Müasir Azərbaycan ədəbiyyatının tanınmış nümayəndəsi, istedadlı şair Səlim Babullaoğlunun “Cənub küləyi” adlı seçilmiş şeirlər toplusu ingilis dilində çap olunub.
Şeir mətnlərinin tərcüməçisi və “Ön söz”ün müəllifi filologiya üzrə fəlsəfə doktoru Kamran Nəzirlidir. Kitab tərcüməçinin “Müasir Azərbaycan poeziyası ingilis dilində” layihəsi çərçivəsində işıq üzü görüb.
“Bizim məqsədimiz müasir Azərbaycan və türk ədəbiyyatının tanınmış nümayəndələrini, onların yaradıcılığından seçdiyimiz poetik nümunələri beynəlxalq aləmdə təbliğ etmək, poetik düşüncə tərzimizi dünyanın yarıdan çoxunun danışa bildiyi dilə – ingilis dilinə çevirməklə daha geniş auditoriyaya tanıtmaqdır”, – deyə yazıçı-tərcüməçi Kamran Nəzirli bildirib.
Son 15 ildə onun tərcümə və tərtib etdiyi, “Ön söz” yazdığı bu seriyadan iyirmidən çox kitabın işıq üzü gördüyünü söyləyən K.Nəzirli, həmçinin əllidən çox türk şairinin şeirlər toplusu və ya yaradıcılığından nümunələrin müxtəlif ölkələrdə dərc olunduğunu diqqətə çatdırıb: “Bundan başqa, Azərbaycan Yazıçılar Birliyi və Türkiyə Elm və Ədəbiyyat Əsəri Sahibləri Məslək Birliyinin (İLESAM) dəstəyi və təqdimatı ilə 50 Azərbaycan və 50 türk şairinin şeirləri mənim tərcüməmdə antologiya formatında Ankarada nəşr olunub. Ədəbiyyata, mədəniyyətə, bütövlükdə Türk dünyasına gücümüz çatan şəkildə xidmət edirik. Bu istiqamətdə görüləcək işlərimiz çoxdur, növbəti kitablar da artıq hazırdır. “Müasir Azərbaycan nəsri ingilis dilində” layihəsi çərçivəsində də işlər gedir. Son illər bu silsilədən olan kitablar da az olmayıb. Hazırda Azərbaycan yazıçılarının 3 romanı tərcümə olunub və çapa hazırdır”.
Topluda “Ön söz”lə yanaşı, şairin qısa bioqrafiyası da verilib.
K.Nəzirlinin sözlərinə görə, Səlim Babullaoğlunun bu kitabına daxil edilən 32 şeir əsasən sərbəst vəzndə yazılıb. Bu nümunələrin diqqətçəkən cəhətlərindən biri onların bədii-fəlsəfi fikir ifadə etməsi, süjetli və obrazlı olmasıdır, onları tərcümə etmək çətin olmur. Şeirlərdəki səmimiyyət və orijinallıq bugünkü əcnəbi oxucu üçün maraqlı ola bilər.
