli şeir
Necə həvəslə deyir.
* * *
Gah oxuyur, gah yazır
Dərsinə olsun hazır.
* * *
Bəzən də rəsm çəkir,
Ağacları, daşları.
Ona kömək eləyir
Rəngli karandaşları.
* * *
Bax çəkdiyi şəkilə
Gör nə qədər rəng qatıb.
Sanki rəssam əliylə
Bir təbiət yaradıb.
* * *
Səhər durub yuxudan
Dərsi yadına salır.
Odur ki dərslərindən
Əla qiymətlər alır.