Mustafa Özke, 13 Ocak 1969’da Selanik kökenli bir ailenin ferdi olarak Adana’da dünyaya geldi. Bu zengin tarih ve kültür mirası, onun sanatına derin bir ruh kazandırdı. Özke, sadece bir şair ya da hikâyeci değil, Türk edebiyatında bireysel ve toplumsal değerleri ustalıkla harmanlayan özel bir isimdir. Edebiyat yolculuğu, onun gazetecilik serüveniyle paralel ilerledi. Gazeteciliğe 1989’da Yeni Adana Gazetesi’nde başladı. Bu meslekte edindiği gözlem gücü ve insan hikâyelerine olan duyarlılığı, eserlerine benzersiz bir derinlik kattı. Belgesel projeleri ve makalelerinde olduğu gibi edebi eserlerinde de yaşanmışlığın izleri belirgindir. Özke’nin eserleri, Çukurova’nın geniş ufuklarından, insanlarının hayallerinden ve zorluklarla yoğrulmuş hayatlarından ilham alır. Ancak onun kalemi, yerelden evrensele uzanan bir köprüdür. “Zifiri Karanlıkta Bir Mum Işığı” gibi eserlerinde, bireyin karanlıkta aradığı ışık, aynı zamanda insanlığın ortak umut arayışına bir göndermedir. Mustafa Özke, çok yönlü bir sanatçıdır. Şiir, hikâye, belgesel metinleri ve denemelerle Türk edebiyatında zengin bir iz bırakmıştır. Şiirlerinde bireysel duygular ve toplumsal gerçeklik iç içe geçer. “Sapan” ve “Deniz Feneri” gibi şiirleri, insanın kendi içsel yolculuğunu anlatırken, toplumun aynası olmayı da başarır. Eserleri müzikle de buluşmuş, şiirlerinden bestelenen şarkılar geniş bir dinleyici kitlesine ulaşmıştır. “Var mı İstanbul Kadar” gibi eserleri, kelimelerle notaların harmanlandığı bir sanat şöleni sunar. Bu yönüyle Özke, sadece bir edebiyatçı değil, aynı zamanda farklı sanat dallarını bir araya getiren bir sanat işçisidir. Mustafa Özke, yaşadığı coğrafyanın insanlarına ve tarihine olan derin bağlılığını eserlerine yansıtır. Ancak onun kalemi, bu sınırların çok ötesine geçer. Özke’nin öyküleri, bireyin iç dünyasıyla toplumun dinamikleri arasındaki ince çizgide dolaşır. Yerel olanı evrensel bir dille anlatma becerisi, onun edebiyatını zaman ve mekânın ötesine taşır. “Cumhuriyet Çocukları” gibi belgesel projelerinde tarihsel bir sorumluluk üstlenirken, “Canevi” ve “Kum Kamyonları” gibi öykülerinde insanın ruhsal derinliklerine iner. Bu yönüyle o, geçmişle bugün arasında bir bağ kurarken, geleceğe de ışık tutar. Mustafa Özke’nin edebi yeteneği, aldığı ödüllerle de kanıtlanmıştır. “İğne Oyası” adlı öyküsüyle Hacı Bektaş-ı Veli Ödülü’nü, “Sapan” şiiriyle Kaygusuz Abdal Özel Ödülü’nü kazanması, onun eserlerinin hem derinliğini hem de evrenselliğini ortaya koyar. Bu ödüller, onun kaleminin gücünü ve toplumsal sorumluluğunu bir kez daha vurgular. Mustafa Özke, Türk edebiyatında duruşu, eserleri ve sanata olan bağlılığıyla özel bir yere sahiptir. Onun yazın hayatı, bireyin duygusal derinliğiyle toplumun ortak değerlerini bir araya getirir. Bu, yalnızca bir yazarın değil, aynı zamanda bir anlatıcının, bir tarihçinin ve bir sanatçının misyonudur. Özke’nin kalemi, insanın yüreğine dokunan bir nefes, edebiyat dünyasında yankılanan bir sestir. O, sadece yaşadığı toprakların değil, insan ruhunun ortak hikâyesini de yazmaya devam eden bir kalem ustasıdır. Kaleminin ışığı, Türk edebiyatını aydınlatmaya devam edecektir.
Cahangir NAMAZOV, “YAZARLAR” jurnalının redaksiya heyətinin üzvü, Özbəkistan üzrə təmsilçisi.
MUSTAFA ÖZKE’NİN ÖZGEÇMİŞİ
Mustafa Özke, 13 Ocak 1969 yılında Adana’da doğdu. Selanik asıllıdır. İlk, orta ve lise eğitimini Adana’da tamamladı. Anadolu Üniversitesi İşletme Fakültesi’nin 2. sınıfından ayrıldı. Muhabirliğe 1989 yılında Yeni Adana Gazetesi’nde başladı. Çeşitli gazetelerde görev aldıktan sonra emekli olup edebiyata yoğunlaştı. Adana Altın Koza Film Festivali’nde finale kalan ‘Büyüksaat’ten Taşköprü’ye ve Seyhanspor’un 100. Yılı’nda hazırlanan ‘Cumhuriyet Çocukları’ belgeselinin de metin yazarlığını yapan gazeteci Mustafa Özke’nin, ‘Cem Alfabesi’, ‘Kum Kamyonları’, ‘İğne Oyası’, ‘Dışarıdaki Ben’, ‘Mor Penalı Mandolin’ ve ‘Umut Tohumları’ gibi kısa öyküleri çeşitli edebiyatçılar tarafından seslendirildi. “Sürekli Basın Kartı” sahibi olan Mustafa Özke’nin “Var mı İstanbul Kadar” ve “Yalnız Kal Anla” adlı eserleri ünlü besteci ve söz yazarı Serhan Kelleözü tarafından bestelendi. Türkiye dışında Bosna – Hersek, Suriye ve Kuzey Kıbrıs’ta fotoğraf çalışmalarına katılan yazar Mustafa Özke’nin ‘Çatırya’, ‘Zifiri Karanlıkta Bir Mum Işığı’ ve ‘Kısa Öyküler Uzun Yaşamlar’ adlı üç kitabı bulunmaktadır. PUDUHEPA VE HACI BEKTAŞİ VELİ ÖDÜLLERİNİN SAHİBİ Öte yandan, gazeteci yazar Mustafa Özke’nin aldığı ödüllerden bazıları şöyle; Adana’da 2018 yılı Puduhepa Onur Ödülü, Nevşehir’de ‘İğne Oyası’ öyküsüyle Hacı Bektaşi Veli Ödülü, Antalya’da ‘Sapan’şiiriyle Kaygusuz Abdal Özel Ödülü, Osmaniye’de ‘Nisan Yağmurları’ şiiriyle M. Cemal Şenadam Özel Ödülü, İstanbul’da ‘Karpuz Çekirdeğinden Entariler’ öyküsüyle Sennur Sezer başarı ödülü, Adana’da ‘Kendini Sevmekle Başla Hayata’ köşe yazısıyla birincilik ödülü, Ankara’da ‘Zifiri Karanlıkta Bir Mum Işığı’ röportajıyla ikincilik ödülü, Gaziantep’te ‘Canevi’ şiiriyle Vahittin Bozgeyik ikincilik ödülü, Adana’da ‘Cimri’ köşe yazısıyla mansiyon ödülü, Osmaniye’de ‘Deniz Feneri’ şiiriyle üçüncülük ödülü, Malatya’da ‘Umut Tohumları’ öyküsüyle başarı ödülü, Mersin’de ‘Silifke’ şiiriyle mansiyon ödülü, Malatya’da ‘128 Ramiz’ öyküsüyle başarı ödülü, Kütahya’da ‘Papatyalar’ şiiriyle özendirme ödülü, Adana’da ‘Yelken’ şiiriyle üçüncülük ödülü, 2019 yılı ‘Yaka Mendili’ köşe yazısıyla ÇGC Özel Ödülü, Osmaniye’de ‘Burgazada’ şiiriyle başarı ödülü…
rest
şart değil doludizgin yaşamak elindekiyle yetinmeyi bileceksin
mesela tek kalırsan kavganda sırtını verip duvara direneceksin
inadına kapışacaksın barikatta ne yenilecek ne pes edeceksin
uğrunda ölecek dost bulursan restini çekip yüreğine gideceksin.
inat
önünde bekle vapurların…
ilk gelen martıya bir parça simit at!
gör bak diğerleri nasıl geliyor rüzgara inat…
can evi
yüzünü suya sermiş servilerin serinliğini severmiş serçeler
sakarcalar sarı sıcaktan sazlıklara sığınırmış birer birer
öğrendim selde yuvarlanan taş da yosun tutmazmış meğer
ve insan da severmiş yosun bağlayacak gönül bulursa eğer
sen de serçe ol sakarca ol yosun ol aç can evini canlara dünya malına değer.
iki fincan
dilimde mürekkep yangınları dizimde martılar!
seninle başka güzel iki fincan kız kulesi bir yudum üsküdar!
Şah İsmayıl Səfəvinin Azərbaycan taxtına oturması orjinal qaynaqdan…
Orta əsrlərdə “taxt” anlayışı dövlətçilik rəmzi hesab olunurdu. Ona görə də “Azərbaycan taxtı” yaxud “Azərbaycan səltənəti” deyəndə muasir anlamda “Azərbaycan dövləti” kimi anlaşılmalıdır. Bu tarixi fakt “tarixdə Azərbaycan dövləti” olmayıb deyənlərin iddialarının nə qədər gülünc olduğunu isbat edir..
“.. İgidliyinə görə Tozqoparan adlandırılan Piri bəy Qacar isə ordunun ön dəstəsi olaraq yola düşdü. (Rəqib) tərəfdən özünü Rüstəm və İsfəndiyardan əskik bilməyən Həsən ağa Şəkər oğlu qaraula (kəşfiyyata) gəlmişdi (o), Mişkin vilayətinin Kərmavəz (adlı yerində) Piri bəy Qacarın gəlmək xəbərini eşidib qaçdı və AZƏRBAYCAN padşahı olan Əlvənd bəy ibn Yusif bəyin qoşunu ilə birləşdi.
Xəbər çatdırdı ki, artıq Şah İsmayıl və ordunun ön dəstəsi yaxındadır. Xülasə, Əlvənd bəy həddən artıq hücuma hazır olan qoşununu nizama saldı və Naxçıvan vilayətinin Şərur düzündə şahanə müharibə oldu. Piltən bəyin nəvələri Qarçıqay Məhəmməd, Lətif bəy və Seyid Qazi bəy 8 min süvari igidlə öldürüldü. Əlvənd bəy güclə canını qurtarıb Diyarbəkrə qaçdı. Əzəmət bayraqları darüssəltənə Təbrizə gəldi. Kama çatmış Şah (İsmayıl) xoşbəxtliklə padşahlıq taxtına oturdu. Xütbə və sikkə padşahın ləqəbləri ilə bəzəndi..”
Əbdi bəy Şirazi “Təkmilətül-Əxbar” s.24 (1570-ci il)
“Ulduz” jurnalının dahi Azərbaycan şairi Məhəmməd Füzulinin 530 illiyinə həsr olunmuş xüsusi noyabr-dekabr sayı çap olundu
“Ulduz” jurnalının noyabr-dekabr sayı dahi Azərbaycan şairi Məhəmməd Füzulinin 530 illik yubileyinə həsr olunub.
Jurnal “Dahi Azərbaycan şairi Məhəmməd Füzulinin 530 illiyinin qeyd olunması haqqında Azərbaycan Respublikası Prezidentinin Sərəncamı” ilə açılır. Sonrakı səhifədə ümummilli lider Heydər Əliyevin Məhəmməd Füzulinin 500 illik yubileyinə həsr edilmiş təntənəli gecədə nitqi yer alır. Xüsusi buraxılışda “Heydər Əliyevin Füzuli sevgisi”, Firidun bəy Köçərlinin “Molla Məhəmməd Bağdadi “Füzuli” təxəllüs”, Mirzə Cəlilin “Füzuli”, Abdulla Şaiqin “Füzuli haqqında düşüncələrim”, Bəkir Çobanzadənin “Füzuli və onun yeri”, “Cəfər Cabbarlının “Füzuli haqqında”, Əkrəm Cəfərin “Füzulinin yubileyi qarşısında qəlbim”, Məsud Əlioğlunun “Füzuli və müasir ədəbiyyatşünaslığımız” yazıları yer alır. Bu sayda Əliağa Vahidin “Füzulidən təxmis”, Bəxtiyar Bahabzadənin “Onun pərişanlığı” və “Qəlb şairi” yazılarını oxuya bilərsiniz. Əli Kərimin “Füzuli”, Zəlimxan Yaqubun “Görüş – ayrılıq”, Məmməd Cəfərin “Füzuli sevir”, Rəsul Rzanın “Uzaq ellərin yaxın töhfələri”, Samət Əlizadənin “Füzuli sözünün sehri”, Yaşar Qarayevin “Türk-İslam intibahının zirvəsi Füzuli”, Nihad Sami Banarlının “Füzulinin duası” dahi şairin yaradıcılığından söz açır.
Xüsusi buraxılışda Füzulinin söz gülşənindən seçmə qəzəllər təqdim olunur.
“Ulduz” jirnalı, AMEA Nizami Gəncəvi adına Ədəbiyyat İnstitutunun Ədəbiyyat nəzəriyyəsi şöbəsi və “Təhsil” Nəşriyyatının birgə layihəsi olan xüsusi nömrənin redaktoru filologiya elmləri doktoru Pərvanə Bəkirqızıdır.
Gec bildim. Özü çoxdan getmişdi artıq… Bugünlərdə “Tərcümə təcrübələri”ni imzalı almağa gələn gənc Oxucum kitab üçün pulu, zərf əvəzinə, niyyəti kimi pak bir vərəqə büküb gətiribmiş. Adi ağ vərəq indi məndən ötrü bu vaxtacan gördüyüm ən incə naxışlı, nəfis bir zərfdir… Yəqin, əlbəəl almağa utandığımı sezdiyi üçün, bükülünü kitab imzaladığım masadakı nüsxələrdən birinin altına qoyub. Cizgilərinə körpə məsumluğu hopmuş munis xətt – sonsuz şəfqət, nəvaziş qaynağı: “Gözünüzün nuru azalmasın…” Oxudum, oxudum, gözlərim doldu. Cib dəsmalımı kipriklərimə çəkdim. Yorğunluq dumanı seyrəldi gözlərimin, baxışım durulub-aydınlandı. Gözyaşlarım yumuşdu, əlbəttə, burası öz yerində. Amma o aydınlığın, əslində, məhz sidqlə yazılmış bu xeyir-duadan gəldiyinə inancım qat-qat üstündür. Bunun tərs üzünə məni kimsə inandıra bilməz. …Bu lətif zərfi bayaq Özündən almağa utanmışdım. İndi daha çox utanırdım: bükülünü əlbəəl almadığım, üstünə yazılanı o an oxumadığım, üz-üzə ikən layiqincə təşəkkür etmədiyim üçün… Bir də, hədiyyə qəbulu ədəbincə, zərfi onu gətirənin qarşısında açmadığıma görə: içindəki məbləğin artıqlığını bilər, uyğun davranardım. Ancaq yox! Xırdaçılıq çıxardı, bu nəcib rəftarın sehri zədələnərdi… Kövrəlib-doluxsunmağımda isə utanmalı bir cəhət görmürəm: Sentimentallıq, istənilən yaşda, Simmentallıqdan çox-çox yaxşıdır! …İmkanım buna çatdı ki, öz xeyir-duasını mən də onun ünvanına, artıqlamasıyla pıçıldayım: “Sənin də, çox güman, bütün gün ya ekrana, ya kağıza zillənən gözlərinin (hərdən yorğun düşüb dumanlansa belə!) nuru, aydınlığı ömrün uzunu zərrəcə azalmasın, əzizim Oxucu! Bu xeyir-duanın qopub gəldiyi saf ürəyinin taqəti bircə misqal da əksilməsin!” O ki, qaldı mənə… Belə gözəl xeyir-dua ilə naxışlanan bu zərfi, onunla gətirdiyin bütöv bir sərvət dəyərində bu banknotu özümdə saxladıqca, inşallah, hələ uzun zaman nə gözlərimin nuru azalar, nə qazancımın bərəkəti çəkilər!
Yazıçı-publisist, tarixi romanlar müəllifi Yunus Oğuz Xankəndində Qarabağ Universitetinin qonağı olub.
Olaylar.azxəbər verir ki, universitet və orada təhsil alan tələbələr, təhsil ocağının kitabxanası ilə tanış olan Yunus Oğuz elm və innovasiya məsələləri üzrə prorektor Fariz Əhmədov və İctimaiyyətlə əlaqələr şöbəsinin müdiri Aytən Quliyeva ilə görüşüb. Görüş zamanı universitetin tədris proqramları və ixtisasları haqqında qonağa geniş məlumat verilib.
Yazıçı özünün müxtəlif illər ərzində qələmə aldığı və ayrı-ayrı vaxtlarda çap olunan 100-dən çox kitabını Qarabağ Universitetinə hədiyyə edib. Yunus Oğuz həmçinin Azərbaycan Yazıçılar Birliyinin (AYB) sədri Anarın və AYB sədr müavini Rəşad Məcidin kitablarını da universitetə təqdim edib. Bu addım həm tələbələrin ədəbiyyatla daha yaxından tanış olmasına, həm də Qarabağ Universitetinin kitabxanasının zənginləşməsinə böyük töhfədir.
Təklifinizi, şikayətinizi bizə yazın. Sizi dinlərik. 055 634 88 31
Əbilin gündəliyindən: 24 noyabr 2006. …Füzulinin “Mətlə əl Etiqat” əsərində belə bir fikir var: Allah Musaya Əymən vadisinin odunda (göyəm kolu)… təcəlli etdiyi kimi,müqəddəs varlıq da (ilahi keyfiyyətlərin qəbuluna) hazır kəsə əvvəlcə həmin şəxsin əldə etmək uğrunda səy göstərdiyi şeylərdə özünü göstərir.Və bu yol onun səyini bütünlüklə başqa (varlıqlardan ayıraraq seçdiyi məqsədə) yönəldir.Sonra isə bunu surətdən mənaya sevirir,özgə xəyali surətləri və ideal çizgiləri nəzərdən silərək onu həqiqi məqama çatdırır ki,buna da məcazi yol deyilir. Bütün bunlara əsaslanaraq demək olar ki,Füzuli bir Haqq aşiqidi və Məcnunu məqsədə çatmaq üçün bir vasitə kimi istifadə edib.
Əhməd bəy Ağaoğlunun “Bəs bizim ziyalılarımız haradadır?” məqaləsi haqqında : Əhməd bəy Ağaoğlu, XX əsrin əvvəllərində Türk dünyasında tanınmış bir ziyalı, yazar və düşüncə adamıdır. Onun “Bəs bizim ziyalılarımız haradadır?” adlı məqaləsi, o dövrün intellektual mühitini, sosial və mədəni problemlərini irdələyən əhəmiyyətli bir işdir. Məqalə, ziyalılıq anlayışının mənası, ziyalıların rolu və cəmiyyətə olan təsirləri barədə dərin düşüncələri əks etdirir. Ağaoğlu, məqaləsində ziyalıların cəmiyyətdəki əhəmiyyətini vurğulayır. O, ziyalıların, millətin inkişafında, modernləşməsində və mədəni yüksəlişindəki rolunu ön plana çəkir.O, ziyalıları yalnız intellektual kütlə olaraq deyil, eyni zamanda millətinin gələcəyini düşünən, onun inkişafı üçün çalışan liderlər kimi nəzərdən keçirir. Bu kontekstdə, Ağaoğlu ziyalıların cəmiyyətin mənəvi və intellektual inkişafında, eləcə də milli kimliyin qorunmasında vacib olduğunu vurğulayır. Ağaoğlunun “Bəs bizim ziyalılarımız haradadır?” məqaləsi, Türk dünyasında ziyalıların cəmiyyətə verdiyi töhfələri və onların sosial, siyasi rollarını dərin bir şəkildə təhlil edən mühüm bir əsərdir. Məqalə, ziyalıların cəmiyyətin inkişafında və mədəniyyətin qorunmasında oynadığı əhəmiyyətli rolun vacibliyini vurğulayır. Ağaoğlu, ziyalıların vətəndaşlıq və mədəniyyət məsələlərində liderlik etmələri lazım olduğunu, lakin bəzi səbəblərdən bu liderliyin əksik olduğunu qeyd edir. Əhməd bəy Ağaoğlu, məqaləsində ziyalıların cəmiyyətdəki mövqeyini sorğulayır və onların missiyasını dərk etməyin vacibliyini ön plana çəkir. O, ziyalıların yalnız təhsilli insanlar olmaqla kifayətlənməməli, həm də cəmiyyəti yönləndirən, müasir dəyərləri təbliğ edən və sosial problemlərə həll yolları axtaran fərdlər olmalıdırlar. Ağaoğlu, bu fikri irəli sürərək, ziyalıların bir çox hallarda cəmiyyətdən kənarda qaldığını və öz həqiqi rolunu dərk etmədiyini bildirir. O həmçinin, ziyalıların, xüsusilə Osmanlı İmperiyasının son dövrlərində və yeni qurulan Türkiyədəki vəzifələrinə diqqət yetirir. O, ziyalıların, əsasən, mədəniyyətin, incəsənətin və elmin inkişafı ilə məşğul olmalı olduqlarını qeyd edir. Lakin zaman-zaman, siyasi mübarizələr, ideoloji qarşıdurmalar və sosial qeyri-sabitlik nəticəsində ziyalılar öz missiyalarından uzaqlaşa bilirlər. Ağaoğlu, ziyalıları yalnız fərdi müvəffəqiyyətlərə yönəlmiş insanlar kimi deyil, eyni zamanda xalqın təhsilini, mədəniyyətini və sosial strukturunu yüksəltmək üçün çalışmalı olan şəxslər kimi təsvir edir. Ziyalıların bir çox hallarda siyasətə, hərbi məsələlərə və ideologiyalara qarışmamalı olduqlarını da qeyd edir. Bununla belə, o, ziyalıların passiv qalmasının cəmiyyətin inkişafına maneə törətdiyini vurğulayır.Ağaoğlu, ziyalıların təhsilli, maarifləndirilmiş və yüksək mədəniyyətə sahib olmasının, yalnız fərdi yüksəliş deyil, həm də cəmiyyətin ümumi inkişafı üçün vacib olduğunu bildirir. Ziyalılar, cəmiyyətin problemlərini təhlil etməli və bu problemlərin həlli üçün konkret addımlar atmalıdırlar. “Bəs bizim ziyalılarımız haradadır?” məqaləsi müasir dövrdə də aktualdır. Bu gün, dünyada və xüsusilə Azərbaycanda, ziyalıların cəmiyyətdəki rolunun aydınlaşdırılması və onların təhsil, mədəniyyət və sosial məsələlərə təsirinin artırılması önəmlidir. Əhməd bəy Ağaoğlunun fikirləri, bu günkü ziyalıların üzərinə böyük bir məsuliyyət qoyur. Onlar yalnız öz şəxsi inkişafları ilə maraqlanmalı deyil, həm də cəmiyyətin daha yaxşı inkişafı üçün çalışmalıdırlar. Ağaoğlu, ziyalıların qarşısında durduqları məsuliyyətlərini açıq şəkildə ifadə edir. O, bu şəxslərin cəmiyyətin taleyində, xalqın mədəniyyətinin və dilinin qorunmasında müstəsna rol oynadıqlarını iddia edir. Ziyalıların gərəkli bilik və bacarıqlara malik olmasının vacibliyi, onların cəmiyyətin allahverdi müəllimləri olduğu fikri, məqalənin mərkəzi mövzularındandır. Onların yalnız öz şəxsi maraqlarını düşünməkdənsə, daha geniş miqyasda cəmiyyətin problemlərinə yönəlmələrinin vacibliyini vurğulayır. O, gənc nəsilə daha geniş bir perspektivlə yanaşmağı, milli kimlik və dəyərlərlə birgə müasirləşməyi tövsiyə edir. Nəticə olaraq, Ağaoğlunun məqaləsi, ziyalıların cəmiyyətdəki əhəmiyyətini və onların liderlik rolunu dərk etmələrinin vacibliyini vurğulayan bir çağırışdır. Məqalə, ziyalıların yalnız təhsilli olmaqla kifayətlənməməli, həm də sosial və mədəni məsələlərdə aktiv olmalı olduqlarını önə çıxarır. Bu yanaşma, həm keçmişdə, həm də bu gün cəmiyyətin inkişafında ziyalıların rolunun necə formalaşması gərəkdiyini göstərir.Ağaoğlunun məqaləsi, yalnız dövrünün ziyalılarına deyil, eyni zamanda bugünkü gəncliyə də bir nümunə olaraq qalır; məsuliyyətli ziyalı olmaq, cəmiyyətin inkişafında aktiv iştirak etmək, milli dəyərləri qorumaq və yaşatmaq. Bu baxımdan, onun fikirləri hələ də aktualdır və gənc nəsilin tərcümeyi-halında öz yerini almalıyıq.
